Web - Windows - iPhone
الحمد للّه الّذی کشف الظّلام بنور ساطع من الصّبح المبين و فتق و قشع
سحاب الاحتجاب عن الافق المنير و هتک الاستار و اذاع الاسرار
و اشاع الآثار آيات للمتبصّرين و بيّن الطّريق و مّهد السّبيل و نادت
هواتف الملکوت الجليل و قالت حيّوا علی المآء المعين حيّوا علی
الفوز العظيم حيّوا علی الکوثر و السّلسبيل حيّوا علی الجنّة النّعيم
حيّوا علی الرّياض المونّقه حيّوا علی الحياض المتدفقه حيّوا علی
بحبوحة الجنان حيّوا الی استماع نغمات طيور القدس فی قطب
جنّة الرّضوان حيّوا الی السّراج المنير حيّوا الی السّر القويم
حيّوا الی الورد المورود حيّوا الی الرّفد المرفود حيّوا الی المقام المحمود
حيّوا الی الحيات الابديّه حيّوا الی العزّة السّرمديّة حيّوا الی مرکز
الجمال حيّوا الی ملکوت الجلال فاستمع النّداء کلّ اذن واعية
ص ٣صاغيه و استنبئت الحقائق الصّافيه الرّاقيه فخضعت و خشعت
و تنوّرت و استضائت و تلطّفت و دنت و اشرقت و نادت يا طوبی
من هذا النّدآء يا بشری من هذا العطاء يا سروراً من کشف
الغطاء يا طرباً من هذا الفيض الاوفی فاشتدّت لها القوی و
قرّت اعينها بمشاهدة شمس الضّحی و ملاحظة آيات ربّه الکُبری
فحمدت بارئها و شکرت ذارئها واثنت علی منشئها و قامت علی
اعلاء کلمة اللّه و نشر نفحات اللّه و احيت النّفوس الخامدة الهامدة
بنفثات روح معرفة اللّه و اوحت الی الاذان الواعيه السرّ
المستتر فی کلمات اولياء اللّه و اقتبست الانوار و اظهرت الاسرار
سبحان من خلقها و زکيها و برئها و الهمها فجورها و تقويها و
التحيّة و الثّناء و الصلوة السّاطعة عن غيب العماء علی النّقطة
الفردانيّة و الکلمة الوحدانيّة و الدّرة اللّاهوتيّة و الکينونة الملکوتية
الاية الکبری الحقيقة الرّحمانيّة الّتی بهرت الابصار و ذهلت منها
العقول و الافکار و شاخصت الاعين من شدّة اشراقها علی الافاق
فاشرقت بنورها المشارق والمغارب فی يوم التّلاق و علی من اهتدی
بهداها و سبّح باسم ربّها فی العشّی و الابکار صلوةً و سلاماً تتواليان
الی ابد الادهار و سرمد القرون و الاعصار سبحانک اللّهمّ يا الهی
ص ٤لک الحمد و لک الشّکر بما هديت النّفوس الطّيّبة الطّاهرة الی افق
الانوار الباهرة و دعوت الحقائق العلويّة الزّاهرة الی شمس الحقيقة
السّاطعة اللّامعة و رفعت النّقاب و کشفت القناع عن وجه الحقّ
فظهر باشعّة واضحة لائحة و براهين ساطعة الفجر علی الافکار فی هذه
القرون الحاليه و العصورالعاليه ربّ قد تلبکّت غيوم حالکة من الهوی
المتکاثفة الظّلماء و غطت فی ظلمات ثلاث علی العقل و النّهی فلک
الحمد بما خلقت نفوساً زکيّة راضية مرضية کانّها اشعّة درهرهة من
شمس الضّحی فخرقت غمام هذا الظّلام وفتقت مارتق من هذا
السّحاب و کشفت الحجاب و اظهرت نور الکوکب المنير و نصبت
رايات الصّبح المبين بين العالمين ربّ اجعل الوجوه ناضرة والاعين
ناظرة و القلوب خافقة و الدّموع دافقة بحبّک و معرفتک فی هذا
اليوم المشهود يوم ظهور المقام المحمود و بروز سرّ الوجود و نفخ فی الصّور
فصعق من فی السّموات و من فی الارض الّا من شآء اللّه ثمّ نفخ فيها
اخری فاذاهم قيام ينظرون ايّها المفاضلا ن الجليلان قدآن الاوان
ان يخشع القلوب لذکر اللّه و تقرّ الابصار بمشاهدة الاثار و تطيب
النّفوس ويتشهّق الطّاووس فی قطب الفردوس وتصفواالضّمائر
و تئلطّف السّرائر و تنشرح الصّدور و تستبشر الارواح و يقوم اهل
ص ٥النّجاح و الفلاح و يرتل آيات الهدی بين الوری و يدعو النّاس
الی الانکشافات الرّوحانيّة و الفيوضات الرّحمانيّة و الخصائل الوجدانية
و الصّفات النّورانيّة حتّی تنتشر الانوار فی سائر الاقطار و يرفع الضّجيج
بالتّهليل و التّکبير الی ملکوت الانوار فعليکما ايّها الفاضلان ان
تسبقا الی الخيرات و تختار الباقيات الصّالحات و تهديا النّاس الی
سبيل النّجات ببراهين واضحات و حجج بالغات و ادلّة ساطعات
انّ الّذين قالوا ربّنا اللّه ثمّ استقاموا تتنزّل عليهم الملائکة فهذه
بشارة من ربّ الآيات الکبری لأهل النّهی و عليکما التّحيّة و الثّنآء
ع عالهی الهی ترانی اسير اللقدر و القضآء و غريقا فی بحار المصائب
و البلاء طريحا فی فراش الحزن والاسی وقرينا للمحن و الماتم
و الجوی ما من يوم الّا و اسمع ناعيا ينعی احدا من اعزّ الأحبّاء و
يخبر عن عروج احد من الاصفياء فتقع النّفوس فی الحسرات و
تذرف الاعين بالعبرات و تذوب القلوب فی هذه الملمّات
فو عزّتک يا ربّ الآّيات الباهرات لو قبلت الفداء فی هذه
ص ٦المصائب الکبری لفديناها بالقلوب و الارواح ولکن قضائک
المحتوم و قدرک المبرم فی جميع الشّئون لايرده الفداء و لاتقاومه
قوات الارض و السّمآء و هذا من حکمتک البالغة فی حقائق
الأشياء تفعل ماتريد و تحکم ماتشآء وليس لنا الّا التّسليم والرّضآء
و الصّبرو السّکون عند وقوع القضآء التّفويض لارادتک عند
اشتداد البلآء ربّ لاتزغ قلوبنا بعد اذ هديتنا و افرغ علينا
الصّبر فی جميع الشّئون و الاحوال انّک انت الرّحمن الرّحيم المتعال
ربّ انّ رقيقک القديم و اسير حبّک فی هذا القرن العظيم من
سمّی بعبد اللّه فی کتاب العلييّن و شرب رحيق حبّک يوم ناد
المناد حيّوا علی النّور المبين حيّوا الی الصّراط المستقيم حيّوا
الی لقآء ربّکم فی هذا اليوم العظيم قد لبتی لندائک المرتفع بين
الارض و السّمآء و سمع الخطاب من نارالموقدة فی الشّجرة
المبارکة من الوادی الايمن البقعة النّورآء و آنس النّار و اقتبس
منها و وجد عليها الهدی و لازال يذکرک بين الاصفيآء و يثنی
عليک بقلب خافق و صدر منشرح بحبّک و اذن صاغيةالی النّدآء من ملکوتک الابهی ربّ انّه دلع لسانه بذکرک فی
کلّ صباح و مسآء و نطق ببرهانک السّاطع بين الوری و ما
ص ٧برح يخوض فی بحور العرفان و مافتی يجول فی ميدان الامتحان
فما اخذته لوم اللئماء و لاشماتة الزّنماء و لاهجوم اهل الشّحنآء
و لارجوم اهل الغارة الشّعوآء بل استقام علی حبّک وثبت
و نبت بالفيض المدرار من سحاب معرفتک و قاوم المکذّبين
و صادم المفترين و دافع عن جمالک المبين بين العالمين و
تمسّک بالعروة الوثقی و تشبّث بعهدک القديم و ميثاقک
الشّديد فی هذا اليوم العسير و قام علی خدمة امرک بنشر
الاوراق فی کلّ الارجاء و يحدث بالاخبار فی نادی الابرار بظهور
آياتک و انتشار الاثار و اعلاء کلمتک و سبوق رحمتک بين العالمين
رب انّه کان واسطة کبری بين الاصفياء و عبدالبهاء و يوزّع الزّبر
والصّحائف بين المشارق والمغارب و يقدم الالواح واللّوائح
من عبادک المخلصين الی عبدک هذا المتذلّل المسکين ويوالی الّسعی الموفورفی کلّ عشيّ و بکور فی هذا الامر المشکور
و لم يفتراونة من الاوان حتّی فی بطون اللّيالی و الاسحار حتّی
اعتراه العلل والامراض و اصبح طريح الفراش و عليل المزاج
و نحيل الاعضآء و ضعيف القوی مع ذلک ما و هن فی خدمة
امرک و نشر نفحات حديقة قدسک الی ان ضجّ ضجيج الظّمآن
ص ٨الی معين الحيوان و حنّ حنين الورقآء الی الايکة الغناء والحديقة
الغلبآء شوقاً الی اللقاء و طار روحه من الحضيض الادنی الی الاوج
الاعلی و وفد عليک بانجذاب و اشتياق لايتناهی ربّ اکرم له
المثوی فی الجنّة الماوی و تجلّ عليه بايات القبول حتّی يترنّح من
تلک الصّهبآء و اجعل له مقعد صدق عليّا فی جوار رحمتک الکبری
و ارفعه مقاماً سامياًفی الرّفارف الاعلی واجعله يتّخذوکراً
فی اعلی فروع سدرة المنتهی و يترنّم کالطّيورالصّادحة فی الجوآء
و ادخله فی حديقة اللّقآء و تجلّ عليه بالفيوضات الی ابد
الآباد انّک انت الکريم انّک انت الرّحيم انّک انت العفوّ الغفور
اللّطيف ثمّ افرغ الصّبر يا الهی علی بقيّته الصّالحه و ذرّيّته الطّيبه
واجعل لهم الطافک سلوة فی هذا المصآب العظيم ورحمة وسکونا
من هذا الماتم العقيم و اجعلهم ورثة فضائله وحفظة مقامه
و سرج ذکره و امواج بحره و نجوم افقه و اشجار حديقة الغلبا
انّک انت المؤيّد الکريم العزيز الوهّاب ع عالهی الهی ترانی بکلّ ذلّ وانکسار اناجيک فی خفيّات قلبی و
ص ٩سرائر روحی و اقول ربّ ربّ احرس احبّائک فی حصنک الحصين و معقلک
المتين و انظر اليهم بعين عنايتک و رعايتک و احفظهم بلحظات حمايتک
و کلائتک و اجعلهم آيات التّوحيد النّازلة من سمآء تقديسک و صنهم
عن شؤون الهوی ومتابعة النّفس الامّارة بالسّوءای ربّ احفظهم
من الغرور و اتبّاع خطوات مصدر الشّرور واجذبهم بنفحات قدسک و اجعلهم
ثابتين علی امرک و ناصرين لذکرک و مشيرين لنفحائک لئلايهنوا و لايفتروا عند
مايذوق عبدک هذا مرّالبلاء و يخوض فی غمار البلايا فی سبيلک او
سيق الی مشهد الفداء فی محبّتک اوالقی فی بئرظلماء او طوّحته طوائح
البغضاء الی اقصی برية من الغبراء ای ربّ اشدد ازورهم وقوّ
ظهورهم و اشرح صدورهم برحمتک الکبری انّک انت العزيزالمقتدر
الکريم ای احبّای الهی دريای بلايا در تلاطم است و امواج رزايا در تهاجم دقيقه
بر عبد بها نميگذرد مگر آنکه سهام شديده از جهات متعدّده وارد
و ذآب کاسره و سباع مفترسه از جهات عديده در هجوم کأس احزان سرشار است
و سحاب آلام مدرارا با وجود اين الحمدللّه شب و روز بذکر ياران الهی مستبشر و
بياد دوستان معنوی متذکر مقصود اين است که آنچه وارد گردد و هر مصيبتی
که رخ نمايد بعبدالبهاء مبادا دوستان را فتوری و ياران را قصوری حاصل گردد
بلکه بايد بيشتر از پيشتر در وله و انجذاب آيندو در نشر امراللّه کوشند
ص ١٠يوم ثبوت آن يوم است که انوار استقامت کبری از وجوه احبّاء
لمعان نمايد و همچنين بايد که جميع ياران الهی در نهايت خضوع
و خشوع و تذلّل و انکسار بعبوديّت يکديگر قيام نمايند و در منتهای
اتّحاد و اتّفاق و الفت و يگانگی بکوشند اليوم هر خاضع و خاشعی
که بهيچوجه رائحه وجود در او نيست و به بندگی جميع دوستان
قائم در ملکوت ابهی رويش چون مه تابان تابنده ودرخشنده
وهدايت بخشنده ايادی امراللّه چون سرج نورانيهاند در
هر امری قراری دهند واتفاق نمايند و يا اکثريت آراء حاصل
گردد کل بايد اطاعت وانقياد کنند و همچنين بر جميع دوستان
الهی بنصّ قاطع رحمانی فرض است که بجان و دل حضرت شهريار
عادل را دعا کنند و در اطاعت و انقياد سعی بليغ مجری دارند
والبهاء عليکمو قام علی خدمة امرک واعلاء کلمتک و ابلاغ حجّتک و اسباغ
نعمتک علی بريّتک ای ربّ وفق الفرع النجيب علی ما وفقت
عليه الاصل الجليل و اجعله آية توحيدک وسمة تمجيدک و ريحان
رياضک و حوت حياضک وقضيب غياضک و سراج محبّتکو مشکاة نور معرفتک و جوهرة عقد موهبتک انّک انت الکريم
الرّحيم الوهّاب و انّک انت الکريم الرّحيمای احبّای الهی جناب آقا ميرزا فضل اللّه پيام شما را بعبدالبهاء
رسانيد وخواهش نگارش نامه های منفرد نمود زيرا نهايت
تعلّق قلبی وانجذاب روحی بشما دارد ولی عبدالبهاء اگر بدانيد
غريق چه دريا البته بيک کلمه اکتفا مينمائيد و لکن از قيامت
خبری می شنويد اگر حاضر بودند بحرفی قناعت مينمودند باوجود
اين بتحرير اين نامه پرداختم تا بدانيد که در ملأاعلی منظوريد
و بلسان عبدالبهاء مذکور ودر قلب مأوی و مقرّ داريدزيرا بندگان صادق جمال مبارکيد و ثابت بر عهد وميثاق
و منجذب بنفحات اللّه و ممتحن در سبيل اللّه لهذا در نزد
عبدالبهاء بسيار عزيزيد از الطاف بی پايان حضرت کبريا اميدم
چنان است که روز بروز مستقيم تر گرديد و منقطع تر شويد و
منجذب تر گرديد و شب و روز بکوشيد تا آيات هدی شويد
ورايات ملإاعلی گرديد امروز جميع احزاب در حالت انقلاب
پريشان و پر اضطراب ولی شما منظور نظر عنايتيد ودر کهف
صون و رعايت محفوظ و مطمئنّ و بالنّسبه بسائرين قدری
حال در قرار و سکون لهذا شکر پروردگار را که جز خدمت بوحدت
عالم انسانی ومحبّت بنوع بشر و صلح وسلام و آسايش آفرينش
و التيام بين قلوب و ارتباط بين نفوس و مهربانی بعموم و خير
خواهی من علی الارض مقصدی نداريد و آرزوئی نجوئيد .ملاحظه نمائيد که اين چه موهبتی است واين چه نعمتی با نفسی
نزاعی نداريد و جدالی نمی نمائيد و از قتال بکلّی ممنوعيد حتّی
باغبرار خاطری راضی نميشويد و بآزردگی نفسی نمی پردازيد
جميع همّتتان اين است که دلی را شاد وخرّم نمائيد و جانيرا
بجانان رسانيد و خدمتی بعالم انسانی کنيد اگر تيری آيد شهد
ص ١٣و شير می بخشيد اگر جام تلخی بنوشانند قدحی از شهد تقديم
می نمائيد اگر زخمی زنند مرهم می نهيد اگر درد روا دارند درمان
ميکنيد ملاحظه نمائيد که دل و جان چگونه آسوده و راحت
و شادمان است پس بشکرانه اين موهبت عظمی بپردازيدزيرا دوشيزگان اين قرن مجيد بايد نهايت اطّلاع از علوم و
معارف و صنايع و بدايع اين قرن عظيم داشته باشند تا بتربيت
اطفال پردازند و کودکان خويش را از صغر سنّ تربيت بکمال
نمايند و اگر مادر چنانکه بايد و شايد حائز فضائل عالم انسانی
باشد اطفال مانند فرشتگان در نهايت کمال و جمال و آداب
پرورش يابند پس اين مدرسه بنات که در آن سامان تأسيس
شده بايد مشمول نظر احبای الهی گردد و مورد اهتمام نفوس
رحمانی شود معلمانيکه در اين مدرسه هستند اماء مقرّبه
ص ١٤درگاه احديّتند زيرا امتثال اوامر مقدّسه جمال مبارک نموده اند
و بتربيت اطفال اناث برخاستند روزی آيد که اين دختران مادران
گردند و هر يک در نهايت ممنونيّت بدرگاه احديّت تضرّع
و زاری نمايند و اين معلّمات را نجاح و فلاح و رستگاری
طلبند و علوّ درجات در ملکوت ربّ الايات خواهند اينای اسمعيل جليل، جميع ياران الهی بايد ذبيح الهی باشند يعنی
جميع شئون خويش را فدا و قربان جمال يزدان نمايند تا بمقام
فناء فی اللّه که قربانی کلّی ربّانيست فائز گردند وآن ترک اراده
و رضا وخواهش خود و عبوديت بندگان جمال ابهی روحیلاحبّائه الفد است چه که ذات احديّتش مقدّس از عبوديّت
عالم بشريّت است وغنی از رقيّت مادون است پس بايدشاهد اين مقام در محفل ياران جلوه نمايد اتحاد و اتّفاق
ص ١٥و يگانگی و وحدت اصليّه چون محبوب يکتا رخ گشايد وعرض
جمال نمايد پس بگو ای ياران رحمن وقت اتحاد و اتفاق است
و زمان يگانگی و آزادگی بيکديگر مهربان باشيد و بخدمت
همديگر پردازيد اوّل خادم شما منم و اوّل غلام شما من قسم
بجمال قدم روحی و ذاتی و کينونتی لاحبّائه الفداء که رويم بنور
خدمت دوستان حق روشن و مشامم بنفحات محبّت يارانای امين عبدالبهاء حمد کن خدا را که تمام حيات سالک
سبيل نجاتی و مشغول بخدمت ربّ الايات البيّنات دمینياسائی و نَفَسی براحت برنياری جز بعبوديّت درگاه نپردازی
و بغير از خدمت امراللّه آرزوئی نداری جليس يارانی و
انيس دوستان هميشه ذکر ياران علی الخصوص خاندانتمجيد و توصيف احبّا مينمائی و ستايش ياران الهی ميفرمائی
که الحمدللّه سرمست صهبای ميثاقند و واله و حيران جمال نيّر
آفاق دلبر لامکان را جانفشانند و محبوب امکان را حيران
و قربان هر چند در اکثر مکاتيب ذکر خير کل را فردًا فردًا نمودی
و از برای هر يک نامه مخصوص خواستی ولی بجان عزيزياران قسم که ابداً فرصت و مهلت نيست زيرا تحرير دائم است
و تقرير متتابع و پيک مبين و قاصد امين در سير و حرکت سريع
هر يومی بسته ئی از مرز و بومی وارد و مکاتيب نا معدود مشهور
و منشور جز نامه بسيار مهمّ را جواب فرصت ندارم تا چه رسد
بمکاتبه واحداً بعد واحد مشاغل عظيمه مهلت ندهد لهذا
اين نامه مخصوص کل احبّای الهی است عکس برداشته هر يک
رجای نامه مخصوص از تو نمايد باو بده و اين نامه مخصوص
اوست الحمدللّه احبّای الهی و اماء رحمان مانند امواجند
و از هر کناره افواج افواج لهذا نگاشتن نامه بهر يک ممتنع
ومستحيل و در تخصيص کسی دون کسان ديگر نيز محذورلکن کل در لوح محفوظ قلب مثبوت و مرقوم و مسطور و محفوظ
و دل و جان بيادشان مألوف و مأنوس از الطاف جمال مبارک
ص ١٧سائل و طالبم که غريق بحر احسان باشند و مشمول نظر عنايت
حضرت رحمن الهی الهی هؤلاء عباد ما اخذتهم لومة لائم فی حبّک و لا
منعتهم صولة ظالم فی اقبالهم اليک و ما خوفتهم شوکة فاتک فی توکلهم
عليک و لاحجبتهم دولة هاتک عن السّجود بين يديک ربّ انّهم
جاهدوا باموالهم و انفسهم فی سبيلک و ارتفع ضجيجهم بالتّسبيح
و التّقديس الی ملکوتک و رنحتهم صهباء محبّتک و اسکرتهم کأس
معرفتک و ادرکتهم سوابق رحمتک و نوّرتهم سرج هدايتک و
انطقتهم بثنائک و دعتهم الی السّجود الی ملکوت احديّتک ربّ
انّهم قطرات يستمدّون من بحر الطافک و ذرّات يستشرقون
من انوار شمس فردانيّتک و انّهم ظمآء يتعطّشون لفرات رحمتک
و مراض يستشفون ببارد و شراب عن مغتسل الطافک ايربّانت مجيرهم فی جميع الشّئون و ظهيرهم بين الاعداء الّذين يکمنون
ونصيرهم بين قوم فی خوضهم يلعبون و مغيثهم من ملا فی طغيانهم
يعمهون ربّ ايّدهم و وفّقهم و انشر بهم الاثار فی الافاق و اظهر
بهم الاسرار بين اهل الاشراق و احرسهم من الشّقاق و دلّهم علی
الوفاق و ثبّتهم علی الميثاق انّک انت المؤيّد الموفّق الحافظ الکافی
الوافی اذا شتدّ السّاق بالسّاق و عليکم البهاء الابهی ع ع
ص ١٨ای انجمن محترم عالم انسانی از اين نيّت خيريّه و علويّت مقاصد
که داريد بايد مورد شکرانيّت جميع بشر گرديد کل از شما ممنون
و خوشنود باشند که ببذل چنين همّتی پرداختيد که سبب آسايش
عموم بشر است زيرا راحت و آسايش عالم آفرينش در تحسين
اخلاق عمومی عالم انسانی است و اعظم وسيله بجهت تربيت
اخلاق علوّ همّت و توسيع افکار است بايد عالم انسانيرا باين
منقبت عظيمه دعوت نمود ملاحظه فرمائيد که مبادی مرعيّه
اصليّه هر فردی از افراد بشر جلب منفعت خويش و دفع مضرّت
است در فکر آسايش و شادمانی خود است و آرزوی تفرّددر زندگانی مينمايد و ميکوشد که از جميع افراد ديگر راحت
و ثروت وعزّت ممتاز گردد اين است آرزوی هر فردی از افراد
بشر و اين نهايت دنائت و بدبختی و پستی فکر است انسان
چون اندکی ترقّی فکر يابد و همّتش بلند گردد در فکر آن افتد
که عموم عائله را جلب منفعت و دفع مضرّت نمايد زيرا در راحت
و نعمت عموم خاندان خويش را سعادت خود داند و چونفکرش توسّع بيشتر يابد و همّتش بلندتر گردد در فکر آن افتد
ص ١٩که ابنآء ملّت و ابنآء وطن خويش را جالب منفعت و دافع مضرّت
شود هر چند اين همّت و فکر از برای خود او و خاندان او بلکه
عموم ابنآء ملّت و وطن او مفيد است ولکن از برای ملل سائره
مورث ضرر است زيرا بجان بکوشد که جميع منافع عالم انسانيرا
راجع بملّت خويش و فوائد روی ارض بعائله خود وسعادتکليّه عالم انسانيرا تخصيص بخود دهد و همچو داند که ملل سائره
و دول مجاوره هر چه تدنّی نمايند ملّت خويش و وطن خود ترقّی
نمايد تا در قوّت و ثروت و اقتدار باين وسيله بر سائرين تفوّق
يابد و غلبه کند امّا انسان الهی و شخص آسمانی از اين قيود مبرّاست
و وسعت افکار و علويّت همّت او در نهايت درجه است ودائره افکار او چنان اتّساع يابد که منفعت عموم بشر را اساس
سعادت هر فردی از بشر داند و مضرّت کلّ ملل و دول را
عين مضرّت دولت و ملّت خويش بلکه خاندان خود بلکه عين
مضرّت نفس خود شمرد لهذا بجان ودل بقدر امکان بکوشد
که جلب سعادت و منفعت از برای عموم بشر و دفع مضرّتاز عموم ملل نمايد و در علويّت و نورانيّت و سعادت عموم
انسان بکوشد فرقی در ميان نگذارد زيرا عالم انسانيرا يک
ص ٢٠خاندان داند و عموم ملل را افراد آن خاندان شمرد بلکه
هيئت اجتماعيّه بشر را شخص واحد انگارد و هر يک از ملل را
عضوی از اعضا شمرد انسان بايد علويّت همّتش باين درجه
باشد تا خدمت باخلاق عمومی کند و سبب عزّت عالمانسانی گردد حال قضيّه بر عکس است جميع ملل عالم در فکر
ترقّی خويش و تدنّی سائرينند بلکه در فکر جلب منفعت خود
و مضرّت ديگرانند و اين را تنازع بقا شمرند و گويند اساس
فطری عالم انسانيست ولی اين بسيار خطاست بلکه خطائی
از اين اعظم نه سبحان اللّه در بعضی از حيوانات تعاون
و تعاضد بقا است ملاحظه ميشود که در مورد خطر بر يکديگر
سبقت ميگيرند روزی در کنار نهری صغير بودم ملخهایصغير که هنوز پر بر نياورده بجهت تحصيل رزق از اين طرف
نهر بطرف ديگر عبور ميخواستند لهذا آن ملخهای بی بال و
پر هجوم نمودند و هر يک بر ديگری سبقت گرفتند و خود را در آب
ريختند تا مانند پلی از اينطرف نهر تا آنطرف نهر تشکيل نمودند
و ملخهای ديگر از روی آنها عبور کردند و از ان سمت نهر
بسمت ديگر گذشتند ولی آن ملخهائی که در روی آب پلیتشکيل نموده بودند هلاک شدند ملاحظه کنيد که اين تعاون
بقاست نه تنازع بقا مادام حيوانات را چنين احساسات شريفه
ديگر انسان که اشرف کائنات است چگونه بايد باشد و چگونه
سزاوار است علی الخصوص که تعاليم الهيّه و شرايع سماويّه
انسانرا مجبور بر اين فضيلت مينمايد و در نزد خدا امتيازات
ملّيه و تقاسيم وطنيّه و خصوصيّت عائله و قيود شخصيّه مذموم
و مردود است جميع انبيای الهی مبعوث و جميع کتب سماوی بجهت
اين مزيّت و فضيلت نازل شد و جميع تعاليم الهی محصور در
اين است که اين افکار خصوصيّت منافع از ميان زائل گردد
و اخلاق عالم انسانی تحسين شود و مساوات و مواسات بين
عموم بشر تأسيس گردد تا هر فردی از افراد جان خويش را بجهة
ديگران فدا نمايد اين است اساس الهی اين است شريعت سماوی
و چنين اساسی متين جز بيک قوّت کليّه قاهره بر احساسات
بشريّه تأسيس نيابد زيرا هر قوّتی عاجز است مگر قوّت روح
القدس ونفثات روح القدس چنان انسانرا منقلب نمايدکه بکلّی اخلاق مبدّل گردد ولادت ثانويّه يابد و بنار محبّت
اللّه که محبّت عموم خلق است و مآء حيات ابديّه و روح القدس
ص ٢٢تعميد يابد فلاسفه اولی که نهايت همّت در تحسين اخلاق
داشتند و بجان و دل کوشيدند ولی نهايت تربيت اخلاقخويش توانستند نه اخلاق عمومی بتاريخ مراجعت نمائيد
واضح و مشهود گردد ولی قوّه روح القدس تحسين اخلاقعمومی نمايد عالم انسانيرا روشن کند علويّت حقيقی مبذول
دارد و عموم بشر را تربيت کند پس خير خواهان عالم بايد
بکوشند تا بقوّت جاذبه تأييدات روح القدس را جذب کنند
اميدم چنان است که آن جمع محترم انجمن خيری عالم انسانی
مانند آئينه اقتباس انوار از شمس حقيقت نمايند و سبب
تربيت اخلاق عموم بشر گردند و خواهش آن دارم که نهايت
احترام من در حقّ آن هيئت عاليقدر مقبول شود ع ع
هُواللّهو علويّت همّت شما بخاطر آيد جان و وجدان بوجد و طرب
آيد و سبب سرور و اميدواری گردد که در اين روز که ظلمت
شديده حرب و قتال در آسيا و افريقا احاطه نموده و غبار
ص ٢٣منحوس بغض و عداوت آفاق را تاريک کرده الحمدللّه آن
انجمن مانند شمعها افروخته اند و مانند ستاره ها درخشنده
اميد چنان است که نورانيّت صلح و سلام و روحانيّت حبّ
و وفاق شما ولو بتدريج اين ظلمت را از جهان براندازد و آفاق
روشن شود حضرت بهاءاللّه بجهت حصول اين موهبت کبریبايد اين تخم پاک را که افشانده در خاک است آبياری نمود الحمدللّه
آن ياران موافق دهقانی ماهر هستند لهذا دعوت آن نفوس
محترمه سبب سرور من شد و انشآءاللّه در بهار با کمال اشتياق
بآن صفحات شتابم و خواهش دارم که احترام قلبيّه و محبّت
وجدانيّه مرا قبول فرمائيدای آيت رحمن حيّ قيّوم چون شمس خرق حجاب غيوم فرمود از
مطلع انوار دو آيات ظاهر و باهر گرديد آيات تدوينيّه و آيات تکوينيّه
ص ٢٤آن در کتب و زبر و صحائف و الواح مسطور گشت و اين در لوح محفوظ
و رقّ منشور آفاق مبعوث شد آن بفصاحت و بلاغت و حقائق
و معانی معجزه عظيمه بود و اين بقوی و کمالات و شئون و اسما
و صفات آيات باهرات گرديد آن مبيّن اسرار شد و اين مشرق
انوار گرديد آن ملکوت عرفانرا بياراست و اين قطب اکوان
و حيّز امکان را رشگ گلستان جنان کرد سنريهم آياتنا فی الآفاق
و فی انفسهم حتّی يتبيّن لهم انّه الحقّ و البهاء عليک من ملکوت
الغيب جبروت الطاف ربّک الرّحمن الرّحيم ع ع
هُواللّهای بلبل گلشن معانی قصيده فريده بليغه ملاحظه گرديد فی
الحقيقه در نهايت فصاحت است ستايش و محامد و نعوتنيّر آفاق چون در نهايت بلاغت در محفل روحانيان ترتيل گردد
ملاء اعلی بوجد و طرب آيند و اهل ملکوت ابهی بتهليل و تسبيح
مشغول شوند پس خوشا بحال شما که سبب سرور و حبور روحانيان
گشتی و باعث وجد و طرب يزدانيان و عليک البهاء و عليک
التحيّة و الثّناء ع عای بنات ملکوت در قرن سابق بنات ايران بکلّی از تعليم محروم
نه مکتبی و نه دبستانی نه معلّمی نه استادی و نه مربّی مهربانی
حال در اين قرن عظيم فضل کريم مشمول بنات نيز گرديد مکاتب
متعدّده در ايران بجهت تعليم دختران گشوده گشت ولی تربيت
مفقود با آنکه تربيت اعظم از تعليم است زيرا اعظم فضيلت
عالم انسانی است حال در همدان الحمدللّه تأسيس مدرسه
بنات بهائی گرديده شماها که معلّميد بايد بيشتر از تعليم بتربيت
پردازيد تا بنات را بعصمت و عفّت و حسن اخلاق و آداب
پرورش دهيد و تعليم علوم نمائيد اگر چنين مجری گردد تأئيدات
ملکوت ابهی در اوج آن دبستان موج زند اميدم چنين است
که موفّق گرديد وعليکم البهاء الابهی عبدالبهاء عبّاس
هُوالأبهیرخ داد که الحمدللّه در موطن دلبر آفاق محفل روحانی تأسيس
و جلوه و اشراق نموده اميدوار گشتم که وقت مرهون آيد
ص ٢٦تا در خطّه نور شعله طور بر افروزد و نفوسی مبعوث گردند که آيت
هُدی و رايت ملاء اعلی شوند ای ياران روحانی بکوشيد تا
سبقت گيريد زيرا يقين است که در آن سر زمين جلوه نور مبين
ظاهر خواهد شد و مطاف مؤمنين خواهد بود ولی شما بکوشيد
تا درين ميدان سبقت بر ديگران گيريد و الّا هيچ شبهه نيست
که اقليم نور روشن خواهد شد و فيوضات ربّ غفور احاطه
خواهد نمود سنگستان تاکر گلشن و گلستان خواهد شد از کوه
اورنگ آهنگ تنزيه و تقديس بملاء اعلی خواهد رسيداين مقرّر است و محتوم و عليکم التّحيّة والثّنأ من ملکوت الابهی
١١ذيقعده ١٣٣٩حيفا عبدالبهاء عباسبها پرتو بر آفاق انداخت نور محبّت مبذول داشت و اشراق
الفت فرمود حقائق متنوّعه مختلفه متضادّه را بفيض واحد کامران
نمود تا جميع امم وملل در ظلّ خيمه يکرنگ داخل گردند و بيک
آهنگ بتهليل و تقديس جمال قدم مشغول شوند خطوط شعاعيّه
ص ٢٧ممتدّه از مرکز بمحيط دائره هر چند متعدّدند ولی چون از مرکز
واحد ساطع است لهذا آن خطوط در نقطه واحده جمع و بمرکز
واحد وابسته اند و اگر چنانچه نفوس چون خطوط شعاعی توجّه
بمرکز اصلی داشته باشند وحدت اندر وحدت است و اگرچنانچه آن خطوط شعاعی از محيط تجاوز کند لابد تفرقه حاصل
شود و آن مرکز مبدأ فيض است و محيط دائره و آن دائره تعاليم
الهيّه است تا از تعاليم الهيّه تجاوز نشود انشقاق حاصل نگردد
پس ای دوستان مهربان بآن مرکز قديم و جمال مبين آفتاب
انور ملکوت غيب توجّه نمائيد و چون خطوط شعاعی از آن مرکز
قدسی ساطع شويد و از محيط دائره ذرّه تجاوز ننمائيد تا جوهر
توحيد شويد و حقيقت تفريد شمع روشن ملکوت گرديدطيور حدائق رحمانيّه الحمدللّه بفضل جمال قدم تاجی از جواهر
موهبت بر سر داريد و سراجی از پرتو عنايت در سرّ ردائی
از سندس فردوس در برداريد و سيفی از براهين الهيّهو دلائل سبحانيّه در کمر در بحر الطاف مستغرقيد و از نور احسان
مستشرق کلمات کتاب مبينيد و حروف صحف علّييّنقدر اين موهبت را بدانيد و شب و روز در اتّحاد و اتّفاق و الفت
کوشيد نهايت احترام را از يکديگر بداريد و غايت رعايت را
بهم منظور نمائيد خادم يکديگر باشيد و هادم بنيان انشقاق
و شر ايادی امراللّه که ثابت بر عهد و ميثاقند سرج آفاقند
چون امری را قرار دهند اطاعت و انقياد فرض است و اطاعت
آنان موجب اتّحاد و الفت و يگانگی دوستان زنهار مخالفت و
مباينت ننمائيد و همچنين بايد که شب و روز در فکر تبليغ امراللّه
و نشر نفحات اللّه و اعلاء کلمة اللّه باشيد و بکمال مهربانی و تواضع
و خشوع تشنگان سلسبيل هدايت را بمعين صافی رحمانيّتدلالت کنيد بينوايانرا عين عطا باشيد و بيچارگانرا ملجأ و پناه
در ترقيات عصريّه بکوشيد و در مدنيّت مقدّسه جهد بليغ
و سعی شديد نمائيد دبستانهائی در نهايت انتظام ترتيب دهيد
و اصول تحصيل معارف را ترويج معلّمانی در نهايت تقديس
و تنزيه جامع آداب و کمال تعيين نمائيد و اديبان و مربيّانی
حائز علوم و فنون ترتيب دهيد و هيئت مقدّسه ايادیامراللّه بايد مواظبت در حفظ شئون و لوازم اين دبستانها نمايند
ص ٢٩تا روز بروز اسباب ترقّی از هر جهت فراهم آيد و انوار دانش
جهانرا روشن نمايد و همچنين در ترويج صنائع و اکتشاف بدايع
و توسيع دائره تجارت و صناعت و ترتيب آداب مدنيّت وتزئين مملکت و اطاعت و انقياد تام بحکومت و اجتناب از هر
رائحه مفسدت بکوشيد و جهد نمائيد تا باين سبب مظاهر
تأييد آسمانی گرديد و مطالع توفيق رحمانی فی الحقيقه حکومت
عادلهحاضره حضرت پادشاهی شايان ستايش است و مستحقّاطاعت قلبی صميمی جميع رعيّت در اين خصوص نهايت تقيّد را
مجری داريد چه که بنصّ قاطع الهی واجب و فرض استای بنده آستان حق جناب اجودان را مقصد چنان که بشروط
محبّت قيام نمايد و اثبات ولا و وفا فرمايد و بشما ارمغانی تقديم
کند ولی از کيسه من و چنين بذل و بخششی بسيار آسان است
امّا من چاره جز امتثال فرمايش ايشان ندارم علی الخصوص
ص ٣٠ألآن يارانی حاضر که آنان در حقّ يکديگر مشقّت بی پايان تحمّل
نمايند من خجلت ميکشم که خواهش جناب اجودان را مجری ندارم
گاهی مزاح سبب اهتزاز قلوب گردد و مورث انشراح صدورشود ولی مزاحيکه فی الحقيقه جدّی محض در لباس مزاحست اين
خوشتر و دلکشتر است زيرا تأثيرش بيشتر اين عبد با وجود مشاغل
غير محدود خواهش ايشان را امتثال نموده و بکمال سرور و حبور
بتحرير اين ورق مسطور پرداخت تا عزيز بداند که در اين بساط
عزيز است و در آن ديار شور انگيز گردد و از حرارت محبّت اللّه
قند مکرّر ريزد و بنفحات موهبة اللّه مشک و عنبر بيزد و
عليک البهاء الابهیای بنده آستان مقدّس الهی نامه مرقوم ملحوظ افتاد و بر
مضمون اطّلاع حاصل گشت و همچنين نامه ئی که بجناب منشادی
مرقوم شده بود در خصوص فيلسوف هولاندی مرقوم نموده بوديد
و مکالماتی که با او شده حضرات احبّا بايد آنچه نصوص کتابست
ص ٣١بيان نمايند و بادنی کلمه تجاوز نشود امّا کتاب بيان بکتاب
اقدس منسوخ است و احکامش غير معمول مگر احکاميکهدر کتاب اقدس تکرار بيان و تأکيد شده و مادون آن احکام
مؤکّده در کتاب اقدس باهل بيان تعلّق دارد بما تعلّقی ندارد
ما مکلّف باحکام کتاب اقدس هستيم و بنصّ قاطع ممنوعاز ادنی تعرّض بلکه مأمور بمهربانی و محبّت و وفا و صفا با هرامّت
و ملّت و اطاعت حکومت و صداقت بسرير سلطنت و عدم مداخله
در امور سياست حتّی محاوره و مکالمه در اين خصوص جائز ندانسته
بهيچوجه يعنی تعلّق باين امور نداريم وظائف اصليّه ما عرفان
حضرت کبريا و ايقان بوحی منزل از سما و عبوديّت آستان ابهی
و عبادت حقّ بخلوص و انجذاب وجدانی و الفت با جميع افراد
انسانی در نهايت صدق و مهربانی و آشتی و راستی و حقيقت
پرستی و آنچه مادون آن تعلّقی بعالم جان و وجدان ما نداشته
وندارد فرض نمائيم که اگر اهل شهری جميع آشنا گردند و بيگانه
معدودی قليل و در نهايت عداوت و بغضا با وجود اينياران آشنا را محبّت بايد و مدارا شايد که نهايت رعايت مجری
دارند و چشم از خطا بپوشند و بر عطا بيفزايند اينست نصوص
ص ٣٢ای بنده الهی در خصوص مشورت پدر با پسر و پسر با پدر
در کسب و تجارت استفسار نموده بوديد مشورت در شريعت اللّه
از اسّ اساس است و البتّه مقبول است خواه ميان پدر و پسر
و يا شخص ديگر کاری بهتر از اين نه انسان بايد در جميع امور
مشورت نمايد از شور بغور مسئله رسد وبآنچه موافق است
پی برد توجّه بملکوت غيب ابهی کن و مناجات نما ای يزدان مهربان
غريق بحر عصيانم طريق غفران بنما سراسر قصورم از دام غرور
رهائی بخش جسمانيم روحانی نما امکانيم رحمانی کن تشنه مآ ء
معينم بعين تسنيم دلالت فرما مشتاق ديدارم مشاهده انوار
ميسّر فرما از خود بيزارم گرفتار خويش کن و از عالميان در کنارم
نفحه زلف مشگبار بمشامم آر سرگردانم سر و سامان بخش بيچارهام
آوارهام پناه ده مشتاقم بوثاق وصال در آر در احتراقم نور اشراق
ببار ضعيفم توانا نما فقيرم کنز غنا عطا کن دردمندم درمان
ده جريحم مرهم عطا کن گرفتارم رهائی بخش پر گناهم از ذلّت
ص ٣٣معامله فرما تا پی بجهان ديگر برم و بکشور ديگر رهبر شوم از کأس
طهور سرمست گردم و در ميخانه محبّت می پرست شوم توئی
قادر و توانا و توئی کريم و رحيم و پر عطا ع ع
هُواللّهای بنده بها در خبر است که در يوم رستخيز زمين بيکديگر
نزديک گردد امّا ندانستند که صنايع بديعه شرق و غرب را همدم
نمايد و اکتشافات جديده جنوب و شمال را همراز کند گمان
نمودند که بواسطه عصر و حصر اراضی نزديک يکديگر گردند
و حال آنکه از آن چه ثمر بلکه ثمر در اينست که اقاليم شرق و غرب
در نفسی از يکديگر خبر گيرند و در يک محفل نشينند و مشورت
و مصاحبت نمايند حال اين قربيّت محصور در اقاليم ارضيّه نه
بلکه امکان نزديک لامکان شده و مرکز ادنی قريب ملاء اعلی
گشته اتّصالات بين عالم خاک و جهان پاک حاصل شده يکسر سيم در مرکز صدور مرکوز و سر ديگر در ملکوت ربّ غفور
و برق الهام واسطه کلام و قوّه جاذبه محبّت اللّه کاشف اسرار
ص ٣٤جهدی فرما که صدور مرکز الهام گردد و قلوب جولانگاه قوّه
جاذبه آسمان و عليک التّحيّة و الثّناءای بنده حقّ مکتوب شما از پيش جواب داده شد عجيب است
که تا حال نرسيده حمد خدا را که از ظلمات مدلهمه نجات يافتی
و بنورانيّت يا بها الأبهی روشن گرديدی اقوام خويش را در کمال
محبّت و مهربانی بشاطی بحر تقديس خوان و در کمال محبّت انيس
و جليس شو و بمدارا گوشزد آنها نما که حضرت اعلی روحی له الفدا
بنصّ جليل فرموده ايّاک ايّاک ان تحتجب بالواحد البيان او
بما نزّل فی البيان ميفرمايد در ظهور من يظهره اللّه بواحد بيانی
محتجب مشو و واحد بيانی نفس حضرت اعلی و هيجده حروفحيّ است و همچنين ميفرمايد بآنچه نازل شده در بيان محتجب
مشو يعنی ملاحظه مکن که واحد بيانی مؤمن است يا غير مؤمن
و بآنچه در بيان است استدلال مکن بلکه آن جوهر حقيقت را
بنفسه لنفسه بشناس و مؤمن شو و لو واحد بيانی ايمان آرد يا نيارد
ص ٣٥و لو ما فی البيان مطابق آيد يا نيايد ملاحظه نما چگونه حجبات را
خرق فرموده و بهيچوجه عذری از برای کسی نگذاشت حال نور
بهاءاللّه شرق و غرب را روشن نموده و عالم آفرينش را بحرکت آورده
با وجود اين سزاوار است کسانيکه خود را مؤمن بنقطه اولی
روحی له الفداء بدانند از اين امر عظيم محتجب مانند حيف
صد حيف که از اين الطاف بی پايان محروم گردند آن بحر اعظم
عنقريب موجی زند که جميع اين کفها را بکنار اندازد و پيش از اين
واقعه حتميّه بايد نفوس متنبّه شوند بظلّ ظليل شجر توحيد
پناه برند امة اللّه والده را تحيّت ابدع ابهی برسان و همچنين
امة اللّه ضجيع محترمه را از خدا خواهم که اخوی متوفّی آقا رضا را
در بحر غفران مستغرق فرمايد و آقا حسن و امة اللّه خديجه را
در کهف حفظ و حمايت خويش محروس و مصون دارد ع ع
هُواللّهای بنده حق نامه روحانی آن يار رحمانی ملاحظه گرديد و بر
مضامين اطلاع حاصل گشت از افسردگی خاطر و آزردگی جان
و دل شکايت نموده بوديد سبب حيرانی شد الحمدللّه باغبان
ص ٣٦باوجود چنين لطف وجودی چرا بايد آزرده خاطر گردد و دل افسرده
شود الحمدللّه توفيق رفيقست نه سلب و آواره پروانه است و طائف
حول شمع محرمی حرمان يعنی چه در پناه آستانی بی سر و سامان
يعنی چه مطمئن باش و اميدوار و راحت باش و مسرورالحال
ملحوظ نظر عنايتی و محفوظ در صون حمايت حضرت احديّتافکار را بکنار گذار و بعون و صون و صيانت حضرت احديّت
اميدوار شو من کفيل تو هستم خود را عليل گمان مکن من مهربان
توام خود را سرگردان و حيران مدار از خداوند ميطلبم که مؤيّد
بر کمال سرور گردی و بفيض موفور و فضل ربّ غفور کمال فرح
و حبور يابی ع عای بنده حقّ نامه شما رسيد بنهايت روح و ريحان خوانده شد
لحظات عين رحمانيّت منعطف بنفوسی است که در عالم هستی
جز محويّت و نيستی در سبيل الهی ندارند از خدا خواهم که تو يکی
از آنان باشی مانند قطره در دريا محو گردی و مانند پروانه جانسوز
ص ٣٧حول سراج محبّت اللّه بر افروزی اذن حضور خواسته بودی
حال صبر و تحمّل فرما در آينده انشاءاللّه اجازه داده خواهد
شد از عدم فرصت مختصر مرقوم شد و عليک البهاء الابهی
ع عای ثابتان بر پيمان نامه شما رسيد و مضمون معلوم گرديد نامه
در پانزده ماه قبل بطهران مرقوم گرديد و در طهران طبع شد
و بجميع ايران انتشار يافت و الآن در دست جميع است عين
عبارت آن نامه اين است ای بنده آستان مقدّس شکايتاز کسادی تجارت نموده بوديد در اين سنه آفات و صدمات کسادی
و فساد جميع آفاق را احاطه نموده زيرا بر کلّ حجّت بالغ شده
عبدالبهاء در کنائس و محافل اروپ و امريک در اکثر مدن نعره
زنان اعلان امر حضرت بهاءاللّه نمود و ندا بملکوت ابهی کرد
و براهين لامعه اقامه نمود و دلائل ظاهره و حجّت باهره اظهار کرد
ابداً از برای نفسی غذری نماند بلکه بسياری از خطابه ها در روزنامه ها
اعلا ن بآفاق شد با وجود اين هنوز ناس در خواب غفلت گرفتار
ص ٣٨متمسّک بمجاز و از حقيقت بيزار هنوز ناس در شهوات نفسانيّه
منهمک بدرجهئی که صور اسرافيل بيدار ننمايد البتّه اين غفلت
و کفران نعمت و عدم انتباه سبب حسرت و مشقّت و جنگ و
جدال و حصول خسران و وبال است و اگر اهل عالم توجّه باسم
اعظم ننمايند خطر عظيم در استقبال ولی در حق ياران اميدم
چنان است که آثار لطف الهی ظاهر گردد امورشان از جمهور
استثنآء يابد و عليک البهاء الابهی عبدالبهاء عباساين نامه پانزده ماه پيش مرقوم و وقايع مؤلمه امروزه در آن مذکور
با وجود اين بنهايت تضرّع و زاری بدرگاه باری دعا مينمائيم که افق
عالم انسانی را از اين ابر تيره منزّه و مبرّا نمايد و عليکم و عليکنّ البهاء
الابهیای ثابت بر پيمان پيمانه محبّت اللّه بدست گير واز صهبای عرفان
سرمست شو تا در مصر هدايت عزيز الهی گردی و در کنعان عرفان
يوسف رحمن شوی نظر عنايت شامل است و فيض موهبت کامل
پرتو الطاف چون مه تابان ظاهر و عيان و نور حقيقت از جهان
ص ٣٩پنهان مشرق و لائح و نمايان خوشا بحال نفوسيکه از اين جام سرمستند
و خوشا بحال ياران که از پيمانه پيمان پر روح و ريحان و عليک التّحيّة
و الثّنآء ع ع
هُواللّهای ثابت بر پيمان نامه شما رسيد و از بشارت حرارت قلوب
احبّای الهی شمع شادمانی بر افروخت و فرح روحانی رخ داد
عبدالبهاء باقليم يوسف کنعانی سفر نمود و بعبوديت آستان
مقدّس مشتهر گشت هر چند از هجوم احزاب و اراجيف ومفتريات جرائد در خطر است ولی اميد چنان است که اين
سفر مثمر ثمر گردد وصيت و آوازه امراللّه اين آفاق را بحرکت
آرد تخمی افشانده شود و سقايه گردد و بباران رحمت پروردگار
تأييد شود البتّه برويد سبز و خرّم گردد الحمدللّه بفضل
و موهبت اسم اعظم روحی لأحبّائه الفدآء ندای امراللّه در
جميع آفاق بلند است وصيت کلمة اللّه در هر اقليم آهنگش
مرتفع در اين ايّام در امريک امراللّه را چراغان و شلّيک است
و در افريک و آسيا ولوله ترک و تاجيک و در پايتخت جاپان
روزنامهئی بهائيان تأسيس نمودند و حضرت عالم فاضلبرکت اللّه هندی بلسان انگليسی طبع و نشر ميفرمايد بعضی از
ياران امريکا عزم سفر بچين و ما چين دارند تا ندائی در آن بلاد
بلند نمايند در اوروپا و آسيا کوس ملاء اعلی بلند است سبحان اللّه
با وجود اين امر مهيمن آلهی و نفوذ کلمة اللّه و انتشار نفحات اللّه
معدودی نوهوسان که اضعف از بعوضه گلخن و خزاننداين آهنگ ملکوتی را غراب ناسوتی مقاومت نتواند و اين
نغمه بلبل معانی را کلاغ گلخن فانی مقابلی نتواند شهپر
جبريل را بال و پر ذباب ذليل همعنان نشود و انوار شمس
حقيقت را ظلمات نکبت و ذلّت نپوشاند اگر انصاف باشد
کل شهادت دهند که اين قلم جز بمدد عنايت جمال مبارکاعظم بآفاق اهتزاز نبخشد کوران انکار آفتاب کنند و گمان
نمايند که کاری کردهاند ديگر غافل از اين که کوری خود را
آشکار نمودهاند باری مرقوم نموده بوديد که احبّای سر حّد
قائين و سيستان نيز حقّی دارند تابحال البتّه بآن صفحات مکاتيب
مشروحه مفصّله از قلم عبدالبهاء صادر گشت حق ايشاناضعاف مضاعف داده شد و باز نيز داده ميشود دعا کن که
خدا قوت بقلم دهد قصور انشاءالله نخواهد شد مرقوم نموده
بودی که محض ملاقات ياران بمزرعه خونيک شتافتيد و انجمنی
در آنجا ترتيب داده شد از درگاه خداوند آگاه استدعا مينمايم
که آن انجمن در نهايت روح و ريحان و بطراز عرفان حضرت رحمن
جلوه نمايد مرقوم نموده بوديد که نا خوشی وبا در آن انحاء استيلا
يافته لهذا رجا از عتبه مقدّسه گرديد که آن بلا زائل شود و
اهالی آن ديار از استيلاء اين مرض شديد نجات يابند حضرت
ملايوسف فی الحقيقه جان فشان است و در نشر نفحات اللّه
شب و روز جهد بليغ ميفرمايد هر نفسی اليوم بخدمت امراللّه
قيام نمايد و به تبليغ امراللّه زبان بگشايد نفثات روح القدس
تأييد نمايد جميع منتسبين خويش را از قبل من تحيّت ابدع ابهی
ابلاغ دار و کافّه احبّای ارض خا را از قبل من نهايت اشتياق
ابلاغ دار و عليک البهاء الابهی ع ع
هُواللّهای ثابت بر پيمان نامه مفصّل رسيد و وقايع معلوم گرديد
ص ٤٢اگر چه از اول معلوم بود و بصريح عبارت دو سال پيش مرقوم
شد و جميع وقايع از قلم ميثاق چند سال پيش صادر رساله سياسی
طبع بمبئی اگر چنانچه بدست آيد البته ترويج دهيد و نامهئی
که دو سال پيش بمحفل روحانی مرقوم شد ملاحظه نمائيداليوم احبّای الهی بايد کل بجميع قوی بنشر نفحات اللّه و اعلاء
کلمة اللّه پردازند ايّام فانيه را فدای حيات باقيه کنند و
راحت جسمانی را در سبيل بشارات روحانی انفاق نمايندايّام در گذر است و زندگانی اين دنيا بيفائده و ثمر مگر آنکه در
سبيل جليل اکبر جان و سر فدا شود و عاقبت انسان در قربانگاه
عشق علم فدا بيفرازد مرقوم نموده بوديد که حکومت تاکيد تامّ نموده
که اجتماع زياد در محلّی نگردد اين حکم عمومی است احبّای الهی
بايد اطاعت کنند ولی بکمال همّت فرداً فرداً بتبليغ پردازند و وقت را
از دست ندهند وايّام را غنيمت شمرند زيرا در نزد کلّ ثابت
و مبرهن گرديده که بهائيان خير خواهند و با جميع احزاب بی نهايت
مهربان از نزاع و جدال بيزارند و از تعصّب و غرض در کنار
ای ثابت بر پيمان با جميع اقوام بجان و دل مهربان باشيد و با کل
احزاب در نهايت خير خواهی از دل و جان بکمال صدق محبّت
ص ٤٣نمائيد نه مدارا همدم بيگانه و آشنا گرديد و همراز هر بيچاره
و آواره خاطری نيازاريد و کلمه سوء بر زبان مياريد اگر
از کسی فضائل عالم انسانی و سلوک در رضای الهی مشاهده کنيد
تمجيد کنيد و الّا صمت و سکوت اختيار نمائيد اين است
روش اهل بها اينست نعمه ملاء اعلی و اين است نعرهيا طوبی و يا طوبی و عليک البهاء الابهی ع ع
هُواللّهای ثابت بر پيمان نامه ١٩ ربيع الثّانی ١٣٣٧ وصول يافت از
مضامين کام مشتاقان شيرين گشت زيرا خبرهای خوش داشت
و دليل متانت و استقامت و وفای ياران الهی بود که الحمدللّه
در اين سالهای پر ملال که جمهور از باده غرور مست و مخمور
و اهل ايران در دست احزاب مختلفه محکوم و بی شعور هر
روز آشوب و فتنهئی هر دم فتور و رخنهئی حزب انقلاب سبب
اضطراب شد و گروه اتّحاد مورث اختلاف گشت حزبديمقراط خود سرانه باستبداد بر خاست و گروه اتفاق مورث
شقاق شد علمای سوء ايران را ويران نمودند و سرورانبی شعور هر يک بسر کار آمدند عاقبت ذليل و خوار شدند
در چنين اوقاتی بهائيان در نهايت سکون و قرار و اطمينان
و وقار و از هر فتنهئی بيزار و در کنار بخدمت عموم پرداختند
و در مرکز مستقيمی استقرار يافتند در همه جهان علم صلح عمومی
بر افراختند و خلق را بمحبّت و آشتی و وحدت عالم انسانی
دعوت نمودند جميع آنچه صريح الواح مقدّسه بود پنجاه سال پيش
نازل مثل آفتاب در حيّز وجود تحقق يافت و واضح و آشکار شد
الحمدللّه حال غبار تيره اندکی بنشست و افق عالم انسانی از ابر
تيره اندکی نجات يافت اميدوارم که بتاييد ملکوت ابهی و مساعی
حکيمانه و دلالت نفوس مهمّه و معاونت اشخاص عظيمهبسکون و اطمينان مبدّل شود حال ايران محتاج حزب صلح
و سلام و سکون و اطمينان است قبل از حرب از پيش مرقوم
گرديد يعنی بصريح عبارت بخط عبدالبهاء که دولت و ملّت
بايد مانند شهد و شير آميخته گردد و الّا ايران ويران شود
الی آخر چون مستمعی يافت نشد لهذا بجهت حصول اسباب ترقی
ايران در ممالک ديگر سعی بليغ و جهد جهيد شد اميدوارم
ص ٤٥که اسباب راحت و آسايش بقدر امکان بجهت عموم ايرانيان
حصول يابد باری احزاب سائره که هر يک مدعی اصلاحايران بودند تجربه شد اميدوارم که مساعی خيريّه بهائيان
در گذشته و علی الخصوص در اين ايّام نتيجه مشکوره بخشد
و ايران اندکی راحت و آسايش يابد در خصوص اخذ اصلتوقيع حضرت اعلی بسيار بکوشيد ولو مبلغی مصروف نمائيد
فقراتی که از توراة و انجيل و کتب پارسيان اخراج نموده بوديد
بسيار مقبول اگر چنين رسالهئی محفل روحانی مطالعه نمايد
و منتشر گردد بسيار مقبول الحمدللّه احبّای يزد نهايت ثبوت
و استقامت اظهار نمودند طوبی لهم و بشری لهم اميدوارم
که در نشر نفحات اللّه سعی بليغ و جهد بديع ظاهر فرمايند
امّا اماءالرّحمن در يزد فی الحقيقه آنچه در قوّه نساء بود مبذول
داشتند من از آنان نهايت رضايت را داشته و دارم دستوران
حرکات خود سرانه نمودند ولی عاقبت مأيوس و پريشانجمشيد و احبّای قاسم آباد نهايت ثبوت و استقامت اظهار
فرمودند و مؤيّد و منصورند و انّ جُندنا لهم الغالبون
ص ٤٦در يزد محافل روشن است و محفل نوزده روزه مانند گلشن
و احبّای قاسمآباد و مهدیآباد و مريمآباد و تفت و احبّای کوچه
بيوک و احبّای نصرآباد و ياران حسينآباد در نهايت گرمی و انجذاب
و اشتغالند بلکه جميع احبّای زردشتی در نهايت همّت و
غيرتند در حقّ جناب ارباب جمشيد سابقاً بدرگاه بی نياز عجز
و نياز کرديم و طلب عون و عنايت نموديم و بکرّات و مرّات
احبّا را امر بصداقت و عفت و استقامت در امور موکوله
از ايشان نموديم الحمدللّه روز بروز ترقی نمود تا بدرجه رسيد
که جميع وزراء و وکلاء تمکين از او می نمودند و برکت عظيم در کارش
حاصل شد ولی بتحريک کسانی پر غرض و مرض که بظاهر خير خواه
خود را مينمودند خاطر او را از ياران مغبّر نمودند لهذا امورش
مشوّش شد حال اگر اندکی بيدار گرديده و دانسته که ياران مهربان
و خير خواهند و صادق و امين در کار از خدا خواهم تمشيتی در
کار آيد و راحتی حاصل گردد جوابی به پسر مهر پرور او محرّر گرديد
در جوف اين مکتوب است برسانيد الحمد للّه برادران پارسی و
مؤسّسين شرکت مؤيّدند و موفق حضرت ملا بهرام رحمت رحمن است
و نعمت آسمانی قدر اين بزرگوار را بدانيد احبّای کاشان
ص ٤٧جميعاً فی الحقيقه موفق بعبوديتند و امة الاعلی دکتر مودی
و ساير امريکائی ها راحت خويش را گذاشتند و از وطنو عليک البهآء الابهی ٢ رجب ١٣٣٧ عبد البهآء عبّاس
هُواللّهای ثابت بر پيمان يار با وفا آقا عزيزاللّه خان ببقعه مبارکه
ذهاباً و اياباً وارد و با اين مشتاقان همدم و همراز گشت و
و بتقبيل آستان مقدّس روح و ريحان يافت و رائحه رحمن
از يمن جانان استشمام نمود حال مراجعت بآن سامان نمايد
تا بخدمت يزدان پردازد و بقدر امکان بعبوديّت درگاهچنان است که عاشقان جمال جانان روز بروز انجذاب و اشتعال
َبيشتر يابند و قدم پيشتر نهند تا در قطب عالم خيمه بر افرازند
که احزاب مختلفه و شعوب متضادّه در سايه آن در کمال وحدت
و يگانگی آسايش يابند و جهان آفرينش باين موهبت کبری آرايش
يابد حال در ايران بايد ياران بکوشند تا انقلاب و اضطراب
مبدّل براحت و اطمينان گردد لهذا بقای وجود شما در آنجا
لازم ان شاءاللّه در وقت مناسب اجازه حضور داده می شود
و عليک البهاء الابهی ع عای ثابت عهد و راسخ پيمان تحرير منير با ورقه يک ماهه مدرسه
مبارکه وصول يافت از تلاوت نامه و قرائت ورقه نهايت
مسرّت حصول گرديد الحمد للّه مدرسه تربيت دبستان حقيقت
شد و نونهالان گلشن انسانی در نهايت راستی و درستیبتحصيل فنون و اکتساب علوم پرداختند و معلّمين بزرگوار
با نهايت اقتدار بتعليم اطفال برخاستند و آثار توفيق از هر
جهت پديدار است فی الحقيقه آن جناب خادم حقيقیبخدمتی موفّق گشتی که آثار آن بتسلسل امتداد بقرون و اعصار
نمايد و اين همّت عاليه آيت باقيه گردد اليوم نشر علوم
نافعه و اکتشاف اسرار ماديه کائنات و ترويج فنون مفيده
و تربيت اطفال از اعظم مواهب حضرت ذوالجلال شمردهميشود الحمد للّه شما و معلّمين و مستخدمين آن مدرسه
مبارکه باين خدمت فائقه موفقيد پس باطفال بهائيان مدرسه
از قبل اين عبد نهايت سرور ابلاغ داريد از الطاف جمال مبارک
روحی لتربته الفداء اميدوارم که هر يک آيت هُدی گردند
و سبب نورانيت اين توده غبرآء اميدوارم که حضرتفرج اللّه خان جهل ايرانيان را فرجی گردد و ناظم دبستان
عالم انسانی شود نهايت رضايت را از ايشان دارم جنابجناب ميرزا يوسف خان فی الحقيقه يوسف مصر عبوديت است
لهذا موفق بخدمت عالم انسانی گشته امّا مدرسه تربيت
بنات نتائجش ما فوق تصوّر است بشرط آنکه بقا و دوام نمايد
ص ٥٠اميدوارم که موفق بآن گرديد که در اين مدرسه دخترانی
پرورش يابند و دوشيزگانی نشو و نما نمايند که سبب حُسن
تربيت و حسن اخلاق جميع نسآء طهران شوند و چونالهيّه غافل و از فضائل کمالات دين اللّه ذاهل عادات
و رسومی چند را ارکان شريعة اللّه شمرده اند و بر آن معتکف
گشته اند و خويش را مطيع و منقاد انبيا و اوليا شمرند
و همچه گمان کرده اند که باعلی مراقی فلاح و نجاح رسيده اند
و حال آنکه در اسفل جهل زيستند و بکلّی از مواهب الهيّه
ص ٥١اصلی پی نبردند و در ترقّی در عوالم روحانی و مقامات ساميه
رحمانی نکوشيدند اساس دين اللّه اکتساب کمالات استبايد نظر باين امر دقيق نمايند که مانند ساير اديان بعربده
و های و هوئی و لفظ بی معنی کفايت ننمايند بلکه بجميع
شئون از خصائل و فضائل رحمانی در روش و رفتار نفوسربّانی قيام کنند و ثابت نمايند که بهائی حقيقی هستند نه لفظ
بی معنی و بهائی اين است که شب و روز بکوشند تا در مراتب
وجود ترقّی و صعود نمايند و نهايت آرزوی هر يک اين باشد
که نوعی روش و حرکت نمايد که جميع بشر از آن مستفيض و منوّر
گردند و نقطه نظرگاهش همواره خُلق و خوی حق باشدبهائی است و الّا در اين دور مبارک که فخر اعصار و قرون است
ايمان عبارت از اقرار بوحدانيّت الهيّه نه بلکه قيام بجميع شئون
و کمالات ايمان استو کلّ يدّعی وصلا بليلی و ليلی لا تقرّلهم بذاکا
اذا سال الدّموع علی الخدود تبيّن من بکی ممّن تباکا
در وقت امتحان معلوم گردد و آن روش و سلوک است حضرتاعلی روحی له الفداء و جمال ابهی کينونتی لقدوم احبّائه الفدأ
جميع ماها را بروش وسلوک دلالت و بجانفشانی هدايت فرمودند
که چگونه بايد از راحت و آسايش و خوشی خويش بيزار گرديم
و بجهت فوز و فلاح ديگران جان نثار کنيم آن ذات مقدس
با وجود علوّ ذات و سموّ حقيقت خويش بجهت هدايت ماتحمّل غل و زنجير نمود و در مدّت زندگانی در اين جهان فانی
آنی نياسود و دقيقه ئی راحت نفرمود و سر ببالين سکون و آرام
ننهاد و در جميع ايّام در محن و آلام بود حال چگونه سزاوار است
که ما قيام ننمائيم البتّه انصاف چنين اقتضا نمايد که اين تخم
ص ٥٣پاک افشانده را آبياری کنيم و آن نهالهای مغروسه را باغبانی
نمائيم بکلّی خود را فدای عالم انسانی نمائيم تا روی زمين
بهشت برين گردد و وجه غبرآء جنّت ابهی شود و الّا عاقبت
حرمان عظيم است و خسران مبين و عليکم التّحية و الثّنأ ع ع
هُواللّهعالم انسانی مينمود علمی که فرستاده بودی فی الحقيقه رمزی
از صلح عمومی بود امروز جميع ملل عالم جنگجو هستند و
جميع دول عالم در تهيّه و تدارک آلات و مهمّات جهنّميّه
علی الخصوص قطعه اروپ که مخزن موادّ التهابی شده است
موقوف بيک شراره است که آن جهنّم شعله بآفاق زندو همچه گمان ميکنند که سبب فلاح و نجاح هر دولتی قوه
حربيّه است هر چه عظيمتر سعادت آن دولت و ملّتبيشتر ملوک عالم اذعان اين نمی نمايند که صلح عمومی
سبب حيات عالم انسانی است و همچنين اعاظم و اربابنفوذ آنان نيز سعادت خود را در تهيّه اسباب جنگ ميدانند
لهذا ممکن نيست که از برای اهل عالم قناعت حاصل شودمگر بقوّه ايمان زيرا ايمان حلّال هر مشکلی است پس بايد
کوشيد که دين اللّه نفوذ يابد بقوّه دين اللّه هر امر مشکلی آسان
گردد قوّه دين ملوک را خاضع کند و اصحاب نفوذ را مغلوب
نمايد پس بکوشيد که دين حقيقی که روح حيات بعالم انسانی
ميدمد انتشار يابد اين است علاج جسم مريض عالم اين است
درياق سمّ نقيع بشر پس تا توانی نفحات روح القدسمنتشر نما و نصايح و وصايای الهی مجری دار و بتعاليم آسمانی
پرداز من نهايت محبّت را بتو دارم و از ملاقات تو مسرورم
و اميد چنان است که باز ملاقات گردد عبدالبهاء عباس
هُوالأبهیالهی لانه نخواهند و پرندگان بوستان تقديس جز در حدائق
ص ٥٥باقی توحيد بر سدره تجريد مسکن نجويند بازان اوج عظمت
بغير از هوای سمای عزّت محل طيران و ميدان جولان نخواهند
اين خاکدان فانی چون سراب باديه حيرانی ظلّی است زائل
و اين عالم ترابی در نظر اوليای الهی از ذرّه متلاشی پست
و حقير تر است چون از شئون اين عالم و محو و فنايش و کدورت
و صفايش و کثافت و جفايش و سراب بقيعش و سمّ نقيعش کما
هو حقّه واقف و مطلع گشتند از جهان و جهانيان بيزار شدند
و از هر چه جز حقّ است در کنار گشتند دل بجهان باقی بستند
و از اين شئون کونی و ظلمات امکانی رستند پری از صفات
تقديس گشودند و در اين فضای وسيع پرواز نمودند تا باوج
اعلی و ملکوت ابهی و مقعد صدق عند مليک مقتدر عروجنمودند و بشرف لقای جمال اعلی و نعمت لاتفنی و موهبت
عظمی مشرف گشتند پس ای مخموران صهبای الهی وو از راحت و نعمت و عزّت و ثروت و بزرگواری اين جهان
فانی بگذريد و همّت را باقتباس انوار رحمانی و استفاضه
ص ٥٦مواهب ملکوت صمدانی بگماريد و اگر بلايای عظيمه و رزايای
شديده رخ دهد و جميع من فی الوجود بر اذيّت و جفای بر شما
قيام نمايند محزون مشويد مغموم نگرديد و جزع و فزع منمائيد
بشارت عظيمه از فم مطهّر در الواح الهيه وارد و مژده جان بخش
در کتب صمدانيه نازل و مضمون آن کلام مبارک اينستکه بلايائی که بر احبّای الهی وارد و صدمات و اذيّات و مصيباتی
که بر عاشقان جمال رحمانی نازل ميشود حکمتش اين است که
چون اين نفوس مقدسه بمنزله فروع و اوراق سدره مبارکه
الهيه هستند لهذا آنچه بر اصل شجره مبارکه الهيه وارد البته
بر فروع و اوراق آن نيز نازل ميشود حال چون اعظم بلايا
و محن و آلام و اشدّ متاعب سجن و سلاسل و اغلال را حق
بنفسه در سبيل جمالش حمل فرمود و بکمال سرور و حبورو تمام روح و ريحان ايّام مبارک را در سجن و زندان بگذراند
شما نيز ای احبّای الهی هر يک بقدر لياقت و استعداد خويش
از اين موهبت عظمی بهره بايد ببريد و از اين رحمت کبری
نصيبی بايد بگيريد چون بحقيقت ملاحظه فرمائيد چه فضلی
اعظم از اين فضل و چه احسانی اکبر از اين احسان که در اين
ص ٥٧نيّر اعظم گرديد بشری للمخلصين و اگر از عوالم الهيه و جهان
معنوی الهی که بعد از عروج اين ارواح بملکوت ابهی و جبروت
اعلی مقدر شده بوئی بمشام جهانيان رسد البتّه هريک در
قربانگاه در سبيل محبّت اللّه بکمال شوق و اشتياق بشتابد
و اگر نفحات معطّره آن جهان الهی مشام روحانيان را معنبر
نمی نمود و قلوب مبارکشان را انوار ساطعه از افق ابهی منور
نميکرد هرگز اين بلايای شديده و مصائب کليه را تحمّل
نميفرمودند پس بدانيد که نسائم جان بخش جهان الهی است
که مشام اوليای الهی را معطّر نموده و ارواح مقدسشان را
مبشّر کرده که باين حلاوت شدائد اذيت و نقمت اهل عالم را
تحمّل مينمايند و اگر مواهب آن عوالم الهيه و اسرار آن
ملکوت باقيه در اين عالم فانی و جهان ترابی مشهود و واضح
نيست جای عجب نه و وسيله شک و شبهه نيست زيرااين واضح و مشهود بلکه بديهی است که هر استعداد و لياقتی
و قوی و کمالی که هر شئی در رتبه از مراتب تحصيل و اکتساب
مينمايد در رتبه ما فوق آن رتبه چون مبعوث شود ظاهرگردد مواهب مکتسبه در رتبه اوّل که ما دون اين رتبه است
در رتبه مافوق ظاهر و آشکار شود و بعبارة اخری کمالات
مکتسبه در عالم مادون ظهورش در عالم فوق است زيرامثلاً استعداد و مواهبی را که جماد در عالم جماد تحصيل مينمايد
در عالم جماد مشهود نگردد بلکه چون از عالم جماد بعالم
نبات انتقال نمايد آن موهبت موهوبه رخ بگشايد و چوننمايد حين انتقال بعالم حيوان اين کمال ظاهر شود و چون
انسان در عالم رحم قوّه باصره و قوّه سامعه و قوّه شامّه و قوای
سائره و احساسات بشريه و کمالات انسانيه را اکتساب نمايد
در عالم رحم سعة و گنجايش ظهور اين مواهب موجود نهبلکه غير ممکن و محال است که بصر عيان شود و سمع نمايان
گردد لکن چون از تنگنای رحم مادر باين عالم وسيع منور
انتقال نمايد آن چشمش روشن و بينا گردد وگوشش شنواشود و لسانش گويا گردد و کمالاتش واضح و عيان گردد و
يقين داند بلکه مشهود بيند که اين مواهب را جميعاً در عالم
ص ٥٩ظلمانی رحم اکتساب و تحصيل نموده بود و لکن آن عالم سعة
و گنجايش ظهور اين اسرار را نداشت بلکه خود مولود نيز
بتمامه از اين مواهب بيخبر بود و اگر چنانچه جبريل بر او
نازل ميشد و خبر ميداد که چنين فضل و عنايتی بتو درکمالاتی که تحصيل نموده اند اين عالم سعة ظهور آنرا ندارد
بلکه چون بعوالم سائره الهيه انتقال نمايند آن موهبت
کبری رخ بگشايد و آن رحمت عظمی جمال بنمايد وو نقائص نفوس محتجبه نيز بعد از فوت از اين عالم معلوم
و مشهود گردد عبده عبّاسای دوستان الهی و ياران حقيقی للّه الحمد در آستان مقدس
ص ٦٠حقيقت ملاء اعلی رايگان بهر پير و جوان بحر فضل پر موج است
و جنود تأييد فوج فوج ولی بايد حفظ مراتب نمود و قانون
وجودی و ما منّا الّا وله مقام معلوم را مراعات کرد اصاغر
بايد رعايت و احترام اکابر کنند و اکابر بايد عنايت و مهربانی
در حق اصاغر نمايند جوانان بايد خدمت و حرمت پيران نمايند
و پيران بايد محافظت و رعايت جوانان نمايند اين حقوق
متبادله است نه چنان باشد که هر کس خودرأی و مستقلالفکر باشد حضرات مجلّله ايادی عليهم بهاءاللّه هرگاه در
مجلسی قراری بفرمايند کل بايد اطاعت و انقياد نمايند
و در کمال سرور و رضا مجری دارند زيرا اين اطاعت فرض
و واجب است هر نفس وحده پی بعواقب امور نبرد و آنچهاليوم لازم است نداند و رأی مصيب ندارد اگر چنين باشد
که مختار مطلق باشد و هر چه پسنديده بيند مجری دارد بکلّی
ص ٦١شيرازه امور از هم در رود و امور مختل گردد و پريشانی صوری
و معنوی دست دهد لهذا بايد که هر يک احباب تصورینمايد و امر مهمّی بخاطر آرد مراجعت بمجلس حضور حضرات
ايادی عليهم بهاءاللّه و ثنائه و عزّه و علائه نمايد هر گاه حضرات
ايادی تجويز نمودند معمول دارد و الّا فلا فقره از کتاب اللّه
که مدلّ بر اين است در لوحی مرقوم و ارسال شد تا احبای
الهی بدانند که چگونه بايد تمکين از ايادی امر داشته باشند
و البهاء عليکم اجمعين ع ع
هُواللّهاطباق را روشن کرده و مانند مه تابان ايوان کيوان را
زينت بخشيده بشر و شجر و مدر و حجر را بحرکت آوردهترانه سبوح قدّوس ربّ الملائکه و الرّوح است که گوشزد
هر هوشمند "ولوله در شهر نيست جز شکن زلف يار
ص ٦٢فتنه در آفاق نيست جز خم ابروی دوست " عالم امکان در جوشش است
و امير لامکان در بذل و بخشش نفحات قدس در مرور استرخيم جنّت ابهاست که شرق و غرب را معطّر نموده و نور
مبين افق اعلی است که خاور و باختر را منوّر کرده جنّت ابهی
در قطب امکان خيمه و خرگاه زده و بهار روحانی اقاليم
ربّانی را سبز و خرّم نموده آيات توحيد است که در مجامع
رحمانيان در ترتيل است و محامد و نعوت رب جليل استکه بالحان بديع ترنيم اهل تجريد است صيت امر اللّه است
که ولوله در آفاق افکنده و آوازه امر جمال مبارک است
که جهانگير گشته و لرزه بارکان امکان انداخته آهنگمدهوش و محروم و محجوب و منزجر با ديده کور اين اشراق
النّور فرياد برآرند و با گوش کر اين نغمات طيور الملکوت نعره
ص ٦٣زنند البتّه مزکوم از مسک مشموم محروم است و عليل از
مائده ربّ جليل ممنوع باری ای ياران بانجذابی روحانی
و سنوحاتی رحمانی و قوّتی ملکوتی و نفسی مسيحائی و يد بيضائی
کليمی و شعله و خلتی خليلی و صفوتی آدمی و سفينه نوحی
و نورانيّتی محمّدی و روحانيتی علوی و موهبتی ابهائی
و رحمتی ربّانی و نيتی سبحانی و نطقی الهی قيام بر نشر نفحات
الهی و سطوع انوار ربّانی و اعلاء کلمه جمال رحمانی و
رفع اعلام موهبت صمدانی نمائيد تا آنکه بفيوضات آسمانی
عالم امکانی را نورانی نمائيد و بموجب تعاليم الهيه ترتيب
و تنظيم عالم وجدانی نمائيد ای ياران دزدان در کمينند
و خائنان گوشه نشين هيکل امراللّه را از تير و تيغ نا دانان
محافظه کنيد و سراج کلمة اللّه را از ارياح بغضا حمايت
و صيانت فرمائيد امروز از جهتی روح حيات در سريانست
و از جهتی ديگر ارياح کريهه نقض پيمان در هيجان اينبکمال اطمينان و استقامت و ثبوت و رسوخ حصن امراللّه را
از هجوم مارقين محفوظ و مصون داريد اليوم آنچه اعظمامور است محبت و الفت و اتحاد و اتفاق و انقطاع و آزادگی
و تقديس و پاکی و جانفشانی و شادمانی احبای الهی است
اگر الفت کامله و محبت خالصه حاصل نگردد جميع اينغلبه نور محبت اللّه است تا ظلمات شقاق و نفاق محو از آفاق
گردد و وحدت روحانيه جلوه نمايد جميع احباب حکمواحد چون اين موهبت ميسر گردد عالم ظلمانی جهان نورانی
گردد و کشور ناسوتی مرات جلوه لاهوتی شود اميدوارم
که بفضل بی پايان و بخشش حضرت يزدان موفق و مؤيّدگردند ای ياران الهی ابر کثيفی که اليوم حايل و مانع
درخشندگی شمس حقيقت است غمام نفس و هوی استو سحاب کبر و غرور بلها آنچه سبب بزرگواری عالم انسانی است
خضوع و خشوع است و محويت و فنا زيرا تذلّل و انکسارتاج وهّاج عبدالبهاست و محويت و فنا و نيستی بی منتها اکليل
جليل اين بنده آستان حضرت کبريا ما بايد بکلّی از وصف
وجود فانی گرديم بلکه نيست و مفقود شويم تا سزاوار الطاف
و عنايت خداوند بيچون گرديم هر يک غبار رهگذر جميع احبّا
شويم و خادم حق و هادم بنيان نفس و هوی زيرا زينت ايوان
الهی باين دو بيت ربّانيست .نار عشقی برفروز و جمله هستيها بسوز. پس قدم بردار و اندر کوی عشاقان گذار
تا نگردی فانی از وصف وجود ای مرد راه. کی حشمی خمر بقا از لعل نوشين نگار
ای احبای الهی معنی يوم يغنی اللّه کلّاً من سعته اين نيست
که متبادر باذهان است مقصد اين است که آن کنز بی پايان
پنهان ظاهر و عيان ميگردد کل از آن ثروت طافحه بهره مند
و مستغنی ميشوند نه اين است که هيچيک از احباب محتاج ديگری
نه البته اطفال شير خوار فقير ثدی و پستانند و کودکان محتاج
مربيّان و جوانان مستفيض از هوشمندان و هوشمندان مستحق
ارشاد و هدايت مقربان البته بايد صغير تمکين از کبير نمايد
و مبتدی پيروی منتهی فرمايد و همچنين مقربان درگاه کبريا
بايد هيکل وجود را بموهبت ملکوت ابهی بيارايند تا انوار تقديس
ص ٦٦بر جميع آفاق بتابد ای ياران الهی استقامت و مقاومت و پرده دری
و کشف غطا آن چه بايد و شايد عبدالبهاء مينمايد ملاحظه
ميفرمائيد که فرداً وحيداً بعون و عنايت جمال ابهی مقاومت
با من علی الارض مينمايد هر چند هزار تير جفا از هر بيوفائی
پرّانست و اين سينه هدف آن سهام و سنان جيوش اممدر نهايت اذيت با وجود اين اين عبد مهين بتاييد نور مبين
در مقابل روی زمين در غايت متانت و تمکين قائم و ثابت
و نابت ديگر احبا بايد ملاحظه حکمت نمايند آنها نيز پرده دری
نکنند در هر صورت اگر پرده رقيقی بر کار باشد بهتر است زيرا
سبب مخالطه و معاشرت و مؤانست و مکالمه است بکلی اگر
حجاب برداشته شود فصل واقع گردد و چون فصل واقع شدنشر نفحات فتور يابد زيرا کسی نزديک نيايد تا کلمه حق استماع
کند و از اين گذشته حکومت نيز در مشقت و مشکلات افتد
اعليحضرت شهرياری فی الحقيقه رعيّت پرور فرياد رس است
و ترقّی خواه و داد گستر و جناب صدارت پناهی در نهايت خير
خواهی و رؤف و مهربان بر جميع اهالی ولی عوام همج رعاعند
ص ٦٧و هوام اسير هر خداع اتباع هر ناعقند و مغلوب هر ريح عابق
فزع عمومی کنند و فتنه جوئی در هر بر و بومی حکومت با وجود
کمال عدالت عاجز از حمايت گردد مثلا واضحاً بامضایبهائيان تلغراف بحکومت نمودن يا بپاريس و امريک راساً
تلغرافياً مخابره کردن موافق حکمت نه ای احبّای الهی تا توانيد
از عقل و حکمت تجاوز ننمائيد زيرا حکمت ميزان امر اللّه است
يعنی در محلی که تشهير لزوم قطعی نباشد البته قدری ملاحظه
بهتر است قدری تفکر فرمائيد که چگونه سطوت امراللّهآفاق را حيران نمود و شمس حقيقت از افق بلا اشراق فرمود
با وجود اين همه سفک دماء مطهّر و بلايای متتابعه و تعرضات
مترادفه در ازمنه سالفه شمع رحمانی روشنتر شد و پرتو شمس
حقيقت شديد تر گرديد آهنگ نهنگ الهی را خروش بيشترشد و دريای عطای ربّانی را موج و جوش عظيمتر گشت و عنقريب
ملاحظه خواهيد نمود که فوج فوج مانند موج بساحل نجات
توجّه نمايند ای احبای الهی هر دم بدعای بقای اعليحضرت
تاجداری زبان بگشائيد و بخدمتش بشتابيد و در تبعيت خلوص
نيّت و صداقت و اطاعت و انقياد ظاهر فرمائيد و عليکم التحية و الثّناء
ع عآفت وبا جميع انحاء اقليم مقدس ايران را بزلزله و ولوله انداخت
و آشوب و فتنه بر پا نمود و از اين جهة دل و جان آوارگان
اسير اندوه و احزان شد و شب و روز بدرگاه يزدان عجزو نياز گشت که ای دانای راز هر چند گنه کاريم و تبه کار ولی
بخشش يزدانی و عفو و غفران رحمانی مشروط بلياقت و استعداد
انسانی نه اين بلای ناگهانی را از کشور ايرانی مندفع فرما تا بندگان
آسايش جان يابند و راحت وجدان جويند الحمدللّه که محض
فضل و احسان اين بلای بی امان در مدتی قليله مندفع شد
امّا در سائر جهان مدتی مديد امتداد يافت چنانکه چند سنه
پيش در حوالی اين بقعه نوراء جز مدينه عکا از حجاز و مصر
گرفته تا شام و بيروت و حماة و حمص و طرابلس و يافه و قدس
و غيره دو سال اين بلا مستولی بود تا بعراق رسيد و از عراق بايران
افتاد امّا سرعت اندفاع اين آفت از مملکت ايران از ميمنت
نيّت مبارکه مرکز سلطنت عظماست چه که در ايام سلف مرض وبا
ص ٦٩در آن ديار افتاد و هفت سال امتداد يافت حال باين زودی
زوال يافت و اين مجرد از نوايای مقدسه اعليحضرت شهرياری
و معدلت حضرت صدارت پناهی بود و فی الحقيقه اعليحضرت
تاجداری رعيّت پرور و مهربان است و جناب صدر محترمعادل و آزموده و باعزم و کاردان اين عبد از بدايت وزارت
حضرت صدارت تا بحال ساکت بود تا بعد از فحص و تحقيقبيان نمايد فی الحقيقه بصرافت طبع و طيب خاطر در فکر
راحت و آسايش عموم رعاياست از خدا خواهم که اعليحضرت
شهرياری را مؤيد و جناب صدارت پناهی را بتوفيقات عظيمه
موفق فرمايد از قرار مسموع رأی جهان آرای پادشاهی و حسن
تدبير جناب صدارت عظمی تعلق بر آن گرفته که در هر شهری
بجهت فصل دعوی و قطع مرافعه و احقاق حقوق عباد مرکزی
مخصوص تعيين گردد و مرافعه حصر در آن مرکز شود اين قضيه
بسيار مفيد است و سبب آسايش و راحت قريب و بعيد اگر
چنين گردد اسّ اساس مدنيت کبری که در سائر اقاليم بر پاست
خيمه و خرگاه در ايران زند اين اول اصلاح مملکت استانشاء اللّه موفق بر اجراء گردند و نادانان دست از بيحيائی بر دارند
ص ٧٠و اطاعت و انقياد قوانين و احکام عادلانه نمايند ای ياران الهی
عبدالبهاء از جميع شماها راضی و نظر بتعلق شما بدرگاه احديت
و تحقّق تامّ بمحبت حضرت رحمانيت مينمايد امروز جميع ملل
عالم برذائل عالم شيطانی آلوده و از فضائل جهان الهی بيزار
و آزادند کل خونخوار و تيز چنگ و بی انصاف و بی درنگند
ملاحظه نمائيد که در اقليم منشور يا چه حشر و نشوريست فاعتبروا
يا اولی الابصار همه اين منازعات بر سر خاک است و عاقبت
اين خاک نا پاک مانند ثعبان بی باک جميع افراد انسان را فرو
برد نفسی را باقی نگذارد و با وجود جور و جفا اين خاک سياه
معشوق کل است و دلبر فتان آفاق چه بی فکريست و چهقدر نادانی که بجهت اين خاک تباه آفت جسم فتنه جان چنين
جانفشانيها ميشود و خونها ريخته ميگردد و شهرها خراب ميشود
و جان و مال بتالان و تاراج ميرود چه بسيار پدر مهربان
که بر قتل پسر آه و انين نمايد و بسا مادر که در ماتم فرزند
سرشک رنگين ببارد چه بسيار اطفال معصوم يتيم و محزون
گشتهاند و چه بسيار نساء که قرين و هم نشين محترم را در خاک
و خون مشاهده کردند اين است نتيجه مدنيت امم و ملل عالم
ص ٧١فاعتبروا يا اولی الابصار در ميان اين جمهور فرق عالم حزب اللّه را
آرزو چنان که خدمتی بعالم انسانی نمايند و اين غوائل را بقوت
برهان و تاييد يزدان و همّت بی پايان بلکه انشاءاللّه زائل کنند
علی العجاله نيت حزب مظلوم خير است و عزم جزم تا توفيقات
الهيه چه کند و تاييدات رحمانيه چه نمايد و اللّه يؤيّد من يشاء
علی ما يشاء و انّه لعلی کلّ شئی قدير ع ع
هُواللّهای دوست حقيقی نامه رسيد و از اثر خامه واضح و مشهود
گشت که تمنای فدا داری و آرزوی بذل جسم و جان تا اين بلايا
از اين مسجون مدفوع گردد و راحت و آسايشی حاصل شودو اين تمنا از شما دليل ثبوت و رسوخ بر ميثاق است و سزاوار
تحسين و آفرين ولی عبدالبهاء را نيز آرزوئی و آن اين که فدای
ياران گردد و بمحبت دوستان بقربانگاه عشق شتابد اللّهمّ
قدّرلی هذه الموهبة العظمی و انلنی هذه الکاس الدافقة
بصهباء الوفا در خصوص مکالمه با شخص محرمی مرقوم نموده
بوديد بسيار موافق مقصود اين است که بمأمورين دولت ابد
ص ٧٢مدت عثمانيه تفصيل را کما هوحقه تفهيم نمائيد که حزب اللّه
ابداً در امور سياسيه مداخله ننمايند بنص قاطع ممنوعند
و هر نفسی از اين طايفه در امور سياسی مداخله نمايد بايد
ديگران از او دوری جويند بلکه تبرّی نمايند و برهان بر اين
اين که در اين هيجانها و فسادها و انجمنها که در طهران تشکيل
شد بهائيان ابداً مداخله ننمودند و نزديک نرفتند و همين
سبب ملامت ديگران شد که بهائيان وطن پرست نيستندو همّت و مروّت ندارند حامی استبدادند و مروج استقلال
و حال آنکه بهائيان جان فدای جهانيان نمايند و پرستش نوع
انسان کنند ولی بنص قاطع مأمور بآنند که در هر مملکتی که هستند
بحکومت آن مملکت در نهايت صدق و امانت باشند و در اين
خصوص نصوص متعدده واقع بهائی رهبر راه دوستی و راستی
بود و با عالميان در صلح و آشتی حتی اعدای خويش را احبا
شمرد و بد خواهان را خير خواه گردد جمال مبارک در بعضی
الواح که در عراق صادر بصريح عبارت ميفرمايند که اگر مخالف
شريعة اللّه نبود البته قاتل خويش را وارث خود مينمودم اين است
مسلک اهل بها خدمت باخلاق کنند و ترويج خصائل و فضائل
ص ٧٣عالم انسانی نمايند خادم عمومند و جانفشان خصوص اين نفوس را
پروازی ديگر است و آوازی ديگر از جهان ديگر دم زنند و بعالم
ديگر بخوانند جهان ناسوت تار و تنگ است ترقی در جهان ملکوت
جويند از هر قيد آزادند و از آلودگی جهان آب و رنگ بيزار
دهقان الهی هستند و کشت حقيقت آبياری نمايند مداخلهدر امور سياسی عاقبت پشيمانيست ولا يسمن و لا يغنی بايد
از عموم احزاب در کنار بود و افکار در آنچه سبب عزت ابديه
انسانست بکار برد و عليک البهاء الابهی ع ع
هُواللّهحضرت ابراهيم دعا در حق ذريّه خويش فرمود که ای خداوند
مهربان سلاسه مرا عزيز بگردان و پيشوايان عالميان کن در درگه
يزدان اين دعا مقرون بقبول گرديد اين بود که ارض کنعان
بحشمت و ديانت يعقوب مسرت قلوب شد و معمور بمواهبدر چاه حسودان افتاد و بِدَراهِم معدود از شر حسود فروخته گشت
ص ٧٤و در زندان بيگانگان افتاد ولی در نهايت باوج ماه رسيد
و ملجاء و پناه برادران ستمکار گرديد و حضرت کليم در وادی
رحمانی شعله نورانی بر افروخت و در قلّه طور لمعه نور روشن
کرد و حضرت داود سلطنت وجود تأسيس نمود و حضرتسليمان حشمت بی پايان بنا نهاد و حضرت روح بنفحه مسيحائی
جهان را معطر کرد و حضرت رسول آفاق يثرب و بطحا را روشن
کرد و حضرت اعلی روحی له الفداء جهان را جهان تازهو نفحه حيات در هيکل کائنات دميد تا باين دور اعظم رسيد
صبح رحمانيت دميد و فجر احديت روشن گرديد و شمسچنان پرتو و حرارتی افاضه کرد که جميع اشياء بخلعت جديد
و بحلل بديع جلوه نمود يوم سرور آمد و حشر و نشور شد خيمه
الهی بلند شد و سرير رحمانی مستقر گرديد جنت ابهی در کمال
عظمت در جهان خرگاه مرتفع نمود لهذا وقت آن آمد کهخداوند مهربان آنچه بحضرت ابراهيم وعده نمود وفا فرمايد
ص ٧٥و سلاسه و دودمان آن جليل را عزيز فرمايد و در انظار بزرگوار
کند اين است که ايشان را در اين شريعه تقديس داخل فرمود
و در ظل شجرهء ميثاق منزل داد و در قصر مشيد منزل عنايت
فرمود و در مدينه عهد مأوی داد الحمد للّه روح آن بزرگوار
در ملکوت ابها از ايمان و ايقان و ثبوت بر پيمان ابناء و دودمان
مسرور و شادمان است و نفوسی که در سبيل الهی در صدمه
و مصيبت افتادند و جام بلا نوشيدند آن اشخاص در ساحت
مقدس از جواهر وجود معدودند و مظاهر الطاف نا محدودانجذاب و اتّحاد و اتّفاق احبّا مورث سرور گرديد امّا
رؤيای آن جناب يعقوب يعقوب تو را ميخواهم تعبيرشاينست که انشاءاللّه روزی آيد که تو را مانند ايليا منادی بملکوت اللّه
يابم امّا هندسه هشت تعبيرش آنست که هشت در ظل نه است
ص ٧٦از خدا خواهم که در ظلّ جمال مبارک باشی امّا پشيمانی و حزن
در حقيقت ذات احديّت ممتنع و محال است اين ندامت و حزن
در عالم امر است نه در عالم حق در حقيقت کائنات و در مجالی اسماء
و صفات است نه هويّت الهيّه در مرايا اگر تشويش و اضطراب
و انکسار حاصل شود و ظهور شعاع مختل گردد و لکن در حقيقت
آفتاب ابداً انقلابی نه امّا طبع کتاب منوط باذن و اجازه مرجع است
و امّا انقلاب ايران قدری امتداد دارد ولی عاقبت روح
و ريحان است بامة اللّه المقرّبه والده محترمه تحيّت ابدع ابهی
ابلاغ داريد و عليک البهاء الابهی ع ع
هُواللّهای سمّی سيّد حصور بحر الطاف بی پايان چنان موجی باوج زد
که سواحل کائنات از فيض نامتناهی سيراب شد لهذا در عالم
ايجاد حرکت و جنبشی عجيب حاصل گشت و برکت و انتعاشیعظيم ظهور يافت عقول صعود نمود و ادراک شديد گشت حرکات
سريع گرديد و ترقی در جميع مراتب بنهايت قوت جلوه نمود اين است
که اکتشافات عظيمه گشت و مشروعات جليله تأسّس يافتو صنايع بديعه جلوه نمود و اسرار کائنات از حيّز غيب بعرصه
شهود ظاهر و هويدا گشت پس بايد جميع ياران همّتی نمايان آشکار
و عيان کنند تا ايجاد صنعتی جديد فرمايند يا اکتشاف فنّی بديع
کنند يا بمشروعی عظيم پردازند يا قوت و موهبتی در عالم انسانی
بنمايند از خدا خواهم که در جميع موارد موفق و مؤيد باشی و عليک
البهاء الابهی ع عفرموده بوديد که خير خواهی دولت و ملّت بنصّ قاطع از فرائض
دينيّه است و همچنين ستّاری و خطا پوشی از لوازم ايمان
و ايقان بحضرت احديت در اين صورت چه بايد کرد اگر از نفسی
خيانتی بدولت وملّت صادر بايد ستر نمود يا آنکه بامنآء دولت
و رؤسای انجمن ملّت عرض و بيان کرد حکم اوّل نصّ قاطع
و واجب الاجر است امّا ستّاری در اموريست که ضرّشبنفس فاعل عائد نه بدولت و ملّت و جمعيّت بشريّه و نوع
انسانی راجع مثلاً اگر شخصی ارتکاب فسقی نمايد يا آنکه عمل
ص ٧٨مثل اينکه تعاطعی شرب کند و يا مرتکب فحشائی گردد در اين
مقام ستّاری مقبول و خطا پوشی محمود امّا اگر نفسی دزدی
نمايد مال ديگری بربايد در اين مقام ستر ظلم بر صاحب مال است
هر چند در حق سارق ستّاری عنايت است ولی در حق آن بيچاره
مظلوم که اموالش منهوب گرديده عين تعدّی و ظلم استاين ميزان است که بيان شد و با وجود اين نبايد پا پی ظهور
نقائص ناس شد تحرّی لازم امّا باندازهئی نه اين که نفسی شغل
و عمل خويش را اين قرار بدهد که فلان شخص ظلمی نموده و
فلان کس تعدّی کرده و از مأمورين چه خيانتی ظاهر شده
اوقات خويش را در حصر در اين نمايداين نيز غير مقبول جناب
عباس خان را از قبل اين عبد تحيت مشتاقانه برسان و بگو
الحمدللّه همنام منی و اميدوارم که همگام من گردی و آن عبوديت
آستان مقدس است و عليک البهاءالابهی بامة اللّه الموقنه
فردوس خانم تحيت محترمانه برسان و بگو بايد مانند جناب
خان که مردان را بمحبت اللّه مفتون و شيدا نموده تو نيز نسوان را
بانجذاب و التهاب آری و سبب هدايت آنان گردی از فصلموفور ربّ غفور رجا مينمايم که کنيز عزيزش امة اللّه المتصاعده
فاطمه را در جوار رحمت کبری و در حديقه لقا فائز بمشاهده جمال
ابهی نمايد جناب معين الحکما را از قبل اين ضعيف القوی تحيت
ابدع ابهی ابلاغ کن و اين مناجات برسان و عليک البهاء الابهی
ع عای شعله افروخته نار محبت اللّه در ملکوت ابهی ذکرت مذکور
و در نزد اين محرمان حرم رحمن سعيت مشکور از درگاه من يجير)*(
المضطرّ اذا دعا التماس و رجا مينمائيم که نفوس قائمه بر اعلاء
ذکر اللّه و انتشار آثار و آيات و بيّناتش را بتأييدات جمال قدم
و اسم اعظمش موفق فرمايد تا سبب تنوير قلوب و انشراح صدور
و استقامت و ثبوت و تمکّن و رسوخ احباء الهی گردند پس
ای شمع افروخته انجمن محبت اللّه در سوز و گدازی مغموم
مباش و مهموم مباش جنود ملاء اعلی ناصر شماست و قبيل
ملائکه مقربين حامی شما از فضل و موهبت الهيه مطمئنباش که آثار قدرت باهرهاش عنقريب آفاق را منور فرمايد
--------------------------------و سطوة برهان الهی ملکوت وجود را احاطه نموده و خواهد
نمود احبای بهرام آباد را از قبل اين سرگشته و گمگشته باديه
محبت اللّه تکبير ابلاغ فرمائيد و جميع را بنفحات اللّه زنده کنيد
و بگوئيد ای متوجهين بملکوت ابهی و مشتعلين بنار محبت اللّه
در ظلّ الطاف و عنايت حضرت احديتيد و در سرادق عواطف
جليله ربّ پر موهبت لحظات اعين رحمانيه شامل استو فيوضات غمام رحمت متراکم و متتابع انوار شمس حقيقت
از مشرق لامکان طالع و لامع و فائض دل باين الطاف خفيه
بنديد و از هر قيد و تعلقی دل و جان را برهانيد در اين سبيل
قويم و منهج مستقيم سلوک نمائيد تا اعلام هدی گرديد و
آيات باهره ربّ اعلا شويد فيض قلوب باشيد و روح وجود
گرديد در جسم امکان عرق نبّاض باشيد و در هيکل عالم شريان
و روح فيّاض و البهاء عليکم ع عای صادق موافق چه اسم مبارکی داری هر نفسی مظهر معانی
اين اسم باشد يعنی صادق گردد کوکب شارق و نيّر بارقو سيف فارق صفتی محبوب تر از اين نيست و طريقه مقبول تر
از اين نه بسا کلمه صدقی که سبب نجات ملتّی شد و بسا شخص
خسيس را کلمه راستی عزيز و نفيس نمود و چه بسيار که شخص
عزيز محترمی را يک کلمه کذب بکلی از انظار ساقط کرد و از درگاه
احديت محروم نمود پس ای جان پاک پی صادقان گير و پيروی
راستان کن تا بصدق بمقعد صدق رسی و براستی بعزت ابديه
فائز گردی جميع معاصی بيک طرف و کذب بيک طرف بلکهبگو بهتر از آنست که کلمه ايمان بر زبان رانی و دروغ گوئی اين
بيان بجهة نصيحت من فی العالم است شکر کن خدا را که تو سبب
صدور اين نصيحت بجميع نوع انسان شدی هميشه بنفحاتقدس مشغول گرد و ناس را بآنچه سبب علوّ و سموّ انسان است
و از اخصّ فضائل و خصائل اهل ايمان دلالت نما تا مربّی
نفوس گردی و هادی هر گمره پر قصور شوی اذن حضورخواسته بودی اين ايّام بسيار مشکل چه که بيگانگان در صدد
اين آوارگانند و هر روز کتابی تأليف نمايند و از هر قبيله افترائی
بزنند و طبع و نشر نمايند و آشنايان نيز ناقض پيمان در سّر سّر
ص ٨٢نهايت فساد را ميکنند ديگر معلوم است با اين دو مهاجم چه
قدر کار مشکل است انشاءاللّه قدری سکون حاصل ميشودتحيت ما لانهايه برسان که همواره بياد و ذکر ايشان مشغولم
و عليک التّحية و الثّناء ع عشده است و کيوان از افق ايوان نمودار و هوا در نهايت سورت
و حرارت و گرما با وجود اين از شدّت شعله نار محبت قلم در دست
اين عبد و بتحرير مشغول و بياد تو مأنوس بصر ظاهر درست نمی بيند
قوه بصيرت قدری اعانه مينمايد بهوای دست مرقوم ميشود
چون بياد تو افتادم راضی نيستم که قلم از دست بنهم از فضل
و عنايت حضرت احديت رجا مينمايم که از ملکوت ابهی مؤيد بشديد
القوی گردی و از جبروت اعلی موفق بجنود لم تروها ع ع
اثمار آن شجره محبت اللّه يعنی نهالان بوستان معرفت اللّه را
بفيض باران اشواق از قبل اين عبد تر و تازه فرمائيدای طائر هوای عرفان اين طيور خاک نهايت اوجشان هزار
ذراع يا کم و بيش است و لکن افئده عاشقان جمال جانان است
که اوجشان ملکوت ابهی و افق اعلاست در دمی از اسفل لا
بلاهوت الّا طيران نمايند . و در نفسی از افق ادنی بافق مبين او ادنی
پرواز کنند پس تا توانی جستجوی پری کن و تا ممکن است
فکر جناح فلاحی نما تا از اين حضيض پستی و نيستی باوج اعلای
هستی حق پرستی صعود و پرواز نمائی و آن قيام بر نشر نفحات اللّه
و اعلای کلمة اللّه و بيان معرفة اللّه است قيام نمائيد و ثابت و راسخ
باشيد ولو ما در ورای صد هزار دريا افتيم و يا از اين عالم صعود
نمائيم ع ع صنوان ابنان آن جناب را بابدع اذکار و الطف
عبادات ذاکر و مکبّريم و از خدا ميطلبيم که همچنان که بشرف
اعراق واصل در حسن اخلاق نيز وارث آن جناب باشندای طبيب جسمانی و روحانی خدماتی که در تنظيم مدرسه تأييد
ص ٨٤نمودی سبب سرور قلوب گرديد اين از تأييدات الهيّه بود که
باين خدمت موفق شدی بايد شکر نمائی که جهد بليغ و سعی
عظيم در اين سبيل مبذول داشتی و يقين است که نتيجه فوز
عظيم است و فضل حضرت رحمن و رحيم حيات انسان فیالحقيقه مانند طرفة العين است زيرا جماد و احجار و اشجار
حياتشان بيش از انسان لهذا زندگانی انسانی در اين جهان
فانی اهميّتی نداشته و نخواهد داشت وليکن توفيقات رحمانيه
و تأييدات صمدانيّه چون در حقيقت انسانيه جلوه نمايد اين
مدار مباهات است و مورث مسرّات لهذا بايد همواره بمساعی
خيريّه در ترقّی حقايق انسانيّه و ظهور سنوحات رحمانيه بکوشيد
و عليک البهاء الابهی ع عای عين الاحباء و زين الاودّاء حمد کن خدا را که نهايت
سياحت يعنی خاتمة المطاف فاتحة الالطاف گشت و مرقدمظلوم آفاق و نيّر اشراق را در نهايت اشتياق طواف نمودی
حال مانند دريا بجوش و خروش آ و عزم مدينه عشق کنو در آن ديار در نهايت مهربانی با يار و اغيار سلوک فرما
و با آشنا و بيگانه بمحبت رفتار کن هر بيمار را طبيب غمخوار شو
و هر عليل را بهترين پرستار فقرای موافق و مخالف را گنج روان
باش و ضعفای داخل و خارج را روح و روان تا توانیمستمندان را ملجأ و پناه شو و دردمندان را مداوای گاه
ناگاه تا مشام کلّ بنفحه طيبّه محبت حقيقی و رحمانيت صميمی
معطّر گردد بهيچوجه نظر بقصور و فتور و غرور نفسی ننما
بلکه توجّه بربّ غفور نما از بقای حيات حقيقی که حيات
قلب است نه حيات جسد سئوال نموده بودی اين عبد را ميدانی
که بهيچوجه فرصت و مجال ندارد لهذا مختصر بيان ميشود فناء
حيات جسد محتاج به بيان نه ظاهر و عيان است امّا حيات
قلب فيض شمس حقيقت است و ابديت از لوازم ذاتی آنولی مرغان خاک را خبری از جهان پاک نه تا ادراک کنند
که حيات ابديه در جهان الهی بچه جلوه و روشنائيستواضح و آشکار گردد که جواهر وجود در عالم جان و وجدان
باقی و موجود زيرا قلوب احرار قبور ابرار است هر چند از
ص ٨٦جهان آب و گِل غائبند ولی در جهان جان و دل حيّ و حاضر
ملاحظه فرمائيد که هزاران ملوک جهانگير و رجال شهيراز پيش آمدند و رفتند لاتسمع لهم صوتاً و لاهمساً بکلّی فانی و نا بود
گشتند ولی نفوس ضعيفه با وجود آنکه در عين و انظار حقير
بودند چون اقتباس نور هدايت از کوکب منير نمودند بر سرير
اثير نشستند و تاج عزّت ابديّه بر سر نهادند و الی الآن انوار
تقديسشان از افق رحمانيت درخشنده و تابان پس ظاهر را
عنوان باطن دان و شهود را شاهد غيب و همچنين ملاحظه
فرما که از شيئی معدوم اثر معلوم محال و ممتنع است چون
آثار باقی و ظاهر بقای صاحب آثار محتوم و باهر قابل انکار نه
ملاحظه نمائيد که حضرت مسيح صبيح مليح آثارش مانندانوار صبح ظاهر و آشکار است قابل انکار نيست چه سلطنت
ابدّيه است که در اين همه قرون و اعصار باقی و برقرار است
و ببقای حق ثابت و پايدار مختصر بيان شد شما پی بمفصّل بريد
و امّا حديث المؤمن حيّ فی الدّارين واضح و آشکار است زيرا
در اين جهان نيز روحانيان زنده اند و جسمانيان مرده و پژمرده
هر چند زندگی خاکی دارند ولی از جان پاک محروم و در کنار
ص ٨٧زيرا حيات همجی ممات است و زندگی حيوانی اضغاث و احلام
ليس له ثبات اين نشئه اولای ايشان است و امّا فی النّشئة
الاخری فليس لهم نصيب من ملکوت الابهی و امّا نفوسرحمانی که آيت عزت ربانی هستند مانند شعاع راجع بشمس
حقيقتند و قوّه بصيرت کاشف اين حقيقت است اميدوارمبعين يقين بنمائی و بحق اليقين رسی و اگر وجود منتهی باين
حيات فانی باشد بکلی از نتيجه ساقط و هذيان صرف و عدم
به از آنست چگونه ميشود که حقايق سير در مراتب کندو نهايت معارجش اين باشد که در اين جهان هموم و غموم
آيد و از کام دل و راحت جان محروم اين نهايت منازل و
غايت مراحل گردد يا اسفا علی الانسان ان کان خاتمةالمطاف هذه الدّار الّتی هی مرکز المحن و الآ لام و انّ اللّه
اجلّ من ذلک و ليس فی الامکان ابدع ممّا کان و عليکای فاطمه از فاتحه احوال مپرس از خاتمه الطاف سئوال نما
ص ٨٨ای فضل الهی ای عزيز عمو علی وقتی همدم اين آواره کوه
و صحرا و سرگشته دشت و دريا بود و بسيار مسرور شدم که نامه
جناب ميرزا فضل اللّه خان در راه آهن در اقصی بلاد آمريکا
بمن رسيد و ذکر عزيز اللّه در آن بود و همچنين جناب ناظم
از الطاف جمال مبارک روحی له الفداء اميدوارم که شمع
عمو علی مرحوم را روشن نمائيدو عمو عزيز گردد انوار بهاءاللّه
چنان بر قطعه امريکا تابيده که در هر شهری جمعی از مؤمنين
موجود و ندای يا بهاءالابهی بلند و عبدالبهاء در کنائس عظمی
و مجامع کبری نعره زنان اثبات حقيقت حضرت رسول و حضرت
اعلی و طلوع شمس بهاءاللّه مينمايد و اکثر جرائد نهايت ستايش
مينمايند تا به بينيد که نيّر آفاق از کوه اورنگ طلوع نموده
ص ٨٩و حال بر کوه و صحرا و دشت آمريکا از کجا بکجا رسيده چه
برهانی اعظم از اين چه قدرتی اعظم از اين باوجود اين
هنوز اهل نور در خوابند و نميدانند که چه موهبتی در حقّ
آن خطه و ديار شد و چه تاج افتخاری بر سر اهل نور گذاشته
گشته که جواهر زواهرش آفاق را روشن کرده و عليکماو تجلّی شمس حقيقت روحی لهم الفدآء بدلائل و براهين ميگردد
و جميع حاضرين سامع لاتسمع لهم همسا و حين خروج جميع حاضرين
ميآيند دست ميگيرند و اظهار ممنونيّت ميکنند هر يککه بهائی بوده و يا شده علامت اين است که در وقت مصافحه
اللّه ابهی ميگويد اين نشانه امتياز است فردی از افراد اعتراض
ننمايد زيرا صحبت بنوعی ميشود که ابداً از برای نفسی مجال
ص ٩٠اعتراض نميمايد نوعی تقرير ميشود که عقول و افکار قبول
مينمايد و بحسب استعداد و قابليّت حاضرين صحبت ميشود
بهر طفلک آن پدر تی تی کند مقصود اين است که امر مبارک
تأسيس و ترويج شود و محبّت در قلوب جلوه نمايد زيرا نفس
محبّت تربيت کند تا باعلی درجات عرفان و ايقان رسد تا بحال
در اين ديار نفسی نتوانست ذکری از حضرت رسول عليه السّلام
کند علی الخصوص در کنائس بلکه حکايات و روايات عجيبه
مفتريه در السن خلق منتشر بود که جميع مستهزآنه ذکر ميکردند
يک فقره را ذکر نمايم تا سبب تبسّم شود و آن اينست که متّصل
شنيده ميشود که فلان قضيّه مثل قضيّه محمّد است بعد از
فحص معلوم شد که از جمله مفترياتی که در حق حضرت رسول
عليه السّلام در اين بلاد منتشر است اين است که چون حضرت
ادّعای نبوّت فرمودند قوم معجزهئی خواستند فرمودند چه
ميخواهيد گفتند اين کوه را بگو حرکت کند و نزديک آيد فرمودند
پيغمبران متکبر نيستند اگر کوه نزديک نيايد من نزديک ميروم
از اين قبيل روايات بسيار است ولی حال الحمدللّه در صدر
کنائس اثبات نبوّت حضرت ميشود و ابداً نفسی اعتراض ننمايد
ص ٩١و جميع گوش ميدهند و ساکت و صامت هستند اميد است که
بعون و عنايت جمال مبارک روحی لاحبّائه الفدآء فرياد اين
مور ضعيف طنين شديدی در آذان مستمعين اندازد انّهيوفّق من يشآء علی مايشآء هر دهقان بايد تخمی افشاند ديگر
انبات منوط بباران نيسان و حرارت و ضياء خورشيد تابان
و هبوب نسيم عنايت حضرت يزدان است باری نفسی از ياران
ثابت تقويمی بجهت سال آينده ترتيب نموده چون عبدالبهاء را
ابداً فرصتی نيست نزد آن حضرت ميفرستم تا تدقيق و تحقيق
نمائيد و بعد از کمال دقّت اگر تصحيح لازم مجری داريد و
در نزد جناب آقا ميرزا احمد سهراب اعاده فرمائيد تا بصاحبانش
تسليم نمايد و بزودی طبع و تمثيل گردد جميع ياران الهی راتحيت
ابدع ابهی ابلاغ نمائيد و عليک البهاء الابهی ع ع
هُواللّهروح و ريحان بود و اخبار دليل بر انتشار انوار شمس حقيقت
چنان اشراقی فرموده که شرق منوّر گشته و غرب از نفحات
ص ٩٢کنند و ضجيج تهليل و تکبير بملکوت ابهی رسانند حال امور
بسيار دقيق گشته و جميع انظار متوجه بروش و سلوک احبا
و مواظب اخلاق و اطوار و آداب بهائيان لهذا بايد اهل
بها بنصايح و وصايای جمال ابهی در نهايت دقّت و وفاقيام نمايند و نفوسی که در امور دوائر حکومت ذيمدخلند
اميدوارم که در نهايت تقديس و پاکی و آزادگی و عفّتبدون آن بارتکاب فلسی ذيل خويش را نيالايند زيرا ذيل مطهر
امراللّه آلوده گردد و نزد کل محقق شود که بهائيان نيز مثل
احزاب ديگرند بلکه بدتر فرق لفظی است نه معنوی باریو سلوک نمايند که بهائيان در نزد کل سر دفتر دانائی باشند
و مشهور و معروف بپاکی فطرت و طهارت طينت شب و روزباشد که در ره رضای الهی بپويند و بعالم انسان خدمت کنند
نه اينکه زخرف فانيه بدست آرند وبخوشی و عزّت و راحت
زندگانی کنند زيرا اين اوهام زائل گردد نه راحت ماند نه
عزّت و نه منصب ماند و نه ثروت عنقريب کان لم يکن شيئاً
مذکورا گردد آنچه باقی راستی و درستی و خدا پرستیدر خصوص مدرسه بنات مرقوم نموده بوديد که اقدام کافی
وافی در تأسيس و تنظيم گرديده و در اجتماع مبلغی بهمت ياران
حقيقی جمع گرديده و حضرت مصوّر رحمانی لوازم مدرسه را
تقديم نموده اين خبر سرور قلوب بود و فرح نفوس ياران
و امآء رحمان در طهران فی الحقيقه غيورند و شکورند و صبورند
و وقور در جميع موارد جانفشانی نمايند لهذا بفضل و موهبت
ربّانی سبب شادمانی شرق و غرب گردند عبدالبهاء بجان
و وجدان هر دم تضرّع و زاری نمايد و آن نفوس مقدسه را
عون و صون رحمانی خواهد قضيّه حضرت فاضل مازندرانی را
تاکيد نمائيد ولی نهايت سفارش کنيد که بآن فاضل محترم
ص ٩٤و اقتضا صحبت بدارد زيارت سيد الشهدا را بهمراه برد
و در ضمن حکايت ثابت و مدلّل نمايد که من بعد بی شبهه
بساط موجود اهل علم منطوی گردد و نجم آمال علما افلافکار طبيعی گردد زيرا مسلک قديم مقاومت نتواند و متانت
نتواند و برهان اين مدّعا آنکه در اندک زمان چه قدرنفوس بکلی از دين بيگانه گشتند و روز بروز در ازديادند
اين طوفان را قوت کلمة اللّه مقاومت نمايد و اين سيل
شديد را خلق جديد ثبات و استقامت بنمايد حضرترئيس عليه بهاءاللّه الابهی از قبل عبدالبهاء ابلاغ نمائيد
أيها الفاضل الشهير اليوم يومک قداتی الوعد فاوف بالعهد
تاللّه الحق انّ شمس الحقيقة القت عليک ذيل شعاعهاالعليا و الصّريح فی المجامع العظمی حيّ علی الفلاح و حيّ
ص ٩٥علی النّجاح و حيّ علی الموهبة الکبری ولکن بالحکمة المذکورة
فی الکتاب ای بقدر قابليّه النّفوس و انجذاب القلوبالغفور و استخزِنْ ما تريد من مواهب ربّک الغيور و توجّه
الی ملکوت الابهی بقلب شکور و وجه يتلئلاء بالنّور و انّی
ادعواللّه ان يجعلک آية الهدی بين الوری و کلمة التّقوی
بين الاصفياء انّ ربّی لهو الرّحمن الرّحيم و امّا نامه حضرت
وزير معارف که بجناب رئيس مدرسه مرقوم فرموده وقوعمعلّمين مدرسه تربيت گردد تا بمقامی رسد که هر عاقل دانا
از بيگانه و آشنا اطفال خويش را آرزوی دخول در آن مدرسه
نمايد و اگر چنانکه بايد و شايد همّت مبذول شود البتّه
آن مدرسه بعون و عنايت الهيّه چنان ترقی نمايد که گوی
سبقت و پيشی از جميع مدارس بربايد و در استقبال بدرجه ئی
انجامد که اول مدرسه عالم گردد و اين موقوف بهمّت ياران
و اراده صادقانه دوستان است و عليک البهآء الابهی ع ع
ص ٩٦و از صحرا و دريا مرور نمود تا اينکه باين حدود و ثغور رسيد
ايّامی چند مونس اين آواره بود و معاشر اين افتاده فی الحقيقه
دلی طيّب و طاهر از آب و گِل دارد و جانی منجذب جانان
از الطاف بی پايان حضرت رحمن اميدم چنان است که با نهايت
روح و ريحان و روحی مستبشر ببشارات حضرت يزدانبذکر آن ياران و اماء رحمن پرداختم تا بدانند که او ياد ايشان
نمود و ذکر شان در اين بساط فرمود و از برای هر يک نامه
مخصوص خواست ولی افسوس که من فرصت ندارم و ازکثرت مشاغل و غوائل از عهده بر نيايم ولی اين نامه بعموم
مينگارم که فی الحقيقه بهتر از نامه های مختصر است زيرا
مفصل است و بيان احساسات جان و وجدانتا بنور هدايت کبری نورانيت تامّه يافت و از روحانيت
ملکوت ابهی بهره و نصيب برد اين موهبت تاجی است که گوهر
درخشندهاش در جهان ابدی روشن و تابان و جميع آن دودمان
در قرون و اعصار آتيه سرفرازند و باين موهبت کبریممتاز در يوم ظهور و قرن مجلّی طور هر نفسی از کأس طهور
قطرهئی نوشيد پرتوی يافت آن قطره دريا شد و آن سراجدر ممرّ اعصار آفتاب گرديد ملاحظه نمائيد که در قرون
اولی هر نفسی که بآستان الهی انتساب يافت بعد در عالم
وجود و حيّز شهود چه جلوه و ظهوری نمود حال هزارانو قرن قرن حيّ قيّوم لهذا اين عصر و قرن در جميع مراتب
تفوّق و امتياز بر سائر قرون دارد و در نزد اهل دانش
و فضلای اين عصر از مورخين و غيره محقق و مسلم استکه مآثر اين قرن از مفاخر پنجاه قرن افزون است و اين
قرن حکم آفتاب دارد و قرون سائره حکم نجوم اين عصر
نظير بحر است و سائر اعصار بمثابه نهر مثلاً اگر آثار و
اکتشافات و معارف و صنايع و بدايع و فنون و علوم پنجاه
ص ٩٨قرن را با اين قرن نورانی مقايسه کنی البته فضائل اين قرن
رحمانی بر مآثر جميع قرون ماضيه افزونست مثلاً اگر تآليف
و کتب قرون اولی بتمامها و قرون وسطی بأسرها و قرونعلويّت و ظهور اين فضائل و موجد اين ترقی و فلاح و نجاح
غافلند افسوس که بر خوان نعمت حاضرند و از خوانسالار غافل بحرکت فوق العاده ناظرند ولی از محرّک ذاهل
و در اين روضه غنّا و حديقه غلبآء در نهايت شوق و شعف
و انبساط ولی از باغبان بی خبر باری تضرّع بدرگاه کبريا
نمائيد که اين خفتگان را بيدار کند و اين غافلان را هوشيار
نمايد و اين اطفال را بدرجه رشد و بلوغ رساند تا بدانند
که بعنايت چه پدری مهربان اين ثدی رحمت را رضيعندو اين مهد الطاف را طفل عزيز تا انتباه رفع اشتباه کند
و بيداری هوشياری بخشد و بشکرانه حضرت باری پردازندباری آن ياران و امآء رحمن بايد ستايش خداوند آفرينش
نمايند که الحمدللّه در ظل ظليلند و مشمول عين عنايت ربّ
جليل در بحر رحمت غريقند و توفيق نعم الرّفيق بندگان
جمال مبارکند و کنيز ان اسم اعظم و منسوبان عتبهاز عزيزاللّه خان رسيد نهايت ستايش را از همّت و غيرت
شما نموده که الحمدللّه قدر انتساب بآستان مقدس ميدانند
و بخدمت می پردازند اميدم از الطاف الهيّه اين استاز ديگران قدر اين الطاف را بدان و ملاحظه کن با وجود
دشمنان از هر طرف باز موفق بر جميع شئونی بايد آن قريه
بعون و عنايت الهيّه از جميع قرای اطراف امتياز يابد
ص ١٠٠و مرکز سنوحات رحمانيّه گردد ملاحظه مينمائيد که سنگستان
بسبب اين که وطن حضرت رسول بود قبله آفاق گشت از جميع
اقاليم روی بامّ القراء يعنی مکّه نماز ميگذارند اين در زمان
حضرت معلوم نبود بعد بظهور رسيد حال نيز آن قريه قدرش
در انظار مجهول عنقريب واضح و مشهود گردد و بنيان الهی
بلند شود و انوار عزّت ابديّه بر آن قريه بتابد آرزوی
عبدالبهاء اين است که تو مظهر تأييد گردی تا هر روز آن کشور روشنتر
گردد و جميع آن اهل قريه مشمول عنايت جليل اکبر شوند
و عليک التحيّة و الثّناء . عبدالبهاء عباساين آفتاب فلک اثير را اشراق بر آفاق است و جميع کائنات
ارضيّه بفيض تابشش در نشو و نماست اگر حرارت و اشراق
آفتاب نبود طبقات کره ارض تشکيل نمی شد و معادن کريمه
تکوّن نمی يافت و اين خاک سياه قوّه انبات نمی جست و عالم
نبات پرورش نمی يافت و عالم حيوان نشو و نما نميکرد و عالم
انسان در کره ارض تحقّق نمی يافت جميع اين بخشايش از فيض
ص ١٠١و چون از نقطه اعتدال اشراق نمايد جهان جهان ديگر گردد
و اقليم حليه خضرآء پوشد و جميع اشجار برگ و شکوفه نمايد
و ثمر تر و تازه بخشد و در عروق و اعصاب هر ذی روحیخون بحرکت آيد حيات جديدی يابد قوّتی تازه تحصيل کند
و همچنين شمس حقيقت که کوکب لامع عالم عقول و ارواحو نفوس است و نيّر اعظم جهان افکار و قلوب مربّی حقيقت
نوع انسان است و سبب نشو و نمای ارواح و عقول و نفوس
آن کوکب الهی را نيز طلوع و غروبی و نقطه اعتدالی و خطّ استوائی
و بروج متعدّدهئی حال مدّتيست که آن نيّر اعظم افول
نموده بود جهان عقول و نفوس و ارواح و قلوب تاريک شده
بود قوّه نشو و نمای وجدانی بکلّی مفقود گشته بود فتوری عظيم
در عالم افکار حاصل شده بود احساسات قلبی فراموش گشته
بود اکتشافات عقلی منتهی شده بود الحمدللّه صبح حقيقت
دميد و انوار بر آفاق تابيد جميع کائنات در حرکت است
هر دم حياتی تازه حاصل و هر روز آثاری عجيب باهر بايد
که خفتگان بيدار شوند و غافلان هوشيار گردند وقت آنست
ص ١٠٢که کوران بينا شوند و کران شنوا گردند و گنگان گويا شوند
و مرده ها زنده گردند تا آثار مواهب اين قرن عظيم در جهان
آشکار شود و سرور يوم عظيم جميع قلوب را احاطه کند انوار
محبت دل و جان بتابد که ظلمات افکار و قلوب بکلّی زائل گردد
جانتان خوش باد عبدالبهاء عباسای منجذب بنفحات الّهی مثنوی روحانی قرائت شد و غزل بی بدل
تلاوت گرديد آن تبتّل و تضرّع و مناجات بملکوت آيات بود و اين
بيان انجذاب و اشتعال بنار محبّة اللّه هر دو فصيح بود و بليغ بديع
بود و مليح بيان معانی کلّيه بود و شرح اسرار موهبت رحمانيّه
ذکر جمال قدم بود و نعمت و ستايش اسم اعظم بقول شاعر
اين مطرب از کجاست که بر گفت نام دوست محامد و نعوت حضرت
احديّتش جامع ستايش جميع آفرينش و مدح و ثنايش مدح عموم
مظاهر بخشايش چون شمس را ستائی ستايش کل نجوم نمودیحتّی هر سراج وهّاجی را محامد و نعوت بحر شامل هر چشمه و نهر است
فرخنده ربانی که بستايش و نيايش او پرداخت و مبارک ديده که
ص ١٠٣پرده برانداخت و ای خنک جانی که در اين ميدان بتاخت
شکر کن خدا را که از جام ميثاق سر مستی و در اين بزم الهی ساغر
رحمانی بدست نشئه روحانی يافتی و فرح ربّانی جستی و سر
مست کوثر الهی شدی از عين تسنيم نوشيدی و از مآء معين
سيراب گشتی قريحه ات همدم هاتف الهام شد و درّ اسرار
معانی بسفت بايد شب و روز همّت نمائی که اين معين تابع
عين فوّاره گردد و اين نهر صغير بحر عظيم شود تا در اين گلشن
الهی چون بلبل معنوی بگلبانگ ملکوتی بيان مقامات معنوی
نمائی و اسرار توحيد درس و سبق دهی و در دبستان عرفان
حقيقت تبيان بيان کنی هر تلميذ را استاد عزيز نمائی و هر
رضيع را از لبن لذيذ بپرورانی طفلان ناسوتی را جوانان
لاهوتی کنی و کودکان پارسی را نورسيدگان ملکوتی فرمائی
و زبان بفيض رحمان چنان بگشائی که از بدائع الحان اهل
ملاء اعلی را بخروشانی هذا هو الفضل العظيم هذا هو الفوز
المبين و عليک التّحية و الثّناء ع عدردانه مدح و ثنا سفت و راز درون ميگفت که اين جان های
پاک در جانفشانی بی باکند و در آستان عبوديت حضرت مقصود
چالاک هر دم روی بخاک نهند و عون و عنايت از جمال قدم
روحی لأحبّائه الفداء طلبند آرزوئی جز رضای حق ندارند
وحرکتی جز در سبيل حقيقت نخواهند متوکلّند و متوسّل
مبتهلند و متشبّث من نيز تصديق قول ايشان نمايم و شهادت
ميدهم که از بندگان درگاهيد و جز ملکوت ابهی پناهی نخواهيد
ولکن بايد روز بروز درين شئون ترقی نمائيد و حدّ توقف
نداشته باشيد زيرا بعد از وقوف نزول است مرغ پروازمينمايد تا بحدّ وقوف رسد پس بنای تدنّی گذارد اميدوارم
که پرواز شما درين اوج اعلی بی پايان و درين فضای جانفزا
نامتناهی باشد و عليکم البهاء الابهی ٢٤ صفر ١٣٣٨ حيفا
عبدالبهاء عباسای نو رسيدگان بهائيان و طالبان علم و عرفان انسان را
امتياز از حيوان بچند چيز است اوّل صورت رحماتيّت است
ص ١٠٥و مثال نورانيّت چنانچه در تورات ميفرمايد لنعملنّ انساناً
علی صورتنا و مثالنا اين صورت رحمانيّت عبارت از جمعيت
صفات کماليّه است که انوارش از شمس حقيقت جلوه برحقائق انسانيّه نمايد و از اعظم صفات کماليّه علم و دانائی است
پس بايد شب و روز بکوشيد و سعی بليغ مبذول داريدو آرام نگيريد تا از جميع علوم و فنون نصيب موفور يابيد و
صورت رحمانيّت از شمس حقيقت تجلّی بر مرايای عقول ونفوس نمايد عبدالبهاء را آرزو چنان که هر يک از شما در مدارس
علوم معلّم اوّل شمرده شويد و در دبستان حقائق و معانی
سر دفتر دانائی گرديد و عليکم البهاء الابهی ع ع
هُواللّهای نونهال بوستان محبّة اللّه آنچه نگاشتی ملاحظه گرديد دليل
بر سلوک در سبيل هدی بود و برهان انجذاب قلب بجمالنموده تو از کجا و ما از کجا با وجود اين چنين شمع محبّتی در
دلها افروخته که نورش از شرق ساطع بغرب و از غرب متواصل
ص ١٠٦و بآنچه سبب علويت عالم انسانيست در ملک و ملکوت واصل
گردی و باچشمی بينا و گوشی شنوا و زبانی گويا و رخی روشن
موفق بر خدمت در کرم الهی و انتشار بشارات رحمانی گردی
اگر چنانچه بايد و شايد بآن موفق شوی البته سلطنت ابديه
تشکيل نمائی اين سلطنت اعظم از سلطنت ميکادو است زيرا
سلطنت امپراطور جاپون ايّامی معدود است امّا اين سلطنت
باقی و بر قرار الی ابد الاباد آن سلطنت را يکمشت خاک پنهان
کند يعنی چون ميکادو زير يکمشت خاک رود بکلّی محو و نابود
گردد امّا اين سلطنت مقاومت اعظم انقلابات عالم کند
و در کمال استقلال تا ابد باقی و برقرار ماند آن سلطنت بقوه
شمشير و آتشی سوزان و خونخواری و درندگی تشکيل شودو اين سلطنت بآزادگی و فرزانگی و بزرگی و محبّت الهی بنيان گردد
ببين که چه قدر فرق در ميان است و عليکم التحيّة و الثّناء ع ع
هُواللّهای ورقه منجذبه هر چند وقت عشاء است و ظلام شام آفاق را
ص ١٠٧احاطه نموده ولی الحمدللّه قلب بپرتو شمس حقيقت چنان درخشنده
و روشن است که آفاق منوّر نمايد در نهايت وله و انجذاب
بذکر دوستان مشغوليم و دعا در حق امآء رحمن مينمائيم که عون
و عنايت حضرت احديت آنان را تاجی از موهبت کبری بر سر
نهد و از بين نسآء عالم برانگيزاند و بافصح بيان و حجت و
برهان ناطق فرمايد و سبب هدايت نسآء عالمين گرداندای کنيز عزيز الهی در اين دور عظيم و کور حيّ قديم نسآء بموهبتی
سر افراز گشتند که همعنان رجال شدند زبان بگشايند وبيان بديع بنمايند و طالبان را از عين تسنيم بنوشانند ان شاءاللّه
تو يکی از آن ورقات منجذبه ئی و عليک البهاء الابهی ع ع
هُواللّهايّها المنجذب بنفحات اللّه انّی رتلت آيات الشّکرللّه بما
ايّدک علی احيآء النّفوس و برءالاکمه و الاصّم و الابکم بقوّة
نور الهدی و وفّقک علی احيآء الاموات بنفحات اللّه و
اعلاء کلمته و النّدآء بظهور ملکوته فی تلک العدوة القصوی
فانظر الی آثار قدرة اللّه انّ عصبة من المبشّرين بالانجيل
ص ١٠٨قد توجّهت الی تلک النّاحية القاصية منذسنين متواليات
و استمرت علی الدّعوة و تشبّثت بالوسائل الکبری کالمکاتب
و المدارس و دار الشّفا و حقّقت آمال اولی الأربة ببذل الآمال
و الی الآن لم يتيسّر لها الانتشار و لم يدخل فی حوزتها من الرّجال
و النّسآء احد من اهل الفرقان امّا لهذا الامر العظيم و الخطب
الجسيم زواجر و زوابع و عواطف و قواصف من الامتحانو الافتتان معذلک يدخلون النّاس فيه افواجا فی جميع الآفاق
من شرقها و غربها و جنوبها و شمالها فهل من برهان اعظم
من هذا عند اولی الانصاف الّذين ترکوا الاعتساف و ادرکوا
موهبة الخفّی الالطاف و اسئل اللّه ان يشمل السّليل الجليل
بلحظات اعين رحمانيّته فی کلّ الاحوال و عليک البهاء الابهی
ع عای نهالهای بوستان محبّة اللّه جناب عزيز عزيز در اين بقعه
مبارکه بياد شما افتاد و خواهش تحرير نامه نمود من نيز
بنهايت محبّت و مهربانی نامه نگارم و شما را بياد و خاطر آرم
ص ١٠٩و حضرت بی نياز را عجز و نياز کنم تا آن نهالهای جويبار محبّة اللّه
بفيض سحاب عنايت تر و تازه گردند و بحرارت شمس حقيقت
نشو و نماء جويند و از نسيم جان بخش جنّت احديّت باهتزاز
آيند و آرايش و زيبايش باغ آفرينش گردند و عليکم البهاء الابهی
ع عای خداوند مهربان کنيز خويش قدسيّه را در پناه فضل و
عطا محفوظ و مصون دار و تاجی وهّاج از موهبت کبری بر
سر نه و در دو جهان عزيز نما و سبب عزت ابديّه آن خاندان
کن توئی بخشنده و درخشنده و مهربان و عليها البهاء الابهی
ع عای ياران الهی جناب آقا غلام حسين نامه نگاشته و نامهای
مبارک ياران مرقوم داشته و از برای هر يک مکتوب منفرداً
خواهش نموده ولی اين عبد نه چنان مشغول که بيان توانم
ص ١١٠شب و روز دقيقه ئی فرصت بيان و مهلت تحريک بنان نيست
اکثر اوراق بی جواب ماند و از اين گذشته اوراق از اطراف
چنان متراکم که نفوس متعدّده از عهده خواندن بر نيايند
چه رسد بنگارش جواب باوجود اين اين عبد جميع مکاتيب را
بکمال سرعت از نظر بگذراند و بر مضمون اطلاع يابد و بقدر
امکان در جواب قصور نشود امّا مکاتيب اروپ و امريکاين نامه پرداختم تا بدانيد که قلب اين زندانی چه قدر
تعلّق باحبای روحانی دارد بهيچ منعی ممنوع نگردد وايّام نفحه مشگبار بر آفاق ديار عنبر نثار است و خاور و
باختر در حرکت و اهتزاز آوازه کلمة اللّه جهانگير گشته وصيت
امراللّه شمع هر انجمن گرديده آذان جميع ملل ممدود ببقعه
مبارکه و ندای الهی از مطاف ملاء اعلی گوشزد شرق و غرب
لهذا اميد چنان است که عنقريب اهتزازی عظيم در اممقريب و بعيد افتد و رايت ملکوت ابهی در خاور و باختر موج زند
ص ١١١ولی احبّای ايران بايد در اين ايّام اغتشاش بنهايت حکمت
حرکت فرمايند و بخير خواهی شهريار جديد مشغول گردند و
بدرگاه احديت عجز و نياز نمايند و جزع و زاری فرمايند تا سرير
جهانبانی ايران مؤيّد شود و بين دولت و ملّت ارتباط و التيام
تام حاصل گردد .ای ياران الهی تا توانيد باطوار و اعمال مردمان را بيدار نمائيد
و هوشيار کنيد اگر بوصايا و نصايح جمال مبارک روحی لاحبّائه
الفداء رفتار و کردار شود تبليغی بليغ است و سبب انتشار
روح جديد لهذا بايد با جميع ناس استيناس جوئيدو با جميع ملل مؤانست طلبيد نفسی را اعتراض نکنيد کسی را
دلگير ننمائيد دلها بدست آريد و نفوس را از دام و شست
برهانيد بلکه بد خواهانرا خير خواه باشيد و دشمنان را
يار دل و جان گرديد بيگانه را آشنا دانيد و اغيار را يار
شمريد نوعی رفتار کنيد که قوه جاذبه وجود است و طرزی
بگفتار پردازيد که مغناظيس مقام محمود هر چند دشمنان
و بد خواهان دست تطاول گشودند و بکذب و بهتانپرداختند شما بايد اهميّت باين تطاول و عدوان ندهيد
ص ١١٢بالعکس معامله کنيد و الفت جوئيد و بگوئيد ما از نفسی
گله نداريم و شکايت نخواهيم و ميدانيم که جميع امور بقدر
مقدور است و قضای محتوم ماسبب نه بينيم و مسبب رانگريم
آمرزش طاغيان خواهيم و در درگاه احديت شفاعتباغيان جوئيم و بقدر امکان هر بدخواه را دوست مهربانيم
و باهر با غرض بی خيال و بيمرض از خدا خواهيم که خفتگان
بيدار شوند و غافلان هوشيار گردند و دائماً بدعا مشغوليم
و عجز و نياز نمائيم و عليکم البهاء الابهی ع عمعنوی مکاتبه و مخاطبه ننمودم ولی هر دم يادتان مونس جان
بود و ذکرتان مورث روح و ريحان حضرت ابن ابهر عليهبهاءاللّه الابهی هميشه در محضر مدح و ستايش مفصّلی از آن
ياران حقيقت مينمود پس از قلّت مخاطبات و مکاتبات شکايت
ننمائيد اذيّت اهل بغضاء از جميع طوائف و مخابرات متتابع
با جميع اقطار مانع از ارسال نامه در هر دم است و الّا در عالم
ص ١١٣قلب و روح ياد ياران را سبب فتوح شمارم و برائحه طيّبه
محبة دوستان در اهتزاز و التذاذ آيم و وصيت مينمايم شما را
که جميع همّت را در الفت و محبّت و اتحاد و اتفاق مبذول
داريد تا هر يک نزد ديگری ساجد گردد و هر يک در محبت ديگری
جانفشانی نمايد و حقيقت کامرانی تحقّق يابد نيّت را بايد للّه
کرد اگر چنانچه از بعضی دوستان قصوری صادر گردد ديگران
بايد بذيل ستر بپوشند و در اکمال نواقص او کوشند نه اين
که از او عيب جوئی نمايند و در حقّ او ذلّت و خواری پسندند
نظر خطا پوش سبب بصيرت است و انسان پر هوش ستّارنه انسان پر دانش و هوش احبّا چون گلهای گلشن عنايتند
هر چند هر يک رنگ و بوئی خاص خويش دارند ولی وحدتو در مبد و معاد پس نبايد نظر باختلاف احساسات جزئيه
نمود بلکه بايد نظر بوحدت اصليّه کرد و قل کلّ من عنداللّه
گفت و از شرور نفس و هوی نجات يافت ای دوستان حقانوار عنايت از هر جهت بر شما دميده و نسيم فضل از هر
طرف بشما وزيده بحر الطاف بهر شما متموّج است و نسيم
عنايت بر شما متهيّج آفتاب حقيقت از عالم غيب نور افشان
و ابر موهبت بر مزارع در فيضان و اين عبد در عبوديّت
آستان مقدّس همراز و نياز شما ديگر چه خواهيد ديگر چه طلبيد
شادی کنيد مسرور باشيد محظوظ باشيد مشعوف باشيد و بشکرانه اين
نعمت عظمی قيام نمائيد ع عای ياران دل و جان جهان را ظلمت غفلت احاطه نموده و
افق عالم را ابرهای تاريک پنهان کرده عالم انسانی بتعب و
مشقّت افتاده و جميع طوائف عالم حيران و سرگردانند از
بدايت تاريخ بشر الی الآن چنين شعله جانسوز نيفروخته
و چنين نائره شعله بآفاق نزده جميع چشمها گريان است
و جميع دلها سوزان خطه اروپ بتمامها ميدان خونريزی است
و جولانگاه درندگی بقول شاعر " نوک خاری نيست کز خون شهيدان
سرخ نيست " فرياد و فغان است که باوج آسمان استو اندوه پدران است که در ماتم پسران است ناله و حنين
مادران است که سبب حسرت قلب و جان است از هر سوآه و حنين از قلوب حزين استماع مشود و از هر جهت ذئاب
کين در کمين است و اين انسان ضعيف مورد چنين مصائبشديد با وجود اين کلّ بخواب غفلت گرفتار و از الفت و محبّت
بيزار نه تنبّهی و نه تذکری نه تفکّری نه تعمّقی نه مناجاتی و
نه طلب حاجاتی نه عجز و زاری و نه توبه و انابه بدرگاه باری
با وجود آنکه در ايّام سفر در ممالک فرنگ و امريک در جميع
کنائس و محافل و مجامع نعره زنان تحذير و انذار ميشد که
ای جمع محترم گوش باز کنيد زيرا خطر عظيمی در پيش است
و آفتی شديد در آينده رخ بگشايد اقليم اروپا بتمامها جبّه خانه
و قور خانه شده و موادّ التهابيّه مخزون و مکنون موقوف
بيک شراره است فوراً نائره بعنان آسمان رسد و از يک شرر
زير و زبر گردد ای حاضرين بتمام قوی بکوشيد تا اين آتش را
خاموش کنيد و اين زلزله اعظم را مانع گرديد و الّا آفت مانند
صاعقه از هر جهت آتش بربنيان بنی آدم زند ممالک ويران گردد
ص ١١٦و مدائن بی امن و امان شود جميع پريشان و پشيمان گردند
ولی از ندامت چه منفعت پس بهتر آن است که تعاليم آسمانی
بياموزيد و آهنگ خوشی در جميع آفاق بنوازيد و علم وحدت
عالم انسانی بر افرازيد و بتأسيس صلح عمومی بپردازيد از يوم
بدو تاريخ که قريب بشش هزار سال است هميشه جنگ و جدال
بود و حرب و قتال درندگی بود و خونريزی دمی عالم انسانی
راحت نکرد و آسايش نيافت الحمدللّه که اين قرن قرن انوار
است و اين عصر عصر حقيقت و ظهور اسرار و اين واضح و
آشکار که عداوت و بغضا هادم بنيان انسان و محبّت و وفا
زندگی جاودان جنگ آفت و ممات است صلح چشمه آبحيات جنگ بنيان ويران کند صلح ويران را آباد نمايد جنگ
مورث غم و اندوه است و صلح و سلام سبب سرور و حبورپس تا توانيد بکوشيد و بجوشيد تا علم وحدت عالم انسانی در
قطب امکان موج زند و شمس حقيقت آفاق را بنور محبتروشن نمايد سيف و سنان بر افتد و نسيم جانپرور الفت
و وداد حيات تازه بخشد ظلمت نکبت عالم انسانی زائل گردد
ص ١١٧و نورانيت سعادت آسمانی شرق و غربرا روشن نمايد خارستان
گلستان گردد و گلخن ظلمانی گلشن رحمانی شود فصلخزان منتهی گردد و بهار جانپرور بر کوه و صحرا خيمه زند و
جميع حاضرين تصديق مينمودند که چنين است باوجود ايندربستر غفلت خفته ابداً فکر ننموده و سعی و کوشش نکرده
تا آنکه اين شراره آتش بر بنيان بشر زد و خاور و باختر در
اين اضطراب عظيم افتادند و اين ريح عقيم جميع اشجارتر و تازه را از ريشه بر انداخت سبحان اللّه اين چه نادانی
است و اين چه غفلت و سرگردانی چاه در راه و رونده بينا و
آگاه با وجود اين حيرتم از چشم بندی خدا که انسان بپای خود
خويش را در سقر افکند باده صافی را درد آلود نمايد و چشمه
غذب فرات را ملح اجاج کند شمع روشن را خاموش نمايدو صبح نورانی را ظلمانی کند و شهد وفا را بسمّ جفا تبديل نمايد
و باوجود اين افتخار کند باری تعاليم جمال مبارک روحی
له الفداء نعره زنان در امريک و بريطانيا و فرانسه و آلمان
در مجامع عظمی و کنائس کبری بيان شد و شرح و تشريح گشت
لهذا حجّت بر کلّ بالغ گرديد چون نپذيرفتند و مجری نداشتند
ص ١١٨آنچه که در الواح صريحاً مذکور بوقوع پيوست اميدواريم که
بعد از اين حرب ديده ها بينا شود و گوشها شنوا گردد و علم
وحدت عالم انسانی در قطب آفاق موج زند و خيمه صلح عمومی
سايه بر شرق و غرب افکند شجره مبارکه نشو و نما کند وصايا
و نصايح جمال مبارک منتشر گردد و يقين است که بعد از
اين حرب اين تعاليم در هر اقليم علم بر افرازد و اين نسيم جانبخش
جهان را باهتزاز آرد احبّای الهی بايد خود را حاضر نمايند تا
بمجرّد خاموشی اين آتش آهنگ ملکوت بلند نمايند و مسامع
لاهوتيانرا در صوامع الهی باين نغمه و آواز باهتزاز آرند
الحمدللّه در صون و حمايت اسم اعظم جميع ياران در ارض اقدس
در نهايت روح و ريحانند و ما هذا الّا من فضله وجوده و
احسانه جميع يارانرا بجان و دل مشتاقم و اماء رحمن را
تحيّت ابدع ابهی ميرسانم و عليکم و عليکنّ البهاء الابهی
عبدالبهاء عباسای ياران رحمانی از ايران حوادثی متتابع ميرسد که سبب
ص ١١٩تأسف و احزان است و ياران الهی با قلبی سوزان و چشمی
گريان استماع آن اخبار مينمايند از قرار معلوم علمای رسوم را
آتش حسد در دلها چنان شعله زده که زمام اختيار از دست
رفته بی محابا آتش فتنه و فساد افروختند و بدون سبب عَلَم
عداوت و بغضا بر افراختند و دست بخون مظلومان و مقربان
درگاه کبريا آلودند اين حرکت ياغيانه منبعث از حسد طاغيانه
و باعثش شدت غيظ و غضب است زيرا ملاحظه نمودند کهنفحات قدس آفاق را معطّر نموده و با رقّه هدايت و نور حقيقت
در شرق و غرب منتشر گشته بقوّه برهان عاجز از مقاومت
گشتند بلکه بحجّت قاطعه و دليل واضح و برهان ساطع مغلوب
و مهزوم و منکوب شدند جُندٌ هُنالک مهزومٌ من الاحزاب
لهذا دست بسِلاح عاجز زدند و آغاز رذائل کردند و علم فساد
افراختند و بعناد پرداختند خون مظلومان هدر نمودندشخص فاجر در هر عصر چنين بوده است يزيد پليد و وليد
عنيد و خولی کولی و سنان کشخان و شمر بد چهر چون از مقاومت
حجّت و برهان حضرت سيّد الشّهدآء روحی له الفداء عاجز
ص ١٢٠و قاصر شدند بهجوم و رجوم برخاستند و فتوی برقتل شاه
شهيدان دادند و دست بخون مبارکش بيالودند اين سلاحباری هميشه چنين بوده محزون مگرديد همين برهان جليل
بر حقيقت اين امر عظيم است و الّا بايد برهان عظيم و ثعبان
مبين را مقاومت نمايند و بدليل و براهين پردازند اين درندگی
در عالم انسانی سبب شرمندگی است و ضُربت عليهم الذّلّة و المسکنة
برهان اين درماندگی اگر از سرّ نهانی و بلای ناگهانی و خسران
مبين که در پی دارند خبر شوند فرياد و فغان آغاز کنند و سر
به بيابان نهند وا حسرتا گويند و وا سوئتا بلند کنند عصبه
بغضا و ثلّهء حمقاء يعنی گروه طاغی باغی در صحرای کربلا شاد
و خرّم بودند و همواره پيش خويش و بيگانه افتخار مينمودند
که الحمدللّه مظلوم آفاق با اهل و عيال محاصره گشته و از
حرارت عطش جگر ها سوخته و جميع اموال تالان و تاراجشده و جسد مبارک پاره پاره گرديده و خون مطهر خاک سياه را
رنگين نموده سرها بر نيزه رفته و اعدا بر ستيزه بر خاسته خاندان
نبوّت اسير شده و طفلان بيگناه دستگير گشته ولی چندی
ص ١٢١نگذشت بر کلّ واضح و مبرهن شد که اين غلبه نبود مغلوبيت بود
قاهريت نبود مقهوريت بود مسرّت نبود نقمت بود ربح عظيم
نبود خسران مبين بود سبب شهرت نبود مورث لعنت بودباری ای ياران الهی شما بايد بالعکس مقابله نمائيد يعنی زخم
ستمکارانرا مرهم نهيد و درد ظالمانرا درمان شويد اگر زهر
دهند شهد دهيد اگر شمشير زنند شکر و شير بخشيد اگر
اهانت کنند اعانت نمائيد اگر لعنت نمايند رحمت جوئيد
در نهايت مهربانی قيام نمائيد و باخلاق رحمانی معامله کنيد
و ابداً بکلمه رکيکی در حقشان زبان ميالائيد حرمت کنيد
و موهبت طلبيد و نورانيت جوئيد و روحانيت بخواهيد که خدا
هدايت نمايد و از اين درندگی و خونخواری و تيزچنگی و گرگی
و پلنگی نجات بخشد الحمدللّه اعليحضرت شهرياری و حضرت
صدارت پناهی عادل و باذل و کامل و مهربانند و بقدر امکان
حمايت و حراست ميفرمايند لهذا آنچه واقع شود از تعدّيات
علمای رسوم و فقهای ظلوم و عوام جهول است که مانند گرگان
حرون بر اغنام الهی هجوم نمايند بمرجعی جز حکومت حضرت
شهرياری مراجعت ننمائيد و جز بحضور همايون زبان شکايت
ص ١٢٢نگشائيد و دادخواهی از اعليحضرت پادشاهی نمائيد و کيفر بجناب
صدر موقر بريد و اين شکايت از جور و طغيان و داد خواهی از
ظلم و عدوان اهل طيالسه نظر بنصّ صريح است که ميفرمايد
چون ظلم و ستم بينيد از سرير تاجداری کيفر طلبيد و بعدالت
اعليحضرت شهرياری پناه بريد امتثالاً للأمر دادخواهی نمائيم
و فرياد رسی جوئيم و الّا ما جميعاً الحمدللّه در سبيل الهی جانفشانيم
و بغير از جانبازی و قربانی آرزوئی نداريم ملاحظه نمائيد که حواريون
حضرت مسيح اگر شهيد نشده بودند ايّامی چند زيست نموده
عاقبت يقين مرده بودند حال آن شهادت بهتر بود يا زندگی
بی ثمر و همچنين در صحرای کربلا نفوس مبارکی ببشارت کبری
جام شهادت در سبيل کبريا نوشيدند و سرمست صهبایمحبّة اللّه گشته و رقص کنان و پا کوبان و هلهله زنان بقربانگاه عشق
شتافتند و اگر اين نبود باز البته مرده بودند حال کدام يک
بهتر و خوشتر و دلکشتر است ما بايد بموجب نصوص الهيّه
عمل نمائيم و آنچه واقع شود و هر ظلم و تعدّی که صادر گردد
داد خواهی از حکومت شهرياری نمائيم وبسرير اعليحضرتتاجداری صادق و در شدّت تعلّق ثابت باشيم و السّلام ع ع
ص ١٢٣ای ياران رحمانی من در حالتی که دريای امتحان پر موج
گشته و موج بلايا باوج رسيده جنود امم در نهايت هجوم
و اهل اعتساف بی نهايت بی انصاف جمعی از مفتريان با اخوی
نا مهربان التيام يافتند و کتابی از مفتريات نگاشتند و
بسعايت و وشايت پرداختند فکر حکومت را مشوش کردند و اوليای
امور را مضطرب نمودند ديگر معلوم است حالت مسجوندر اين قلعه خراب چگونه و امور بچه درجه مشوش و پر اضطراب
است از وصف خارج است با وجود اين باز آواره مسجونو آرزوی هر بلا و ابتلائی در سبيل محبت اللّه مينمايد تير
جفا دُرّ عطاست و زهر قاتل شفای عاجل است ما در اينمتعاهد بر اتحاد و اتفاق در جميع شئون گشته و کل امضا
نمودهاند که در سبيل محبت اللّه جانفشانی نمايند تا حيات
جاودانی يابند بمجرد مطالعه آن نامه و ملاحظه اسماءکه در ذيل امضا نموده بودند چنان فرح و سروری از برای
عبدالبهاء حاصل گشت که از وصف خارج است و شکر نمودخدا را که يارانی در آنسامان پيدا شده اند که در نهايت روح
و ريحان با يکديگر متحد و متفق و هم پيمانند و اين ميثاق
هر قدر محکمتر گردد خوشتر و بهتر و شيرين تر شود و جاذب
تأييدات الهيّه گردد اگر ياران الهی آرزوی توفيق کنند
تا رفيق ملاء اعلی يابند بايد در توکيد و تحکيم اين ميثاق بکوشند
زيرا عهد و ميثاق اخوت و اتحاد مانند آبياری شجره حيات است
يعنی حيات ابدی .باری ای ياران الهی قدم ثابت نمائيد و عهد محکم کنيد و متحد
و متفق در انتشار رائحه محبت اللّه بکوشيد و ترويج تعاليم
الهيّه نمائيد تا جسم مرده اين جهان را جان بخشيد و هر بيمار
دو جهانرا شفای حقيقی مبذول داريد .ای ياران الهی عالم مانند شخص انسان است مريض و ضعيف
و ناتوان گشته ديده نا بينا شده و گوش نا شنوا گشته قوای
حسّی بتمامه بتحليل رفته ياران الهی بايد طبيب حاذق گردند
و بموجب تعاليم الهيّه اين بيمار را پرستار شوند و علاج کنند
ص ١٢٥شايد انشاءاللّه صحّت حاصل گردد و شفای ابدی يابد و قوائی
که بتحليل رفته تجديد شود و شخص عالم صحّت و طراوت و لطافت
چنان يابد که در نهايت صباحت و ملاحت جلوه نمايد اوّل
علاج هدايت خلق است تا توجّه بحق يابند و استماع نصايح
الهی کنند و بگوشی شنوا و بچشمی بينا مبعوث شوند چون اين
داروی سريع التأثير استعمال شد پس بايد بموجب تعاليم
الهيّه برروش و اخلاق و اعمال ملاء اعلی دلالت نموده و
بمواهب ملکوت ابهی تشويق و تحريص کرد قلوب را بکلی از
شائبه بغض و کره پاک و منزّه نمود و براستی و آشتی و دوستی
و محبّت بعالم انسانی پرداخت تا شرق و غرب مانند دو عاشق
دست در آغوش نمايند و عداوت و بغضاء از عالم انسانی بر
خيزد و صلح عمومی تقرّر يابد .ای ياران الهی بجميع امم و ملل مهربان باشيد کل را دوست
داريد و بقدر قوه در تطييب قلوب بکوشيد و در تسرير نفوس
سعی بليغ مبذول داريد هر چمنی را رشحات سحاب شويدو هر شجری را آب حيات گرديد هر مشامی را مشک معطر شويد
و هر بيماری را نسيم جانپرور گرديد هر تشنهئی را آب گوارا باشيد
ص ١٢٦و هر گمرهی را رهبر دانا شويد هر يتيمی را پدر و مادر مهربان
گرديد و هر پيری را پسر و دختری در نهايت روح و ريحان گرديد
و هر فقيری را گنج شايگان شويد محبّت و الفت را جنّت نعيم
دانيد و کدورت و عداوت را عذاب جحيم شمريد بجانبکوشيد و بتن مياسائيد و بدل تضرع و زاری کنيد و عون
و عنايت الهی جوئيد تا اين جهان را جنت ابهی کنيد و اين
کره ارض را ميدان ملکوت اعلی اگر همّتی بنمائيد يقين است
که اين انوار بتابد و اين ابر رحمت ببارد و اين نسيم جانپرور
بوزد و رائحه اين مشک اذفر منتشر گردد .ای ياران الهی شما تقيّد بحوادث بقعه مبارکه نداشته باشيد
و ابداً تفکر نکنيد آنچه واقع شود خير است زيرا بلا عين عطاست
و زحمت حقيقت رحمت و پريشانی جمعيت خاطر است و جانفشانی
موهبت باهر آنچه واقع شود فضل حضرت يزدانيست شمابکار خود مشغول شويد و بهدايت خلق پردازيد و نفوس را
بخلق و خوی عبدالبهاء تربيت نمائيد و بشارت ملکوت ابهی
بخلق برسانيد شب و روز آرام نگيريد و دقيقهئی نيارميد بکمال
همّت اين بشارت را بگوش عالميان برسانيد و در محبت الهی و
ص ١٢٧تعلّق بعبدالبهاء هر بلا و مصيبتی را قبول نمائيد تحمل شماتت
اعدا کنيد و صبر بر ملامت اهل جفا پيروی عبدالبهاء نمائيد
و در هر دمی آرزوی جانفشانی در سبيل جمال ابهی کنيد چون شمس
بدرخشيد و چون دريا بجوش و خروش آئيد و مانند سحابحيات بکوه و صحرا بخشيد و بمثابه نسيم بهاری اشجار هياکل
انسانی را شکفتگی و تازگی و طراوت و لطافت بخشيد جميع
ياران را بجان و دل مشتاقم و عليکم التحيّة و الثّناء ع ع
هُواللّهوارد سر بر آستان نهاد و از تربت پاک رايحه مشک و عنبر
و عود استشمام نمود زبان بستايش گشود و مانند حضرتداود بآهنگ رود و عود ياران را بستود گويد جناب هاشم
هشم ثريد نمايد و بضيافت دوستان خانه و کاشانه بيارايد
و جناب شعبان بنفس رحمان بياسايد و جناب اسحق احقاقحقوق فرمايد و جناب حق نظر بمنظر اکبر نظر نمايد و جناب
آقا فرج اللّه لا اسئلکم عليه خرجاً فخراج ربّک خيرٌ گويد
ص ١٢٨باری هر يک را بعنوانی بستايد و تعريف و توصيف بنمايد من
از محبّت او مسرّت يافتم واز وفای او صفا جستم و بنگاشتن
پرداختم ای ياران چه خوش است که نام های مبارک اقوام
مختلفه در يک نامه مندرج گردد زيرا اختلاف بر انداختند
و ائتلاف جستند از بيگانگی به يگانگی پرداختند اغيار يار
شد بيگانه آشنا گشت و دور نزديک شد آسيا و امريک وترک و تاجيک و اروپ و افريک دست در آغوش يکديگر نمود
و هذا من فضل ربّکم الرّحمن الرّحيم اين زندانی را آرزو چنين
که در ميان ياران دو عنوان نماند کليمی و فرقانی گفته نشود
عنوان واحد بهائی ماند زيرا کل امواج يک بحرند و گلهای
يک چمن اشجار رشيقه يک حديقه اند و رهبران و سالکان
يک طريقه چه خوش بودی اگر شرق و غرب بيک نام و عنوان
مشهور و معروف گرديدی تا وحدت عالم انسانی مانند آفتاب
بر باختر و خاور بدرخشد و عليکم البهاء الابهی ع ع
هُواللّهای ياران شرق و غرب از اعظم اساس دين اللّه و معانی کلمة اللّه
ص ١٢٩و تکليف احباءاللّه تعاون و تعاضد است زيرا عالم انسانی بلکه
سائر کائنات نامتناهی بتعاون وتعاضد قائم و اگر تعاون و تعاضد
متبادله در بين کائنات نماند وجود بکلّی متلاشی گردد و چون
بنظر دقيق در ارتباط و تسلسل کائنات امعان نمائيد ملاحظه
ميکنيد که وجود هر کائنی از کائنات مستفيض و مستمد از جميع
موجودات نامتناهيه است و اين استمداد يا رأساً محقق و يا
بالواسطه مقرّر و اگر در اين استمداد و مدد طرفة العين فتور
حاصل شود البتّه آن شئی موجود معدوم و متلاشی گرددچه که جميع کائنات مرتبط بيکديگرند و مستمد از يکديگر
اعظم اساس حيات موجودات اين تعاون و تعاضد استعالم وجود را هيکل انسانی تصوّر نمائيد جميع اعضا و اجزای
هيکل انسانی معاونت يکديگر نمايند لهذا حيات باقيستو چون وقتی در اين انتظام خللی حاصل شود حيات مبدّل بممات
گردد و اجزا متلاشی شود پس بهمچنين ما بين اجزاء کائنات
از جهت مدد و استمداد نيز ارتباط عجيبی محقّق که مدار
بقای عالم و دوام اين کائنات نامتناهی است و چون نظر
در کائنات ذيروح و موجودات ذی نموّ يعنی نباتات دقتنمائيد ملاحظه کنيد که حيوان و انسان بواسطه استنشاق هوا
از کائنات نباتيّه مادّه حياتيّه اکتساب نمايند و آن عنصر ناريست
که بمولّد الحموضه تعبير ميشود و همچنين کائنات نباتيّه از
کائنات ذيروح مادّه حيات نباتيّه عنصر مائی که بمولّد المآء
تعبير ميشود اکتساب مينمايند مختصر اين است که کائنات
حسّاسه اکتساب حيات از کائنات ناميه نمايند و کائنات
ناميه اکتساب حيات از کائنات حسّاسه کنند و اين تعاون
و تعاضد مستديم و مستمرّ است پس اساس حيات و وجوداين امداد و استمداد و هر چه رتبه بالاتر آيد اين امر عظيم
يعنی تعاون و تعاضد شديدتر گردد لهذا در عالم انسانی
تعاون و تعاضد اتمّ و اکملتر از سائر عوالم است بقسمی که
بکلّ زندگانی انسانی مربوط باين امر عظيم است علی الخصوص
بين احبّای الهی بايد اين اساس قويم در نهايت متانت باشد
بقسمی که هر يک در جميع مراتب مدد بديگری رساند چهدر مراتب حقائق و معانی و چه در مراتب جسمانی علی الخصوص
در تأسيسات عمومی که نتائجش راجع بکلّ افراد استپس بايد احبّای الهی بنهايت همّت و خلوص نيّت و جانفشانی
معاونت در اين تأسيس ربّانی فرمايند حال در اقليم امريک
احبّای الهی مصمّم بر تأسيس مشرق الاذکار گشتند و در بهترين
نقطهئی زمينی مهيّا نموده و مشغول بجمع اعانه هستند هر چند
آنان اين مشرق الاذکار را در نهايت متانت و رصانت اتمام
خواهند نمود ولی محض ارتباط شرق و غرب و ازديادانعطافات حبّيّه و تحکيم بنياد اتّحاد و اتفاق بايد جميع احبّای
شرق بقدر امکان معاونت نمايند ولو بمقدار جزئی مبلغی
باشد لايکلّف اللّه نفسأ الّا وسعها و اين اعانه بايد از جميع شهرها
و از جميع احبّای الهی گردد و اعانات را باين ارض مقدس
ارسال دارند تا از اينجا بوسائط امينی ارسال گرددباری ای احبّای الهی يقين نمائيد که در مقابل اين اعانت
اضعاف مضاعف خير و برکت در زراعت و صناعت و تجارتحاصل گردد مَنْ جآءَ بِالحُسَنَة فَلَهُ عَشْراَمْثالها و شبهه
نيست که حيّ قدير اهل انفاق را تأييد شديد فرمايد ربّ
ربّ نور وجوه احبّائک المخلصين و ايّدهم بملآئکة نصرک
ص ١٣٢المبين و ثبتّهم علی صراطک المستقيم و افتح عليهم ابواب
البرکة بفضلک القديم لأنّهم ينفقون ماخولتهم فی سبيلک
و يحافظون علی دينک و يطمئنّون بذکرک و يبذلون ارواحهم
فی محبّتک و لايبخلون باموالهم حبّاً بجمالک و طلباً لرضائک
ربّ قدّر لهم جزآءً موفوراً و نصيباً مفروضاً و اجراًمحتوماً
انّک انت الموفّق المؤيّد الباذل المعطی الکريم ع ع
هُواللّهای ياران عبدالبهاء جناب آقا ميرزا عبدالحسين نامه نگاشته
و ذکر آن ياران روحانی نموده که الحمدللّه منجذب نفحاتند
و منادی حق در آنصفحات سرج موقده اند و مشتعل بنار اللّه
الموصده کتاب تکوين را آيات توحيدند و لوح محفوظ امکان
ورقّ منشور اکوان را کلمات تقديس و حروف تهليل وتکبير بحق ناطقند و بر عهد ثابت و بخدمت قائم و بهدايت
خلق مشغول و بنفحات قدس مألوف و بذکر الهی مأنوسبا يار و اغيار مهربانند و با آشنا و بيگانه دوست از دل و جان
اين است شيم بهائيان اين است صفت روحانيان و اين است
ص ١٣٣کنز بی پايان و اينست روح الهی در جسد امکان الحمدللّه
اين دور دور حبّ است و ولاء و کور الفت است و وفا قرن
انوار است و يوم ظهور اسرار روز مجلّی طور است و دور کأس
مزاجها کافور طلوع شمس حقيقت است و عصر نور احديتدشمنان دوستند و بيگانگان آشنا اغيار يارند و اعدا در شمار
احبّاء مقصد اين است که احبّای الهی بايد بد خواه راخير خواه
دانند و اهل شقاق را اهل وفاق شمرند بعيد را قريب بينند
و دور را نزديک شمرند يعنی بدشمن نوعی رفتار کنند که سزاوار
دوستان است بجفاکار چنان معامله نمايند که لايق يار
خوشرفتار نظر بذنوب و قصور و عداوت و ظلم و ستم اعدا نکنند
بلکه باين نظر نظر نمايند که جمال مبارک بشر را عباد جليل اکبر
فرموده و خلق را مسبوق برحمت بيان نموده و کل را بمحّبت
و الفت و يگانگی و فرزانگی و وفا و مهربانی بعموم نوع انسانی
امر فرموده و بقيدی مقيد ندانسته پس بايد نظر را پاک نمود
و بحدود و شئون خلق نظر نداشت خلق را خواه مطيع و خواه
عاصی عباد حق شمرد و بشر را خواه ناس و خواه نسناس مخلوق
حق دانست و باين نظر با کل رفتار و معامله نمود ای ياران الهی
ص ١٣٤بکمال نشاط و انبساط عالم انسانی را خدمت نمائيد و بنوع بشر محبّت
نمائيد نظر بحدودی نکنيد و ممنوع بقيودی نشويد زيرا حدود
و قيود در ظهور کمالات انسانی حجاب ظلمانی گردد و آزادی
سبب ظهور موهبت الهی شود آنی سکون نيابيد و دقيقهقرار مجوئيد و دمی نياسائيد مانند دريا پر جوش گرديد و بمثابه
نهنگ بحر بقا بخروش آئيد صمت و سکون و قرار و سکوتشأن اموات است نه احياء و از خصائص جماد است نه طيور
گلشن ملاء اعلی عنقريب اين بساط حيات منطوی شودو اين لذائذ و نعما منتهی گردد از برای نفوس يأس حاصل
شود و هر مقصد و آرزوئی باطل گردد پس تا جان در جسداست بايد حرکتی نمود و همّتی کرد و بنيانی بنياد نهاد که قرون
و اعصار فتور بارکان نرساند و احقاب و ادهار سبب انهدام
نشود ابدی باشد و سرمدی تا سلطنت جان و وجدان در دوای ياران عبدالبهاء در بين افواج امواج در محيط اعظم
ص ١٣٥در وقت طوفان نامه ياران خواندم چون موج محبّت لِلِّه
و فی اللّه اوج گرفت بتحرير جواب پرداختم تا بدانيد که نامه شما
چه تأثيری نمود مدتی بود که در امريک در محافل و کنائس دور
و نزديک آهنگ خوشی بلند بود يکی نعره يا بهاءالابهی ميزد
يکی فرياد يا علی الاعلی بلند مينمود در هر شهر ولوله و غلغله
و در ارکان عالم امکان اهتزاز و زلزله بود ايّامی چنين در
سبيل نور مبين بگذشت بيگانه و آشنا حيران بودند که اين
چه طوفانی است شبههئی نيست که پايان اين طوفان طراوت
و لطافت بوستان و گلستان است البته گريه ابر بهاری خنده
چمن گردد و باران و بوران را نهايت سبزی و خرّمی کوه و
بيابان حال الحمدللّه در شدّت طوفان کوه و بيابان امريکا
پر گل و ريحان گرديد البتّه نفحات معطره از اين کشور بسائر
اقاليم منتشر گردد ياران ايران فی الحقيقه هر بلائی تحمّل نمودند
هر دم جام پر زهری چشيدند و ساغر فدا در نهايت سرورنوشيدند گهی در زير زنجير بودند و گهی در تهديد شمشير
مؤمن ممتحنند و ثابت و مؤتمنند هر يکی سراجی است وهر نفسی نفيس در نهايت ابتهاج در اين ايّام در کشور باختر
ص ١٣٦اختر خاور تأييدی جديد فرمود ياران معدودی بقوّه انجذاب
دوستان ايران ديده شد اميد چنان که آن جانفشانی و انجذاب
وجدانی و شعله دل و جانی در اقليم غرب نيز جلوه نمايد تا خاور
و باختر هر دو هم آغوش گردند و پر جوش و خروش شوندو نورانيّت الهی آفاق را روشن و منور نمايد جميع دوستانرا
فرداً فرداً دست در آغوش نموده از قبل من مصافحه بفرمائيد
و عليکم البهآء الابهی ع عای ياران عزيز عبدالبهآء نامه ئی بشيراز مرقوم گرديد سوادش
در جوف است ملاحظه نمائيد و انتشار دهيد از بدايتشد که حزب اللّه را در امور سياسی مدخلی نه و از حکومات
عالم شکر و شکوه ئی نيست از جميع احزاب در کناريم و با چشم
اشکبار از برای کلّ امم و ملل فضل و موهبت پروردگار طلبيم
نه با مشروطه طلبان همدميم و همراز و نه با استقلاليان
همقدميم و هم آواز بيطرفيم و بيغرض و خير خواه بيمزد و بيعوض
ص ١٣٧بنفحات قدس مشغوليم و بانجذابات روح انس مألوف از جهان
و جهانيان بيخبريم و سرمست جام سرشار کوثر مأمور باطاعت
حکومتيم و بيزار از هر نزاع و خصومت بايد ياران سبب الفت
عالم انسانی گردند و مروج اتحاد و يگانگی اقوام و ملل بنفس
رحمانی شوند الحمدللّه ياران کناره گرفتند و بحزبی از احزاب
تقرّب نجستند در حق کل دعا نمودند و بقدر امکان در خير
خواهی جميع فرق کوشيدند تا آنکه آنچه از فم ميثاق صادر
در عالم وجود آشکار و ظاهر گرديد و جميع دانستند که اين قلم
مؤيّد است و اين قلب مؤانس الطاف اسم اعظم ولی از قرار
معلوم بعضی بد خواهان مشئوم خواستهاند که بيطرفی يارانرا
مشتبه نمايند و در السن و افواه انداختهاند که بهائيان حزب
استبدادند و دشمن مشروطه طلبان قلع و قمع مجلسيانباوجود آنکه ميرزا فضل اللّه نوری و سيّد علی بر سر منابر فرياد
ميکردند و تحريراً انتشار ميدادند منشورشان مطبوع و موجود
و مضمون آنکه مجلس را بهائيان ترتيب دادند و مقصودشان
حريّت اديانست تا کتب و الواح جمال مبارک و زبر و صحف
ص ١٣٨حضرت اعلی و مکاتيب عبدالبهاء را بکمال آزادی طبع نموده
انتشار دهند و ترويج امر بهائی کنند با وجود اين اعلان
صريح باز کار مشتبه شده و اراجيف در افواه افتاده حيف
صد حيف که تابحال عموم ندانسته اند که بهائيان را همت
بلند است و مقاصد ارجمند اين گونه منازعات را سزاوار
نفوس عادی دانند انديشه های عالم بشری شمرند باریمارا با احزاب نه الفتی ونه کلفتی زيرا در نظر ياران الهی منازعات
کشوری از سياسی و مذهبی از اهميت بکلی عاری مستو افکار کودکان دانيم ديگر چگونه خويش را باين منازعات
جزئيّه و مباينات فطريّه آلوده نمائيم باری ياران بايد کل را
تفهيم کنند که ما خير خواه عموميم و بيخبر از افکار موهوم
تا توانيم اساس الفت بنهيم و بين الاديان و الامم دفع کلفت
کنيم صلح عمومی طلبيم و راستی و دوستی و آشتیاين است طريق روحانيان و آنچه از قلم ميثاق صادر مرهون
ص ١٣٩بعدل و انصاف است و مشروط بعنايت الطاف اگر نصوص الهيّه
مجری گردد ثابت و برقرار است و الّا يفعل اللّه ما يحبّ و يشآء
نفوس هر چند پرخاش جويند و جسور و بيباکند ولی بايد فکر
راحتی نمود و اسباب سهولتی فراهم آورد چشم از قصور پوشيد
و گناه نادانان بخشيد و اسباب امنيت عمومی فراهم آورد
و راحت و آسايش کل را خواست اين است طريق فلاح اين است
سبيل نجاح انّ اللّه لايغيّر ما بقوم حتّی يغيّروا ما بانفسهم
باری شما بيطرفی خويش را بيان کنيد و خير خواهی عمومی را
واضح و عيان نمائيد و بنشر نفحات اللّه پردازيد و وقت
آن آمد که بکمال همّت يحيائيها را بنهايت مهربانی بظلّ ربّانی
کشيد و همچنين هر نفس چون نفس ديگری تبليغ نمايد مستور
دارد و ابداً قطعياً افشا نکند علی الخصوص بزرگانرا بايد بسيار
محافظه نمود و متحيّزان و متميّزانرا بينهايت بايد مکتوم داشت
الآن بسياری از نفوس مهمّه آرزوی دخول درظلّ حق دارند
ولی از افشا و شهرت ميترسند اگر بدانند مکتوم و محفوظ
ميمانند متتابعاً اقبال کنند اين مسئله را بسيار مهمّ شمريد
و باولياء امور و حضرت شهريار نهايت صداقت و خيرخواهی
ص ١٤٠در امور سياسی قطعياً مداخله ننمائيد و عليکم البهاء الابهی
ع عای ياران مهربان من عبدالبهاء از حسرت شما غريق دريای
احزان و آلام و اسير زنجير غم و اَلم بی پايان با چشمی گريان و قلبی
سوزان بدرگاه حضرت يزدان مناجات نمايم تا از جمله زائرين
محسوب شويد و در درگاه احديّت مقبول گرديد و در اين
ممنوعی حکمتی است عنقريب آشکار گردد ولی بحقّ اليقين
بدانيد که اين حرمان در آستان نور مبين اعظم از وصول
بمقام عظيم است زيرا نفس حسرت جوهر زيارت استبياد شما هستم آنی فراغت ندارم و از فضل بی منتهی اميد چنانست
که مانند ويس قَرَنْ در عدن باشيد و نَفَس رحمان از جانب
شما بمشام اين ممتحن رسد اين بُعد عين قُرب است واين فصل حقيقت وصل اهمّ امور در اين يوم سرور و حبور
در بلايای موفور است اين است که بايد بتمام قوّت بر اعلآء
ص ١٤١و در موارد بلا صبور بود و در محبّت اللّه قوی و غيور بايد
اغيار را فراموش کرد و بوفا بخدمت يار مهربان پرداخت
تا آهنگ ملاء اعلی بگوش آيد و مانند دريا پر جوش و خروش
شويد تا جمال ابدی جلوه نمايد و موهبت سرمديّه حاصلشود ای ياران عزيز من در حالتی که خطر از جميع جهات
عبدالبها را احاطه نموده بياد شما مشغول و بذکر شما مألوف
و از درگاه احديّت عون و عنايت طلبد پس شکر کنيد خدا را
که مؤيد بچنين الطافيد و موفّق بچنين اقتراف يارانرحمانی را جميعاًتحيّت ابدع ابهی ابلاغ داريد و بالطاف حضرت
بديع الاوصاف نويد دهيد و در موارد بلا نوازش کنيدالهی الهی تری عبادک المخلصين لک الدّين و ارقّائک المقرّبين
المنجذبين الی النّور المبين قد طووا السّهول و النّجود و الوهاد
و قطعوا النّهور و الوعور و اجبال خائضين فی عباب البحار
ليصلوا الی بقعة الانوار مطلع الآثار مرکز الاسرار مطاف
الابرار و مقبّل الاحرار مشتعلين بنار محبّتک خافقين
القلوب حبّاً بجمال احديّتک الی ان قرب الوفود و دفی الورود
ص ١٤٢قد اکتسبت النّفوس ما حال بينهم و بين الوصول فمنعوا عن
الحضور و حرموا مشاهدة مشاهد الظّهور فبکت عليهم السّمآء
بالدّموع و قامت قيامة الآماق وسالت عنها السّيول فار تفعت
الزّفرات من القلوب و تغرغرت النّفوس بحشرجة من الصّدور
ترانی يا الهی محترق الاحشآء و فائض العين بالبکآء تأثراً من
حرمانهم عن مشاهدة هذه البقعة النّورآء ربّ قدّر لهم
الفوز و الفلاح و ايّد هم باعظم النّجاج و وفّقهم بعون من
الملاء الأعلی و انشر بهم نفحات القدس فی کل الانحآء
و استقمهم علی امرک الّذی يتزلزل به الجبال الرّاسيات
و لا تقاومه قدرة الممکنات و لا يقابله کل الموجودات ربّ
اجعل لهؤلآء مقاعد الصّدق فی ملکوتک الابهی و اظفربهم علی النّفس و الهوی و وفّقهم علی اعلاء کلمتک بين
الوری و اجعل لهم لسان صدق الی ابد الآباد انّک انتالکريم العزيز الوّهاب و انّک انت الرّحمن الرّحيم ع ع
هُواللّهچنان ديدم که در اين خصوص مشورتی نمائيد و قراری بدهيد
اگر چنانچه مدرسه ناقص است البتّه صد البتّه اکمال نمائيد
زيرا اگر از اين مدرسه بمدارس ديگر روند عاقبت در خلق
و خوی آنان فتوری حاصل شود منجمله چند تلميذ از مدرسه
تربيت بمدارس پاريس فرستادند اميدوارم که در پناه حفظ
و حمايت جمال مبارک باشند ولی تلامذه سائره ايرانیدر ممالک فرنگ جز پريشانی فکر و هوی و هوس چيز ديگر
استفاده ننمايند دل بدرس ندهند همواره مشغولبتلفيق ما لا يعنی گردند سئوالاتی از علوم و فنون ماديّه شد
ملاحظه گرديد که در علوم عاديّه ماديّه جاهل و ناقصند تا
چه رسد بعلوم عاليه ولی در کمال غرور از مسائل سياسيه
و اجتماعيه و هتک نواميس انسانيّه و خرق شرايع الهيّه
دم زنند ای کاش از عالم سياسی و روابط هيئت اجتماعيه
خبری داشتند بسيار خود خواه و خود پسند ولی بکلی از فضائل
عالم انسانی حتّی فنون موجوده در مدارس بيخبر نهايت آمالشان
اين که گويند ما در مدارس عاليه پاريس تحصيل نموديمپس بايد نفس مدرسه تربيت را مکمل نمود تا احتياج بمدارس
خارجه نماند و عليکم البهآء الابهی ع عاين روزها مصمّم حرکت امريکا هستم زيرا از مجامع يار و اغيار
و انجمنهای علمی و سياسی و عمومی امريکا دعوت نامه ها
متتابعاً ميرسد هر چند بجسم ناتوان و قوا تحمّل سفر
دريا ابداً ندارد و احتمال خطر دارد علی الخصوص محيط
پاسفيک و آتلانتيک ولی اميد بتأييدات جمال مبارک است
که پشه قاصر را نسر طائر نمايد و مور ضعيف را ثعبان مبين
کند متوکّلاً عليه و معتمداً اعلی فضله و احسانه بادبان
کشتی بگشائيم و در موسم طوفان سفينه برانيم تا ببينيم چه
مقدّر شده مقصود اين است که فکر مشغول است ابداًروحانی بهر قسمی باشد امور را در مجاری موافق جاری نمايد
و مرا چندی مهلت شايان و رايگان دهد تا اين سفر پر خطر را
ص ١٤٥بدون تشويش افکار بمنتهی رسانم و مشغول آن سامان گردم
زيرا الحمدللّه ايران منبت شجره مبارکه است و مطلع نيّر اعظم واحبّا
قدما هستند و در ظلّ تربيت جمال مبارک تربيت شدهاند
و ممتحنند و جانفشانند و هر يک را نهايت آرزو ميدان فدا
اين نفوس تمکّن تامّ حاصل نمودهاند و استقامت شديددارند امّا جهان غرب بدايت تأسيس است بايد نهايت کوشش را
نمود تا ترويج گردد و تأسيس شود و نفوس مبارک ثابت نابتی
مانند احبّای ايران مبعوث شوند آن وقت کار آسان گردد
عبدالبهآء جميع اوقاتش را بياد ياران شرق گذراند زيرا السّابقون
السّابقون اولئک هم المقرّبون مقرّر است باری از احبّای
الهی علی الخصوص ايادی امراللّه رجای عبدالبهآء اين است
که بملکوت جمال مبارک شب و روز عجز و زاری نمايندکه شايد پشّه آسا حرکتی نمايد و نظير ذرّه در شعاع آفتاب
نمودار گردد يعنی بعبوديت و خدمتی موفق شود تابحالمحروم بلکه در آينده بهره و نصيبی گيرد و عليک البهاء الابهی
ع عای يار مهربان نامه شما رسيد و چون رجوع از آن اقليم
سحيق گرديد و باين قطر قريب وصول شد فرصتی دست دادلهذا عبدالبهاء فوراً بجواب نامه پرداخت زيرا در اروپا مجال
نفس کشيدن نبود تا چه رسد بنگاشتن در حين سفر از احبّا
اعتذار نمودم که مرا چند ماهی مهلت دهند و از جواب نامه
معذور دارند حال الحمدللّه در ظلّ عنايت جمال ابهیروحی لعتبة تربته الفدآء عودت نمودم و بجان و دل ميکوشم
که نامه های ياران عزيز را بقدر قوّه جوابی سريع دهم شما
از قبل من از جميع عذر بخواهيد جواب سئوال اوّل :ارواح چون از عالم اشباح نجات يابند تحقّقی ديگر دارند
حقيقتی ملکوتيّه گردند و مقدّس و منزّه از عوارض ناسوتيّه
امّا اين کرات نامتناهيه جميع از عالم عناصرند و کائناتش اسير
ترکيب و تحليل و جهان ملکوت منزّه از ترکيب و تحليل ولی
واضح است که هر ظرفيرا مظروفی و هر مکانی را مکينی هر
گلستانی را گلی و هر بوستانی را سرو و بلبلی البتّه اين مکوّنات
عظيمه خالی و فارغ نيست و عبث و بيهوده آفرينش نيافته
ص ١٤٧صريح عبارت بحقيقت پی نبردند چنانچه ميفرمايد و مِن آياته
خلق السّموات و الارض و ما بثّ فيهما من دابّة ميفرمايد از
آيات باهرات الهيّه اين آسمان و زمين است و کائنات حيّ
متحرّکی که در اين آسمان و زمين خلق شده اند ملاحظه نمائيد
که صريح ميفرمايد که در آسمان کائناتی ذی روح هستاز اين نيست از الطاف بی پايان حضرت رحمن اميدم چنانست
که جانی تازه يابی و فتوحی بی اندازه جوئی و عليک البهاء الابهی
ع عای يار مهربان صبح است و در کنار گلستان با جناب عزيزاللّه
خان همدم و همنشينم و بياد و ذکر تو کام جان شکرين در
چنين وقتی و چنين حالتی ياد تو نمودن از اعظم مواهب الهيّه است
زيرا تضرّع و ابتهال بدرگاه ذوالجلال مينمايم که حضرت احديت
جميع آن خاندان بلکه دودمان را مظاهر الطاف رحمن نمايد
ص ١٤٨و در ظلّ شجره تقديس مسکن و مأوی بخشد بتأييدات ملکوت
ابهی و جنود ملاء اعلی موفق و منصور فرمايد ای يار مهربان اين
عصر عصر جمال قدم است و اين قرن قرن اسم اعظم شکر کن
خدا را که در چنين زمانی و چنان مکانی ارض اقدس بموهبت هدايت
موفق شدی و الحمدللّه چنين سليل جليلی داری که الآن در
مقابل عبدالبهآء نشسته و بتحرير اين نامه پرداخته و عنقريب
نتايج حسنه و آثار مستحسنه اين موهبت را مشاهده خواهی نمود
پس تا توانی بشکرانه الطاف ربّانی بروش و سلوکی بين نوع انسانی
قيام نما که سبب تربيت نفوس گردد و علّت انتباه قلوب شود
و کشف غطا گردد و مشاهده آيات کبری شود و عليک التحيّة
والثّنآء ع عای يار مهربان نامه های متعدد از شما رسيد و از شدت انقلاب
بقعه مبارکه فرصت جواب نگرديد فوراً مکاتيب در محل محفوظی
مستور شد حال باوجود انقلاب مختصری تحرير ميگرددتا بدانی که دمی بی ياد تو نمانم و نفسی بی ذکرتو بر نيارم دائماً بدرگاه
ص ١٤٩احديت عجز و نياز آرم و طلب تأييد و توفيق نمايم از قرار معلوم
بيخردان يارانرا ملامت کنند و شماتت نمايند که حامی استبدادند
و فدائی استقلال سبحان اللّه هنوز اين بيخردان متنبّه نشده اند
که بهائيان بامور سياسيّه تعلّقی ندارند نه مربوط بحکم مشروطند و نه
در آمال استقلال و در حق کل طوائف و آراء مختلفه دعا نمايند
و خير خواهند با حزبی حربی ندارند و با قومی لومی نخواهند
مقصدشان صلح اهل عالم است نه جنگ و محبت بينخود را باين امور جزئيّه نيالايد کسی که صلح عمومی جويد
و خدمت بعالم انسانی کند در جدال و نزاع اقليم مداخله
ننمايد و آنکه در احياء کشوری کوشد در شئون مزرعهئی با دهقان
و روستانستيزد چون کشور آباد گردد هر مزرعه نيز احيا شود
و هر مطموری معمور گردد حال ما را مقصد جليلی در پيش
و مراد عظيمی در دل وآن اينکه آفاق بنور وفاق روشن شود
و شرق و غرب مانند دو دلبر دست در آغوش يکديگر نمايند
باوجود اين مقصد چگونه مداخله در نزاع و جدال ميانه دو حزب
ص ١٥٠اصغر نمائيم خير خواه هر دو طرفيم و هر دو را بالفت رهبر
تا انشاءاللّه دولت و ملّت مانند شير وشکر با يکديگر آميخته
گردند و تا چنين نشود فلاح و نجاح رخ نگشايد بلکه جميع زحمات
هدر رود و عليک البهآء الابهی ع عخداوند عالميان عالم انسانی را جنّت عدن خلق فرموده اگر
صلح و سلام و محبّت و وفا چنانکه بايد و شايد يابد جنّت اندر
جنّت گردد و جميع نعمای الهی فراوان و سرور و طرب بی پايان
شود و فضائل عالم انسانی آشکار و عيان و پرتو شمس حقيقت
از هر سو نمايان گردد ملاحظه کنيد که حضرت آدم و سائرين
در جنّت بودند بمجرّد آنکه در جنّت عدن در ميان حضرت
آدم و شيطان نزاعی حاصل گشت جميع از جنّت خارج شدندتا آنکه نوع انسان عبرت گيرد و آگاه شود که نزاع و جدال
سبب حرمان است حتّی با شيطان لهذا در اين عصر نورانی
بموجب تعاليم الهی حتّی با شيطان نزاع و جدال جائز نه
سبحان اللّه با ظهور اين برهان چگونه انسان غافل است
ص ١٥١باز می بينی عالم انسان از کران تا بکران جنگ ونزاع است
جنگ است بين اديان جنگ است بين اقوام جنگ استابرهای سياه از افق عالم متلاشی ميشد و نور حقيقت ميدرخشيد
غبار حرب و قتال می نشست و نسيم عنايت از مهبّ صلح و سلام
ميوزيد جهان جهان ديگر ميشد و روی زمين استفاضهاز نور مبين ميکرد اگر اميدی هست از الطاف ربّ مجيد است
که عون و عنايت برسد و جنگ و ستيز و تلخی تيغ خونريز
مبدّل بشهد و دوستی و آشتی و راستی و درستی گردد کامها
شهد انگيز گردد و مشامها مشکبيز شود و اين سنه ميلاد را
ميعاد صلح جديد فرمايد و اين انجمن محترم را بر صلحی
عادلانه و عهد و پيمانی منصفانه موفق و مؤيّد فرمايد تا الی
الابد مبارک باشد عبدالبهآء عباسربّ و رجائی و مقدّری و مصوّری و ملاذی و معاذی انّ عبدک
عزيز قد تذلّل الی جبروت الجلال و تبتّل الی ملکوت الجمال
ص ١٥٢متمنّيا الحصول علی الآمال و الوصول الی ساحة الفضل و الجود
و الاحسان ربّ قدّر له الوفود علی الرّحاب الشّاسع الحدود و
الورود علی الورد المورود و التّمتّع بالرّفد المرفود و التّوسّل الی الوعد
الموعود ربّ اجعله عزيزاً فی مصر العرفان و ذهباً ابر يزاً فی کنز
الايقان و ايّده بجنود ملکوت قدسک فی السّر و الاعلان و انصره
بجيوش ملآئکتک فی حيّز الاکوان انّک انت المقتدر العزيز الّرحمن
و انّک انت الملک الحيّ القيّوم المستعان ع ع
هُواللّهربّ و مؤيّد کلّ جمع انعقد لاعلاء کلمة رحمانيّتک و موفق کلّ
عصبة اتّفقت علی خدمة عتبة فردانيّتک اسئلک بجمالکالمستتر فی عوالم غيبک الابهی ان تشمل هؤلآء لحظات عين
رحمانيّتک و تؤيد هم بشديد القوی و تشدد از رهم بقوّتک النّافذة
الجارية فی کلّ الاشيآء انّک انت سميع الدّعاء و انّک لعلی کلّ
شئی قدير اليوم محفل شور را اهميّت عظيمه و لزوميت قويه
بوده و بر جميع اطاعت فرض و واجب علی الخصوص که ارکان
ايادی امر هستند ولی بايد بنوعی مذاکره و مشاوره کرد که اسباب
ص ١٥٣و اختلافی فراهم نيايد و آن اين است حين عقد مجلس هر يک
بکمال حرّيت رأی خويش را بيان و کشف برهان نمايد اگر ديگری
مقاومت ميکند ابداً او مکدر نشود زيرا تا بحث در مسائلی نگردد
رأی موافق معلوم نشود و بارقه حقيقت شعاع ساطع از تصادم
افکار است در نهايت مذاکره اگر اتفاق آراء حاصل گردد
فنعم المراد و اگر معاذ اللّه اختلاف حاصل شود باکثريت
آراء قرار دهند و چون قراری از قرارهای شور را احبّا يا بعضی
استنکاف نمايند اجزاء با کسی معاتبه و مجادله ننمايند سکوت
کنند و باين عبد مرقوم دارند و ديگر آنکه مذاکره در محفل
شور را کسی نبايد نقل کند و در بدايت اجتماع بايد طلب
توفيق خاص بجهت اعليحضرت شهرياری نمايند و التماستأييد تامّ بجهت حضرت صدارت پناهی کنند و ابداً در مجلس
شور از امور سياسيه دم نزنند بلکه جميع مذاکرات در مصالح
کلّيه و جزئيه اصلاح احوال و تحسين اخلاق و تربيت اطفال
و محافظه عموم از جميع جهات باشد و اگر چنانچه نفسی بخواهد
کلمه از تصرفات حکومت و اعتراضی بر اولياء امور نمايد ديگران
موافقت ننمايند زيرا امراللّه را قطعيّاً تعلق بامور سياسيه نبوده
ص ١٥٤و نيست امور سياسيه راجع باوليای امور است چه تعلّقی
بنفوسی دارد که بايد در تنظيم حال و اخلاق و تشويق بر کمالات
کوشند باری هيچ نفسی نبايد که از تکليف خود خارج شود
ع عسبحانک الّلهمّ يا الهی انّنی اضع وجهی علی الثّری و اعفّر
جبينی بتراب الذّلّ و الانکسار الی ملکوتک الاعلی و اضّج
ضجيج الخائضين فی غمار البلآء واصرخ صريخ الهائمينفی بيدآء المحو و الفنآء و ادعوک بکلّ تبتّل و تذلّل و تضرّع
و استغاثه کبری و اقول ربّ ربّ ان عبادک المخلصين فی
مدينة طالقان المنجذبين اليک بالرّوح و الرّيحان المشتعلين
بنار محبّتک فی کلّ اوان النّاطقين بثنائک بين ملاء الأديان
الدّالّين عليک بالحجّة و البرهان المنادين باسمک فی بحبوحة
الاکوان قد هاج فيهم نسائم الوفآء و ماج فی افئدتهم طماطم
الولاء انبعث من قلوبهم انجذابات الی ملکوتک الابهیيدعون الی الهدی ويرشدون الی المنهج البيضآء و يهدون
الی الطّريقة السّمحة النّوراء و يبثّون وصاياک بين الوری
ص ١٥٥فلا يفترون فی ذکرک ليلاً و نهاراً يواظبون لذکرک عشيّاً و اشراقاً
و ينا جوک غدوّاً و آصالاً يتذلّلون ببابک و يتوجّهون الی ملکوتک
البديع فی هذا اليوم العظيم ربّ اجعل لهم اجنحة بقوّة
التّاييد حتّی يطيروا فی فضآء يعجز عن الصّعود اليه کلّ رجل
رشيد و انبت فی جناحهم اباهر القوّة و القدرة و مناکب العزّة
و العرفان و قوادم الموهبة و الاحسان حتّی يرفو فوافی اوج
الهدی و يتغرّد و ابا بدع الانغام فی الجنّة المأوی ربّ
اجّج نيران محبّتک فی القلوب و اشرح آيات موهبتک فیالصّدور و اسمح بالفضل الموفور لکلّ عبدٍ شکور يناديک
بقلب خافق فی العشيّ و البکور انّک انت الرّحيم بکلّ مظلوم
معذور و انّک انت القويّ العليم اللّطيف العظيم الغيور
ای ياران الهی جناب مهدی و جناب حبيب اللّه زايد الوصف
از احّبای طالقان ستايش بی پايان نمودند که آن عاشقان
جمال رحمان و آن مشتاقان ديدار جانان هيچ صبحی نياسايند
و هيچ شامی سرببالين پرند و پرنيان ننهند شب و روزانتشار پرتو جهان افروز طلبند و ظهور بارقه صبح فيروز
جويند بذکر حق مشغولند و بثنای نير آفاق مألوف طالبانرا
ص ١٥٦برهان قاطعند و بينايان را کوکبی لامع پرتو هدايت کبری
برافروزند و بنار محبت اللّه شعله زنند پرده اوهام خلق
بسوزند و آستين بدو جهان بيفشانند گنج روان بدهند و فيض
حضرت رحمان مبذول دارند عالم امکان بحرکت آرند و ابواب
موهبت بر وجوه خلق بگشايند از اين خبر چنان اثر در عروق
و شريان ظاهر گرديد که جسم نيز باهتزاز آمد و بدرگاه بی نياز
عجز و زاری گرديد و طلب تأييد و توفيق شد اميد چنان است
که آن نفوس مبارکه چنان آهنگ بديع بر افرازند که شرق
و غرب باهتزاز آيد و عليکم البهآء الابهی ع عسبحانک اللّهمّ يا الهی ترانی مکباً بوجهی علی تراب الذّلّ و
الانکسار و اتذلّل الی ملکوتک الاعلی و اتشوق الی مشاهد
الکبريآء خاضعاً لسلطنتک خاشعاً لعظمتک متضرّعاً الی حضرة
رحمانيّتک مبتهلاً الی ملکوت فردانيّتک مقرّاً بالخطاء
متمنّياً للعطاءٍ مستکشفاً للغطاء منتظراً لفيض سحاب رحمتک
علی المعاهد و الرُّبی ربّ قد احاطت قدرتک الاشيآء و ظهرت
ص ١٥٧سلطنتک و عظمتک و سلطانک ظهور الشّمس فی کبد السّمآء
و نفذت کلمتک فی حقيقة الاکوان و ارتفع ندآئک فی قطب
الامکان و انتشرت انوارک السّاطعة الفجر علی مطالع الافاق
و اشتهرت آثارک البديعة الاشراق فحارت من مشاهدتهالبصائر و الاحداق فما من ارض الّا شاع فيها صيت امرک
الکريم و ما من اقليم الّا و ارتفع فيه علمک المبين فاستفزّ
ندآئک کل الوری و اهتزمنه المنجذبون بنفحاتک الطّيّبة
الشذا لک الحمد يا الهی علی هذه الموهبة الکبری علیالاصفيا و لک الشّکر علی هذه الرّحمة العظمی علی الارقاء
النّقبآء بما جعلتهم آيات التّوحيد فی هذا العصر المجيد
و رايات التّقديس فی هذا القرن الجديد ربّ ربّ ايّدالضّعفا بشديد القوی و اجر الاذلاء فی جوار رحمتک العظمی
و اشدد ازور نفوس تهللت وجوههم بانوارک و تهلهلت السنهم
بذکرک و ثنائک و اجعلهم اشجار حديقتک النّوراء و ازهار
شجرتک الطّوبی و اوراق سدرتک المنتهی و اوراد جنّتکالعلياء انّک انت الکريم الرفيع الجناب رحيب الفناء وسيع
الرّحاب و انّک انت المجير المغيث العزيز العظيم الکريم الوهّاب
ص ١٥٨ای ياران عبدالبهآء اين عبد را آرزو چنان که بهر يک از
ياران نامه مخصوص بنگارد و بوفا قيام نمايد و بياد ياران
خامه و بنان بيارايد ولی چه توان نمود که فرصت مفقود
و مهلتی نيست و نبود مشاغل مانند امواج و غوائل بمثابه
امطار دمی نياسايم و آنی مهلت نيابم هر روز اوراق از جميع
آفاق آيد از ده يک را جواب ممتنع و محال با وجود اين اوراق
مهمّه را چاره جز جواب نه و قضايای لازمه را جز ترويج و
تسهيل و تسطير علاجی نيست لهذا معذرت خواهم و معافيت
طلبم که نظر از قصور بپوشند و بآنچه ممکن است قناعت نمايند
ای ياران عبدالبهآء شرق منور است غرب معطّر استو جهان در جنبش و حرکت ولوله در آفاق افتاده و زلزله
بارکان عالم رسيده صيت بزرگواری کلمة اللّه بگوش جهانيان
رسيده و آوازه امراللّه جهانگير گرديده وقت فرح و شادمانی است
و هنگام سرور و کامرانی بايد بوصايا و نصايح جمال مبارک
قيام نمود و باعمال و افعالی قيام کرد که سبب نورانيت عالم است
و ظهور رحمانيت بين امم جميع من علی الارض يعنی کل قبائل
و شعوب هر يک تيشه در دست گرفته و ريشه يکديگر را قطع
ص ١٥٩نمايند خونريزند و فتنه انگيز تيز چنگند و بد انديش هلاک
يکديگر خواهند و اضمحلال همدگر جويند ولی قدرتآسمانی و قوت يزدانی و يد اقتدار الهی خيمه وحدت عالم انسانی
در قطب امکان بلند نموده و علم صلح اعظم و دوستی و محبت
و راستی و حق پرستی بلند کرده ياران خادم اين خيمهاند و
دوستان جنود اين علم پس بايد بآنچه لائق و سزاوار است برخيزند
و شور و ولهی انگيزند و بر مشامها مشک معطر بيزند و بمذاقها شهد
و شکر ريزند آيات هدی گردند و بشارات ملاء اعلی شوند و
و لشکر ملکوت ابهی نزاع و جدال را بنياد براندازند و حرب و
ضرب را آثار از عالم امکان زائل نمايند شجره بيگانگی از ريشه
قطع نمايند و در گلشن آفاق نهال يگانگی بنشانند نار بغض و عداوت
خاموش کنند و دريای الفت و محبت بجوش و خروش آرندآئين نفاق از لوح آفاق نسخ نمايند و آيات وفاق ثبت فرمايند
خار و خس کره و عدوان از مزرعه امکان بر اندازند و بگل و رياحين
اتحاد و اتفاق بيارايند و تربيت نفوس فرمايند و زبان بوصايا
و تعاليم جمال مبارک بگشايند .ای ياران وقت هيجان جان و وجدانست و هنگام جولان در ميدان
ص ١٦٠جانفشانی کنيد و مهربانی نمائيد و بهدايت نفوس انسانی پردازيد
شمعی روشن کنيد و گلشنی بيارائيد ايّام بگذرد و زندگانی بی اثر
و ثمر ماند تا وقت هست و تير در شست شکاری بيفکنيد و
صيدی بنمائيد اين صيد رضای الهی و اين شکار موهبترحمانی يعنی عمل بموجب تعالی يزدانی و عليکم البهآء الابهی ع ع
هُواللّهشخص محترما کنفرانس صلح ملل اعظم نتائج اين قرن عظيم است
اين قرن نورانی در تاريخ انسان مثيل و نظير ندارد از جميع قرون
ممتاز است بفضائلی اختصاص يافته که کوکب درخشنده تأييدات
آسمانی از افق اين قرن بر قرون و اعصار بتابد از جمله خارق
عادات اين قرن که فی الحقيقه معجزه است تأسيس وحدتعالم انسانيست و تفرّعات آن صلح عمومی طوائف و اتّحاد ملل
مختلفه در اين نشئه انسانی ايران مرکز اختلاف و نزاع و جدال
بين ملل بود بدرجه که وصف نتوان نمود ملل خون يکديگر
مباح ميشمردند مال يکديگر را تالان و تاراج ميکردند و در
اذيت يکديگر ابداً قصور نمينمودند نفرت بين ملل بدرجهئی
ص ١٦١بود که يکديگر را نجس ميشمردند اگر شخصی از يهود در خانه
مسلمانی دخول مينمود او را روی خاک می نشاند زيرا نجس ميشمرد
و اگر از کاسهآب ميخورد يا کاسه را ميشکست و يا بکرّات و مرّات
می شست مقصود اين است که عداوت و بغضاء در ميانبهاءاللّه بقوّه آسمانی اعلان وحدت انسانی در ايران نمود
و بعموم بشر خطاب کرد که ای نوع انسانی همه بار يکداريد
و برگ يکشاخسار و چهل سال پيش در کتاب اقدس امرنمود که حدود و ثغور جميع دول بواسطه مجلس دولی تعيين
گردد که هيچ دولتی تجاوز از آن نتواند و اگر نزاعی ميان دو
دولت حاصل شود در مجلس دولی محاکمه شود و مانندمتنازعه بين افراد فصل شود و حکم گردد و اگر چنانچه يکطرف
تمرّد نمايد جميع دول بر او قيام نمايند و مرقوم فرمود که اين
صلح عمومی سبب آسايش عالم آفرينش است حال چونوحدت عالم انسانی است لهذا بنهايت احترام شما را ياد مينمائيم
ص ١٦٢که الحمدللّه باين خدمت عمومی قيام نمودهايد و انشآءاللّه روز
بروز آن انجمن توسّع يابد و سبب حصول فوائد کليه و الفت
و محبت عموميّه در بين ملل عالم گردد و از شما خواهش دارم
که احترامات فائقه مرا قبول فرمائيد ع عستايش است و ما را نيز مقاصد چنين که عَلَم صلح اکبر در قطب
عالم موج زند و خيمه وحدت عالم انسانی بر شرق و غرب
سايه افکند نورانيّت الهيّه جهان را روشن نمايد و ظلمت
عداوت و کين از روی زمين بر افتد از دعوت شما بسيار
ممنون شدم ولی حال اسباب مجبره باعث حرکت بشرق استتأييد طلبم و نهايت احترامات مرا در حق خويش قبول فرمائيد
عبدالبهآء ع علک الحمد يا الهی بما فتحت ابواب ملکوت العظمة و الجلال
ص ١٦٣علی وجوه احبّائک و ظلّلت عليهم بشجرة رحمانيّتک و ادرکتهم
بنسمات القبول من رياض فردانيّتک و انزلت من سمآء الجود
مآء طهورا و طهّرت به قلوب احبّتک و احييت بنفثات روح
القدس ارواح الّذين قاموا علی خدمتک و ايّدتهم بملآئکة
قدسک و جنودلم يروها من الملاء الاعلی تأييداً من عندک
و توفيقاً من لدنک حتّی يقوموا علی اعلآء کلمتک و نشر
نفحاتک و ترتيل آياتک و ترويج کلماتک و بثّ تعاليمکو تعميم فيضک و تثبيت ميثاقک و رفع خيام توحيدک الضاربّة
الاطناب علی الملل و النّحل فی قطب الافاق المجلّلة بفيض
الاشراق ربّ انّا عجزآء ايّدنا بقدرتک و اسرآء اظهرنا علی
الکلّ بقوّتک فمن يا الهی للا سير ظهير الّا انت و من للمستجير
مجير الّا انت و من للضّعيف نصير الّا انت ربّ ربّ انبت
الا باهر فی هذه الاجنحة المنکسرة و انعم باالقوادم للطّيور
المتذللّة حتّی تطير الی اوج الفلاح و ترفرف فی فضآء
النّجاح و تبسط الجناح فی علوّ ملکوتک الابهی و سموّ العظمة
الملاء الاعلی و تقرّا عينهم بمشاهدة الانوار و تتلذّذ آذانهم
باستماع الاسرار و ينتشروا فی مشارق الارض و مغاربها
ص ١٦٤و ينطقوا بالثّنآء عليک فی مجامع الوفاق و يبشروا بظهور ملکوتک
فی قطب الآفاق مندفعة دموعهم من الآماق منجذبة قلوبهم
الی الاشراق و يبتهلوا اليک و يتضرّعوا بين يديک و ينشرح
صدورهم بآيات توحيدک و تقرّ اعينهم بمشاهدة اعلام نصرتک
بين بريّتک اللّهمّ اجعل سرورهم ببشارة ظهورک و حبورهم
بتشعشع نورک و سکونهم بشمول عنايتک و شفائهم ببديعالطافک و منيتهم انتشار امرک و بغيتهم اعلاء کلمتک انّک
انت المؤيّد المقتدر الحيّ العزيز المعطی الجميل و انّک لعلی
کلّ شئی قدير ياران مهربان عبدالبهآء مدتی بود که در
تحرير و تقرير تأخير شد زيرا اين بنده آستان کبريا عبدالبهآء
چهار سال متمادياً در خاور و باختر سفر مينمود و ندا بظهور
ربّ الجنود مينمود تا غرب منوّر گردد و شرق معطّر شود
لهذا در جميع مجامع و صوامع نعره يا بهآء الابهی باوج ملاء اعلی
متواصل شد و فرياد يا علی الاعلی ببارگاه حضرت کبريا
متتابع گشت ملّتی نماند که در معابد موجوده تبليغ امر
مليک وجود نشد و فرقه نماند که در محفل ترتيل آيات ربّ ودود
ص ١٦٥نگرديد در کنائس مسيحيان نفخ روح شد و در معابد يهود
بشارت ظهور ربّ الجنود منتشر گشت در دارالفنونهای اروپ
و امريک نظير اکسفرد و انگليز و دارالفنون کاليفورنيا که اوّل
مدارس عالم است خطاب بليغ گشت و بيان فصيح شد منجمله
در دارالفنون سانفرانسيسکو در مقابل صد و هشتاد و پنج
پروفسر و هزار و هشتصد تلامذه بيان بليغ گرديد در مجامع
سياسوفيها و روحيّون و اسپرانتو حتی در مجمع زنادقه امريکا
خطابهای بديع مجری گشت و در جميع اين مواقع و محافلو کنائس و معابد بفضل و عنايت جمال مبارک نفسی مقتدر
بر کلمه اعتراض و احتراز نشد کل اصغای تعاليم و براهين
مينمودند و جميع در وقت خروج اظهار تشکر ميکردند و اين
بعون و عنايت جمال مبارک بود که در جميع مواقع تأييدات
ملکوت ابهی موج ميزد و صريخ عبدالبهآء باوج ميرسيدو البتّه در جرائد امريک و اروپ که اثر کلک ملل سائره است
قرائت نمودهايد الحق ما شهد به عموم الازکيآء اين مندرجات
جرائد اثر خامه ملّت روح و ملّت کليم و فلاسفه و پروفسر و
ارباب اقلام و ادبای غرب است مثلاً جريده دارالفنون اعظم
ص ١٦٦کاليفورنيا و جريدهء اکسفرد دارالفنون شهير انگلترا و روزنامه
کريستچن کامانولث و جريده سانتچری و هرالد و استاندارد
و جرائد غربی نيويورک جميع اين اوراق بقلم فلاسفه و پروفسر
و ادبای باختر تحرير يافته و اين نيست مگر از فضل و موهبت
جمال مبارک که اراده مطلقه بنشر امراللّه در جميع اقطار
تعلّق يافته و تأييد عبد آستان نمود باری عبدالبهآء هر چند
خود را قطره داند ولکن محيط اعظم ممدّ آن و بمثابه ذرّه
شمرد ولکن خورشيد انور مؤيّد آن اين همه آوازها از شه بود
يعنی بتأييد او باری البتّه جسد عنصری و قوای بشری تحمّل
اين مشقت مستمری ننمايد و اگر بدرقه عنايت نبود استخوان
اين ناتوان البتّه ميگداخت ولی عون و صون حضرت مقصود
نصير و ظهير عبدالبهآی عليل و ضعيف بود لهذا از شدّت
تعب و شکستگی در اعصاب خستگی حاصل شد و از هجومعلل در جسم فتور حاصل گشت و لکن الحمدللّه روح چنان
قوّتی يافت که اين ضعف عظيم و فتور شديد باندک مدتیبکلی زائل گشت لهذا دوباره عنقريب عبدالبهآء بتحرير
و تقرير خواهد پرداخت و مقصود ديگر نيز در اين سکونو سکوت بود که احبّای الهی روش عبدالبهآء گيرند و چنان آهنگی
بلند کنند و ثبوت و استقامتی نمايند که از بقا و فنای عبدالبها
فتوری در نشر نفحات اللّه حاصل نگردد بلکه کلّ مانند دريا
بجوش آيند و بمثابه طيور ملاء اعلی بخروش تا نفوسی که منتظر
فوت و موت اين بنده آستان الهی هستند خائب و خاسر شوند
و بدانند که علوّ امر مبارک و سموّ کلمة اللّه منوط و مشروط ببقای
عبدالبها نه سبحان اللّه چقدر عجيب است وقتی که حضرت
اعلی روحی له الفدا شهيد شدند اعدا گفتند که اين امر بکلّی
از ميان رفت بعد ملاحظه کردند که بالعکس از شهادت حضرت
اعلی اعلآء کلمة اللّه شد بعد منتظر صعود جمال مُبارک
شدند که بعد از صعود جمال مبارک شجره مبارکه از ريشه
بر افتد الحمدللّه که بعون و عنايت جمال مبارک خائب و
خاسر شدند حال مدّعيان و ناقضان منتظر فوت و موتعبدالبهآء هستند که يا گرفتار دار گردد و يا در قعر دريا مقرّ
جويد و يا بدورترين ديار و قلاع سرگون شود و يابسبب علل
و امراض ترک اين آواز و راز نمايد تا آنانرا جولانگاهی پيش
آيد هيهات هيهات امراللّه بقوّت ملکوت ابهی از جميع اين
ص ١٦٨مخاطرات محفوظ و مصون خواهد ماند خواه عبدالبهآء موجود
و خواه مفقود آيا از صعود آن دو آفتاب درخشنده فتوری در
امراللّه ظاهر شد تا از فنای اين بنده دو درگاه وهنی در امراللّه
حاصل گردد هيهات هيهات فسوف ترونهم فی خسران مبينچنانکه بعد از صعود در بدايت بحبوحه نقض و طغيان خبر
داده شد که فسوف تری النّاقضين فی خسران مبين حالو همچنين بعضی ميگويند که عبدالبهآء مشرف بر وداع است
و قوای او رو بانحطاط و ناتوانائی لهذا عنقريب اين عوارض
سبب خاتمه زندگانی گردد نه چنان است الحمد للّه بعنايت
جمال مبارک هر چند جسم در بلايای سبيل مبارک بگمانناقضان و ناقصان ناتوان آيد ولی قوای حقيقی در نهايت
جوانی و توانائی و الحمدللّه حال بفضل و موهبت جمال مبارک
قوّه جسمانی نيز حاصل و سنوحات رحمانی شامل و بشارات
ربّانی واضح و فرح روحانی لائح اميد چنان است که من بعد
در تحرير و تقرير تلافی مافات گردد ای ياران با وفای جمال مبارک
ص ١٦٩از الطاف بديعه آن دلبر اميد يکتا چنان است که جوش و خروشی
جديد در ياران الهی پديد شود تا از آهنگ ملکوت ابهی که غيب
امکان را باهتزاز آورده سرور و وجدی عظيم يابند و کل بر اعلاء
کلمة اللّه قيام کنند تا نفحات اللّه خاور و باختر را جنّت ابهی
نمايد و ابر موهبت روی زمين را گلشن برين کند و نسيم
عنايت دشت و صحرا را معطّر و معنبر فرمايد و اين به تبليغ
امراللّه و توضيح برهان اللّه و اقامه دلائل و حجج الهی و هدايت
من علی الارض است ملاحظه کنيد که حواريين حضرت مسيحمعدودی قليل بودند ولی چون از فيوضات حضرت مسيح مملوّ
گشتند و وصايا و نصايح حضرت مسيح چون روح در عروقو شريان سريان يافت بقسمی که جز حبّ و ذکر حضرت مسيح
در وجود نماند و قيام به تبليغ کردند واضح است چه اثر و ثمری
عظيم حاصل شد حال ما نيز بايد چنين بنمائيم ای احبّای
الهی اليوم هر نفس مبلّغی مؤيّد است و مبلّغين صف اوّل
مقرّب درگاه کبريا و مستمدّ از ملکوت ابهی لهذا بايد احبای
الهی نهايت محبّت و احترام و رعايت را در حق مبلّغين مجری دارند
و در هر جا وارد گردند سرور و حبور حاصل يابد امّا اوصاف
ص ١٧٠مبلّغين در الواح الهی نازل مطابق آن اوصاف عمل فرمايند
واللّه الّذی لااله الّاهو اگر پشّه ضعيفی اليوم بصفات مبلغّين
متصف گردد و ندا بملکوت الهی نمايد نسر طائر آسمانی شود و ذباب
فانی عقاب اوج رحمانی گردد قطره موج دريا زند و ذرّه روشنائی
آفتاب دهد از جميع اطراف فرياد اين المبلغين بلند است
و از ملکوت ابهی ندای اين المنجذبين اين المنقطعين اين الطّيّبين
الطّاهرين بگوش هوش ميرسد زيرا استعداد عجيبی در آفاق
ظاهر شده است تا اين ندا استماع کنند ای ياران الهی همّتی
نمائيد تا اين شمع شاهد هر انجمن گردد و اين آهنگ الهی
سبب شادمانی هر انسانی شود و عليکم البهآء الابهیاللّهمّ يا من ماج بحور الطافه و هاج نسيم عنايته علی کل قائم
علی اعلاء کلمته و کل سارع الی مشهد الفدآء بقلب طافح بالحبّ
و الولآء و نطق بالثّناء بين الوری علی جماله الابهی ربّ ايّد کلّ
من دلع لسانه بالبيان فی نشر نفحاتک و انحدرت منه شقائق
البرهان ايضاحاً لحجّتک و تلاطم کالطمطام الجهنام القمقام
بذکرک و تغرّد هدير الورقآء فی رياض معرفتک و زئر زئير
الضرغام فی ايکة موهبتک ربّ جرّعهم کاساً طافحة من الهدی
ص ١٧١ورنّحهم بسلاف الصّهبآء و انطقهم بابدع البرهان و الهمهم
بالحجج و البيان و علمهم جواهر التّبيان انّک انت الکريم انّک
انت المؤيّد القوّی العزيز القدير لااله الّا انت ربّ اللّطيف الرّحيم
در بهار آينده هر کس مستطيع باشد يعنی مصارف تامّ کامل
حضور و رجوع داشته باشد که بروح و ريحان بيايد اگرحال حکمت منع از حضور معلوم شد که در اين ايّام انقلاب
چه قدر مشقات حاصل ميشد فاعتبروا يا اولی الالبابپس واضح شد که آنچه مرقوم ميگردد مبنی بر حکمت بالغه است
عبدالبهآء عبّاسلک الحمد يا الهی و لک الشّکر يا محبوبی علی ما علت کلمتک و
تمّت نعمتک و سبقت رحمتک و بلغت حجّتک و کملت موهبتک
و ظهرت آياتک و ارتفعت راياتک و اشرقت انوارک و شاعت
وذاعت آثارک ذلّت الرّقاب لعظمتک و خضعت الاعناقالمبين فی کلّ قطر و اقليم و ضربت اطنابها خيام مجدک فی کلّ
سهل و نجد وبطون اودية و علی کلّ تلّ رفيع قد عسعس ظلام
الضّلال و تنفّس صبح الهدی علی الافاق و انتشر النّور فی
کلّ الاطراف و هبّ نسيم الالطاف علی کلّ الاکناف و نفحت
نفحات القدس و عطّرت مشام المخلصين برائحة محبّتک فی
يوم الميثاق و لک الشّکر و لک الحمد ولک البهآء و لک الثّنآء
و لک الفضل و لک الجود و لک الاحسان و لک الانعام ربّ
ربّ ايّد عبادک الابرار علی تأسيس مشارق الاذکار فی کلّ الاقطار
حتّی يرتفع ضجيج التّهليل و التّکبير الی ملکوت الاسرار و يرنّ
صوت التّقديس و التّنزيه فی آذان ملاء الاعلی المرتفع من
مجامع الاخيار و قذر لکلّ نفس تسعی فی هذا الامر العظيم
ما قدّرته للاصفيآء فی جبروتک الابهی انّک انت المقتدر العزيز
القويّ القدير ای ياران روحانی عبدالبهآء الحمدللّه که
اشراق شمس حقيقت از غيب احديّت و مرکز رحمانيّت آفاق را
احاطه نموده وصيّت جمال مبارک روحی لاحبّائه الفداء عالم
وجود را حرکت آورده آوازه امراللّه جهانگير گشته و پرتو هدايت
ص ١٧٣کبری مانند صبح مبين فلک اثير را منير فرموده از محافل عليا
ضجيج تهليل و تکبير بلند است و از مجامع عظمی صوت محامد
و نعوت جمال ابهی گوشزد هر مستمند و ارجمند انوار در انتشار است
و اسرار ظاهر و آشکار عالم بشر در حشر مستمرّ است و جهان
انسانی مصدر سنوح رحمانی صلح و صلاح است و آشتی وراستی
و فلاح است محبّت بعموم است و الفت با کلّ امم و ملل در هر
مرز و بوم الطاف جمال ابهی ريشه بغضا را بر انداخته و علم
رأفت کبری در ذروه عليا برافراخته بنياد نزاع و جدال را
بر باد داده و اساس بغض و عناد را محو و زائل نموده با جميع
طوائف امر بمحبّت فرموده و بشهرياران عادل مملکت حکم
اطاعت و صداقت نموده تا همه ياران با کلّ عالميان مشفق
و مهربان گردند و جميع در نهايت خلوص تمکين حکومت نمايند
و بپاکی طينت رعيّت صادق شوند ملاحظه نمائيد اين چه موهبت
عظيم است و اين چه حکمت بديع و ليس ذلک الّا من فضله
و رحمته علی العالمين ای ياران عبدالبهآء الحمدللّه بعون
و عنايت جمال ابهی در عشق آباد تأسيس مشرق الاذکار بنهايت
حرّيت و اقتدار گرديده و جميع ياران در نهايت اهتمام باين خدمت
ص ١٧٤پرداختهاند بجان و دل در کوششند و مافوق طاقت در اين
مورد جانفشانی نمايند ولی چون اين مشرق الاذکار بنهايت آزادگی
تأسيس ميگردد و مأمور بنيانش حضرت فرع جليل جناب حاجی
ميرزا محمد تقی افنانند و بالوکاله از عبدالبهآء باين خدمت
قيام فرمودهاند و صيت اين مشرق الاذکار در اطراف افتاده
لهذا بايد در نهايت اتقان مکمّل بنا گردد و بايد جميع احبّا و اصفيا
بقدر امکان در تأسيس اين بنيان معاونت نمايند تا بزودی اتمام
يابد و تأخير سبب تسرير قلوب غافلان گردد و تأثير در دلهای
خيرخواهان نمايد و تشويش اذهان آزادگان کند ربّ ربّ
ايّد الابرار علی خدمة امرک فی کلّ الاقطار و وفقهم ببذل الرّوح
و الاموال فی تأسيس مشارق الاذکار حتّی تکون اوکاراً الطيور
القدس فی الاسحار و يرتفع منها صوت الاذکار بفنون الالحان
من ابدع الاوتار و يذکروک جواهر الوجود بمزاميراّل داود
عند الرّکوع و السّجود يا ربّی الودود انّک انت المقتدر العزيز
الکريم الوهّاب ع عو تنزّهت هويّتک عن الظّنون و الاوهام و اَنّی لفقر بحت و
فقدان باتّ ان ينال سموّ الغنی و المطلق ذی الآيات البيّنات
و کيف يعرج الذّليل من الذّباب الی اوج کلّت فيه اجنحة
کلّ عزيز من العقاب و خسرت صفقة کلّ بغاث اراد انيخوض فی عباب هذه البحار فو عزّتک ليس له الّا العجز و
الانکسار و الفقر و الاضطرار و الاعتراف بالضّعف و الهوان
و الاقرار بالذّل و الانکسار فالصّمت و السّکوت فی هذا المقام
من ابدع کلام وافصح بيان و فصل الخطاب تعاليت يا الهی
عن کل ذکر و تبيان تنزّهت يا محبوبی عن احاطة العقول و الجنان
فادعوک بلسان سرّی و جهاری عند اضطرابی و اضطراریو عدم سکونی و قراری و شدّة فنائی و اضمحلالی ربّ ربّ
هذه عبراتی و زفراتی و حسراتی تری الدّموع منسجمة وو خوف الافتتان ربّ ثبّت قدمی علی هذا السّبيل القويم
و استقمنی علی العهد القديم فيا حسرتی ان زلت قدمی عن
هذا الصّراط و يا خيبتی اذا طوی هذا البساط و خابت الآمال
ص ١٧٦و يا سوئتی اذا اخذتنی سطوة اهل الآفاق ربّ ترانی فديت احبائک
بروحی و ذاتی و جسمی و جنانی و اتمنّی فی کلّ آونة اهراق دمی
وسفک ثاری حبّاً باوليآئک و شغفاً فی اصفيائک ربّ لاتحرمنی
عن هذه الموهبة العظمی و لاتمنعی عن هذه النّعمة الّتی
طالما اتمنّاها فلک الحمد يا الهی بما قدرت بقائی فی فنائی و وجودی
فی انعدامی و استقلالی فی اضمحلالی و حياتی فی مماتی ولک
الشکر يا مقصودی بما جعلت عزّتی فی ذلّتی و راحتی فی کربتی
و شفائی فی علّتی و روائی فی غلّتی و لک المنّ يا الهی بما قدرت
غنائی فی فقری و نفعی فی ضرّی و صعودی فی هبوطی و اُنسی
فی وحشتی و جمعی فی وحدتی ربّ اجعلنی آية الفدآء و راية
الشّهادة الکبری و مورد المحن و الآلام فی حبّک و معرض المصائب
و هدف سهام النوائب فی سبيلک و اسقنی کأساً دهاقاً من
البلاء و اسکرنی من سلاف الرّزيّة الکبری و کلّلنی بتاج وهّاج
متلألأً بلآ لی الموهبة الکبری و البسنی ردآء افتخر بها فی الملاء
الاعلی و الهمنی آيات الفناء فی سبيلک يا ربّ الاسمآء الحسنی
و المثل الاعلی انّک انت الکريم الرّحيم العزيز الوهّاب و انّک
انت الرّبّ الرّحمن الرّحيم ای ياران روحانی عبدالبهآء
ص ١٧٧هر چند در اين اوان دريای امتحان پر هيجان و ارياح احزان
از شش جهت در هبوبست دمی نفس راحتی بر نيايد و طرفة العين
آسايشی حاصل نشود جميع نفوس بر بالين راحت آسوده و کلّ خلق
در فراش آسايش آرميده ولی بقعه مبارکه بسيار منقلبدقيقه راحت و آسايش نه و اين بسبب فتنه و فساد ناقضان است
جميع احّبای الهی شاهد و واقفند که اين آواره از جميع جهات صادق
و خيرخواه دو دولت ذيشوکت ايران و عثمانيست و در جميع
رسائل و محرّرات ستايش و نعمت از اين دولتين علّيتين نمودهام
و از درگاه احديّت طلب تأييد کردهام زيرا حضرت بهاءاللّه
روحی لاحبّائه الفدا در حق دولتين علّيتين دعا فرمودهاند
چنانکه کلّ ميدانيد و واقف بر آن هستيد که در حق اعليحضرت
عبدالحميد خان دعا فرمودند و از حق حفظ و حمايت طلبيدند
که در صون و عون حضرت احديت محفوظ و مصون ماندباوجود اين قضيّه مسلّمه بيوفايان با بعضی ابلهان اهل غرض
در اين صفحات اتفاق نموده و در دو سال پيش لايحهئیتقديم نمودهاند که معاذاللّه عبدالبهآء بد خواه است نه
خير خواه و مخالف است نه موافق لهذا هرروز واقعهئی حاصل
ص ١٧٨و مشکلاتی آشکار گردد ولی اين عبد الحمدللّه بر خير خواهی ثابت
و بر صدق نيّت مستقيم و راسخ است از اين وقوعات بهيچوجه
درنيّت خالصه اين عبد خللی حاصل نگشت بلکه متابعت امر
حضرت مقصود نموده و بخير خواهی و دعای خير مشغول است
لهذا احبّای الهی نيز از استماع بعضی حوادث و انقلاب ارض
مقدّس محزون و دلخون نشوند و در نيّت خالص و صدقطويت و خيرخواهی اين دو دولت ابد مدت ادنی فتوری ننمايند
و در نهايت امانت و خلوص بادعّيه خيريّه در حقّ اين دو دولت
ابد مدت شب و روز پردازند اعليحضرت پادشاه عثمانیالحمدللّه خيرخواه عموم و مهربان بجميع طوائف و اقوام
هستند البتّه عاقبت حقيقت حال در پيشگاه حضور واضحعليّه ايران را از اين آوارگان مشوش نمودند که معاذاللّه
اين طايفه از تبعه صادقه نيستند لهذا وزراء و امنای دولت
ايران متعرض اين طايفه بودند بعد از چهل سال در نزدامنای دولت ثابت و آشکار و محقّق شد که در ميان عموم تبعه
ايران بهائيان ثابتند و مستقيم و خيرخواه عظيم لهذا دولت
ص ١٧٩و برعايت و حمايت کوشيد سُبحان اللّه در اين حرکت عمومی
ايران واضح و مشهود شد که يکنفر بهائی در ميان انجمنهای
متحرّکه نبود بلکه کلّ کناره گرفتند و در امور سياسی مداخله
ننمودند و باطاعت دولت و خير خواهی ملّت پرداختندحتّی در ميان آن جمهور که بسفارت بهيّه انگليس در آغاز
مشکلات پناه بردند يکنفر بهائی نبود باری امر باين وضوح
نزد بعضی در اين صفحات مشتبه گشته و بيوفايان سبب ترويج
اين بهتانند سُبحان اللّه جميع طوائف در ايران بفکر کم و بيش
خويشند اگر از حکومت اطاعتی نمايند باميد عطائيستيا خوف و خشيت از عقابی مگر بهائيان که خير خواهی دولتين
علّيتين را بنصّ صريح حضرت بهاءاللّه فرض عين و واجب
دانند و اطاعة للأمر در نهايت صدق و خير خواهی هستند
و اگر چنانچه نفسی بدولت خلافی نمايد خويش را مؤاخذ عنداللّه
و مستحقّ عقاب داند با وجود اين سائر طوائف مختلفه بد خواه
خيرخواه شمرده شوند و بهائيان محروم از آن در اين ايّام
اخيره حرکت عمومی در طهران و جميع بلاد واقع شد آيا يکنفر
ص ١٨٠بهائی مداخله در اين امور نمود لا واللّه حتّی اين طائفه بدين
سبب مورد ملامت و طعن بيخردان گشتهاند که چرا ساکتيد
و صامت و بی طرفيد و ساکن بلی چند نفر بابی نه بهائی از اتباع
ميرزا يحيی در امور ملّتيان مداخله نمودند امّا بهائيان الحمدللّه
اطاعت امر حضرت بهاءاللّه نمودند و در امور سياسيّه مداخله
نکردند و در هيچ انجمنی حاضر نشدند اميد از فضل ربّ مجيد
چنان است که ياران بهائيان همواره بر اين مسلک منصوص
يعنی اطاعت حکومت و خيرخواهی عموم باقی و برقرار باشند
تا مظهر الطاف الهی گردند و مورد عنايات نامتناهی شوند
ای ياران روحانی اين جهان فانيرا بقاء و قراری نه و اين حيات
دنيوی را ثبات و استقامتی نيست کلّ من عليها فان و يبقی
وجه ربّک ذوالجلال و الاکرام لهذا در موارد بلا صابر باشيد
و در اشدّ ابتلا ساکن و ساکت در فکر آن باشيد که عالم انسانی
نورانی گردد و بغض و عداوت ملل با يکديگر بمحبت و مهربانی
مبدّل گردد اگر در هر دمی صد هزار جفا بينيد آزرده مشويد
و دلتنگ مگرديد بخير خواهی پردازيد و بد خواهانرا نوازش
نمائيد بلکه جفا را مانند وفا تلقّی نمائيد و اهل عدوانرا محبّت
ص ١٨١بی پايان کنيد اگر زخمی زنند مرحم دانيد و اگر جوری کنند رحم و
مروّت شمريد بد خواه را محترم دانيد تا چه رسد بخيرخواه دشمن را
دوست شماريد تا چه رسد بيار وفا داروصايا و نصايح حضرت بهاءاللّه اين است بايد بهائيان رحمت
عالميان باشند و خيرخواه جهانيان اگر در هر دم هدف هزار
سهم گردند شکوه ننمايند آزرده نشوند شکرانه کنند که الحمدللّه
تير خوردند و شهد و شير دادند ضربت ديدند رحمت نمودند
معرض نقمت شدند خوان نعمت گستردند طعن و لعن شنيدندلاحبّائه الفداء هنيئأً لمن عمل بهذه الوصاياء الّتی تتنوّر بها
الافاق ای ياران روحانی از هيچ بلائی ملال نياريد و کلال مجوئيد
بلکه شب و روز در نورانيّت عالم انسانی بکوشيد که بلکه انشاءاللّه
خلق از عالم ظلمانی برهند و در جهان نورانی در آيند از درّندگی
نجات يابند و فضائل ملکوتی يابند تيز چنگی بنهند و براستی و درستی
و محبّت و دوستی برخيزند ای ياران نظر بشخص عبدالبهآء مداريد
توجّه بمقصد اصلی کنيد و بفيض الهی خدمت نمائيد اين عبد
در هر ديار باشم ولو بزنجير واغلال گرفتار و يا آنکه در قعر بحار مقرّ يابم
ص ١٨٢و يا در تحت اطباق تراب پنهان شوم ابداً فتور در نوايای خيريه
مياريد و قصور جائز مدانيد بلکه درگاه احديت را بنده غيور باشيد
و عبد شکور گرديد تا فيض موفور يابيد و شب و روز بادعيّه خيريّه
در حقّ عموم دول و ملل و طوائف عالم پردازيد علی الخصوص
اين دو دولت شرق که محتاج تأييد و توفيق ربّ المشارق و المغارب
هستند و بهيچ وقوعاتی فتور حاصل ننمائيد در خيرخواهی و
اطاعت و انقياد بحکومت و صداقت باعليحضرت شهرياریو نيّت خالصه بجميع جهانيان ثابت و مستقيم مانيد و عليکم التّحية
و الثّنآء ع عنامه شما رسيد بنصّ قاطع جمال مبارک احبّا در امور سياسی
مداخله ندارند بلکه بايد جميع افکار خويش را حصر در تبليغ
نمايند امروز تبليغ تکليف کلّ است مثل اينکه عبدالبهاء
باوجود آنکه تراب تربت پاک روح و جان اوست از اينفيض عظيم خود را مهجور نموده تا آنکه شايد بقدر عجز خويش
خدمتی بآستان مقدّس نمايد هيهات هيهات با وجود اينعجز چه توانم نمود ولی مالايدرک کلّه لايترک کلّه اميدش
چنانست که يک حرکت مذبوحانه بنمايد و از ياران الهیرجای دعا مينمايد بلکه بقطرهئی از بحر عبوديّت موّفق شود
و امّا اگر نفسی از احبّای الهی در خدمتی از خدمات دولت
و ملّت تعيين شود بايد بجان و دل بکوشد و بنهايت صداقت
و امانت و ديانت ايفای وظيفه خويش نمايد از طهران سئوال
نموده بودند که اگر نفسی از احبّا در دائره ئی از دوائر حکومت
تعيين و انتخاب شود تکليف او چيست مرقوم شد که بلکه بايد
بکوشد تا در دوائر حکومت استخدام گردد و بعدل و انصاف
پردازد و همّت و غيرت نمايد بلکه انشاءاللّه بخدمتی صادقانه
بدولت و ملّت مؤيّد شود نامه محفل بهائيان کرمان ملاحظه
گرديد در اين ايّام سفر مکتوب مفصّل بمحفل روحانی مرقوم
گشته بود و ارسال شده و شما از قبل عبدالبهآء تحيّت ابدع
ابهی ابلاغ داريد و عليک البهآء الابهی ع عنامه شما رسيد مدرسه تأييد در همدان مرکز توفيق است
ص ١٨٤اهميّتی ندارد ولی در استقبال صيت و شهرتش شايد آفاق را
احاطه کند نفوسی که سبب تأسيس اين مدرسه گشتندو يا مباشر تعليم شدند يا اعانت کردند يا بخدمت پرداختند
آن نفوس بی نهايت عبدالبهاء را خوشنود و ممنون نمودند
بدرجه ئی از آنها راضيم که وصف نتوانم ايمان بلفظ نيست
چنين خدمتها برهان ايمان است الحمدللّه که کميته مدرسه
موفق بخدمت است و از الطاف جمال مبارک التماس مينمايم
که آن کميته را انجمن آسمانی نمايد و انعکاسات ملاء اعلی فرمايد
باری اگر فرح و سرور عبدالبهآء خواهيد بجان و مال ويابد و قوام تازه ئی حاصل کند سرمشق مدارس سائره گردد
و سبب فخر بهائيان در جميع اقاليم شود معلّمين آن مدرسه
مؤسّس بنيان ابدی هستند و مروّج معارف الهيّه طوبی لهم
و حُسن مآب معاونين آنمدرسه نصرت امراللّه کنند و خدمت
بعتبه مبارکهء جمال ابهی بشری لهم و خير جزآء من اللّه شرکت
متّحده بايد بمنزله کمان ساعت باشد و نهايت همّت را مبذول دارد
ص ١٨٥تا عبدالبهآء را بفرح و سرور آرد و عليکم البهآء الابهی ع ع
هُوالابهی الابهیو انّی اتقرّب اليک يا الهی فی جنح هذه اللّيلة الظلماء و انا جيک
بلسان سری مهتزاً بنفحاتک الّتی انتشرت من ملکوتک الابهی
و اقول ربّ لا احصی ثناء عليک و لا اجد لطيور الافکار صعوداً
الی ملکوت قدسک تقدّست بکينونتک عن کلّ ذکر و ثناء و
تنزّهت بهويّتک عن محامد اهل الانشآء لم تزل کنت فیتقديس ذاتک متعالياً عن ادراک العارفين من الملاء الاعلی
و لاتزال تکون فی تنزيه حقيقتک ممتنعاً عن عرفان الواصفين
من سکّان جبروت العليا الهی الهی مع هذا الامتناع کيف
اذکرک بذکِر اواصفک بوصفٍ تعاليت يا الهی و تقدّست عن
کلّ النّعوت و الاوصاف يا محبوبی الهی الهی ارحم عجزی و انکساری
و فقری و ذلّی و مسکنتی و انلنی کاس عفوک و موهبتک و حرّکنی
بنفحات محبتک و اشرح صدری بنور معرفتک و طيّب نفسیباسرار توحيدک و احينی بنسائم رياض رحمانيّتک حتّی انقطع
عن دونک و اتوسّل بذيل ردآء کبريائک و انسی ما سواکو استأنس بنفحات ايّامک و اتوفّق علی الوفآء فی عتبة قدسک
و علی القيام بخدمة امرک و علی الخضوع و الخشوع عند احبّائک
و الانعدام و الفناء فی محضر اصفيائک انّک انت المؤيّد الموّفق
العليّ الکريم الهی الهی اسئلک باشراق انوار طلعتک الّتی اشرقت
بها الافاق و بلحظات عين رحمانيّتک الّتی شملت کل الاشياء
و بتموّجات بحر عنايتک الّتی فاضت علی الاطراف و بامطار سحاب
موهبتک الّتی هطلت علی حقائق الممکنات و بانوار رحمتک الّتی
سبقت الموجودات بان تؤيّد الاصفيآء علی الوفا و توفّق الاحّباء علی
خدمة عتبتک العلياء و تنصرهم بجنود قدرتک الّتی احاطت الاشياء
کلّها و تنجدهم بجيش عرمرم من الملاء الاعلی ای ربّ انّهم
ضعفآء ببابک و فقرآء فی فنائک و مضطرّون الی فضلک و محتاجون
الی تأييدک و متوجّهون الی ملکوت توحيدک و مشتاقونالسّرور و الحبور المنتشرة من ملإک الاعلی و نوّر بصائرهم
بمشاهدة آياتک الکبری و اجعلهم آيات التّقديس و رايات
التّنزيه تخفق فی قطب الامکان علی عموم الوری و اثّر کلامهم
ص ١٨٧فی القلوب الّتی کانت کالصّخرة الصّمّاء حتّی يقوموا علی عبوديتک
و ينقطعوا الی ملکوت ربوبيّتک و يتوجّهوا الی جبروت قيّوميّتک
و ينشروا آثارک و يتنوّروا بانوارک و يتبينوا اسرارک و يهدوا عبادک
الی المآء المعين و عين التّسنيم الّتی نبعت و فارت فی بحبوحة
فردوس احديّتک و ينشرو اشراع الانقطاع علی سفينة النّجاة
و يسيروا فی بحار معرفتک و يبسطوا اجنحة التّوحيد و يطيروا بها
الی ملکوت وحدانيّتک و يصبحوا عباد اينطقون بالنّعوت من
الملاء الاعلی و يثنی عليهم اهل ملکوت الابهی و يسمعوا ندآء
هواتف الغيب بالبشارة الکبری و يناجوک فی الاسحار بابدع
الاذکار شوقاً الی لقآئک يا ربّی المختار و يبکوا بالعشيّ و الاشراق
توقا الی الورود فی ظلّ رحمانيّتک العظمی ای ربّ ايّدهم فی
جميع الشّئون و انصرهم فی کلّ الاحوال بملآئکة قدسک الّتی هم
جنود لايرونها و کتائب عالية علی جيوش الملاء الادنی انّک انت
المقتدر العزيز القوّی المحيط و انّک لعلی کلّ شئی قدير .
پاک يزدانا خداوند مهربانا آوارگان کوی توئيم و مشتاقان روی تو
و عاشقان خوی تو بيچارهئيم افتادهايم ذليليم حقيريم ضعيفيم
رحمتی فرما و موهبتی عنايت کن از قصور در گذر و خطايای
ص ١٨٨بی پايان بپوش هرچه هستيم از توئيم و آنچه گوئيم و شنويم وصف تو
گوئيم و روی تو جوئيم و در راه تو پوئيم تو خداوند مهربانی و ما گنه کار
بی سر و سامان پس ای ابر رحمت رشحاتی ای گلشن عنايت
نفحاتی ای بحر موهبت موجی و ای آفتاب عنايت پرتویرحم فرما عنايت کن قسم بجمالت که جز خطا متاعی نه و بغير از
آمال اعمالی نه مگر پرده ستّاريت بپوشاند و حفظ و حمايتت
شامل حال گردد و الّا اين ضعفا را چه توانائی که بخدمتت پردازند
و اين فقرا را چه غنائی که بساط عزّت بگسترانند توئی مقتدر
و توانا تأييد کن توفيق بخش اين نفوس پژمرده را برشحات ابر
موهبت طراوتی عنايت کن و اين حقائق مبتذله را باشراقات
شمس احديت روشنائی بخش اين ماهيان تشنه لب را بدريای
رحمتت افکن و اين قافله گمگشته را بپناه احديتت دلالت کن
گمگشتگانرا بعين هدايت دلالت کن و آوارگانرا در پناه عزّتت
مأوی بخش تشنگانرا از سلسبيل موهبت بنوشان و مردگانرا
بحيات ابديّه زنده کن کوران را بينا فرما و کرانرا شنوا کن گنگانرا
گويا نما و افسردگانرا برافروز غافلانرا هشيار کن و خفتگانرا بيدار
نما و مغروران را متنبّه در هرکار توئی مقتدر توئی بخشنده.
ص ١٨٩توئی مهربان انّک انت الکريم المتعال ای ياران الهی و ياوران
اين عبد فانی شمس حقيقت چون از مطلع آمال فيض نامتناهی
مبذول داشت و افق وجود بپرتو تقديس منوّر گشت چنان جلوه
فرمود که ظلمات دهماء مضمحل و معدوم گرديد لهذا خطه
خاک غبطه افلاک شد و عرصه ادنی جلوه گاه ملکوت اعلی گشت
نفحات قدس وزيد و روائح طيّبه منتشر شد نسائم ربيع الهی
بمرور آمد و ارياح لواقح فيوضات نامتناهی او مهبّ عنايت
بوزيد صبح نورانی دميد و بشارت موهبت کبری رسيد نوبهار
الهی در عالم امکانی خيمه و خرگاه زد ارض وجود بحرکت آمد
و خطه شهود مهتز گشت خاک افسرده رياض باقيه شد و ارض
ميّته حيات ابديّه يافت گل و رياحين عرفان روئيد و سبزه
نوخيز معرفة اللّه دميد عالم امکان مظهر فيوضات رحمن شد
و حضرت شهود جلوه گاه غيب مکنون گرديد ندای الهی بلند
شد و بزم الست آراسته گشت کاس ميثاق بدور آمد و صلای
عمومی بلند شد قومی سرمست آن صهبای الهی شدند و گروهی
محروم از آن موهبت عظمی نفوسی از پرتو عنايت بصر و بصيرت
روشن نمودند و طائفه از نغمات احديت بوجد و طرب آمدند
ص ١٩٠مرغانی در گلشن تقديس آغاز نغمه و ترانه نمودند و بلبلانی
برشاخسار گل رحمانی فرياد و فغان کردند ملک و ملکوت تزيين
يافت و رشک بهشت برين گرديد ولی هزار افسوس که غافلان
هنوز در خواب غفلت گرفتار و بيخردان از اين موهبت مقدّسه
بيزار کوران محجوبند و کران محروم و مردگان مأيوس چنانچه
ميفرمايد اولئک يئسوا من الآخرة کمائيس الکفّار من اصحاب
القبور شما ای ياران رحمانی بشکرانه ربّ ودود زبان گشائيد
و بحمد و ستايش جمال معبود بپردازيد که از اين کاس طهور
سر مستيد و از اين جام صهباء پر نشئه و انجذاب از نفحات
قدس مشام معطّر نموديد و از رائحه قميص يوسف وفا دماغ
معنبر کرديد شهد وفا را از دست دلبرِ يکتا چشيديد و مائده
ابديّه را در خوان نعمت حضرت احديت تناول نموديد اين
موهبت از خصائص حضرت رحمانيّت است و اين فضل وجوداز نوادر عطايای ربّ ودود در انجيل ميفرمايد المدعوّون
کثيرون و المختارون قليلون يعنی امت دعوت بسيارند ولی
نفوسی که بفضل و موهبت هدايت مخصّص ميگردند کميابذلک من فضل اللّه يعطيه من يشآء و اللّه ذو فضل عظيم
ص ١٩١ای ياران الهی شمع ميثاق را ارياح نفاق از اهل آفاق احاطه نموده
و بلبل وفا را زاغان جفا اهل فتور هجوم نموده حمامه ذکر را
جغدان بی فکر در صددند و غزالان صحرای محبة اللّه را
درندگان در پی روان لهذا خطر عظيم است و عذاب اليماحبّای الهی بايد چون جبل متين باشند و چون بنيان رزين رصين
از شدائد بلايا مضطرب نگردند و از عظائم رزايا محزون نشوند
توسّل بذيل کبريا جويند و توکّل بجمال اعلی نمايند تکيه بر
عون و عنايت ملکوت قديم کنند و اعتماد برصون و حمايت ربّ
کريم در هر دمی از شبنم عنايت پر طراوت و لطافت گردند
و در هر نفسی از نفثات روح القدس زنده و تازه و خرّم شوند
و بر خدمت حضرت ربوبيّت قيام کنند در نشر نفحات اللّه
منتهای همّت را مبذول دارند امر مبارک را حصن حصينباشند و جنود جمال قدم را قلعه رزين و رصين بنيان امراللّه را
از هر جهت حافظ امين گردند و افق مبين را نجم منير شوند
زيرا ظلمات دهماء امم از هر جهت در هجوم است و طوائف
عالم در فکر محويّت نور معلوم با وجود هجوم جميع قبائل چگونه
ميتوان دمی غافل بود البتّه هوشيار باشيد و بيدار و در حفظ
ص ١٩٢و حمايت امر پروردگار اليوم الزم امور تعديل اخلاق است
و تصحيح اطوار و اصلاح رفتار بايد احبّای رحمن بخلق و خوئی
در بين خلق مبعوث گردند که رائحه مشکبار گلشن تقديس آفاق را
معطّر نمايد و نفوس مرده را زنده کند زيرا مقصود از جلوه الهی
و طلوع انوار غيب غير نامتناهی تربيت نفوس است و تهذيب
اخلاق من فی الوجود تا نفوس مبارکی از عالم ظلمانی حيوانی
نجات يافته بصفاتی مبعوث گردند که تزيين حقيقت انسانی است
ناسوتيان لاهوتيان شوند و ظلمانيان نورانيان گردند محرومان
صِرف محرم راز ملکوت شوند و معدومان محض مانوسانجلوه لاهوت شوند بی نصيبان از بحر بی پايان نصيب برند
و نادانان از معين حيوان دانائی سيراب شوند و درندگان
ترک درندگی کنند و تيز چنگان در نهايت بردباری باشند
اهل جنگ صلح حقيقی جويند و درندگان تيز چنگ از سِلمحقيقی بهره برند ناپاکان از عالم پاکی خبر گيرند و آلودگان
از جوی تقديس نصيب برند اگر اين فيوضات الهيّه در حقائق
انسانيه جلوه ننمايد فيض ظهور بی ثمر ماند و جلوه شمس حقيقت
بی اثر گردد پس ای ياران الهی بجان و دل بکوشيد تا از خلق
ص ١٩٣قسمتی بريد تا آيات توحيد شويد و رايات تجريد گرديد و
حقيقت تفريد را جوئيد و در اين گلشن الهی بنغمات رحمانی
آغاز نغمه و ترانه نمائيد طيور شکور گرديد و در گلزار وجود
آوازی بنوازيد که محيّر شعور و عقول گردد در قطب امکان
علمی برافرازيد که پرچم موهبت بارياح عنايت موج زند و
نهالی در مزرعه وجود و باغ شهود غرس نمائيد که ثمرش در نهايت
طراوت و حلاوت باشد قسم بمربّی حقيقی که اگر بنصائح الهی
که در الواح نورانی نازل عامل گرديد اين خاک سياه آئينه ملکوت
اعلی شود و اين حيّز ادنی کاشف ملکوت ابهی گردد .ای ياران الهی الحمدللّه فيوضات غيبی شمس حقيقت از جميع
جهات محيط است و ابواب رحمت از جميع اشطار مفتوحوقت استفاضه است و هنگام استفاده وقت را غنيمت شمريد
و فرصت را از دست مدهيد از شئون اين عالم ظلمانی کل
بيزار گرديد و بشئون و آثار حقائق ملکوتيه واضح و آشکار شويد
تا ملاحظه فرمائيد که پرتو خورشيد يزدان در چه درجه روشن
و درخشنده است و آثار عنايت از غيب احديت چگونه باهر
ص ١٩٤و ظاهر و لائح است ای ياران الهی الحمدللّه اعليحضرت شهرياری
در نهايت مهربانی و حضرت صدارت پناهی در منتهی درجهابدّيت اين دولت قوی الشوکة پردازند و بشکرانه داد خواهی
و فرياد رسی و مهربانی اعليحضرت تاجداری قيام کنند زيرا اين
احکام مبرمه الهيّه است که در جميع کتب سماويه نازل و عليکم
التّحيّة و الثّنآء حضرات منتسبين الحمدللّه بفضل جمال قدم
در نهايت ثبوت و رسوخ و فارغ از دون حق و خادم امريا من انجذب بنفحات انتشرت من رياض موهبه اللّه قل
ص ١٩٥قد فتح اللّه بيد القدرة و القوّة ابواب النّجاح و نادی منادی
الافراح حيّ علی الفلاح يا جواهر الارواح فی اصداف الاشباح
فابشروا بهذا اليوم المشهود و الورود المورود و النّور المحمود
من فضل ربّکم الودود تاللّه الحقّ ان النّار الموقدة فی الشّجرة
المبارکة السينائيه قد تلظی لهيبها و ارتفع زفيرها و تشعشع
شعاعها و تلئلاء ضيائها و احاطت حرارتها مشارق الارض
و مغاربها و انّک انت يا ايّها المستبشر بهذه النّعمة و المبشر بهذه
الرّحمة فانشرح صدرا و انعش قلبا بما ايدک اللّه بنشر هذه
النّفحات الّتی تعطرت منها الافاق فبعزّة ربّک ان ملاء ملکوت
الابهی يصلّين عليک من الافق الاعلی و يخاطبونک طوبی لک
يا ايّها المنادی باسم اللّه بشری لک يا ايّها المنجذب الی اللّه طوبی
لک يا ايّها النّاطق بذکر اللّه بشری لک يا من ايّدک روح القدس
من السّموات العلی فاشدد ازرا و استقو ظهرا و قرعينا و طب
نفسا و انشرح صدرا بما ايدک علی هذه المنحة العليا الّتی
ستلوح و تضیء کالزهرة الزهراء و الشمس البهراء فی آفاق
غراء و مطالع الوجود و مشارق الشهود و يغبطک الملوکفی ساحة الغبراء و البهاء عليک و علی الوجوه النورآء الّتی
ص ١٩٦يا من صدح بلحن الورقاء فی حديقة الثّنآء قدرتّلت آيات
شوقک و انشدت القصيدة الغرّاء و الفريدة النّاطقة بافصح الّلُغی
هنيئاً لک بما استو قدت نار محبّة اللّه و توقدّت بنيران مضرمة
فی اعلی قلل الّسيناء الاوهی الشعلة الّنورانيّة الّتی سطعت و لمعت
و ابرقت تلئلئت فی الشّجرة المبارکة المرتفعة فی اعلی الطّور وادی
الايمن البقعة المبارکه صقع الظّهور محبوبی الابهی و امّا انا
عبد منيب ورق مستجير لائذ بباب عبوديته واقع علی العتبة
المقدّسة الرّحمانيّة پس ای مرغ سحر از حنجر روحانی و
الحان قدس رحمانی غزل و قصائدی در عبوديت اين مخمورشيدائی بساز و بآواز روحانی و شهناز يزدانی در محافل و انجمن
ربّانی بخوان و بنواز تا روح اين مشتاق باهتزاز آيد و البهاء عليک
ع عای مصباح نورانی شعله بزن و سراج انجمن شو و لسان بليغ بگشا
و تبليغ امراللّه ناطق شو در احيای نفوس بکوش و در تربيت خلق
ص ١٩٧جهد فرما تا بينائی بنياد کنی ابدی سرمدی ربّانی صمدانی ربّ
ايّد عبدک النّاطق علی ايقاد مصباح الهدی فی قطب وادی التقی
و اضرام نيران الهوی فی قلب الامکان انّک انت المنّان ع ع
هُوالابهیيا من وجّه وجهه للّذی فطر السّموات و الارض قد تلوت الصّحيفة
البليغة الرّائقة النّاطقة الّنوراء تاللّه الحق ادرکت منها معانی
التّضرع و التتبتّل الی اللّه المنبعث من قلب التهب بنار محبّة اللّه
و لک النصيب الوفير و الحظّ العظيم من هذا المقام الکريم و النّور
المبين و هذا المقام أأمن مقام فی الوجود عند اهل السّجود
و لايناله الّا کلّ مؤيّد من ملکوت الوجود اذاً فاشکراللّه ربّک
الودود بما اوردک علی هذا الورد المورود و خصّصک بهذا
الرّفد المرفود و انطقک بالثّنآء بمزاميرآل داود انّه کان
بعباده لرؤف رحيم يا مولای المحبوب انّی بکلّ ذلّ و انکسار
ادعوک بلسان الابتهال ان تتوّج عبدک العزيز المستهام
بتاج الفلاح بين الابرار و تخلع عليه رداء النّجاج بين الاحرار
و تجعله آية التّوفيق فی قطب الاقطار و توفّقه علی ما تحبّ و ترضی
ص ١٩٨يا ربّی المختار حتّی يخدم امرک و ينشر کلمتک و يبشّر بجمالک انّک
انت العزيز الجّبار ع عيا من يمتحن عبدالبهاء ليس لک ان يمتحن عبداًمتضرّعا
الی اللّه اما قرئت فی کتاب القوم من اعظم العرفاء انّه لايجوز
لطالب الحقيقة ان يمتحن المطلوب من يدعوه الی اللّه مع
ذلک اقول لک الحق و التفت الی الاشارة بکناية العبارة و هو
السّراج نور يتلئلاء علی الافاق و لايتقيد باحد سواء کان بصيراً
او اعمی لانّ شان النّور التجلّی و الظّهور فالبحر موّاج و السّفينة
منهاج و رکوبها معراج و الغمام يفيض و الرّياض يتبسّم و النّسيم
لطيف معذلک هل يجوز الرّيب فی التّجلی من الغيب لا و ربّک
الرّحمن اما تری انّ العمی ابصرت و الصّم سمعت و البکم
نطقت و الاموات قامت و الحجة کملت فهل بعد هذاشکّام ارتياب لا واللّه و عليک التحيّة و الثّناء ع ع
ص ١٩٩اعضای محترما جواب نامه من که بتاريخ ١٢ جون ١٩٢٠ مرقوم
فرموده بوديد رسيد نهايت تشکر حاصل گرديد الحمدللّه
دلالت بر وحدت فکر و مقصد در ميان ما و شما داشت وهمچنين مضمون احساسات وجدانيّه بود که دلالت بر محبّت
صميمی مينمود ما بهائيان نهايت تعلق بآن انجمن محترم
داريم لهذا دو شخص محترم بجهة ارتباطی محکم بآن انجمن
محترم فرستاديم زيرا امروز اهمّ مسائل از مهام امور در عالم
انسانی مسئله صلح عمومی است و اعظم وسيله حيات و سعادت
عالم انسانی و جز باين حقيقت ساطعه ابداً عالم انسانی آسايش
حقيقی نيابد و ترقی ننمايد بلکه روز بروز بر فلاکت و بدبختی
بيفزايد اين جنگ مهيب اخير ثابت نمود که ادوات حربيه
جديده فوق طاقت عالم انسانی است اين ايّام را بايّام گذشته
قياس نتوان نمود زيرا آلات و ادوات حربيه قديم بسيار خفيف
ص ٢٠٠بود ولی آلات و ادوات حربيه جديده ريشه عالم انسانی را در
اندک زمانی قطع مينمايد و فوق طاقت بشر است لهذا صلح
عمومی در اين عصر نظير آفتابست که سبب حيات جميع کائنات است
پس بر هر فردی فرض و واجب که در اين امر عظيم بکوشدحال ما و شما را مقصد واحد وبتمام قوا حتّی جانفشانی و بذل
مال و جان و خانمان ميکوشيم چنانکه البته شنيدهاند در
ايران در اين سبيل هزاران نفوس جان فدا کردهاند و هزاران
بنيان ويران شد باوجود اين بهيچوجه فتوری حاصل نگشتالی الآن ميکوشيم بلکه روز بروز بر کوشش ميافزائيم زيرا صلح
.جوئی ما منبعث از افکار نيست بلکه امريست اعتقادی و دينی
و از جمله اساس ابديّه الهی لهذا بتمام همّت ميکوشيم بلکه از
جميع مصالح خويش و راحت و آسايش خود و تنظيم امور خويش
چشم ميپوشيم و در اين امر عظيم ميکوشيم و اين امر عظيم را اسّ
اساس اديان الهی ميدانيم و خدمت بملکوت الهی ميشماريم
و سبب حيات ابديه ميدانيم و اعظم وسيله دخول در ملکوت
رحمانی امروز صلح عمومی در بين بشر فوائدش مسلّم است
و مضرّات جنگ در نزد کلّ معلوم و محتوم ولی در اين قضيّه
ص ٢٠١بدانستن کفايت نميشود قوّهء تنفيذيه ميخواهد تا در جميع
عالم جاری گردد شما در فکر اين باشيد که يک قوّه مجبره
وجدانی در ميان آيد تا اين مقصد جليل از حيّز تصوّر بحيّز
تحقق آيد و اين معلوم است بواسطه احساسات عاديه تنفيذ
اين امر عظيم ممکن نه بلکه احساسات شديده وجدانيه ميخواهد
تا از قوّه بفعل آيد جميع من علی الارض ميدانند که حسن
اخلاق ممدوح و مقبول و سوء اخلاق مذموم و مردودمردود و مذموم با وجود اين جميع خلق مگر نفوس قليله
کل از اخلاق حميده و عدل محروم پس يک قوه وجدانيهگردند ما را اعتقاد چنين که قوه تنفيذيه در اين امر عظيم
نفوذ کلمةاللّه و تأييدات روح القدس است و ما را با شما
نهايت محبت و ارتباط و اتحاد است از دل وجان آرزومينمائيم که روزی آيد که خيمه وحدت عالم انسانی در وسط
عالم بلند شود و علم صلح عمومی بر جميع آفاق موج زند
پس بايد وحدت عالم انسانی را تأسيس نمود تا بنيان صلح
ص ٢٠٢عمومی بر پا گردد آن انجمن خيرخواه عالم انسانی در نزد
بهائيان بسيار محترمند لهذا خواهش داريم