لوح مبارک خطاب به شيخ محمّد تقی اصفهانی
معروف به نجفی
مؤسّسهء معارف بهائی ، کانادا
۱۵۷ بديع - ۲۰۰۱ ميلادی
ص ١
ص ٢

بِسْمِ اللّهِ الْفَرْدِ الْواحِدِ الْمُقْتَدِرِ الْعَلِيمِ الحَکيِمِ

الحمد للّه الباقي بلا فناء و الدّائم بلا زوال و القائم بلا انتقال

المهيمن بسلطانه و الظّاهر بآياته و الباطن بأسراره الّذی بأمره

ارتفعت راية الکلمة العليا فی ناسوت الانشاء و نصب علم يفعل

ما يشاء بين الوری * هو الّذی أظهر أمره لهداية خلقه و أنزل آياته

إظهاراً لحجّته و برهانه و زيّن ديباج کتاب الانسان بالبيان بقوله

)الرّحمن علّم القرآن خلق الانسان علّمه البيان ) لا إله الّا هو

الفرد الواحد المقتدر العزيز المنّان * النّور السّاطع من أفق سماء

العطاء و الصّلاة المشرقة من مطلع إرادة اللّه مالک ملکوت

الأسماء علی الواسطة الکبری و القلم الأعلی الّذی جعله اللّه مطلع

أسمائه الحسنی و مشرق صفاته العليا و به أشرق نور التّوحيد من

افق العالم و حکم التّفريد بين الأمم الّذين أقبلوا بوجوه نوراء الی

ص ٣

الأفق الأعلی و اعترفوا بما نطق به لسان البيان فی ملکوت العرفان

الملک و الملکوت و العظمة و الجبروت للّه المقتدر العزيز الفيّاض *

يا أيّها العالم الجليل إسمع نداء المظلوم إنّه ينصحک لوجه اللّه

و يعظک بما يقرّبک اليه فی کلّ الأحوال إنّه هو الغنيّ المتعال *

إعلم انّ الآذان خلقت لإصغاء النّداء فی هذا اليوم الّذی کان

مذکوراً فی الکتب و الزّبر و الألواح * فی أوّل الأمر طهّر نفسک

بماء الإنقطاع و زيّن رأسک باکليل التّقوی و هيکلک بطراز

التّوکّل علی اللّه ثمّ قم عن مقامک مقبلاً الی البيت الأعظم مطاف من

فی العالم من لدن مالک القدم و قل إلهی إلهی و مقصودي و معبودی

و سيّدی و سندی و غاية أملی و رجائی ترانی مقبلاً اليک و متمسّکاً

بحبل جودک و متشبّثاً بذيل عطائک و معترفاً بتقديس نفسک

و تنزيه ذاتک مقرّاً بوحدانيّتک و فردانيّتک أشهد أنّک أنت

الفرد الواحد الأحد الصّمد ما اتّخذت لنفسک شريکاً فی الملک

و لا نظيراً فی الأرض قد شهدت الکائنات بما شهد به لسان

عظمتک قبلها أنّک أنت اللّه لا إله إلّا أنت لم تزل کنت مقدّساً

عن ذکر عبادک و متعالياً عن وصف خلقک * أي ربّ تری الجاهل

قصد بحرَ علمک و العطشان کوثر بيانک و الذّليل خِباء عزّک

و الفقير کنز غنائک و السّائل مشرق حکمتک و الضّعيف مطلع

ص ٤
قدرتک و المسکين سماء کرمک و الکليل ملکوت ذکرک *

أشهد يا إلهی و سلطانی بأنّک خلقتنی لذکرک و ثنائک و نصرة

أمرک و انّی نصرت أعداءک الّذين نقضوا عهدک و نبذوا کتابک

و کفروا بک و بآياتک آه آه من غفلتی و خجلتی و خطيئتی و جريرتی

الّتی منعتنی عن الورود فی طمطام بحر أحديّتک و قمقام يمّ رحمتک

فآه آه ثمّ آه آه من سوء حالی و کِبر عصيانی قد اظهرتنی يا إلهی

لإعلاء کلمتک و إظهار امرک و لکن غفلتی منعتني و أحاطت بی

بحيث قمت علی محو آثارک و سفک دماء أوليائک و مطالع آياتک

و مشارق وحيک و مخازن أسرارک * أی ربّ أی ربّ أی ربّ أی

ربّ أی ربّ أی ربّ أی ربّ أی ربّ أی ربّ أشهد بظلمی

سقطت أثمار سدرة عدلک و بنار عصيانی احترقت أفئدة المقرّبين

من خلقک و ذابت أکباد المخلصين من عبادک فآه آه من شقوتي

فآه آه من ظلمی فآه آه من بعدی و غفلتی و جهلی و ذلّتی و إعراضی

و اعتراضی * کم من أيّام فيها أمرت عبادک و أولياءک علی حفظی

و إنّی أمرتهم بضرّک و ضرّ أمنائک و کم من ليال فيها ذکرتنی

بفضلک و دَلَلْتَني الی صراطک و انّی أعرضت عنک و عن آياتک *

و عزّتک يا أمل الموحّدين و رجاء أفئدة المنقطعين لا أجد لنفسی

دونک معيناً و لا سواک سلطاناً و لا ملجأً و لا ملاذاً فآه آه إعراضی

ص ٥
أحرق سِتر عصمتی و اعتراضی شقَّ حجاب حرمتي * ياليت

کنتُ تحت أطباق التّراب و ما ظهر سوء أعمالی بين عبادک * أی

ربّ تری العاصی أقبل الی مطلع عفوک و عطائک و جبل الظّلم أراد

سماء رحمتک و غفرانک فآه آه جريراتی العظمی منعتنی عن

التّقرّب الی بساط رحمتک و خطيئاتي الکبری أبعدتنی عن ساحة

قربک أنا الّذی فرّطت فی جنبک و نقضت عهدک و ميثاقک

و ارتکبت ما ناح به سکّان مدائن عدلک و مطالع فضلک فی بلادک *

أشهد يا إلهی إنّی ترکت أوامرک و أخذت أوامر نفسی و نبذت

أحکام کتابک و أخذت کتاب هوای فآه آه کلّما زادت شقوتی

زاد حلمک و کلّما اشتعلت نار عصيانی سترها عفوک و فضلک

و عزّتک يا مقصود العالم و محبوب الأمم صبرک غرّنی و اصطبارک

شجّعنی تری يا الهی عبراتی من خجلتی و زفراتی من غفلتی و عظمتک

لا أجد لنفسی مقرّاً الّا ظلّ بساط کرمک و لا مهرباً الّا تحت

قِباب رحمتک تراني فی بحر اليأس و القنوط بعد ما أسمعتنی کلمة

لا تقنطوا و عزّتک ظلمی قطع حبل أملی و عصيانی سوَّد وجهی

أمام کرسيّ عدلک * أی ربّ تری الميّت مطروحاً لدی باب عطائک

و يستحيي أن يطلب کوثر عفوک من يد فضلک * قد أعطيتني لساناً

لذکرک و ثنائک و إنّه نطق بما ذابت به أکباد المقرّبين من

ص ٦
أصفيائک و احترقت أفئدة المخلصين من أهل حظائر قدسک

و أعطيتنی بصراً لمشاهدة آثارک و ملاحظة آياتک و مظاهر صنعک

و إنّی نبذت ارادتک و عملت ما ناح به المخلصون من خلقک

و المنقطعون من عبادک و أعطيتنی سمعاً لأسمع به ذکرک و ثناءک

و ما انزلته من سماء کرمک و هواء ارادتک فآه آه إنّی ترکت أمرک

و أمرت عبادک بسبّ أمنائک و أوليائک و عملت أمام کرسيّ عدلک

ما ارتفعت به زفرات الموحّدين و المخلصين من أهل مملکتک *

لم أدر يا الهی أيّ عصيانی أذکره تلقاء أمواج بحر جودک و أيّ

خطائی أنطق به عند تجلّيات أنوار شموس مواهبک و ألطافک

أسألک فی هذا الحين بأسرار کتابک و ما کان مکنوناً فی علمک

و باللّئالئ المستورة فی أصداف عُمان رحمتک أن تجعلني من الّذين

ذکرتهم فی کتابک و وصفتهم فی ألواحک * هل قدّرت لی يا الهی

بعد هذا الحزن من سرور و بعد هذا القبض من بسط و بعد هذا

العسر من يسر فآه آه قد جعلت المنابر لذکرک و ارتفاع کلمتک

و إظهار أمرک و إنّی ارتقيت اليها لإعلاء نقض عهدک و ألقيت

علی العباد ما ناح به أهل سرادق عظمتک و سکّان مدائن علمک *

کم من أوقات أنزلت فيها مائدة بيانک من سماء عطائک و إنّی

کفرت بها و کم من أحيان دعوتني فيها إلی فرات رحمتک و إنّی

ص ٧

أعرضت عنه بما اتّبعت النّفس و الهوی * و عزّتک لم أدر من أيّ

ذنب أستغفرک و أتوب اليک و من أيّ ظلم أرجع الی بساط

جودک و ساحة کرمک قد بلغتْ جريراتی و خطيئاتی مقاماً عجز

المحصون عن إحصائها و المحرّرون عن تحريرها * أسألک يا مبدّل

الظّلمة بالنّور و مظهر الأسرار فی الطّور أيّدنی فی کلّ الأحوال

علی التّوکّل عليک و تفويض الأمور اليک * ثمّ اجعلني يا الهی

راضياً بما رقم من قلم قضائک و يراعة تقديرک إنّک أنت المقتدر

علی ما تشاء و فی قبضتک زمام من فی السّموات و الأرضين لا إله

إلّا أنت العليم الحکيم *

يا شيخ إعلم أنّ مفتريات العباد و إعراضهم و اعتراضهم لا تضرّ

من تمسّک بحبل العناية و تشبّث بأذيال رحمة مالک البريّة لعمر اللّه

إنّ البهاء ما نطق عن الهوی قد أنطقه الّذی أنطق الأشياءَ بذکره

و ثنائه لا إله ألّا هو الفرد الواحد المقتدر المختار *

صاحبان ابصار حديده و آذان واعيه و قلوب منيره و صدور

منشرحه صدق را از کذب بشناسند و تميز دهند اين مناجات را که

از لسان مظلوم جاری شده قرائت نمائيد و بقلب فارغ و سمع

طاهر مقدّس در آن تفکّر فرمائيد شايد نفحات انقطاع را بيابيد

و بر خود و عباد رحم کنيد *
ص ٨

الها معبودا مقصودا کريما رحيما * جانها از تو و اقتدارها در قبضه

قدرت تو * هر که را بلند کنی از ملک بگذرد و بمقام و رفعناه مقاماً

عليّا رسد و هر که را بيندازی از خاک پست‌تر بلکه هيچ از او بهتر *

پروردگارا با تباه‌کاری و گناه‌کاری و عدم پرهيزکاری مقعد صدق

ميطلبيم و لقاء اوليائت را ميجوئيم امر امر تو و حکم آن تو و عالم قدرت

زير فرمان تو هر چه کنی عدل صرف است بل فضل محض *

يک تجلّی از تجلّيات اسم رحمانت رسم عصيان را از جهان براندازد

و محو نمايد و يک نسيم از نسائم يوم ظهورت عالم را بخلعت تازه مزيّن

نمايد * ای توانا ناتوانانرا توانائی بخش و مردگانرا زندگی عطا فرما

شايد تو را بيابند و بدريای آگاهيت راه يابند و بر امرت مستقيم

مانند * اگر از لغات مختلفه عالم عرف ثنای تو متضوّع شود همه

محبوب جان و مقصود روان چه تازی چه پارسی اگر از آن محروم

ماند قابل ذکر نه چه الفاظ چه معانی * ای پروردگار از تو ميطلبم

کلّ را راه نمائی و هدايت فرمائی توئی قادر و توانا و عالم و بينا * نسأل

اللّه أن يؤيّدک علی العدل و الانصاف و يعرّفک ما کان مستوراً

عن العيون و الأبصار إنّه هو العزيز المختار * استدعا آنکه در آنچه

ظاهر شده تفکّر نمايند و بعدل و انصاف تکلّم فرمايند شايد

تجلّيات انوار آفتاب صدق و صفا پرتو افکند و از تاريکی نادانی

ص ٩

نجات بخشد و عالم را بنور دانائی روشن فرمايد * اين مظلوم مدارس

نرفته مباحث نديده لعمری إنّی ما أظهرت نفسی بل اللّه أظهرنی

کيف أراد * در لوح حضرت سلطان أيّده اللّه تبارک و تعالی اين

کلمات از لسان مظلوم جاری *

يا سلطان إنّی کنت کأحد من العباد و راقداً علی المهاد مرّت عليّ

نسائم السّبحان و علّمنی علم ما کان ليس هذا من عندی بل من لدن

عزيز عليم * و أمرنی بالنّداء بين الأرض و السّمآء بذلک ورد عليّ

ما ذرفت به دموع العارفين * ما قرأتُ ما عند النّاس من العلوم و ما

دخلتُ المدارس فاسأل المدينةَ الّتی کنتُ فيها لتوقن بانّی لستُ

من الکاذبين * هذه ورقة حرّکتها أرياح مشيّة ربّک العزيز

الحميد هل لها استقرار عند هبوب أرياح عاصفات لا و مالک

الاسماء و الصّفات بل تحرّکها کيف تريد * ليس للعدم وجود تلقاء

القدم قد جاء أمره المبرم و أنطقني بذکره بين العالمين * إنّی لم

أکن الّا کالميّت تلقاء أمره قلّبتنی يد إرادة ربّک الرّحمن الرّحيم *

حال بهتر آنکه آن جناب خود را بماء انقطاع که از معين قلم اعلی جاری

شده طاهر نمايند و لوجه اللّه در آنچه از قبل و بعد ظاهر شده و يا نازل

گشته تفکّر کنند و بعد بحکمت و بيان در اخماد نار ضغينه

و بغضاء که در قلوب احزاب عالم مکنون است بقدر مقدور ساعی

ص ١٠

و جاهد شوند * مقصود از ارسال رسل و انزال کتب معرفة اللّه

و الفت و اتّحاد عباد بوده * حال ملاحظه ميشود شريعت الهی را

سبب و علّت بغضاء و عناد نموده‌اند * زهی حسرت و ندامت که

اکثری بما عندهم متمسّک و مشغول و از ما عند اللّه غافل و محجوب *

قل الهی الهی زيّن رأسی باکليل العدل و هيکلی بطراز الإنصاف

إنّک أنت مالک المواهب و الألطاف * عدل و انصاف دو حارسند

از برای حفظ عباد و از اين دو کلمات محکمه مبارکه که علّت صلاح

عالم و حفظ امم است ظاهر گردد * در يکی از الواح از قلم مظلوم

اين کلمات جاری حقّ جلّ جلاله از برای ظهور جواهر معانی

از معدن انسانی آمده يعنی مشارق امر و مخازن لآلی علم او

چه که إنّه تعالی غيبٌ مکنونٌ مستورٌ عن الأنظار * انظر ما أنزله

الرّحمن فی الفرقان ( لا تدرکه الابصار و هو يدرک الابصار و هو

اللّطيف الخبير ) * اليوم دين اللّه و مذهب اللّه آنکه مذاهب مختلفه

و سبل متعدّده را سبب و علّت بغضاء ننمايند اين اصول و قوانين

و راههای محکم متين از مطلع واحد ظاهر و از مشرق واحد مشرق

و اين اختلافات نظر بمصالح وقت و زمان و قرون و اعصار بوده *

ای اهل بها کمر همّت را محکم نمائيد که شايد جدال و نزاع مذهبی

از بين اهل عالم مرتفع شود و محو گردد حبّا للّه و لعباده بر اين امر

ص ١١

عظيم خطير قيام نمائيد ضغينه و بغضای مذهبی ناريست عالم سوز

و اطفاء آن بسيار صعب مگر يد قدرت الهی ناس را از اين بلاء عقيم

نجات بخشد * در محاربه واقعه بين دولتين ملاحظه نمائيد طرفين

از مال و جان گذشتند چه مقدار قريه ها کأن لم يکن ملاحظه شد *

مشکاة بيان را اين کلمه بمثابه مصباح است * ای اهل عالم همه

بار يک داريد و برگ يک شاخسار بکمال محبّت و اتّحاد و مودّت

و اتّفاق سلوک نمائيد قسم بآفتاب حقيقت نور اتّفاق آفاق را روشن

و منوّر سازد * حقّ آگاه گواه اين گفتار بوده و هست جهد نمائيد

تا باين مقام بلند اعلی که مقام صيانت و حفظ عالم انسانيست فائز

شويد اين قصد سلطان مقاصد و اين امل مليک آمال * و لکن تا افق

آفتاب عدل از سحاب تيره ظلم فارغ نشود ظهور اين مقام مشکل

بنظر می‌آيد و سحاب تيره مظاهر ظنون و اوهامند يعنی علمای

ايران * گاهی بلسان شريعت و هنگامی بلسان حقيقت و طريقت

نطق نموديم و مقصد اقصی و غايت قصوی ظهور اين مقام بلند اعلی

بوده و کفی باللّه شهيداً * ای اهل بها با جميع اهل عالم بروح و ريحان

معاشرت نمائيد اگر نزد شما کلمه و يا جوهريست که دون شما از آن

محروم بلسان محبّت و شفقت القا نمائيد و بنمائيد اگر قبول شد

و اثر نمود مقصد حاصل و الّا او را باو گذاريد و درباره او دعا

ص ١٢

نمائيد نه جفا * لسان شفقت جذّاب قلوب است و مائده روح و بمثابه

معانيست از برای الفاظ و مانند افق است از برای اشراق آفتاب

حکمت و دانائی * مقصود از علماء در اين موارد که ذکر شده

نفوسی هستند که خود را در ظاهر بلباس علم می‌آرايند و در باطن

از آن محروم * در ذکر اين مقام در لوح حضرت سلطان چند فقره

از فقرات کلمات مکنونه که باسم صحيفه فاطميّه صلوات اللّه عليها

از قلم ابهی ظاهر ذکر ميشود *

)ای بی وفايان ) چرا در ظاهر دعوی شبانی کنيد و در باطن

ذئب اغنام من شده‌ايد * مثل شما مثل ستاره قبل از صبح است که

در ظاهر درّی و روشن است و در باطن سبب اضلال و هلاکت

کاروانهای مدينه و ديار منست * و همچنين ميفرمايد

)ای بظاهر آراسته و بباطن کاسته ) مثل تو مثل آب تلخ صافيست که

کمال لطافت و صفا از آن در ظاهر مشاهده شود و چون بدست

صرّاف ذائقه احديّه افتد قطره ای از آن را قبول نفرمايد * تجلّی

آفتاب در تراب و مرآت هر دو موجود و لکن از فرقدان تا ارض

فرق دان بلکه فرق بی منتهی در ميان * و همچنين ميفرمايد

)ای پسر دنيا ) بسا سحرگاهان تجلّی عنايت من از مشرق

لا مکان بمکان تو آمد و ترا در بستر راحت بغير مشغول ديد و چون

ص ١٣

برق روحانی بمقرّ عزّ نورانی رجوع نمود و در مکامن قرب نزد جنود

قدس اظهار نداشتم و خجلت ترا نپسنديدم * و همچنين ميفرمايد

)ای مدّعی دوستی من ) در سحرگاهان نسيم عنايت

من بر تو مرور نمود و ترا در فراش غفلت خفته يافت و بر حال

تو گريست و باز گشت * امّا علمائيکه فی الحقيقه بطراز علم

و اخلاق مزيّنند ايشان بمثابه رأسند از برای هيکل عالم و مانند

بصرند از برای امم لازال هدايت عباد بآن نفوس مقدّسه بوده

و هست * نسأل اللّه أن يوفّقهم علی ما يحبّ و يرضی إنّه هو مولی

الوری و ربّ الآخرة و الأولی *

يا شيخ انّا سمعنا انّ جنابک أعرضت عنّا و اعترضت علينا حيث

أمرتَ النّاسَ بسبّي و أفتيت علی سفک دماء العباد * للّه درّ من قال

)طَوْعاً لِقاضٍ أتی فی حکْمِهِ عَجَباً *
أفْتی بِسَفْکِ دَمی فی الحِلِّ وَ الحَرَمِ )

براستی ميگويم آنچه در سبيل الهی وارد شود محبوب جان است

و مقصود روان * سمّ مهلک در سبيلش شهديست فائق و عذابش

عذبيست لائق * در لوح حضرت سلطان ذکر شده و نفسه

الحقّ لا أجزع من البلايا فی سبيله و لا من الرّزايا فی حبّه قد

جعل اللّه البلاء غادية لهذه الدّسکرة الخضراء و ذبالة لمصباحه الّذی

ص ١٤

به أشرقت الأرض و السّماء * أَقبل بقلبک الی شطر کعبة اللّه المهيمن

القيّوم * ثمّ ارفع يديک باستقامة ترتفع بها أيادی الممکنات الی سماء

فضل اللّه ربّ العالمين * ثمّ وجّه اليه بتوجّه تتوجّه به الکائنات

الی أفقه المشرق المنير * و قل أی ربّ ترانی مقبلاً الی سماء جودک

و بحر عطائک و معرضاً عن دونک * أسألک بتجلّيات نيّر ظهورک

فی الطّور و باشراقات شمس فضلک من أفق اسمک الغفور أن

تغفر لی و ارحمني ثمّ اکتب لی من قلمک الأعلی ما يرفعنی باسمک

فی ناسوت الانشاء * أی ربّ وفّقنی علی التّوجّه اليک و اصغاء

نداء أوليائک الّذين ما أضعفتهم قوّة العالم و ما منعتهم سطوة الامم

أقبلوا و قالوا اللّه ربّنا و ربّ من فی السّموات و الأرضين *

يا شيخ براستی ميگويم ختم رحيق مختوم باسم قيّوم برداشته شد

خود را محروم منما * اين مظلوم لوجه اللّه ميگويد تو هم لوجه اللّه

در آنچه نازل شده و ظاهر گشته تفکّر نما شايد از فيوضات فيّاض

حقيقی در اين يوم مبارک نصيب برداری و محروم نمانی ليس هذا

علی اللّه بعزيز * آدم خاکی از کلمه الهی عرشی شد و صيّاد

ماهی دارای حکمت ربّانی گشت حضرت ابوذر راعی غنم بود سيّد امم شد *

يا شيخ امروز روز علوم و فنون ظاهره نبوده و نيست چه که

ص ١٥

ملاحظه شد نفسی که بيک کلمه از آن علوم آگاه نه بر کرسيّ

عقيان در صدر مجلس عرفان مستوی و صاحب علوم و دارای فنون

محروم * مقصود از اين علوم علومی است که از لفظ ابتدا شود

و بلفظ منتهی گردد و لکن علوميکه اثر و ثمر از آن ظاهر و سبب

راحت و آسايش عباد است عند اللّه مقبول بوده و هست * لو تسمع

ندائی تَدَعُ ما عندک و تتوجّه الی مقام ماج فيه بحر الحکمة

و البيان و هاج عرف عناية ربّک الرّحمن * در اين مقام بنظر آمد فی

الجمله از امور گذشته ذکر شود شايد سبب ظهور عدل و انصاف

گردد * اين مظلوم در ايّاميکه حضرت سلطان أيّده اللّه ربّه

الرّحمن عزم توجّه باصفهان نموده اذن حاصل کرده قصد زيارت

بقاع مقدّسه منوّره ائمّه صلوات اللّه عليهم نموده و بعد از رجوع

نظر بگرمی هواء دار الخلافه و شدّت آن بلواسان رفتيم و بعد

از توجّه حکايت حضرت سلطان أيّده اللّه تبارک و تعالی واقع

و در آن ايّام امور منقلب و نار غضب مشتعل * جمعی را اخذ

نمودند از جمله اين مظلوم را * لعمر اللّه ابداً داخل آن امر

منکر نبوديم و در مجالس تحقيق هم عدم تقصير ثابت مع ذلک

ما را اخذ نمودند و از نياوران که در آن ايّام مقرّ سلطنت بوده

سر برهنه و پای برهنه پياده با زنجير بسجن طهران بردند چه که يک

ص ١٦

ظالمی سواره همراه کلاه از سر برداشت و بسرعت تمام با جمعی

از ميرغضبان و فرّاشان ما را بردند و چهار شهر در مقاميکه شبه

و مثل نداشت مقرّ معيّن نمودند * امّا سجن که محلّ مظلوم

و مظلومان بوده فی الحقيقه دخمه تنگ تاريک از آن افضل بوده *

و چون وارد حبس شديم بعد از ورود ما را داخل دالانی ظلمانی

نمودند از آن جا از سه پلهء سراشيب گذشتيم و بمقرّيکه معيّن نموده

بودند رسيديم * امّا محلّ تاريک و معاشر قريب صد و پنجاه نفس

از سارقين اموال و قاتلين نفوس و قاطعين طرُق بوده مع اين

جمعيّت محلّ منفذ نداشت جز طريقی که وارد شديم اقلام از وصفش

عاجز و روائح منتنه‌اش خارج از بيان و آن جمع اکثری بی لباس

و فراش * أللّه يعلم ما ورد علينا فی ذاک المقام الأنتن الأظلم * و در

ايّام و ليالی در سجن مذکور در اعمال و احوال و حرکات حزب

بابی تفکّر مينموديم که مع علوّ و سموّ و ادراک آن حزب آيا چه

شده که از ايشان چنين عملی ظاهر يعنی جسارت و حرکت

آن حزب نسبت بذات شاهانه * و بعد اين مظلوم اراده نمود که

بعد از خروج از سجن بتمام همّت در تهذيب آن نفوس قيام نمايد *

و در شبی از شبها در عالم رؤيا از جميع جهات اينکلمه عليا اصغا شد

انّا ننصرک بک و بقلمک لا تحزن عمّا ورد عليک و لا تخف انّک

ص ١٧

من الآمنين سوف يبعث اللّه کنوز الأرض و هم رجال ينصرونک

بک و باسمک الّذی به أحيا اللّه أفئدة العارفين * و چون مظلوم

از سجن خارج حسب الأمر حضرت پادشاه حرسه اللّه تعالی

مع غلام دولت عليّه ايران و دولت بهيّه روس بعراق عرب توجّه

نموديم و بعد از ورود باعانت الهی و فضل و رحمت ربّانی آيات

بمثل غيث هاطل نازل و باطراف ارض ارسال شد و جميع عباد را

مخصوص اين حزب را بمواعظ حکيمانه و نصايح مشفقانه نصيحت

نموديم و از فساد و نزاع و جدال و محاربه منع کرديم تا آنکه از فضل

الهی غفلت و نادانی به بِرّ و دانائی بدل گشت و سِلاح باصلاح *

و در ايّام توقّف در سجن ارض طا اگر چه نوم از زحمت سلاسل

و روائح منتنه قليل بود و لکن بعضی از اوقات که دست ميداد

احساس ميشد از جهت اعلای رأس چيزی بر صدر ميريخت

بمثابه رودخانه عظيمی که از قلّه جبل باذخ رفيعی بر ارض بريزد

و بآن جهت از جميع اعضاء آثار نار ظاهر و در آن حين لسان

قرائت مينمود آنچه را که بر اصغاء آن احدی قادر نه * و بعضی از

بيانات که در الواح مخصوص اين حزب نازل ذکر ميشود تا بيقين

مبين کلّ بدانند که اين مظلوم عمل نموده آنچه را که نزد عقلاء

و مظاهر عدل و انصاف محبوب و مقبول بوده * يا أولياء اللّه

ص ١٨

فی بلاده و أحبّاءَه فی دياره يوصيکم المظلوم بالأمانة و الدّيانة * طوبی

لمدينة فازت بأنوارهما بهما يرتفع مقام الانسان و يفتح باب الاطمينان

علی من فی الامکان * طوبی لمن تمسّک بهما و عرف شأنهما و ويل

لمن أنکر مقامهما *

و در مقام ديگر اين کلمات نازل * إنّا نأمر عباد اللّه و اماءَه بالعصمة

و التَّقوی ليقومُنّ من رقد الهوی و يتوجّهنّ الی اللّه فاطر الأرض

و السّماء کذلک أمرنا العباد حين ما أشرق نيّر الآفاق من جهة

العراق * ليس ضرّی سجنی و بلائی و ما ورد عليّ من طغاة العباد

بل عمل الّذين ينسبون أنفسهم الی نفسی و يرتکبون ما ينوح به

قلبی و قلمی * إنّ الّذين يفسدون فی الأرض و يتصرّفون فی أموال

النّاس و يدخلون البيوت من غير اذن صاحبها إنّی بریءٌ منهم

إلّا أن يتوبوا و يرجعوا إلی اللّه الغفور الرّحيم *

و در مقام ديگر * يا ملأ الأرض سارعوا الی مرضاة اللّه و جاهدوا

حقّ الجهاد فی اظهار أمره المبرم المتين * قد قدّرنا الجهاد فی سبيل

اللّه بجنود الحکمة و البيان و بالأخلاق و الأعمال کذلک قضی

الأمر من لدن قويّ قدير * ليس الفخر لمن يفسد فی الأرض

بعد إصلاحها اتّقوا اللّه يا قوم و لا تکونوا من الظّالمين *

و در مقام ديگر * لا تسبّوا أحداً بينکم قد جئنا لاتّحاد من علی

ص ١٩

الارض و اتّفاقهم يشهد بذلک ما ظهر من بحر بيانی بين العباد

و لکنّ القوم أکثرهم فی بعد مبين * ان يسبّکم أحدٌ أو يمسّکم

ضرٌّ فی سبيل اللّه اصبروا و توکّلوا علی السّامع البصير * إنّه يشهد

و يری و يعمل ما أراد بسلطان من عنده إنّه هو المقتدر القدير *

قد منعتم عن النّزاع و الجدال فی کتاب اللّه العزيز العظيم * تمسّکوا

بما تنتفع به أنفسکم و أهل العالم کذلک يأمرکم مالک القدم الظّاهر

بالاسم الأعظم إنّه هو الآمر الحکيم *

و در مقام ديگر * إيّاکم أن تسفکوا الدّماء أخرجوا سيف اللّسان

عن غِمْدِ البيان لانّ به تفتح مدائن القلوب * إنّا رفعنا حکم القتل

عن بينکم انَّ الرّحمة سبقت الممکنات ان کنتم تعلمون *

و در مقام ديگر * يا قوم لا تفسدوا في الارض و لا تسفکوا الدّماء

و لا تأکلوا أموال النّاس بالباطل و لا تتّبعوا کلّ ناعق رجيم *

و در مقام ديگر * آفتاب بيان الهی را غروب اخذ ننمايد و افول

از پی در نيايد * امروز اين کلمه عليا از سدره منتهی اصغا شد

إنّی لِمنْ أحبّنی و اخذ أوامری و نبذ ما نهی عنه فی کتابی *

و در مقام ديگر * امروز روز ذکر و ثناء و روز خدمتست خود را

محروم منمائيد شمائيد حروفات کلمات و کلمات کتاب و شما

نهالهائی هستيد که از دست عنايت در ارض رحمت کِشته شده‌ايد

ص ٢٠

و از امطار کرم نموّ نموده‌ايد شما را از عاصفات شرک و قاصفات

کفر حفظ فرمود و بايادی شفقت تربيت نمود * حال وقت

اثمار و اوراق است و اثمار سدره انسانی اعمال طيّبه و اخلاق

مرضيّه بوده و هست اين اثمار را از غافلين منع منمائيد اگر پذيرفتند

مقصود حاصل و حيات ظاهر و الّا ذروهم فی خوضهم يلعبون *

يا حزبَ اللّه جهد نمائيد شايد قلوب احزاب مختلفه عالم بآب

بردباری و شفقتِ شما از ضغينه و بغضاء پاک و پاکيزه شود و قابل

و لائق تجلّيات آفتاب حقيقت گردد *

در اشراق چهارم از اشراقات ذکر نموديم از برای هر امری

ناصری لازم و جنود منصوره در اين ظهور اعمال و اخلاق

پسنديده است و قائد و سردار اين جنود تقوی اللّه بوده اوست

دارای کلّ و حاکم بر کلّ *

در تجلّی سوم از کتاب تجلّيات ذکر نموديم سبب علوّ وجود

و سموّ آن علوم و فنون و صنايع است * علم بمنزله جناح است

از برای وجود و مرقات است از برای صعود تحصيلش بر کلّ

لازم و لکن علوميکه اهل ارض از آن منتفع شوند نه علوميکه

از حرف ابتدا شود و بحرف منتهی گردد * صاحبان علوم و صنايع را

حقّ عظيم است بر اهل عالم * يشهد بذلک أمّ البيان فی هذا المقام

ص ٢١

المبين * فی الحقيقه کنز حقيقی از برای انسان علم اوست و اوست

علّت عزّت و نعمت و فرح و نشاط و بهجت و انبساط * طوبی لمن

تمسّک به و ويل للغافلين * آن جناب بايد در جميع احوال عباد را بآنچه

سبب ظهور اخلاق روحانيّه و اعمال طيّبه است دعوت فرمايند

تا کلّ آگاه شوند بآنچه که سبب ارتفاع وجود است و بهمّت

کامل قصد مقام اعلی و ذروه عليا نمايند * و آنچه سبب

اوّل است از برای تربيت خلق خشية اللّه بوده طوبی للفائزين *

کلمه اولی که در ورق اوّل فردوس از قلم ابهی مذکور و مسطور

اين است * براستی ميگويم حفظ مبين و حصن متين از برای

عموم اهل عالم خشية اللّه بوده اوست سبب اکبر از برای حفظ

بشر و علّت کبری از برای صيانت وری * بلی در وجود آيتی

موجود و آن انسانرا از آنچه شايسته و لايق نيست منع مينمايد

و حراست ميفرمايد و نام آنرا حيا گذارده‌اند و لکن اين فقره

محدود است بمعدودی کلّ دارای اين مقام نبوده و نيستند * بايد

سلاطين ايّام و علمای انام به دين تمسّک نمايند چه که اوست علّت

ظهور خشية اللّه فيما سواه *

کلمه ثانی که در ورق ثانی از فردوس ذکر نموديم اين است * قلم

بيان در اين حين مظاهر قدرت و مشارق اقتدار يعنی حضرات

ص ٢٢

ملوک و سلاطين أيّدهم اللّه را نصيحت مينمايد و به دين و تمسّک بآن

وصيّت ميکند اوست سبب بزرگ از برای نظم جهان و اطمينان

من فی الامکان * سستی ارکان دين سبب قوّت جهّال و جرئت

و جسارت شده * براستی ميگويم آنچه از مقام بلند دين کاست

بر غفلت اشرار افزود و نتيجه بالاخره هرج و مرج است *

إسْمَعُوا يا أولی الابصار ثمّ اعتَبِرُوا يا أولی الانظار * اميد آنکه

آن جناب در آنچه ذکر شد باذن واعيه اصغا فرمايند شايد عباد را

از ما عندهم بما عند اللّه آگاه نمايند * از حقّ ميطلبيم نور انصاف

و آفتاب عدل را از سحاب تيره غفلت نجات بخشد و ظاهر

فرمايد * هيچ نوری بنور عدل معادله نمی نمايد آنست سبب نظم عالم و راحت امم *

در صحيفه بيان اين کلمه عليا مسطور و مرقوم * بگو ای دوستان

جهد نمائيد شايد مصيباتيکه فی سبيل اللّه بر مظلوم و شما وارد شده

بين ناس ضايع نشود بذيل عفّت تمسّک نمائيد و همچنين بحبل

امانت و ديانت صلاح عالم را ملاحظه نمائيد نه هوای نفس را *

يا حزبَ المظلوم شمائيد رعاة عالم اغنام را از ذئب نفس و هوی

مقدّس داريد و بطراز تقوی اللّه مزيّن نمائيد اين است حکم محکم

که از قلم قِدَمْ در اين حين جاری شده * لعمر اللّه سيف الأخلاق

ص ٢٣

و الآداب أحدّ من سيوف الحديد * إنّ الفطرةَ فی هذا الحين

تنادی و تقول يا قوم قد أتی اليوم و أظهرنی ربّی بنور کسفت عند

اشراقه شموسُ البيان إتّقوا الرّحمن و لا تکونوا من الغافلين *

کلمه سوم که در ورق سوم فردوس ذکر نموديم اين است *

يابنَ الانسان لو تکون ناظراً الی الفضل ضَعْ ما ينفعک و خُذ

ما ينتفع به العباد و ان تکن ناظراً الی العدل اختر لدونک ما تختاره

لنفسک * إنّ الانسان مرّة يرفعه الخضوع الی سماء العزّة و الاقتدار

و أخری ينزله الغرور الی مقام الذلّة و الانکسار * يوم عظيم است

و نداء بزرگ * در لوحی از الواح اين کلمه عليا را ذکر نموديم *

اگر عالم روح بتمامه بقوّه سامعه تبديل شود ميتوان گفت لائق

اصغاء اين نداء است که از افق اعلی مرتفع و الّا اين آذانهای

آلوده بقصص کاذبه لائق نبوده و نيست طوبی للسّامعين و ويل

للغافلين * از حقّ جلّ جلاله سائل و آمل که مشارق ثروت و اقتدار

و مطالع عزّت و اختيار يعنی ملوک ارض أيّدهم اللّه را بر صلح

اکبر تأييد فرمايد اين است سبب اعظم از برای راحت امم *

سلاطين آفاق وفّقهم اللّه بايد باتّفاق باين امر که سبب اعظم است

از برای حفظ عالم تمسّک فرمايند * اميد آنکه قيام نمايند بر آنچه

سبب آسايش عباد است * بايد مجلس بزرگی ترتيب دهند
ص ٢٤

و حضرات ملوک و يا وزراء در آن مجلس حاضر شوند و حکم اتّحاد

و اتّفاق را جاری فرمايند و از سلاح باصلاح توجّه کنند و اگر

سلطانی بر سلطانی برخيزد سلاطين ديگر بر منع او قيام نمايند

در اين صورت عساکر و آلات و ادوات حرب لازم نه الّا علی

قدر مقدور لحفظ بلادهم و اگر باين خير اعظم فائز شوند

اهل مملکت کلّ براحت و مسرّت بامور خود مشغول گردند

و نوحه و ندبه اکثری از عباد ساکن شود * نسأل اللّه أن

يؤيّدهم علی ما يحبّ و يرضی إنّه هو ربّ العرش و الثّری و مالک

الآخرة و الأولی * احسن و اولی آنکه در آن مجلس خود سلاطين

عظام حاضر شوند و حکم فرمايند و هر يک از سلاطين که بر اين

امر و اجرای آن قيام فرمايد او سيّد سلاطين است عند اللّه طوبی

له و نعيماً له * در اين اراضی هر هنگام نوبت عسکريّه ميشود

از هر جهتی فزع اکبر ظاهر * و هر يک از دول در هر سنه بر

عساکر ميافزايد چه که وزرای حرب در اين فقره حريصند

و بهَلْ من مزيد ناطق * از قرار مذکور دولت ايران ايّدها اللّه

هم اراده نموده‌اند بر عسکر بيافزايند * نزد مظلوم حال صد

هزار عسکر منظّم مرتّب کفايت مينمايد * اميد آنکه آن حضرت

بر نور عدل بيفزايند * لعمر اللّه عدل جنديست قوی اوست

ص ٢٥

در مقام اوّل و رتبه اولی فاتح افئده و قلوب و اوست مبيّن اسرار

وجود و دارای رايت محبّت و جود * و در خزائن علوم الهی علمی

موجود که عمل بآن خوفرا زائل مينمايد و لکن علی قدر مقدور

و آن ترتيبی است که بايد از ايّام طفوليّت بآن عمل شود بسيار

فرق مينمايد و آنچه از آن بکاهد بر جرأة ميافزايد * اگر

اراده الهی مدد فرمايد شرح مبسوطی در آنچه ذکر شد از قلم

بيان جاری ميگردد و شايد در مراتب علوم و فنون هم ظاهر شود

آنچه که سبب تجديد عالم و امم گردد * و همچنين کلمه ای در صحيفه

حمراء از قلم اعلی مرقوم و مسطور و آن کلمه قوّت مکنونه در

عباد را بتمامها ظاهر فرمايد بلکه مثل آن بر آن بيفزايد * نسأل اللّه

تبارک و تعالی أن يؤيّدَ عبادَه علی ما يحبّ و يرضی * اين ايّام

از جميع جهات اعداء ظاهر و نار بغضاء مشتعل * ای اهل ارض

لعمری و عمرکم اين مظلوم خيال رياست نداشته و ندارد و مقصود

رفع آنچه سبب اختلاف احزاب عالم و تفريق امم است بوده

و هست تا کلّ فارغ و آزاد شوند و بخود پردازند * استدعا آنکه

دوستان اين ذيل را بغبار اکاذيب نيالايند و بذکر خوارق عادات

که نزد ايشان است از شأن و مقام و تقديس و تنزيه نکاهند *

سبحان اللّه امروز روزيست که عقلاء از اين مظلوم اخذ رأی نمايند

ص ٢٦

و از حقّ بطلبند آنچه را که سبب عزّت و آسايش است * و لکن

کلّ بر عکس بر اطفاء اين نور ساطع لميع جاهد و ساعی و هر

نفسی در صدد آن است که تقصيری ثابت نمايد و يا ايرادی وارد

آورد * امر بمقامی رسيده که از جميع اطوار اين مظلوم اظهار

نموده‌اند آنچه را که ذکر آن شايسته نيست * يکی از دوستان

از نفسی از نفوس مجتمعه در مدينه کبيره ذکر نموده که گفته

در هر سنه مبلغ پنجاه هزار تومان از وطن بعکّا ميرود و بکمال

افسوس اين فقره را ذکر نمود معلوم نشد محاسب که بوده و دفتر

دار که * باری اين مظلوم در جميع آنچه وارد آورده‌اند و گفته‌اند

صابر و صامت چه که اراده آنکه از عنايت حقّ جلّ جلاله

و رحمت مسبوقه حکم جدال و نزاع و سفک دماء را از عالم بقوّه

بيان محو نمائيم * در جميع احوال در آنچه گفته‌اند بصبر جميل

تمسّک جسته‌ايم و بحقّ گذارده‌ايم و لکن در جواب اين فقره

ذکر نموديم اگر فی الحقيقه در آنچه ذکر نموده صادق است

بايد مالک وجود و سلطان غيب و شهود را شکر نمايد که نفسی را

از ايران مبعوث فرموده که در سجن من غير ناصر و معين

ايران را تصرّف فرموده و يک ماليات هر سنه از آن اخذ ميفرمايد *

اين مقام ستايش است نه نکوهش لو يکون من المنصفين *
ص ٢٧

و اگر نفسی اراده نمايد بر امور اين مظلوم واقف شود جواب

اين است که در بعضی از ليالی و ايّام اسرای عالم و مظلومهای امم

بی قوت شب را بروز آورده‌اند و روز را بشب * اين اذکار را دوست

نداشته و نداريم و از گوينده هم شکايت ننموده و نمی نمائيم * در اين

سجن شخص معزّزی چندی از سنگ تراشی کسب معاش مينمود

و در بعضی از اوقات هم بعضی بطعام اللّه مرزوق يعنی جوع *

نسأل اللّه تبارک و تعالی أن يؤيّد الکلّ علی العدل و الانصاف

و يوفّقهم علی الانابة و الرّجوع إنّه هو السّامع المجيب *

سبحانک اللّهمّ يا الهی تری ما وردَ علی المظلوم من الّذين ما عاشرونی

و قاموا علی ضرّی و مسکنتي بحيث عجزتِ الاقلامُ عن ذکره

و الألسنُ عن بيانه و الألواح عن حمله * تسمع حنينَ قلبی و ضجيجَ

کينونتی و ما ورد علی أمنائک فی بلادک و أصفيائک فی مملکتک

من الّذين نقضوا عهدَک و ميثاقک * أی ربّ أسألک بضجيج

العشّاق فی الآفاق و بحنينهم فی بعدهم عن ساحة قربک و بالدّماء

الّتي سُفکتْ فی حبّک و بالأکباد الّتی ذابَتْ فی سبيلک أن تحفَظَ

أولياءَک من ظلم الّذين غفلوا من أسرار اسمک المختار * أي ربّ

أيّدهم بقدرتک الّتی غلبتِ الاشياءَ و وفّقهم علی الصّبر و الاصطبار

إنّک أنت المقتدر العزيز الوهّاب * لا إله إلّا أنت الکريم الفيّاض *

ص ٢٨

اين ايّام بعضی از عدل و انصاف گذشته‌اند و با سيف ضغينه

و سنان بغضاء هجوم نموده‌اند و حال آنکه شأن منصفين آنکه

مردود عالم و مطرود امم را اعانت نمايند و به بِرّ و تقوی تمسّک جويند *

اکثری الی حين ندانسته‌اند که اراده اين مظلوم چيست و بچه

جهت حمل بلايای لا تحصی نموده * باری لسان قلب به يا لَيتَ قَوْمِی

يَعلمُونَ ناطق * و مظلوم منقطعاً عن الکلّ باين کلمه عليا متکلّم *

قد أحاطتِ الأمواجُ سفينة اللّهِ المهيمن القيّوم * إنّک يا ملّاحُ

لا تضطرب عن الأرياح إنَّ فالقَ الاصباح معک فی هذه الظّلمة

الّتی بها اضطربت أفئدة العباد الّا من شاء اللّه العزيز المختار *

يا شيخ قسم بآفتاب حقيقت که از افق سماء سجن مشرق و لائح

اين مظلوم جز اصلاح قصدی نداشته يشهد بذلک کلّ عارف

بصير و کلّ عالم خبير * و فی حين البلايا کان متمسّکاً بحبل الصّبر

و الاصطبار و راضياً بما ورد عليه من الأعداء و هو يقول *

يا الهی ترکتُ إرادتی لارادتک و مشيّتی لظهور مشيّتک * و عزّتک

لا أريد نفسی و بقائها إلّا للقيام علی خدمة أمرک و لا أحبّ وجودی

إلّا للفداء فی سبيلک * أی ربّ تری و تعلم أنّ الّذين أردنا منهم

العدل و الانصاف قاموا علينا بالظّلم و الاعتساف فی الظّاهر کانوا

معی و فی الباطن نصروا أعدائی الّذين قاموا علی هتک حرمتی *

ص ٢٩

الهی الهی اشهد انّک خلقت عبادک لنصرة أمرک و اعلاء کلمتک

و هم نصروا اعداءَک * أسألک بامرک الّذی أحاط بالوجود

و باسمک الّذی به سخّرت الغيب و الشّهود أن تزيّن أهل الارض

بنور عدلک و تنوّر قلوبهم بضياء معرفتک * أی ربّ أنا عبدک

و ابن عبدک أشهد بوحدانيّتک و فردانيّتک و بتقديس ذاتک و تنزيه

کينونتک * أی ربّ تری أمناءَک بين أيادی الخائنين من خلقک

و المفترين من بريّتک و تعلم ما ورد علينا من الّذين أنت أعلم بهم منّا *

قد ارتکبوا ما انشقّ به ستر المقرّبين من خلقک * أسألک أن

تؤيّدهم علی القيام علی ما فات عنهم في أيّام مشرق وحيک و مطلع

إلهامک انّک أنت المقتدر علی ما تشاء و فی قبضتک زمام من فی

السّموات و الارضين * قد ارتفع نداء الفطرة و حنينها و تنادی بأعلی

النّداء و تقول يا قوم تاللّه انّی فُزْتُ بمظهری و منزلی * هذا يوم فيه

ابتسم الطّور بمکلّمه و کرمل بمنزلها و السّدرة بمعلّمها إتّقوا اللّه

و لا تکونوا من المنکرين * لا تحرموا أنفسکم عمّا ظهر بالفضل

خُذُوا کوثَر البقاء باسم ربّکم مالک الاسماء ثمّ اشربوا منه بذکره العزيز البديع *

در جميع احوال عباد را بمعروف امر نموديم و از منکر نهی *

مالک وجود شاهد و گواه که اين مظلوم از حقّ برای خلق طلبيده

ص ٣٠

آنچه را که سبب الفت و اتّحاد و مودّت و اتّفاق است * لعمر اللّه

اين مظلوم قادر بر ستر نبوده إنّه أظهر ما أراد و هو المقتدر المختار *

اين کلمات عاليات که در لوح حضرت سلطان نازل بعضی از آنرا

مکرّر ذکر مينمائيم تا آن جناب بيقين مبين بدانند که آنچه ذکر

شده من عند اللّه بوده *

يا سلطان إنّی کنتُ کأحدٍ من العباد و راقداً علی المهاد مرّت عليّ

نسائمُ السّبحان و علّمنی علمَ ما کان ليس هذا من عندی بل من

لدن عزيز عليم * و أمرنی بالنّداء بين الأرض و السّماء بذلک ورد

عليّ ما ذرفت به دموع العارفين * ما قرأتُ ما عند النّاس من العلوم

و ما دخلتُ المدارسَ فاسأل المدينةَ الّتی کنتُ فيها لتوقن بأنّی

لستُ من الکاذبين * هذه ورقة حرّکتها أرياحُ مشيّة ربّک

العزيز الحميد * هل لها استقرار عند هبوب أرياح عاصفات

لا و مالک الاسماء و الصّفات بل تحرّکها کيف تريد * ليس للعدم

وجودٌ تلقاءَ القِدَم قد جاء أمره المبرم و أنطقنی بذکره بين العالمين *

انّی لم أکن الّا کالميّت تلقاءَ أمره قلّبتنی يد ارادة ربّک الرّحمن

الرّحيم * هل يقدر أحد أن يتکلّم من تلقاء نفسه بما يعترض به

عليه العباد من کلّ وضيع و شريف لا و الّذی علّم القلمَ أسرارَ

القِدَم الّا من کان مؤيّدا من لَدُنْ مقتدر قدير * يا سلطان انظر

ص ٣١

بطرف العدل الی المظلوم ثمّ احکم بالحقّ فيما ورد عليه انّ اللّه قد

جعلک ظلّه بين العباد و آية قدرته لمن فی البلاد أُحْکم بيننا و بين

الّذين ظلمونا من دون بيّنة و لا کتاب منير * انّ الّذين حولک

يحبّونک لأنفسهم و الغلام يحبّک لنفسک و ما أراد الّا أن يقرّبک

الی مقرّ الفضل و يقلّبک الی يمين العدل و کان ربّک علی ما أقول

شهيدا * يا سلطان لو تسمع صريرَ القلم الأعلی و هديرَ ورقاء البقاء

علی افنان سدرة المنتهی فی ذکر اللّه موجد الاسمآء و خالق

الارض و السّماء ليبلّغک الی مقام لا تری فی الوجود الّا تجلّي حضرة

المعبود و تری الملک أحقر شیء عندک تضعه لمن أراد و تتوجّه الی

أفق کان بانوار الوجه مضيئاً و لا تحمل ثقل الملک أبدا الّا لنصرة

ربّک العليّ الأعلی * اذاً يصلّي عليک الملأ الأعلی حبّذا هذا المقام

الأسنی لو ترتقی اليه بسلطان کان باسم اللّه معروفاً *

آن جناب يا غير گفته سوره توحيد را ترجمه نمايند تا نزد کلّ معلوم

و مبرهن گردد که حقّ لم يلد و لم يولد است و بابيها بربوبيّت و الوهيّت قائلند *

يا شيخ اين مقام مقام فنای از نفس و بقاء باللّه است و اين کلمه اگر

ذکر شود مدلّ بر نيستی بحت بات است * اين مقام لا أملک لنفسی

نفعاً و لا ضرّا و لا حياةً و لا نشوراً است *
ص ٣٢

يا شيخ علمای عصر در تجلّيات سدره بيان لابن عمران در طور

عرفان چه ميگويند آن حضرت کلمه را از سدره اصغا نمود و قبول

فرمود و لکن اکثری از ادراک اين مقام محروم چه که بما عندهم

مشغولند و از ما عند اللّه غافل * سيّد فندرسک در اين مقام خوب گفته

)اين سخن را در نيابد هيچ فهم ظاهری
گر ابو نصر ستی و ور بوعلی سينا ستی )

آيا در اين فقره که خاتم انبيا روح ماسواه فداه فرموده چه ميگويند

ميفرمايد ( سَتروْن ربّکم کما ترون البدر فی ليلة أربعة عشر )

و حضرت امير عليه السّلام در خطبه طتنجيّه ميفرمايد ( فتوقّعُوا

ظهور مکلّم موسی من الشّجرة علی الطّور ) و همچنين حسين بن علی

عليه السّلام ميفرمايد ( أيکون لغيرک من الظّهور ما ليس لک

حتی يکون هو المظهر لک عميت عين لا تراک ) * امثال اين اذکار

از بيانات اولياء صلوات اللّه عليهم مذکور و مشهور و در کتب

معتبره موجود * طوبی لمن ينظر و يتکلّم بالصّدق الخالص *

نعيم از برای نفسيکه خود را بمدد کوثر بيان مقصود عالميان

از ظنون و اوهام طاهر نمود و سبحات جلال را باسم غنيّ متعال

شقّ کرد و از عالم و عالميان گذشت و قصد سجن اعظم نمود *

يا شيخ نفحات وحی از دونش ممتاز و بيان الهی ما بين کتب بمثابه

ص ٣٣

آفتاب مشرق و لائح طوبی لمن وجد و عرف و قال لک الحمد يا مقصودَ

العالم و لک الشّکر يا محبوبَ أفئدةِ المخلصين * مقصود از ذکر

الوهيّت و ربوبيّت را عباد ملتفت نشده‌اند چه اگر بيابند از مقام

خود قيام کنند و بکلمه تُبْنا إلی اللّهِ ناطق گردند * حضرت خاتم

روح ما سواه فداه ميفرمايد ( لنا مع اللّه حالاتٌ نحن فيها هو

و هو نحن و هو هو و نحن نحن )* از اين مقام هم گذشته چرا مقامات

ديگر را که از قلم ابهی نازل ذکر ننموده‌اند * لسان مظلوم

در اکثری از ايّام و ليالی باين کلمات عاليات ناطق *

الهی الهی أشهد بوحدانيّتکَ و فردانيّتکَ و بانّک أنت اللّه لا اله

الّا أنت لم تزل کنتَ مقدّسا عن ذکرِ دونک و ثناء غيرک و لا

تزال تکون بمثل ما قد کنتَ من قبل و من بعد * أسألک يا مالکَ

القِدَم بالاسم الأعظم و بتجلّيات نيّر ظهورک فی طور البيان و بامواج

بحر علمک فی الامکان أن تؤيّدَنی علی ما يقرّبنی اليک و يقطعنی

عن دونک * و عزّتک يا الهَ الکائنات و مقصودَ الممکنات أحبّ

أن أضعَ وجهی علی کلّ بقعةٍ من بقاع أرضک لعلّه يتشرّف

بمقام تشرّف بقدوم أوليائک * لعمر اللّه اوهام عباد را از افق

ايقان محروم نموده و ظنون از رحيق مختوم منع کرده * براستی

ميگويم و لوجه اللّه ميگويم اين عبد و اين مظلوم شرم دارد خود را

ص ٣٤

بهستی و وجود نسبت دهد تا چه رسد بمقامات فوق آن * انسان

بصير هر هنگام بر ارض مشی مينمايد خود را خجل مشاهده

ميکند چه که بيقين مبين ميداند که علّت نعمت و ثروت و عزّت

و علوّ و سموّ و اقتدار او باذن اللّه ارضی است که تحت جميع اقدام

عالم است * و نفسيکه باين مقام آگاه شد البتّه از نخوت و کبر

و غرور مقدّس و مبرّاست آنچه گفته شد من عند اللّه بوده

إنّه شهد و يشهد و هو العليم الخبير * از حقّ آذان واعيه و ابصار

حديده و صدور منشرحه و قلوب مقبله مسئلت نمائيد شايد عباد

مقصود را بيابند و بشطر دوست توجّه نمايند * بلايائی بر اين مظلوم

وارد شد که شبه آن را عيون مشاهده نکرده و در اظهار امر

بهيچوجه توقّف ننمود و بحضرات ملوک و سلاطين أيّدهم اللّه تعالی

القا نمود آنچه را که سبب آسايش و اتّحاد و اتّفاق و عمار عالم و راحت

امم است * از جمله دو کلمه از ناپليون ثالث اصغا شد و آن سبب

شد که در ادرنه لوحی باو ارسال نموديم جواب نفرمودند و بعد از

ورود در سجن اعظم از وزير ايشان نامه و دستخطّی رسيد اوّل

آن بخطّ عجمی و آخر آن را بخطّ خودشان مرقوم داشته بودند

و اظهار عنايت فرموده بودند و مذکور داشتند که نامه را حسب

الخواهش رساندم و الی حين جوابی نفرموده‌اند و لکن بوزير

ص ٣٥

مختار خودمان در عليّه و قونسلوس آن اراضی سفارش نموديم هر

مطلبی باشد اظهار فرمائيد اجراء ميگردد * از اين بيان ايشان

معلوم شد مقصود اين عبد را اصلاح امور ظاهره دانسته‌اند

لذا آياتی باسم ايشان در سوره هيکل نازل بعضی از آن ذکر

ميشود تا آن جناب بدانند که امر اين مظلوم للّه و من عند اللّه بوده *

يا ملک باريس نبّئِ القسّيس أن لا يدقَّ النّواقيس * تاللّه الحقّ قد

ظهر النّاقوسُ الأفخمُ علی هيکل الاسم الاعظم و تدقّه أصابعُ مشيّة

ربّک العليّ الأعلی فی جبروت البقاء باسمه الأبهی * کذلک نزّلتْ

آيات ربّک الکبری تارةً أخری لتقومَ علی ذکر اللّه فاطر الارض

و السّماء فی هذه الأيّام الّتی فيها ناحت قبائل الأرض کلّها و تزلزلتْ

أرکان البلاد و غشّتِ العبادَ غَبَرَةُ الالحاد الّا من شاء ربّک العليم

الحکيم * قل قد أتَی المختار فی ظلل الأنوار ليحيی الاکوان من

نفحات اسمه الرّحمن و يتّحد العالم و يجتمعوا علی هذه المائدة الّتی

نزلت من السّماء * إيّاکم أن تکفروا بنعمة اللّه بعد انزالها هذا خير

لکم ممّا عندکم لأنّه سيفنی و ما عند اللّه يبقی إنّه هو الحاکم علی

مايريد * قد هبّت نسمات الغفران من شطر ربّکم الرّحمن * من أقبل

اليها طَهَّرَتْهُ عن العصيان و عن کلّ داء و سقم طوبی لمن أقبل

اليها و ويل للمعرضين * لو تتوجّه بسمع الفطرة الی الاشياء تسمع

ص ٣٦

منها قد أتی القديم ذو المجد العظيم * يسبّح کلّ شیء بحمد ربّه * منهم

من عرفَ اللّهَ و يذکر و منهم من يذکر و لا يعرف * کذلک

أحصينا الأمرَ فی لوح مبين * يا ملک إسمع النّداءَ من هذه النّار

المشتعلة من هذه الشّجرة الخضراءِ فی هذا الطّور المرتفع علی البقعة

المقدّسة البيضاء خلف قلزم البقاء إنّه لا إله إلّا أنا الغفور الرّحيم *

قد أرسلنا من أيّدناه بروح القدس ليخبرکم بهذا النّور الّذی أشرق

من أفق مشيّة ربّکم العليّ الأبهی و ظهرتْ فی الغرب آثارُهُ

توجّهوا اليه فی هذا اليوم الّذی جعله اللّهُ غرّةَ الأيام و فيه تجلّی

الرّحمن علی من فی السّموات و الأرضين * قم علی خدمة اللّه و نصرة

أمره إنّه يؤيّدک بجنود الغيب و الشّهادة و يجعلک سلطاناً علی ما تطلع

الشّمس عليه انّ ربّک هو المقتدر القدير * قد فاحت نفحات

الرّحمن فی الامکان طوبی لمن وجد عرفها و أقبل اليها بقلب

سليم * زَيّنْ هيکلکَ بطراز اسمی و لسانَک بذکری و قلبَک

بحبّي العزيز المنيع * ما أردنا لک الّا ما هو خير لک ممّا عندک و من

خزائن الارض کلّها إنّ ربّک هو العليم الخبير * قم بين العباد باسمی

و قل يا ملأَ الأرض أقبلوا الی من أقبل اليکم إنّه لوَجْهُ اللّه بينکم

و حجّته فيکم و دليله لکم قد جاءَکم بآيات عجز عنها العالمون *

إنّ شجرة الطّور تنطق فی صدر العالم و روح القدس ينادی بين

ص ٣٧

الأمم قد أتی المقصود بسلطان مبين * يا ملک قد سَقَطَتْ أنجمُ

سماء العلم الّذين يستدلّون بما عندهم لاثبات أمری و يذکرون اللّه

باسمی فلمّا جئتُهُمْ بمجدی أعرضوا عنّي ألا إنّهم من السّاقطين *

هذا ما أخبرکم به الرّوح إذ أتی بالحقّ و اعترض عليه علماء اليهود

الی ان ارتکبوا ما ناح به روح القدس و ذرفت دموع المقرّبين *

قل يا ملأ الرّهبان لا تعتکفوا فی الکنائس و المعابد أخرجوا

باذنی ثمّ اشتغلوا بما تنتفع به أنفسکم و أنفس العباد * کذلک يأمرکم

مالک يوم الدّين * إعتکفوا فی حصن حبّی هذا حقُّ الاعتکاف

لو کنتم من العارفين * من جاور البيتَ إنّه کالميّت ينبغی للإنسانِ

ان يظهرَ منه ما ينتفع به العباد و الّذی ليس له ثمر ينبغی للنّار *

کذلک يعظکم ربّکم إنّه هو العزيز الکريم * تزوّجوا ليقومَ بعدکم

أحدٌ مقامکم إنّا منعناکم عن الخيانة لا عمّا تظهر به الامانة * أ أخذتم

أصولَ أنفسکم و نبذتم أصولَ اللّهِ ورائکم اتّقوا اللّه و لا تکونوا

من الجاهلين * لو لا الانسان من يذکرنی فی أرضی و کيف تظهر

صفاتی و أسمائی تفکّروا و لا تکونوا من الّذين احتجبوا و کانوا

من الرّاقدين * إنّ الّذی ما تزوّج إنّه ما وجد مقرّاً ليسکن فيه

أو يضعَ رأسَه عليه بما اکتسبتْ أيدی الخائنين * ليس تقديس

نفسه بما عرفتم و عندکم من الأوهام بل بما عندنا * اسألوا لتعرفوا

ص ٣٨

مقامه الّذی کان مقدّساً عن ظنون من علی الارض کلّها طوبی

للعارفين * يا ملک إنّا سمعنا منک کلمةً تکلّمتَ بها إذ سألک ملک

الرّوس عمّا قُضِيَ من حکم الغزاء إنّ ربّک هو العليم الخبير * قلتَ

کنتُ راقداً فی المهاد ايقظنی نداء العباد الّذين ظُلِمُوا الی أن غرقوا

فی البحر الأسود کذلک سمعنا و ربّک علی ما أقول شهيد * نشهد

انّک ما أيقظک النّداء بل الهوی لأنّا بلوناک وجدناک فی معزل *

اعرف لحنَ القول و کن من المتفرّسين * إنّا ما نحبّ أن نرجع

إليک کلمةَ سوء حفظاً للمقام الّذی أعطيناک فی الحياة الظّاهرة إنّا

اخترنا الأدب و جعلناه سجيّة المقرّبين * إنّه ثوب يوافق النّفوسَ

من کلّ صغير و کبير * طوبی لمن جعله طراز هيکله ويل لمن جُعِلَ

محروماً من هذا الفضل العظيم * لو کنتَ صاحبَ الکلمة ما نبذتَ

کتابَ اللّه وراء ظهرک إذ أرسل اليک من لدن عزيز حکيم *

انّا بلوناک به ما وجدناک علی ما ادّعيتَ * قم و تدارک ما فات عنک

سوف تفنی الدّنيا و ما عندک و يبقی الملک للّه ربّک و ربّ آبائک

الأوّلين * لا ينبغی لک أن تقتصر الامورَ علی ما يهْوَی هواک اتّقِ

زفراتِ المظلوم احفظه من سهام الظّالمين * بما فعلتَ تختلف

الامور فی مملکتک و يخرج الملک من کفِّک جزاء عملک اذاً تجد

نفسک في خسران مبين و تأخذ الزّلازلُ کلَّ القبائل هناک الّا

ص ٣٩

بان تقوم علی نصرة هذا الأمر و تتّبع الرّوحَ فی هذا السّبيل

المستقيم * أعِزُّک غرّک لعمری أنّه لا يدوم و سوف يزول إلّا بأن

تتمسّک بهذا الحبل المتين * قد نری الذّلّة تسعی وراءَک و أنت من

الغافلين * ينبغی لک اذا سمعتَ النّدآء من شطر الکبريآء تدَعُ

ما عندک و تقول لبّيک يا إله من فی السّموات و الأرضين * يا ملک

قد کنّا بأمّ العراق الی أن حُمّ الفراقُ توجّهنا الی ملک الاسلام

بامره فلمّا أتيناه ورد علينا من أولی النّفاق ما لا يتمّ بالاوراق * بذلک

ناح سکّانُ الفردوس و أهل حظائر القدس و لکن القومَ فی حجابٍ

غليظ ( إلی أن قلنا ) قد اشتدّ علينا الأمر فی کلّ يوم بل فی کلّ

ساعة الی أن أخرجونا من السّجن و أدخلونا فی السّجن الأعظم

بظلم مبين * اذا قيل بأيّ جُرم حُبِسوا قالوا أنّهم أرادوا أن يجدّدوا

الدّينَ * لو کان القديمُ هو المختار عندکم لِمَ ترکتم ما شُرعَ فی التّوراة

و الانجيل بَيّنوا يا قوم لعمری ليس لکم اليوم من محيص * ان کان

هذا جرمی قد سبقنی فی ذلک محمَّدٌ رسولُ اللّه و من قبله الرّوح

و من قبله الکليم * و ان کان ذنبی اعلاءَ کلمة اللّه و اظهار أمره فأنا

أوَّل المذنبين * لا أبدّل هذا الذّنبَ بملکوت ملک السَّموات

و الأرضين ( الی أن قلنا ) کلّما ازداد البلاء زاد البهاء فی حبّ اللّه

و امره بحيث ما منعنی ما ورد عليّ من جنود الغافلين * لو يستروننی

ص ٤٠

فی أطباق التّراب يجدوننی راکباً علی السّحاب و داعياً الی اللّه المقتدر

القدير * انّی فديتُ بنفسی فی سبيل اللّه و أشتاق البلايا فی حبّه

و رضائه يشهد بذلک ما أنا فيه من البلايا الّتی ما حملها أحد من

العالمين و ينطق کلّ شعر من شعراتی بما نطق شجر الطّور و کلّ

عرق من عروقی يدعو اللّه و يقول ياليت قُطِعتُ فی سبيلک لحياة

العالم و اتّحاد من فيه کذلک قضی الأمر من لدن عليم خبير * و اعلم

أنّ الرّعيّةَ أماناتُ اللّه بينکم احفظوهم کما تحفظون أنفسکم إيّاکم

أن تجعلوا الذّئاب رعاةَ الاغنام و أن يمنعکم الغرور و الاستکبار

عن التّوجّه الی الفقراء و المساکين * اطلع من أفق الانقطاع

باسمی ثمّ اقبل الی الملکوت بأمر ربّک المقتدر القدير ( الی أن قلنا )

زيّنْ جسدَ الملک بطراز اسمی و قم علی تبليغ أمری هذا خير

لک ممّا عندک و يرفع اللّه به اسمک بين الملوک إنّه علی کلّ شیء قدير *

امش بين النّاس باسم اللّه و سلطانه لتظهر منک آثاره بين العالمين *

)الی أن قلنا ) قل يا قوم هل ينبغی لکم أن تنسبوا أنفسکم الی الرّحمن

و ترتکبوا ما ارتکبه الشّيطان لا و جمال السّبحان لو کنتم من

العارفين * قدّسوا قلوبکم عن حبّ الدّنيا و ألسنکم عن الافتراء

و أرکانکم عمّا يمنعکم عن التّقرّب الی اللّه العزيز الحميد * قل الدّنيا

هی اعراضکم عن مطلع الوحی و اقبالکم الی ما لا ينفعکم و ما منعکم

ص ٤١

اليوم عن شطر اللّه إنّه أصل الدّنيا اجتنبوها و تقرّبوا الی المنظر

الأکبر هذا المقرّ المشرق المنير * يا قوم لا تسفکوا الدّماء و لا

تحکموا علی نفس الّا بالحقّ * کذلک أمرتم من لدن عليم خبير *

انّ الّذين يفسدون فی الارض بعد إصلاحها أولئک جاوزوا ما حُدّدَ

فی الکتاب فبئس مثوی المعتدين ( الی أن قلنا ) لا تخونوا

فی أموال النّاس کونوا أمناء فی الارض و لا تحرموا الفقراءَ عمّا آتاکم

اللّه من فضله إنّه يعطيکم ضعفَ ما عندکم إنّه هو المعطی الکريم *

يا أهلَ البهاء سخّروا مدائنَ القلوب بسيوف الحکمة و البيان * انّ

الّذين يجادلون باهواء أنفسهم أولئک في حجاب مبين * قل سيفُ

الحکمة أحرّ من الصّيف وأحدّ من سيف الحديد لو کنتم

من العارفين * أخْرِجوه باسمی و سلطانی ثمّ افتحوا به مدائن أفئدة

الّذين اعتکفوا فی حصن الهوی کذلک يأمرکم قلم الأبهی اذ

کان جالساً تحت سيوف الغافلين * ان اطّلعتم علی خطيئةٍ استروها

ليستر اللّه عنکم إنّه هو السّتّار ذو الفضل العظيم * يا ملأَ الاغنياء

إن رأيتم فقيراً لا تستکبروا عليه تفکّروا فيما خُلقتم منه قد خلق

کلّ من ماءٍ مهين ( إلی أن قلنا ) أنظروا العالم کهيکل إنسان

إعتَرَتهُ الأمراضُ و بُرؤه منوط باتّحاد مَنْ فيه اجتمعوا علی

ما شرعناه لکم و لا تتّبعوا سبل المختلفين تفکّر فی الدّنيا و شأنِ

ص ٤٢

أهلها انّ الّذی خلق العالم لنفسه قد حُبِسَ فی أخرب الدّيار بما

اکتسبت أيدی الغافلين و من أفق السّجن يدعو النّاسَ الی فجر

اللّه العليّ العظيم * هل تفرح بما عندک من الزّخارف بعد اذ تعلم

أنّها ستفنی أو تُسَرُّ بما تحکم علی شبر من الأرض بعد اذ کلّها لم

تکن عند أهل البهآء الّا کسواد عين نملة ميّتة ؟ دَعْها لأهلها ثمّ

اقبل الی مقصود العالمين * أين أهلُ الغرور و قصورُهم انظر

فی قبورهم لتعتبر بما جعلناها عبرةً للنّاظرين * لو تأخذک نفحات

الوحي لتفرُّ مِنَ الملک مقبلاً إلی الملکوت و تنفق ما عندک للتّقرّب

الی هذا المنظر الکريم * و امر نموديم يکی از ملأ حضرت روح

اين لوح را ارسال دارد و او ذکر نمود لوح و ترجمه آن را

ارسال داشتم * العلم عند اللّه العزيز العلّام *

و يکی از اجزاء هيکل لوح حضرت امپراطور روس أيّده اللّه تبارک و تعالی است *

يا ملکَ الرّوس اسمع نداءَ اللّه الملک القدّوس و أقبل الی الفردوس

المقرّ الّذی فيه استقرّ من سمّي بالاسماء الحسنی بين الملأ الأعلی

و فی ملکوت الانشاء باسم اللّه البهيّ الأبهی * إيّاک أن يحجبَک

شیءٌ عن التّوجّه الی ربّک الرّحمن الرّحيم * إنّا سمعنا ما ناديت به

مولاک فی نجواک لذا هاج عرف عنايتی و ماج بحر رحمتي أجبناک

ص ٤٣

بالحقّ انّ ربّک هو العليم الحکيم * قد نصرنی أحدُ سفرائِک

اذ کنتُ فی سجن الطّاء تحت السّلاسل و الاغلال * بذلک کتبَ اللّه

لک مقاما لم يحطْ به علمُ أحد الّا هو * إيّاک أن تبدّل هذا

المقام العظيم ( الی أن قلنا ) قد أتی الأب و الابن فی الواد المقدّس

يقول * لبّيک أللّهمّ لبّيک و الطّور يطوف حول البيت و الشّجر

ينادی بأعلی النّداء قد أتی الوهّابُ راکبا علی السّحاب * طوبی

لمن تقرّب اليه ويل للمبعدين * قم بين النّاس بهذا الامر المبرم ثمّ

ادع الأمم الی اللّه العزيز العظيم * لا تکن من الّذين کانوا ان يدعوا

اللّه باسم من الاسماء فلمّا أتی المسمّی کفروا به و أعرضوا عنه إلی

أن أفتوا عليه بظلم مبين * انظر ثمّ اذکر الأيّامَ الّتی فيها أتی

الرّوحُ و حکم عليه هيرودس * قد نصر اللّه الرّوحَ بجنود الغيب

و حفظه بالحقّ و أرسله إلی أرض أخری وعداً من عنده إنّه هو

الحاکم علی ما يريد * انّ ربّک يحفظ من يشاء لو يکون فی قطب

البحر أو فی فم الثّعبان أو تحت سيوف الظّالمين ( الی أن قلنا )

اسمع ندائی مرّة أخری من شطر سجنی ليخبرک بما ورد علی جمالی

من مظاهر جلالی و تعرف صبری بعد قدرتی و اصطباري بعد

اقتداری * و عمری لو تعرف ما نزّل من قلمی و تطّلع علی خزائن

أمری و لآلئ أسراری فی بحور أسمائی و أواعی کلماتی لتفدی بنفسک

ص ٤٤

فی سبيل اللّه شوقاً إلی ملکوته العزيز المنيع * اعلم جسمی تحت

سيوف الاعداء و جسدی فی بلاء لا يحصی و لکنّ الرّوح فی بشارة

لا يعادلها فرحُ العالمين *

و همچنين بعضی از آيات لوح حضرت ملکه أيّدها اللّه تبارک

و تعالی ذکر ميشود * مقصود آنکه شايد نفحات وحی آن جناب را

اخذ نمايد و لوجه اللّه بر خدمت امر قيام کنند و آنچه از الواح

حضرات ملوک وفّقهم اللّه نرسيده برسانند * اين امر عظيم است

اين خدمت عظيم * در آن ارض علمای اعلام بسيارند از جمله حضرات

سادات که در بزرگی و شأن معروفند با ايشان مشورت نمائيد

و آنچه از قلم اعلی جاری شده بنمائيد شايد بر اصلاح عالم و تهذيب

نفوس امم مؤيّد شوند و ضغينه و بغضای مکنونه مخزونه در افئده را

بکوثر نصائح الهی ساکن نمايند * اين توفيق را از حقّ ميطلبيم

و ليس هذا عليه بعزيز *

يا أيّتها الملکة فی لندن اسمعی نداءَ ربّکِ مالک البريّة من السّدرة

الالهيّة إنّه لا إله إلّا أنا العزيز الحکيم * ضَعی ما علی الأرض

و زيّنی رأسَ الملک باکليل ذکر ربّکِ الجليل * إنّه قد أتی فی العالم

بمجده الأعظم و کمل ما ذُکِرَ فی الانجيل * قد تشرّف برّ الشّام

بقدوم ربّه مالک الأنام و أخذ سکر خمر الوصال شطر الجنوب

ص ٤٥

و الشّمال * طوبی لمن وجد عرف الرّحمن و أقبل الی مشرق الجمال

فی هذا الفجر المنير * قد اهتزّ المسجدُ الأقصی من نسمات ربّه

الأبهی و البطحاءُ من نداء اللّه العليّ الأعلی و کلّ حصاة منها

تسبّح الرّبَّ بهذا الاسم العظيم ( إلی أن قلنا ) إنّا نذکرکِ لوجه

اللّه و نحبّ أن يعلوَ اسْمکِ بذکر ربّکِ خالق الارض و السّماء إنّه

علی ما أقول شهيد * قد بلغنا أنّک منعتِ بيع الغلمان و الاماء هذا

ما حکم به اللّه فی هذا الظّهور البديع * قد کتبَ اللّهُ لکِ جزاءَ

ذلک إنّه موفّی أجورَ المحسنات و المحسنين ان تتّبعی ما أرسل

اليکِ من لدن عليم خبير * إنّ الّذی أعرضَ و استکبر بعد ما جاءته

البيّناتُ من لدن منزل الآيات لَيُحْبِطُ اللّه عملَه إنّه علی کلّ شیء

قدير * إنّ الأعمالَ تقبل بعد الاقبال * من أعرض عن الحقّ إنّه

من أحجب الخلق کذلک قدّر من لدن عزيز قدير * و سمعنا انّک

أَودعْتِ زِمامَ المشاورةِ بأيادی الجمهور نعم ما عَمِلْتِ لأنّ بها تستحکم

أصول أبنية الأمور و تطمئنّ قلوب من فی ظلّکِ من کلّ وضيع

و شريف * و لکن ينبغی لهم أن يکونوا امناءَ بين العباد و يرون

أنفسهم وکلاءَ لمن علی الارض کلّها هذا ما وُعظوا به فی اللّوح من

لدن مدبّر حکيم * و اذا توجّه أحدٌ الی المجمع يحوّل طَرْفَه الی

الافق الأعلی و يقول * يا الهی أسألک باسمک الأَبهی أن تؤيّدنی

ص ٤٦

علی ما تصلح به أمور عبادک و تعمر به بلادک إنّک أنت علی کلّ

شیء قدير * طوبی لمن يدخل المجمعَ لوجه اللّه و يحکم بين النّاس بالعدل

الخالص ألا إنّه من الفائزين * يا أصحابَ المجالس هناک و فی ديار

أخری تدبّروا و تکلّموا فيما يصلح به العالم و حاله لو کنتم من المتوسّمين *

انظروا العالم کهيکل إنسان إنّه خلِقَ صحيحاً کاملاً إعترَتْهُ

الأمراضُ بالأسباب المختلفة المتغايرة و ما طابتْ نفسُه يوما بل

اشتدّ مرضه بما وقع تحت تصرّف المتطبّبين الّذين رکبوا مطيّةَ

الهوی و کانوا من الهائمين الّا من شاء اللّه ربّ العالمين * و ان

طاب عضو من أعضائه فی عصر من الأعصار بطبيب حاذق

بَقِيَتْ أعضَاءٌ أخری فيما کان * کذلک ينبئکم العليم الخبير * و اليوم

نراه تحت أيادي الّذين أخذهم سکر خمر الغرور بحيث لا يعرفونَ

خيرَ أنفسهم فکيف هذا الأمر الأوعر الخطير ( إلی أن قلنا )

و ما جعله اللّه الدّرياق الأعظم و السّبب الأتمّ لصحّته هو اتّحاد من

علی الأرض علی أمر واحد و شريعة واحدة * هذا لا يمکن أبداً الّا

بطبيب حاذق کامل مؤيّد * لعمری هذا هو الحقّ و ما بعده الّا

الضّلال المبين * کلّما أتی ذاک السّبب الأعظم و أشرق ذاک النّور

من مشرق القِدمِ منعه المتطبّبون و صاروا سحاباً بينه و بين العالم

لذا ما طاب مرضُهُ و بقي فی سقمه الی الحين * إنّهم لم يقدروا علی

ص ٤٧

حفظه و صحّته و الّذی کان مظهَرَ القدرة بين البريّة مُنعَ عمّا أراد

بما اکتسبتْ أيدی المتطبّبين * انظروا فی هذه الأيّام الّتی أتی

جمالُ القدم بالاسم الأعظم لحياة العالم و اتّحادهم إنّهم قاموا عليه

بأسياف شاحذة و ارتکبوا ما فزع به الرّوح الأمين * إلی أن

جعلوه مسجونا فی أخرب البلاد و انقطعت عن ذيله أيادی المقبلين *

اذا قيل لهم أتی مُصلحُ العالم قالوا قد تحقّق إِنّه من المفسدين مع

أنّهم ما عاشروه و يرون أنّه ما حفظ نفسَه فی أقلَّ من حين کان

فی کلّ الأحيان بين أيادی أهل الطّغيان * مرةً حبسوه و طوراً

أخرجوه و تارةً أداروا به البلاد * کذلک حکموا علينا و اللّه بما أقول

عليم * اين نسبت فساد همان نسبت فساديست که از قبل فراعنه

بحضرت کليم اللّه داده‌اند * اقرأ ما انزله الرّحمن فی الفرقان قوله

تبارک و تعالی ( و لقد أرسلنا موسی بآياتِنا و سلطان مبين الی فرعون

و هامان و قارون فقالوا ساحر کذّاب * فلمّا جاءهم بالحقّ من عندنا

قالوا اقتلوا أبناء الّذين آمنوا معه و استحيوا نساءَهم و ما کيد

الکافرين الّا فی ضلال * و قال فرعون ذرونی أقتل موسی وَ لْيَدْعُ

ربَّه إنّی أخاف أن يبدِّلَ دينَکم أو أن يظهر فی الارض الفساد *

و قال موسی انّی عذت بربّی و ربّکم من کلّ متکبّر لا يؤمن بيوم

الحساب ) لازال مصلح عالم را مفسد دانسته‌اند و گفته‌اند آنچه را

ص ٤٨

که کلّ شنيده‌اند * هر هنگام نيّر ظهور از افق سماء اراده

الهی اشراق نمود جمعی بانکار و برخی باعراض و حزبی بمفتريات

تمسّک جستند و عباد را از شريعه عنايت مالک ايجاد محروم

ساختند * چنانچه حال نفوسيکه اين مظلوم را نديده‌اند و معاشرت

نکرده‌اند گفته و ميگويند آنچه را که آن جناب شنيده و ميشنوند *

بگوئيد ای قوم امروز آفتاب بيان از افق سماء فضل مشرق

و نور ظهور مکلّم طور امام اديان ساطع و لامع صدر و قلب و سمع

و بصر را بکوثر بيان رحمن مقدّس و مطهّر سازيد و بعد توجّه

نمائيد لعمر اللّه از جميع اشياء نداء قد أتی الحقّ اصغا کنيد

طوبی للمنصفين و هنيئا للمقبلين * از جمله نسبت بسدره مبارکه

گفته‌اند آنچه را که هر عالم بصيری و هر عارف خبيری بر کذبش

گواهی دهد * البتّه آن جناب آياتی که در باره حضرت کليم نازل

شده ملاحظه و قرائت نموده‌اند قوله تبارک و تعالی ( قال أ لم نُرَبّکَ

فينا وليداً و لبثتَ فينا من عمرک سنين و فعلتَ فَعْلَتَکَ الّتی

فعلتَ و أنت من الکافرين * قال فعلتها إِذاً و أنا من الضّالّين *

ففررت منکم لمّا خفتکم فوهب لی ربّی حکْماً و جعلني مِنَ المرسلين )

)و در مقام ديگر ) قوله تبارک و تعالی ( و دخلَ المدينةَ علی حين

غفلة من أهلها فوجد فيها رجلين يقْتتِلانِ هذا مِنْ شيعته و هذا منْ

ص ٤٩

عدوّه فاستغاثه الّذی من شيعته علی الّذی من عدوّه فوَکزهُ

موسی فَقَضی عليه قال هذا من عمل الشّيطان إنّه عدوّ مضلٌّ

مبين * قال ربّ إنّی ظلمتُ نفسی فاغْفرْ لی فغفر لَه إنّه هو الغفور

الرّحيم * قال ربّ بما أنعمتَ عليّ فلن أکونَ ظهيراً للمجرمين *

فأصبحَ فی المدينة خائفاً يترقّبُ فاذا الّذی اسْتنصرَه بالأمس

يستصرخهُ قال له موسی إنّک لغويّ مبين * فلمّا أن أراد أن

يبطش بالّذی هو عدوّ لهما قال يا موسی أ تريد أن تقتلنی کما قتلتَ

نفساً بالأمس إنْ تريد الّا أن تکونَ جبّارا فی الأرض و ما تريد

أن تکونَ من المصلحين ) * حال سمع و بصر مقدّس و مطهّر لازم

که بعدل و انصاف تمسّک نمايد * حضرت کليم هم بظلم و گمراهی

اقرار نموده و همچنين بخوف و فرار و عصيان و طلب مغفرت

از حقّ جلّ جلاله کرده و بآن فائز گشت *

يا شيخ حقّ جلّ جلاله هر حين بمظاهر نفسش ظاهر با عَلَم

يفعل ما يشاء و يحکم ما يريد آمده ليس لأحد أن يقولَ لمَ و بمَ

و مَنْ قال إنّه أعرض عن اللّه ربّ الأرباب * در ايّام ظهور اين

امور ظاهر و موجود چنانچه در باره اين مظلوم هم گفته‌اند آنچه را

که مقرّبين و مخلصين بر کذبش گواهی داده و ميدهند * لعمر اللّه

اين ذيل مقدّس بوده و هست اگر چه حال جمعی اراده نموده‌اند

ص ٥٠

آن را بمفتريات کذبه نالايقه بيالايند و لکنّ اللّهَ يعلم

و هم لا يعلمون * نفسيکه بقدرت و قوّت الهی مقابل جميع

احزاب عالم قيام نمود و کلّ را بافق اعلی دعوت فرمود او را

انکار نموده‌اند و نفوسيکه لازال خلف استار و احجاب

ساکن و بحفظ خود مشغول بآن نفوس تمسّک جسته‌اند * حال

هم جمعی بکذب و افتراء مشغول قصدی جز ادخال شبهات در

افئده و قلوب نداشته و ندارند * هر نفسی از مدينه کبيره باين

ارض توجّه مينمايد فوراً بسيّاله برقيّه خبر ميدهند که وجهی

سرقت نموده و بعکّا رفته * شخصی عالم و کامل و فاضل در آخر

عمر بارض مقدّسه توجّه نموده و مقصودش اعتکاف بوده در باره

او نوشته‌اند آنچه را که زفرات مخلصين و مقرّبين مرتفع * اين

مظلوم را مرحوم مغفور حضرت مشير الدّوله ميرزا حسين خان

غفر اللّه له شناخته بود و البتّه نزد اوليای دولت تفصيل ورود

اين مظلوم را در آستانه و اقوال و اعمالش را ذکر فرموده * يوم

ورود ميهماندار دولت حاضر و ما را به محلّی که مأمور بود برده

فی الحقيقه کمال محبّت و عنايت از جانب دولت نسبت باين مظلومان

ظاهر و مشهود * يوم ديگر شاهزاده شجاع الدّوله و ميرزا صفا

بنيابت مرحوم مغفور مشير الدّوله وزير مختار تشريف آوردند

ص ٥١

و همچنين بعضی از وزرای دولت عليّه از جمله مرحوم کمال پاشا

و بعضی ديگر * و اين مظلوم متوکّلا علی اللّه من غير ذکر حاجت

و مطلبی چهار شهر در آن ارض بوده و اعمالش نزد کلّ معلوم

و مشهود * لا ينکرها الّا کلّ مبغض کذّاب * من عرف اللّه

لم يعرفْ دونه * دوست نداشته و نداريم امثال اين امور را ذکر

نمائيم * بعضی از بزرگان ايران هر هنگام وارد آن مدينه شده‌اند

درب خانه ها لأجل شهريّه و انعام کمال جدّ و جهد را مبذول

داشته‌اند و اين مظلوم اگر سبب اعزاز نبوده علّت ذلّت هم

نشده * و اين عمل حضرت مرحوم مغفور أعلی اللّه مقامَه نظر

بدوستی اين مظلوم نبوده بلکه نظر بمقتضيات حکمت و خدمتی

که سرّاً در نظر داشته‌اند بوده * شهادت ميدهم که در خدمت

دولت امين بوده بشأنيکه خيانت را در عرصه‌اش راهی

و مقامی نبوده * و سبب ورود اين مظلومان در سجن اعظم هم

او بوده و لکن چون در عمل خود صادق بود لائق ذکر

خير است * اين مظلوم لازال همّش و قصدش ارتفاع و ارتقاء دولت

و ملّت بوده نه ارتفاع مقام خود * حال جمعی جمعی را جمع نموده‌اند

و بر هتک حرمت اين مظلوم قيام کرده‌اند * و لکنّ المظلوم

يسأل اللّه تبارک و تعالی أن يؤيّدَهم علی الرّجوع و يوفّقهم علی تدارک

ص ٥٢

مافات عنهم و الانابة لدی باب عطائه إنّه هو الغفور الرّحيم *

يا شيخ إنّ قلمی ينوح لنفسی و اللّوح يبکی بما ورد عليّ من الّذی

حفظناه فی سنين متواليات و کان أن يخدم أمام وجهی فی اللّيالی

و الأيّام الی أن أغواه أحدُ خدّامی الّذی سُمّي بسيّد محمّد يشهد

بذلک عباد موقنون الّذين هاجروا معی من الزّوراء الی أن

وردنا فی هذا السّجن العظيم * و ورد منهما عليّ ما صاح به کلّ

عالم و ناح به کلّ عارف و ذرفت دموع المنصفين * نسأل اللّه أن

يؤيّد الغافلين علی العدل و الانصاف و يُعَرِّفَهُمْ ما غفلوا عنه إنّه

هو الفضّال الکريم * أی ربّ لا تمنع عبادَک عَن باب فضلک

و لا تطردهم عن بساط قربک * أيّدهم علی کشف سبحات الجلال

و خَرْقِ حجبات الأوهام و الآمال * إنّک أنت الغنِيُّ المتعال

لا إله إلّا أنت العزيز الفضّال *
قسم بآفتاب برهان که از افق سماء ايقان اشراق نموده

اين مظلوم در ليالی و ايّام بتهذيب نفوس مشغول تا آنکه نور

دانائی بر تاريکی نادانی غلبه نمود *
يا شيخ مکرّر ذکر شده و ميشود چهل سنه بعنايت الهی

و اراده قويّه نافذه ربّانی حضرت سلطان أيّده اللّه را نصرت

نموديم نصرتيکه نزد مظاهر عدل و انصاف ثابت و محقّق است

ص ٥٣

و لا ينکرها الّا کلّ معتد أثيم و کلّ مبغض مريب * عجب

آنکه وزراء دولت و امناء ملّت الی حين باين خدمت ظاهر مبين

ملتفت نشده‌اند و يا شده‌اند نظر بحکمت ذکر نفرموده‌اند * قبل

از اربعين هر سنه ما بين عباد مجادله و محاربه ظاهر و قائم و بعد

بجنود حکمت و بيان و نصيحت و عرفان کلّ بحبل متين صبر

و ذيل منير اصطبار تمسّک جستند و تشبّث نمودند بشأنيکه آنچه

بر اين حزب مظلوم وارد شد تحمّل کردند و بحقّ گذاشتند مع

آنکه در مازندران و رشت جمع کثيری را ببدترين عذاب معذّب

نمودند * از جمله حضرت حاجی نصير که فی الحقيقه نوری بود

مشرق از افق سماء تسليم * بعد از شهادت چشم او را کندند

و دماغش را بريدند و ظلم بمقامی رسيد که اهل ممالک خارجه

گريستند و نوحه نمودند و در باطن از برای عيال و صغار بعضی

در اطراف ممالک اعانت نمودند * يا شيخ قلم حيا ميکند از ذکر

آنچه واقع شده * و در ارض صاد نار ظلم مشتعل بشأنيکه هر

منصفی نوحه نمود * لعمرک از مدائن علم و معرفت نحيب و بکاء

مرتفع بقسميکه اکباد اهل برّ و تقوی محترق * نورين نيّرين

حسنين در آن ارض رايگان جان فدا نمودند دولت و ثروت

و عزّت ايشانرا منع ننمود * أللّه يعلم ما وردَ عليهما و القوم أکثرهم

ص ٥٤

لا يعلمون * و قبل از ايشان جناب کاظم و مَنْ مَعَهُ و در آخر

حضرت اشرف کلّ شربت شهادت را بکمال شوق و اشتياق

نوشيدند و برفيق اعلی شتافتند * و همچنين در عهد سردار

عزيز خان جناب عارف باللّه ميرزا مصطفی وَ مَنْ مَعَهُ را اخذ

نمودند و برفيق اعلی و افق ابهی فرستادند * باری در هر بلدی

آثار ظلم ظاهر و مشهود ظلميکه شبه و مثل نداشته مع ذلک نفسی

بر دفاع قيام ننمود * در حضرت بديع که حامل لوح حضرت

سلطان بوده تفکّر نما که چگونه جان داد * آن فارس مضمار انقطاع

اکليل ثمين حيات را نثار دوست يکتا نمود *

يا شيخ اگر اين امور انکار شود کدام امر لائق اقرار است بيّن

لوجه اللّه و لا تکن من الصّامتين * حضرت نجفعلی را اخذ نمودند

و با کمال جذب و شوق قصد مقام شهادت نمود و باين کلمه ناطق

)ما بها و خون بها را يافتيم ) اين بگفت و جان داد * در اشراق

و تجلّی نيّر انقطاع که از شطر اعلای قلب ملّا عليجان اشراق نمود

نظر نمائيد نفحات کلمه عليا و اقتدار قلم اعلی بشأنی جذبش کرد

که ميدان شهادت و ايوان عشرت نزدش يکسان بل الأُولی

أَوْلی * در جناب ابا بصير و سيّد اشرف زنجانی تفکّر نمائيد *

امّ اشرفرا حاضر نمودند که ابنش را نصيحت نمايد ترغيب نمود

ص ٥٥

إلی أن فاز بالشّهادة الکبری * يا شيخ اين حزب از خليج اسماء

گذشته‌اند و بر شاطی بحر انقطاع خرگاه برافراشته‌اند * ايشان

صد هزار جان رايگان نثار نمايند و بما أراده الأعداء تکلّم ننمايند

بارادة اللّه متمسّکند و از ما عند القوم فارغ و آزاد سر دادند

و کلمه نالائقه نگفتند * تفکّر نمائيد گويا از بحر انقطاع نوشيده‌اند

زندگی دنيا ايشانرا از شهادت در سبيل الهی منع ننمود *

در مازندران جمع کثيری از عباد اللّه را تمام نمودند حاکم بمفتريات

جمعی را تاراج کرد * از جمله ذکر نمود حضرات اسلحه جمع

کرده‌اند و بعد از تفحّص ملاحظه شد يک لوله تفنگ من غير

اسباب بوده * سبحان اللّه اين حزب بسلاح محتاج نه چه که

کمر همّت لأجل اصلاح عالم بسته‌اند * جندشان اعمال طيّبه

سلاحشان اخلاق مرضيّه و سردارشان تقوی اللّه * طوبی لمن

أنصف * لعمر اللّه اين حزب از صبر و سکون و تسليم و رضا مظاهر

عدل شده‌اند و در اصطبار بمقامی رسيده‌اند که کشته شده‌اند

و نکشته‌اند مع آنکه بر مظلومهای ارض وارد شد آنچه که تاريخ

عالم شبه آن را ذکر ننموده و چشم امم مثلش را نديده * آيا

سبب آنکه اين بلايای عظيمه را قبول نموده‌اند و در دفع آن

دست در نياورده‌اند چه بوده و علّت تسليم و سکون چه ؟ سبب

ص ٥٦

منع قلم اعلی در صباح و مساء و اخذ زمام امور بقدرت و قوّت

مولی الوری * در ابا بديع تفکّر نمائيد آن مظلوم را اخذ نمودند

و بسبّ و لعن اين مظلوم امر کردند * و لکن بعنايت الهی و رحمت

ربّانی شهادت اختيار نمود و بآن فائز گشت * إن تعدّوا الشّهداءَ

فی سبيل اللّه لا تحصوهم * در حضرت سيّد اسماعيل عليه سلام

اللّه و عنايته نظر نمائيد که قبل از فجر باب بيت را با عمّامه خود

جاروب نمود و بعد در کنار شطّ مقبلاً الی البيت بدست خود

جان نثار نمود * در نفوذ کلمه نظر نما جميع اين نفوس را اوّل بسبّ

و لعن امر نمودند و لکن هيچ کدام اراده خود را بر ارادة اللّه

مقدّم نداشت *

يا شيخ از قبل حضرت ذبيح يکنفس بوده و حال اين مظلوم

ظاهر نمود از برای شما آنچه را که علّت حيرت منصفين است *

أَنْصِفْ باللّه و قم علی خدمة ربّک إنّه يجزيک جزاءً لا تعادله

کنوز الأرض و لا خزائن الملوک و السّلاطين * توکّل فی کلّ

الأمور علی اللّه و فوّضها اليه إنّه يعطيک أجراً کان فی الکتاب

عظيماً * و در اين دو روزه عمر باعمالی مشغول شو که عَرْفِ رضا

از آن متضوّع گردد و بطراز قبول مزيّن شود * حضرت بلال حبشی

چون عملش مقبول افتاد سين او از شين عالم سبقت
ص ٥٧

گرفت * امروز بايد جميع احزاب بنور اتّحاد و اتّفاق منوّر

گردند * باری کبر و غرور بعضی از احزاب عالم دانائی را خراب

کرده و بيت عدل و داد را ويران نموده *

يا شيخ وارد شد بر اين مظلوم آنچه که شبه و مثل نداشته و کلّ را

بکمال تسليم و رضا لأجل تهذيب نفوس و ارتفاع کلمة اللّه حمل

نموديم * در ايّاميکه در سجن ارض ميم بوديم ما را يک يوم بدست

علما دادند ديگر معلومست که چه وارد شد * و اگر وقتی آن جناب

در انبار حضرت سلطان وارد شوند از نائب و رئيس آن محلّ

بطلبند که آن دو زنجير را که يکی بقره کهر و يکی بسلاسل

معروفست بنمايند * قسم بنيّر عدل که چهار شهر اين مظلوم

در يکی از اين دو معذّب و مغلول *

وَ حُزْنِی مَا يَعْقُوبُ بثَّ أَقَلُّهُ * و کُلّ بلا أيّوبَ بعْضُ بليّتی

و همچنين در شهادت حاجی محمّد رضا در مدينه عشق تفکّر

نمائيد ظالمهای عالم بر آن مظلوم وارد آوردند آنچه را که بعضی از

ملل خارجه گريستند و نوحه نمودند چه که از قرار مذکور و معلوم

سی و دو زخم بر جسد مبارکش وارد مع ذلک احدی از امر تجاوز ننمود

و دست در نياورد در هر حال حکم کتاب را بر اراده خود مقدّم

داشتند مع آنکه در آن مدينه جمعی از اين حزب بوده و هستند *

ص ٥٨

استدعا آنکه حضرت سلطان أيّده اللّه تبارک و تعالی در اين

امور بنفسه تفکّر فرمايند و بعدل و انصاف حکم نمايند مع آنکه

در اکثری از بلاد ايران در اين سنين اخيره اين حزب کشته

شدند و نکشتند مشاهده ميشود بغضای افئده بعضی زياده

از قبل ظاهر * و از سيّد اعمال شفاعت مظلومها از اعداء نزد امراء

بوده البتّه بسمع بعضی رسيده که حزب مظلوم در آن مدينه نزد

حاکم از قاتلها شفاعت نمودند و تخفيف طلب کردند * فاعتبروا يا اولی الأبصار *

يا شيخ اين آيات محکمات در يکی از الواح از قلم ابهی نازل *

يا عَبْدُ اسْمعْ نداءَ المظلومِ الّذی حَمَلَ الشّدائدَ و البلايا فی سبيل

اللّه مالک الأسماء الی ان سُجِنَ فی ارض الطّاء إنّه دعا النّاسَ الی

الجنّة العليا و هم اخذوه و داروا به فی المدن و الدّيار * کم من ليل

طار النّومُ من عيون احبّائی حبّا لنفسی و کم من يوم قام عليّ

الأحزابُ * مَرّةً رأيت نفسی علی أعلی الجبال و أخری فی سجن

الطّاء فی السّلاسل و الأغلال * لعمرُ اللّه قد کنتُ شاکراً ناطقاً

ذاکراً مُتوجّهاً راضياً خاضعاً خاشعاً فی کلّ الأحوال * کذلک

مضت ايّامی الی ان انتهت الی هذا السّجن الّذی به تزلزلت

الأرضُ و ناحت السّموات * طوبی لعبد نبذ الظّنون اذ اتی المکنون

ص ٥٩

برايات الآيات * إنّا اخبرنا النّاسَ بهذا الظّهور الأعظم و لکن

القومَ فی سکر عجاب * عند ذلک ارتفع النّداء من شطر الحجاز

نادتْ و قالتْ طوبی لکِ يا عکّاءُ بما جعلکِ اللّهُ مطلع ندائه الأحلی

و مشرق آياته الکبری و نعيماً لکِ بما استقرّ عليک کرسيُّ العدل

و اشرق من افقکِ نيّر العناية و الألطاف * طوبی لمنصف أنصفَ

فی هذا الذّکر الأعظم و ويل لکلّ غافل مرتاب * و بعد از

شهادت بعضی از شهداء لوح برهان از سماء امر مالک اديان نازل

) هو المقتدر العليم الحکيم )

قد أحاطتْ ارياحُ البغضاء سفينةَ البطحاء بما اکتسبتْ

ايدی الظّالمين * يا ايّها المشهور بالعلم قد افتيتَ علی الّذين ناح لهم

کتبُ العالم و شهد لهم دفاترُ الأديان کلُّها و إنّک أنت يا ايّها البعيد

فی حجاب غليظ * تاللّه قد حکمتَ علی الّذين بهم لاح افق الايمان *

يشهد بذلک مطالع الوحی و مظاهر امر ربّک الرّحمن الّذين انفقوا

ارواحَهم و ما عندهم فی سبيله المستقيم * قد صاح من ظلمک دينُ

اللّه فيما سواه و إنّک تلعب و تکون من الفرحين * ليس فی قلبی

بغضک و لا بغضُ احد من العباد انّ العارفَ يراک و امثالکَ فی

جهل مبين * انّک لو اطّلعتَ علی ما فعلتَ لألقيتَ نفسک فی النّار

او خرجت من البيت متوجّهاً الی الجبال و نحتَ إلی ان رجعتَ

ص ٦٠

الی مقام قدّر لک من لدن مقتدر قدير * يا ايّها الموهوم أخرق

حجبات الظّنون و الأوهام لتری شمسَ العلم مشرقة من هذا

الأفق المنير * قد قَطَعتَ بضعةَ الرّسولِ و ظننتَ أنّک نصرتَ

دينَ اللّه کذلک سوّلتْ لک نفسُک و أنتَ من الغافلين * قد

احترق من فعلک قلوبُ الملأ الأعلی و الّذين طافوا حولَ أمرِ

اللّه ربّ العالمين * قد ذاب کبد البتول من ظلمک و ناح أهلُ

الفردوس فی مقام کريم * أنصفْ باللّه بأيّ برهان استدلّ علماءُ

اليهود و أفتوْا به علی الرّوح اذ أتی بالحقّ و بأيّ حجّة أنکرَ

الفريسيّون و علماء الأصنام إذ أتی محمّدٌ رسولُ اللّه بکتاب حکم بين

الحقّ و الباطل بعدل أضاء بنوره ظلمات الأرض و انجذبت قلوبُ

العارفين * و انّک استدللتَ اليومَ بما استدلّ به علماءُ الجهل فی

ذاک العصر يشهد بذلک مالک مصر الفضل فی هذا السّجن العظيم *

إنّک اقتديتَ بهم بل سبقتهم فی الظّلم و ظننتَ أنّک نصرتَ الدّين

و دفعتَ عن شريعة اللّه العليم الحکيم * و نفسهِ الحقّ ينوح من

ظلمک النّاموسُ الأکبر و تصيحُ شريعةُ اللّه الّتي بها سرَتْ

نسمات العدل علی من فی السّموات و الأرضين * هل ظننتَ انّک

ربحتَ فيما أفتيتَ لا و سلطان الأسماء يشهد بخسرانک من عنده

عِلمُ کُلّ شیء فی لوح حفيظ * يا أيّها الغافل انّک ما رأيتني و ما

ص ٦١

عاشرتَ و ما آنستَ معی فی أقلَّ من آن فکيف أمرتَ النّاس

بسبّی هل اتّبعتَ فی ذلک هواک أم مولاک ؟ فأت بآية إن أنتَ

من الصّادقين * نشهد انّک نبذتَ شريعةَ اللّه وراءَک و أخذتَ

شريعةَ نفسک إنّه لا يعزب عن علمه من شیء إنّه هو الفرد الخبير *

يا أيّها الغافل إسمعْ ما أنزله الرّحمن فی الفرقان ( لا تقولوا لِمنْ

ألقی إليکم السّلامَ لستَ مؤمناً ) کذلک حکم من في قبضته

ملکوت الأمر و الخلق إن أنتَ من السّامعين * إنّک نبذتَ

حکم اللّه و أخذتَ حکم نفسک فويل لک يا أيّها الغافل المريب * إنّک

لو تنکرنی بأيّ برهان يثبُتُ ما عندک ؟ فأت به يا أيّها المشرک باللّه

و المعرض عن سلطانه الّذی أحاط العالمين * اعلم أنّ العالم من

اعترف بظهوری و شرب من بحر علمی و طار فی هواء حبّي و نبذ

ما سوائی و أخذ ما نزّل من ملکوت بيانی البديع * إنّه بمنزلة

البصر للبشر و روحِ الحيوان لجسد الامکان تعالی الرّحمن الّذی

عرّفه و أقامه علی خدمة أمره العزيز العظيم * يصلّي عليه الملأُ

الأعلی و أهل سرداق الکبرياء الّذين شربوا رحيقی المختوم باسمی

القويّ القدير * انّک إنْ تَکُ من أهل هذا المقام الأعلی فأت

بآية من لدی اللّه فاطر السّماء * و إن عرفْتَ عجزَ نفسک خُذ أعنّةَ

هواک ثمّ ارجع الی مولاک لعلّ يکفّرُ عنک سيّئاتِک الّتی بِهَا

ص ٦٢
احترقت أوراقُ السّدرة و صاحت الصّخرةُ و بکت عيون

العارفين * بک انشقّ سِترُ الرّبوبيّة و غَرِقت السّفينة و عُقرَت

النّاقةُ و ناح الرّوحُ فی مقام رفيع * أ تعترض علی الّذی أتاک بما عندک

و عند أهل العالم من حجج اللّه و آياته إفتح بصرَک لتری المظلومَ

مشرقاً من أفق ارادة اللّه الملک الحقّ المبين * ثمّ افتح سمعَ فؤادک

لتسمع ما تنطق به السّدرةُ الّتی ارتفعت بالحقّ من لدی اللّه العزيز

الجميل * إنّ السّدرةَ مع ما ورد عليها من ظلمک و اعتساف أمثالک

تنادی بأعلی النّداء و تدعو الکلَّ الی سدرة المنتهی و الأفق

الأعلی * طوبی لنفس رأت الآية الکبری و لأذن سمعت نداءَها

الأحلی و ويل لکلّ معرض أثيم * يا أيّها المعرض باللّه لو تری

السّدرةَ بعين الانصاف لَتری آثارَ سيوفک فی أفنانها و أغصانها

و أوراقها بعد ما خلقک اللّه لعرفانها و خدمتها تفکّر لعلّ تطّلع

بظلمک و تکون من التّائبين * أ ظننتَ انّا نخاف من ظلمک ؟ فاعلم

ثمّ أيقن انّا فی أوّل يوم فيه ارتفع صريرُ القلم الأعلی بين الأرض

و السّماء أنفقنا أرواحنا و أجسادنا و أبنائَنا و أموالنا فی سبيل اللّه

العليّ العظيم و نفتخر بذلک بين أهل الانشاء و الملأ الأعلی يشهد

بذلک ما ورد علينا فی هذا الصّراط المستقيم * تاللّه قد ذابت

الأکبادُ و صُلِبت الأجساد و سُفکت الدّماء و الأبصار کانت

ص ٦٣

ناظرة الی أفق عناية ربّها الشّاهد البصير * کلّما زاد البلاء زاد أهل

البهاء فی حبّهم قد شهد بصدقهم ما أنزله الرّحمن فی الفرقان بقوله

)فتمنّوا الموتَ ان کنتم صادقين ) * هل الّذی حفظَ نفسَه خلفَ

الأحجاب خيرٌ أم الّذی أنفقها فی سبيل اللّه ؟ أنصف و لا تکن

فی تيه الکذب من الهائمين * قد أخذهم کوثرُ محبّة الرّحمن علی شأن

ما منعتهم مدافعُ العالم و لا سيوف الأمم عن التّوجّه الی بحر

عطاء ربّهم المعطی الکريم * تاللّه ما أعجزنی البلاء و ما أضعفني

اعراض العلماء نطقتُ و أنطقُ أمامَ الوجوه قد فُتحَ بابُ الفضل

و أتی مطلعُ العدل بآيات واضحات و حجج باهرات من لدی اللّه

المقتدر القدير * إِحْضرْ بين يدی الوجه لتسمع أسرارَ ما سمعه ابن

عمران فی طور العرفان * کذلک يأمرک مشرق ظهور ربّک الرّحمن

من شطر سجنه العظيم * عند ذلک ارتفع نداء الفطرة مرّة أخری

و حنينُها و تقول انّ الطّورَ ينادی و يقول يا ملأ البيان اتّقوا الرّحمن

انّی فزت بمکلّمی و أخذ جذبُ فرحی حصاةَ الأرض و ترابَها

و السّدرة تقول يا ملأ البيان أنصفوا فيما ظهر بالحقّ قد ظهرت

النّار الّتی أظهرها اللّه للکليم يشهد بذلک کلّ ذی بصر عليم *

يا شيخ بعضی از شهدای اين ظهور ذکر شد و همچنين بعضی

از آيات که در ذکر ايشان از ملکوت بيان نازل اميد آنکه

ص ٦٤

منقطعاً عن العالم در آنچه ذکر شده تفکّر فرمايند * حال در

ميرزا هادی دولت آبادی و صاد اصفهانی در ارض طا تفکّر لازم *

اوّل بمجرّد آنکه شنيد او را بابی گفته‌اند اضطراب اخذش نمود

بشأنيکه وقار و سکون مفقود گشت بر منابر ارتقا جست و نطق

نمود بکلماتيکه سزاوار نبود * لازال گِلپارهای عالم محض حبّ

رياست عمل نموده‌اند آنچه را که سبب و علّت گمراهی عباد گشته

آن جناب جميع را مثل آن نفوس ندانند * استقامت و ثبوت

و رسوخ و اطمينان و تمکين و وقار شهدای اين ظهور ذکر شد

تا آن جناب آگاه شوند * و مقصود از آنچه بيان شد از الواح

ملوک و غيره آنکه آن جناب بيقين مبين بدانند که اين مظلوم امر

اللّه را ستر ننمود و بآنچه مأمور بود امام وجوه عالم بافصح بيان

ذکر نمود و القا فرمود * و لکن امثال آن نفوس ضعيفه مثل

هادی و غيره امر اللّه را تبديل نمودند و نظر بزندگانی دو روزه

دنيا عمل کردند و گفتند آنچه را که عين عدل گريست و قلم اعلی

نوحه نمود مع آنکه از اصل امر بی خبر بوده و هستند و اين مظلوم

لوجه اللّه اظهار نمود يا هادی نزد اخوی رفتی و ديدی حال بساحت

مظلوم توجّه نما شايد نفحات وحی و فوحات الهام ترا تأييد نمايد

و بمقصود فائز گرداند * هر نفسی اليوم بمشاهده آثار فائز شود

ص ٦٥

حقّ را از باطل بمثابه شمس از ظلّ تميز دهد و بمقصود آگاه

گردد * حقّ شاهد و گواه که آنچه ذکر شده لوجه اللّه بوده که

شايد آن جناب سبب هدايت خلق شوند و احزاب عالم را از ظنون

و اوهام نجات بخشند * سبحان اللّه الی حين معرضين و منکرين

نميدانند آنچه نزد مبشّر يعنی نقطه رفته از که بوده العلم عند اللّه ربّ العالمين *

يا شيخ همّت کن و بر خدمت امر قيام نما امروز رحيق مختوم

امام وجوه ظاهر خذه باسم ربّک ثمّ اشْرَبه بذکره العزيز البديع *

اين مظلوم در ليالی و ايّام بتأليف قلوب و تهذيب نفوس مشغول *

امورات واقعه در ايران در سنين اوّليّه فی الحقيقه سبب حزن

مقرّبين و مخلصين بوده و در هر سنه قتل و غارت و تاراج و سفک

دماء موجود * يک سنه در زنجان ظاهر شد آنچه که سبب فزع

اکبر بود و همچنين يک سنه در نيريز و سنه ديگر در طبرسی تا آنکه

واقعه ارض طا واقع و از آن ببعد اين مظلوم باعانت حقّ جلّ جلاله

اين حزب مظلوم را بما ينبغی آگاه نمود کلّ از ما عندهم و ما عند

القوم مقدّس و بما عند اللّه متشبّث و ناظر * حال بايد حضرت

سلطان حفظه اللّه تعالی بعنايت و شفقت با اين حزب رفتار فرمايند

و اين مظلوم امام کعبه الهی عهد مينمايد از اين حزب جز صداقت

ص ٦٦

و امانت امری ظاهر نشود که مغاير رأی جهان آرای حضرت

سلطانی باشد * هر ملّتی بايد مقام سلطانش را ملاحظه نمايد و در آن

خاضع باشد و بامرش عامل و بحکمش متمسّک * سلاطين مظاهر

قدرت و رفعت و عظمت الهی بوده و هستند * اين مظلوم با احدی

مداهنه ننموده کلّ بر اين فقره شاهد و گواهند * و لکن ملاحظه

شئون سلاطين من عند اللّه بوده و از کلمات انبياء و اولياء واضح

و معلوم * خدمت حضرت روح عليه السّلام عرض نمودند *

)يا روحَ اللّهِ أ يجوز أن تُعطی جزيةٌ لقيصر أم لا؟ قال بلی ما لقيصر

لقيصر و ما للّه للّه ) منع نفرمودند و اين دو کلمه يکی است نزد

متبصّرين چه که ما لقيصر اگر من عند اللّه نبود نهی ميفرمودند *

و همچنين در آيه مبارکه ( أطيعوا اللّهَ و أطيعوا الرّسولَ و أُولی

الأَمر منکم ) * مقصود از اين اولو الامر در مقام اوّل و رتبه اولی

ائمّه صلوات اللّه عليهم بوده و هستند ايشانند مظاهر قدرت

و مصادر امر و مخازن علم و مطالع حکم الهی و در رتبه ثانی و مقام

ثانی ملوک و سلاطين بوده‌اند يعنی ملوکی که بنور عدلشان آفاق

عالم منوّر و روشن است * اميد آنکه از حضرت سلطان نور

عدلی اشراق نمايد که جميع احزاب امم را احاطه کند * کلّ بايد

از حقّ از برايش بطلبند آنچه را که اليوم سزاوار است *

ص ٦٧

إِلهی إِلهی و سيّدی و سندی و مقصودی و محبوبی * أسألک

بالأسرار الّتی کانت مکنونةً فی علمک و بالآيات الّتی منها تضوّع

عرفُ عنايتک و بأمواج بحر عطائک و سماء فضلک و کرمک

و بالدّماء الّتی سُفِکتْ فی سبيلک و بالأکباد الّتی ذابت فی حبّک

أن تؤيّدَ حضرةَ السّلطان بقدرتک و سلطانک ليظهرَ منه ما يکون

باقياً فی کتبک و صحفک و ألواحک * أی ربّ خُذْ يدَه بيد اقتدارک

و نوّرْهُ بنور معرفتک و زَيّنْهُ بطراز أخلاقک إنّک أنت المقتدر علی

ما تشاء و فی قبضتک زِمام الأشياء لا إله إلّا أنت الغفور الکريم *

حضرت بولس قدّيس در رساله باهل روميّه نوشته ( لتخضع

کلُّ نفس للسّلاطين العالية فإنّه لا سلطان إلّا من اللّه و السّلاطين

الکائنة إنّما رتّبها اللّه فمن يقاوم السّلطانَ فإنّه يعاند ترتيبَ اللّه )

الی أن قال ( لأنّه خادم اللّه المنتقم الّذی ينفّذ الغضبَ علی من

يفعل الشّرَّ ) ميفرمايد ظهور سلاطين و شوکت و اقتدارشان

من عند اللّه بوده * در احاديث قبل هم ذکر شده آنچه که علماء

ديده و شنيده‌اند * نسأل اللّه تبارک و تعالی أن يؤيّدک يا شيخ علی

التّمسّک بما نزل من سماء عطاء اللّه ربّ العالمين * علماء بايد

با حضرت سلطان متّحد شوند و بآنچه سبب حفظ و حراست

و نعمت و ثروت عباد است تمسّک نمايند * سلطان عادل عند اللّه

ص ٦٨

اقربست از کلّ * يشهد بذلک مَنْ ينطق فی السّجن الأعظم *

اللّه لا إله الّا هو الفرد الواحد المقتدر العليم الحکيم * اگر

آن جناب يکساعت لوجه اللّه در اموری که از قبل و بعد ظاهر

شده تفکّر فرمايند از ما عنده بما عند اللّه توجّه نمايند و سبب

اعلاء کلمة اللّه گردند * آيا از اوّل ابداع الی حين از مشرق اراده

الهی نوری و يا ظهوری اشراق نموده که قبائل ارض او را قبول

نموده و امرش را پذيرفته‌اند آن که بوده و اسمش چه ؟ از حضرت

خاتم روح ما سواه فداه و من قبله حضرت روح الی أن ينتهی

الی البديع الأوّل در احيان ظهور کلّ مبتلی بوده‌اند بعضی را

مجنون گفته‌اند و برخی را کذّاب ناميده‌اند و عمل نموده‌اند

آنچه را که قلم حيا ميکند از ذکرش * لعمرُ اللّه ورد عليهم

ما ناحتْ به الأشياءُ کلُّها و لکن القومَ أکثرهم فی جهل مبين *

نسأل اللّه أن يؤيّدَهم عَلَی الرّجوع اليه و الانابة لدی باب رحمته

إنّه علی کلّ شیء قدير * فی هذا الحين ارتفع صريرُ قلمی الأعلی

و قال وَصِّ حضرةَ الشّيخ بما وصّيتَ به أحدَ أغصانک لعلّ

نفحاتِ البيان تجذبه و تقرّبه الی اللّه ربّ العالمين *

کن فی النّعمة مُنفقاً * و فی فَقْدها شاکراً * و فی الحقوق ِ أميناً *

و فی الوجه طَلِقاً * و للفقراء کنزاً * و للأغنياء ناصحاً * و للمنادی

ص ٦٩

مجيباً * و فی الوعد وَفيّاً * و فی الأمور منصفاً * و فی الجمع صامتاً *

و فی القضاء عادلاً * و للانسان خاضعاً * و فی الظّلمة سراجاً *

و للمهموم فرجاً * و للظّمآنِ بحراً * و للمکروب ملجأً * و للمظلوم

ناصراً و عضداً و ظهراً * و فی الأعمال متّقياً * و للغريب وطناً

و للمريض شفاءً * و للمستجير حصناً * و للضّرير بصراً * و لمن ضلّ

صراطاً * و لوجه الصّدق جمالاً * و لهيکل الأمانة طرازاً *

و لبيت الأخلاق عرشاً * و لجسد العالم روحاً * و لجند العدل رايةً

و لأفق الخير نوراً * و للأرض الطّيّبة رذاذاً * و لبحر العلم فُلکاً *

و لسماء الکرم شمساً * و لرأس الحکمة إکليلاً * و لجبين الدّهر

بياضاً * و لشجر الخضوع ثمراً * نسأل اللّهَ أنْ يحفظَکَ من

حرارة الحقد و صبارَّةِ البرد إنّه قريب مجيب * کذلک نطق

لسانی لأحد أغصانی و ذکرناه لأحبّائی الّذين نبذوا الأوهامَ

و أخذوا ما أُمِرُوا به فی يوم فيه أشرقَتْ شمسُ الايقان من افق

إرادة اللّه ربّ العالمين * هذا يوم فيه غرّدت طير البيان عَلَی

الأغصان باسم ربّها الرّحمن * طوبی لمن طار بأجنحة الأشتياق

إلی اللّه مالک يوم التّلاق * حقّ آگاه و معشر امناء گواه

که اين مظلوم لازال تحت خطر عظيم بوده و لو لا البلايا فی سبيل اللّه

ما لذّ لی بقائی و ما نفعنی حياتی * و لا يخفی علی أهل البصر

ص ٧٠

و النّاظرين إلی المنظر الأکبر بأنّی فی أکثر أيّامی کنت کعبد

جالس تحت سيف عُلّقَ بخيطٍ واحد و لا يدری متی ينزل أ ينزل

فی الحين أو بعد حين و فی کلّ ذلک نشکر اللّهَ ربَّ العالمين *

و لسان سرّ در ليالی و ايّام باين مناجات ناطق *

سبحانک يا الهی لو لا البلايا فی سبيلک من أين يظهر مقامُ عاشقيک

و لو لا الرّزايا فی حبّک بأيّ شیء يثبتُ شأنُ مشتاقيک * و عزّتک

أنيس محبّيک دموعُ عيونهم و مؤنسُ مريديک زفراتُ قلوبهم

و غذاءُ قاصديک قِطعاتُ أکبادِهم * و ما ألذّ سمّ الرَّدی فی

سبيلک و ما أعزّ سهام الأعداء لإعلاء کلمتک * يا إلهی و سيّدي

أشربنی فی امرک ما أردته و أنزل عليّ فی حبّک ما قدّرتَه * و عزّتک

لا أريد إلّا ما تريد و لا أحبّ إلّا ما أنت تحبّ * توکَّلتُ عليک

فی کلّ الأحوال انّک أنت الغنيّ المتعال * أسألک يا الهی أن

تظهرَ لنصرة هذا الظّهور مَنْ کان قابلا لاسمِک و سلطانِک

ليذکرک بين خلقک و يرفعَ أعلام نصرک فی مملکتک و يزيّنهم

بأخلاقک و أوامرک لا إله إلّا أنت المهيمن القيُّوم * عند ذلک

ارتفع نداءُ الفطرة مرّة بعد مرّة نادتْ و قالتْ يا ملأ الأرض

تاللّه انّي لفطرةُ اللّه بينکم ايّاکم أن تنکرونی قد أظهرنی

اللّه بنور أحاطَ علی من فی السّموات و الأرضين * أنْصفوا

ص ٧١

يا قوم فی ظهوری و بروزی و اشراقی و لا تکونوا من الظّالمين *

يا شيخ انّ المظلومَ يسأل اللّهَ تبارک و تعالی أن يجعلک فاتحَ بابِ

الانصاف و يُظْهِرَ بک أمرَه بين العباد إنّه هو المقتدر العزيز الوهّاب *

يا شيخ از حقّ بطلب آذان و ابصار و افئده عالم را مقدّس

فرمايد و از هوای نفس حفظ نمايد چه که غرض مرضيست بزرگ

انسانرا از عرفان حضرت موجود محروم مينمايد و از تجلّيات

انوار نيّر ايقان ممنوع ميسازد * از فضل و رحمت الهی سائل

و آمل که اين مانع اکبر را از ميان بردارد * إنّه هو القويّ الغالب

القدير * فی هذا الحين ارتفع النّداءُ عن يمين البقعة النّوراء أللّه لا إله

الّا هو الآمر الحکيم * ألق علی الشّيخ بقيّةَ لوح البرهان

ليجذبه الی أفق ظهور ربّه الرّحمن لعلّه يقوم علی نصرة الأمر

بآياتٍ محکمات و براهين عاليات و ينطق بين العباد بما نطق به

لسان البرهان الملک للّه ربّ العالمين * اقرأ کتابَ الايقان و ما

أنزله الرّحمن لملک باريس و أمثاله لتطّلع بما قضی من قبل و توقن

بانّا ما أردنا الفسادَ فی الأرض بعد اصلاحها * انّما نذکّر العبادَ

خالصا لوجه اللّه من شاء فَليُقبل و من شاء فليُعرضْ انّ ربّنا الرّحمن

لهو الغنيّ الحميد * يا معشرَ الأحزاب هذا يوم لا ينفعکم شیء من

الأشياء و لا اسم من الاسماء الّا بهذا الاسم الّذی جعله اللّه مظهر

ص ٧٢

أمره و مطلَعَ أسمائه الحسنی لمن فی ملکوت الانشاء نعيما لمن

وجد عرفَ الرّحمن و کان من الرّاسخين و لا يغنيکم اليوم

علومکُم و فنونکم و لا زخارفکم و عزّکم دعوا الکلَّ وراءَکم مقبلين

الی الکلمة العليا الّتي بها فُصّلت الزّبرُ و الصّحفُ و هذا الکتاب

المبين * يا قوم ضَعوا ما ألّفتموه من قلم الظّنون و الأوهام تاللّه قد

اشرقت شمسُ العلم من أفق اليقين * يا أيّها الغافل ان کنتَ فی

ريبٍ ممّا نحن عليه انّا نشهد بما شهد اللّه قبلَ خلق السّموات

و الأَرض أنّه لا إله إلّا هو العزيز الوهّاب و نشهد أنّه کان

واحداً فی ذاته و واحداً فی صفاته لم يکن له شبه فی الابداع و لا

شريک فی الاختراع قد أرسل الرّسلَ و أنزل الکتبَ ليبشّروا

الخلقَ الی سواء الصّراط * هل السّلطان اطّلع و غضّ الطّرفَ

عن فعلک أم أخذه الرّعبُ بما عَوَتْ شِرْذمة من الذّئاب الّذين

نبذوا صراطَ اللّهِ وراءَهم و أخذوا سبيلکَ من دون بيّنة و لا کتاب ؟

انّا سمعنا بأنّ ممالک الايران تزيّنت بطراز العدل فلمّا تفرّسنا

وجدناها مطالعَ الظّلم و مشارقَ الاعتساف * انّا نری العدلَ تحت

مخالب الظّلم نسأل اللّه أن يخلّصَه بقوّة من عنده و سلطان من لدنه

إنّه هو المهيمن علی من فی الأرضين و السّموات * ليس لأحد أن

يعترض علی نفس فيما ورد علی أمر اللّه ينبغی لکلّ من توجّه

ص ٧٣

الی الأفق الأعلی ان يتمسّکَ بحبل الاصطبار و يتوکّلَ علی اللّه

المهيمن المختار * يا أحبّاءَ اللّهِ اشْرَبُوا من عين الحکمة و طيروا

فی هواء الحکمة و تکلّموا بالحکمة و البيان کذلک يأمرکم

ربّکم العزيز العلّام * يا غافل لا تطمئنَّ بعزّک و اقتدارک مَثَلُکَ

کمثَلِ بقيّةِ أثر الشّمس عَلَی رؤوس الجبال سوف يدرکها الزّوالُ

من لدی اللّه الغنيّ المتعال * قد أُخذ عِزُّک و عزّ أمثالک و هذا

ما حکم به مَنْ عنده أمّ الألواح * أينَ مَنْ حاربَ اللّهَ و أين من

جادل بآياتهِ و أين مَنْ أعرض عن سلطانه و أين الّذين قَتلوا

أصفياءَه و سفکوا دماءَ أوليائه ؟ تفکّر لعلّ تجدُ نفحاتِ أعمالِکَ

يا أيّها الجاهل المرتاب * بکم ناح الرّسولُ و صاحت البتولُ

و خَرِبَتِ الدّيارُ و أخذتِ الظّلمةُ کلَّ الأقطار * يا معشرَ العلماء

بکم انحطّ شأنُ الملّة وَ نُکِس علمُ الاسلام و ثُلّ عرشُه العظيم *

کلّما أراد مميّزٌ أن يتمسّکَ بما يرتفع به شأنُ الاسلام ارتفعت

ضوضاؤکم بذلک منع عمّا أراد و بقی الملک فی خسران کبير * يا قلمی

الأعلی أذکرِ الرّقشاءَ الّتی بظلمها ناحت الأشياءُ و ارتعدتْ

فرائص الأولياء کذلک يأمرک مالکُ الأسماء فی هذا المقام

المحمود * قد صاحت من ظلمک البتولُ و تظنّ أنّکَ من آل

الرَّسول کذلک سَوّلَتْ لک نفسُکَ يا أيّها المعرض عن اللّه ربّ

ص ٧٤

ما کان و ما يکون * أنصِفی يا أيّتها الرّقشاء بأيّ جُرمٍ لدغت

أبناءَ الرّسول و نهبتِ أموالَهم أ کفرتِ بالّذی خلقَکِ بأمره

کن فيکون ؟ قد فعلت بأبناء الرّسول ما لا فعلتْ عادٌ و ثمود

بصالِحٍ و هودٍ و لا اليهودُ بروح اللّه مالک الوجود * أ تنکر آياتِ

ربّک الّتی اذ نزّلت من سماء الأمر خضعتْ لها کتبُ العالم

کلُّها ؟ تفکّر لتطّلع بفعلک يا أيّها الغافل المردود * سوف تأخذک

نفحاتُ العذاب کما أخذتْ قوما قبلَک إنتظر يا أيّها المشرک باللّه

مالکِ الغيب و الشّهود * هذا يوم أخبر به اللّهُ بلسان رسوله تفکّر

لتعرف ما أنزله الرّحمنُ فی الفرقان و فی هذا اللّوح المسطور *

هذا يوم فيه أتی مَشْرقُ الوحی بآيات بيّنات الّتي عجز عن احصائها

المحصون * هذا يوم فيه وجد کلُّ ذی شمّ عرف نسمةِ الرّحمن

فی الامکان و سرع کلّ ذی بصر الی فرات رحمة ربّه مالک الملوک *

يا أيّها الغافل تاللّه قد رجع حديثُ الذّبح * و الذّبيح توجّه الی

مقرّ الفداء و ما رجع بما اکتسبتْ يَدُکَ يا أيّها المبغض العنود *

أ ظننت بالشّهادة ينحطُّ شأنُ الأمر ؟ لا و الّذی جعله اللّهُ مَهْبَط

الوحی إن أنتَ من الّذين هم يفقهون * ويل لک يا أيّها المشرک

باللّه و للّذين اتّخذوک إماماً لأنفسهم من دون بيّنة و لا کتاب

مشهود * کم من ظالم قام علی إطفاء نور اللّه قبلکَ و کم من فاجر

ص ٧٥

قتلَ و نهبَ إلی أن ناحت من ظلمه الأفئدةُ و النّفوس * قد

غابت شمسُ العدل بما استوی هيکلُ الظّلم علی أريکة البغضاء

و لکنّ القومَ هم لا يشعرون * يا جاهل قد قتلتَ أبناء الرّسول

و نهبتَ أموالهم قل هل الأموالُ کفرَتْ باللّه أم مالکُها

علی زعمک ؟ أنصف يا أيّها الجاهل المحجوب * قد أخذت

الاعتسافَ و نبذتَ الانصاف بذلک ناحت الأشياءُ و أنت من

الغافلين * قد قتلتَ الکبير و نهبتَ الصّغير هل تظنّ انّک

تأکلُ ما جمعتهُ بالظّلم ؟ لا و نفسی کذلک يخبرک الخبير * تاللّه لا

يغنيک ما عندک و ما جمعته بالاعتساف يشهد بذلک ربّک العليم *

قد قمتَ عَلی إطفاء نور الأمر سوف تنخمد نارُک أمراً من عنده

إنّه هو المقتدر القدير * لا تُعْجزُه شئوناتُ العالم و لا سطوةُ

الأمم يفعل ما يشاء بسلطانه و يحکم ما يريد * تفکّر فی النّاقة مع

أنّها من الحيوان رفعها الرَّحمن الی مقام نطق ألسن العالم بذکرها

و ثنائها إنّه هو المهيمن علی من فی السّموات و الأرض لا إله إلّا

هو العزيز العظيم * کذلک زيَّنّا آفاقَ سمآء اللّوح بشموس

الکلمات * نعيما لمن فاز بها و استضاء بأنوارها و ويل للمعرضين

و ويل للمنکرين و ويل للغافلين الحمد للّه ربّ العالمين *

يا شيخ قد أسمعناکَ تغرّداتِ عندليب الفردوس و أريناک

ص ٧٦

الآثارَ الّتی أنزلها اللّهُ بأمره المبرَمِ فی السّجن الأعظم لِتَقَرَّ بها

عينُک و تطمئنّ بها نفسُک إنّه هو الفيّاض الکريم * قم بقوّة

البرهان علی خدمة أمر اللّه ربّک الرّحمن * لو تخاف من إيمانک

خذِ اللّوحَ ثمَّ احفظه فی جَيبِ توکّلک و اذا دخلتَ موقفَ

الحشر و يسألک اللّهُ بأيِّ حجّة آمنتَ بهذا الظّهور أخرج اللّوحَ

و قل بهذا الکتاب المبارک العزيز البديع * اذاً ترتفع اليک أيادی

الکلّ و يأخذون اللّوحَ و يضعونه علی عيونهم و يجدون منه عرفَ

بيان اللّه ربّ العالمين * لو يعذّبک اللّهُ بما آمنتَ بآياته فی هذا

الظّهور فبأيّ حجّة يعذّب الّذين ما آمنوا بمحمّدٍ رسول اللّه و من

قبله بعيسی بن مريمَ و من قبله بالکليم و من قبله بالخليل إلی أن

تنتهی الظّهورات الی البديع الأوّل الّذی خُلق بارادة ربّک القادر

المحيط کذلک أنزلنا الآيات لأحد قبلکَ و ذکرناها لک فی هذا

اليوم لتَعْرفَ و تکون من الموقنين * يا أيّها النّاطق بالعلم انّ

الأمر أظهرُ من أن يخفی و أبين من أن يُسْترَ إنّه کالشّمس فی

وسط الزّوال لا ينکرها إلّا کلّ مبغض مريب *

در اين حين سزاوار آنکه بحضرت مقصود توجّه نمائيم و باين

کلمات عاليات متمسّک شويم *
الهی الهی سراج امرت را بدهن حکمت برافروختی از
ص ٧٧

ارياح مختلفه حفظش نما * سراج از تو زجاج از تو اسباب آسمان

و زمين در قبضه قدرت تو * امرا را عدل عنايت فرما و علما را

انصاف * توئی آن مقتدری که بحرکت قلم امر مبرَمت را نصرت

فرمودی و اوليا را راه نمودی * توئی مالک قدرت و مليک اقتدار

لا إله إلّا أنت العزيز المختار * و قل الهی الهی لک الحمد بما سقيتَني

من يد عطاء اسمک القيّوم رحيقَک المختوم * أسألک بأنوار فجر

ظهورک و بنفوذ کلمتک العليا و اقتدار قلمک الأعلی الّذی بحرکته

انجذبَتْ حقائقُ الأشياء أن توفّقَ حضرةَ السّلطان علی نصرة

أمرک و الاقبال الی أفق ظهورک و التّوجّه الی أنوار وجهک *

أی ربّ أيّده علی ما يقرّبه اليک ثمّ انصره بجنود السّموات

و الأرض * أسألک يا إلهَ الأسماء و فاطرَ السّماء بنور أمرک و نار

سدرة عنايتک أن تؤيّدَ حضرتَه علی اظهار أمرک بين خلقک

ثمّ افتح علی وجهه أبوابَ فضلک و رحمتک و عطائک انّک أنت

المقتدر علی ما تشاء بقولک کن فيکون *

يا شيخ زِمام امور بقوّت الهی و قدرت ربّانی اخذ شده

بود اخذ عزيز مقتدر احدی قادر بر فساد و فتنه نبوده * حال

چون قدر عنايت و الطاف را ندانستند بجزای اعمال خود مبتلی

شده و ميشوند * و مأمورين نظر بحرکت سرّی حبلِ ممدود

ص ٧٨

از جميع جهات حزب مخالف را تحريک و تأييد نموده‌اند * در مدينه

کبيره جمعی را بر مخالفت اين مظلوم برانگيختند و امر بمقامی

رسيده که نفوس مأموره در آن ارض تمسّک نموده‌اند بآنچه سبب

ذلّت دولت و ملّت است * يکی از سادات بزرگوار که نزد

اکثری از منصفين معروفش معروف و عملش مقبول و تجارتش

مشهور و از اجلّهء تجّار نزد کلّ مشهود بسمت بيروت توجّه نمود

نظر بدوستی آن جناب به اين مظلوم از سيّاله برقيّه بمترجم ايران خبر

دادند که سيّد مذکور با آدم خود وجهی از نقد و غيره سرقت

کرده‌اند و بعکّا توجّه نموده‌اند * و مقصود از اين حرکت ذلّت

اين مظلوم بوده و لکن هيهات که اهل اين ديار باين گفتهای نالائقه

از صراط مستقيم صدق و راستی منحرف شوند * باری از هر جهت

هجوم نموده‌اند و طرف مقابل را تأييد مينمايند * و اين مظلوم از

حقّ ميطلبد کلّ را موفّق دارد بر آنچه سزاوار ايّام است و در

ليالی و ايّام به اين کلمات محکمات ناظر و ناطق *
الهی الهی أسألک بشمس فضلک و بحر علمک و سماء عدلک

أن تؤيّدَ المنکرين علی الاقرار و المعرضين علی الاقبال و المفترين

علی العدل و الانصاف * أی ربّ أيّدهم علی الرّجوع اليک و الانابة

لدی باب فضلک انّک أنت المقتدر علی ما تشاء و فی قبضتک زمامُ

ص ٧٩

من فی السَّموات و الأرضين الحمد للّه ربّ العالمين * عن قريب

آنچه در افئده و قلوب مستور مشاهده گردد * يوم يوميست

که حضرت لقمان از برای ابنش ذکر فرموده و ربّ العزّه از آن

خبر داده و حبيبش را آگاه نموده بقوله تعالی ( يا بُنيَّ إنّها إن

تکُ مِثْقالَ حبّةٍ مِن خردَل فتکن فی صخرة أو فی السّموات

أو فی الأرض يأت بها اللّه انّ اللّه لطيف خبير ) * امروز خائنه

اعين و خافيه صدور کلّ امام کرسيّ ظهور ظاهر و هويدا لا

يعزب عن علمه من شیء يسمع و يری و هو السّميع البصير * بسيار

عجبست که امين و خائن را از هم فرقی نه * ای کاش حضرت پادشاه

ممالک ايران أدام اللّه سلطانَه از قناسل دولت عليّه ايران که

در اين جهات بوده‌اند استفسار فرمايند تا بر افعال و اعمال اين مظلوم

آگاه شوند * باری جمعی را از اختر و غيره برانگيختند و در

انتشار مفتريات مشغول * اين بسی واضح و معلوم نفسی را که

مردود عباد و مطرود بلاد مشاهده نمايند با سيف ضغينه و سهام

بغضاء احاطه کنند * ليس هذا اوّلُ أمر ظهر بالظّلم و لا أوّلُ

قارورة کُسِرَت و لا أوّلُ سِتر هُتکَ فی سبيل اللّه ربّ العالمين *

و اين مظلوم ساکتاً صامتاً در سجن اعظم بخود مشغول و از غير

اللّه منقطع * ظلم بمقامی رسيده که اقلام عالم از تحرير آن عاجز

ص ٨٠

و قاصر است * در اين مقام لازم امری که ظاهر شد ذکر شود

شايد عباد بحبل عدل و راستی تمسّک نمايند *

جناب حاجی شيخ محمّد علی عليه بهاء اللّه الأبديّ از تجّار معروف

بوده اکثری از اهل مدينه کبيره او را ميشناسند * در ايّام

اخيره که سفارت ايران در آستانه در سِرّ سِرّ بتحريک مشغول

آن مقبل صادق را پريشان ديده‌اند تا آنکه شبی از شبها خود را

در بحر انداخت و از قضا جمعی از عباد حاضر و او را اخذ نمودند *

و اين عمل را هر حزبی تعبيری نمود و ذکری کرد تا آنکه مرّة

أخری شبی از شبها در جامعی رفته و خادم آن محلّ ذکر نمود اين

شخص شب را احيا داشت و تا صبح بمناجات و دعا و عجز و ابتهال

مشغول و بعد ذکرش قطع شد و اين عبد توجّه نمود مشاهده

شد روح را تسليم نموده و شيشه خالی نزدش ديده شد مشعر بر اينکه

سمّ خورده * باری بکمال تحيّر قوم را اطّلاع داد و دو وصيّت نامه

از او ظاهر شد امّا اوّل مشعر بر اقرار و اعتراف بر وحدانيّت حقّ

و تقديس ذاته تعالی عن الأشباه و الأمثال و تنزيه کينونته عن

الأوصاف و الأذکار و الأقوال و الاقرار بظهور الأنبياء

و الأولياء و الاعتراف بما کان مرقوماً فی کتب اللّه مولی الوری *

و در ورقه ديگر مناجاتی عرض کرده و در آخر ورقه ذکر نموده

ص ٨١

اين عبد و اولياء متحيّر مانده‌اند چه که در يک مقام قلم اعلی کلّ را

از فساد و نزاع و جدال منع فرموده و در مقامی هم از قلم اعلی

اينکلمه عليا نازل اگر نفسی سوء قصدی از احدی در حضور

مشاهده نمايد بايد تعرّض نکند و بحقّ گذارد * اين حکم محکم

از يکجهت ظاهر و ثابت و از جهت ديگر مشاهده شد مفترين بکلماتی

نطق مينمايند که قوّه بشری از حمل و اصغاء آن عاجز و قاصر است *

لذا اين عبد اين ذنب اعظم را اختيار نمود و از بحر کرم الهی

و سماء رحمت ربّانی سائل و آملم که جريرات اين عبد را از قلم فضل

و عطا محو فرمايد سيّئات بسيار و خطايا بيشمار و لکن بحبل

جودش متمسّکم و بذيل کرمش متشبّث * حقّ شاهد و مقرّبان

درگاه آگاه که اين عبد قادر بر اصغاء مقالات مغلّين نبوده لذا اين

عمل را ارتکاب نمود * لو يعذّبنی إنّه هو محمود فی فعله و لو يغفر لی

إنّه مُطاعٌ فی أمره * حال جناب شيخ در نفوذ کلمه تفکّر نمايد شايد

از شمال وهم بيمين يقين توجّه کند * اين مظلوم در امر الهی با احدی

مداهنه ننموده و کلمه حقّ را امام وجوه خلق بأعلی النّداء ذکر کرده

من شاء فليقبل و من شاء فليعرض * و لکن اگر اين امور ظاهره

واضحه مشهوده انکار شود چه امری نزد متبصّرين بطراز قبول

و اقرار مزيّن گردد ؟ انّا نسأل اللّه تبارک و تعالی أن يغفِرَ للمذکور

ص ٨٢

و يبدّل سيّئاته بالحسنات إنّه هو المقتدر العزيز الوهّاب * اموری

در اين ظهور ظاهر که از برای مظاهر علم و فضل و مشارق انصاف

و عدل جز تصديق مجالی نه * امروز بر شما لازم و واجب که بقوّت

ملکوتی قيام نمائی و شبهات احزاب عالم را بقدرت علم محو فرمائی

تا کلّ مقدّس شده قصد بحر اعظم نمايند و بما أراده اللّه تمسّک

جويند * باری هر معرضی به کلمه ای تمسّک نموده و بر حقّ اعتراض

کرده * سبحان اللّه ذکر الوهيّت و ربوبيّت که از اولياء و اصفياء

ظاهر شده آن را اسباب اعراض و انکار قرار داده‌اند * حضرت

صادق فرموده ( العبوديّة جوهرة کنهها الرّبوبيّة ) و حضرت

امير در جواب اعرابی که از نفس سؤال نموده فرموده ( و ثالثها

اللّاهوتيّة الملکوتيّة و هی قوّة لاهوتيّة و جوهرة بسيطة حيّة

بالذّات ) إِلی أن قال عليه السّلام ( فهی ذات اللّه العليا و شجرة

طوبی و سدرة المنتهی و جنّة المأوی ) حضرت صادق فرموده

)اذا قام قائمنا أشرقت الأرضُ بنور ربّها ) و همچنين از أبی عبداللّه

عليه السّلام حديث طويلی ذکر شده و از جمله نصوص حديث

مذکور اين کلمه عليا است ( فعند ذلک يهبط الجبّار عزَّ و جلّ من

الغمام و الملائکة ) و فی القرآن العظيم ( هل ينظرون الّا أن يأتيهم

اللّهُ فی ظُللٍ مِنَ الغمام ) و در حديث مفضّل ميفرمايد ( يسند

ص ٨٣

القائم ظهرَه إلی الحرم و يمدّ يدَه المبارکة فتُری بيضاء من غير

سوء و يقول هذه يد اللّه و يمين اللّه و عن اللّه و بأمر اللّه ) * هر نحو

اين احاديث را معنی نموده‌اند آثار قلم اعلی را هم معنی نمايند * حضرت

امير فرموده ( أنا الّذی لا يقع عليه اسم و لا صفة ) * و همچنين فرموده

)ظاهری إمامة و باطني غيبٌ لا يُدرَک ) * قال أبو جعفر الطّوسی

)قلت لأبی عبداللّه أنتم الصّراط فی کتاب اللّه و أنتم الزّکاة و أنتم

الحجّ قال يا فلان نحن الصّراط فی کتاب اللّه عزّ و جلّ و نحن الزّکاة

و نحن الصّيام و نحن الحجّ و نحن الشّهر الحرام و نحن البلد الحرام

و نحن کعبة اللّه و نحن قبلة اللّه و نحن وجه اللّه ) * روی جابر عن أبی

جعفر عليه السّلام قال ( يا جابر عليک بالبيان و المعانی فقال عليه

السّلام أمّا البيان و هو أن تعرف اللّه سبحانه ليس کمثله شیء فتعبده

و لا تشرک به شيئاً و أمّا المعانی فنحن معانيه و نحن جنبه و يده

و لسانه و أمره و حکمه و علمه و حقّه اذا شئنا شاء اللّه و يريد ما نريده ) *

ايضاً حضرت امير عليه السّلام فرمود ( کيف أعْبُدُ ربّاً لم أره )

و در مقام ديگر ميفرمايد ( ما رأيتُ شيئاً إلّا و قد رأيتُ اللّه قبلَه أو بعده أو معه ) *

يا شيخ در آنچه ذکر شده تفکّر فرما شايد بقوّت اسم قيّوم

از رحيق مختوم بياشامی و بيابی آنچه را که کلّ از ادراکش

ص ٨٤

عاجزند * کمر همّت را محکم نما و قصد ملکوت اعلی کن شايد

در حين تنزيل نفحات وحی و الهام را بيابی و بآن فائز شوی *

براستی ميگويم از برای امر الهی شبه و مثلی نبوده و نيست

حجبات اوهام را خرق نما إنّه يمدّک و يؤيّدک فضلا من عنده

و هو القويّ الغالب القدير * تا وقت باقی و سدره مبارکه ما بين

بريّه بأعلی النّداء ناطق خود را منع منما توکّل علی اللّه و فوّض

أمورَک اليه ثمّ احضر فی السّجن الأعظم لتسمع ما لا سمعت

الآذانُ شِبهَهُ و تری ما لا رأتِ العيونُ و الأبصار * آيا بعد از

اين بيان از برای احدی حجّتی باقيست ؟ لا و نفس اللّه القائمة علی

الأمر * براستی ميگويم امروز کلمه مبارکه و لکن رسولَ اللّه

و خاتم النّبيّين بيوم يقوم النّاس لربّ العالمين منتهی شد اشکر

اللّه بهذا الفضل العظيم *
يا شيخ نفحات وحی بدونش مشتبه نشده و نميشود * حال

سدره منتهی با اثمار لا تحصی امام وجهت حاضر خود را باوهام

مثل حزب قبل ميالای * از نفس بيان فطرة اللّه ظاهر و مشهود

اوست گواه کلّ در اثبات ظهورش باحدی محتاج نبوده

و نيست * حال قريب صد جلد آيات باهرات و کلمات محکمات از

سماء مشيَّت منزل آيات نازل و حاضر لک أن تقصدَ المقصِدَ

ص ٨٥

الأقصی و الغاية القصوی و الذّروة العليا لتسمع و تری ما ظهر من

لدی اللّه ربّ العالمين * قدری در آيات لقاء که از مالک ملکوت

اسماء در فرقان نازل شده تفکّر نما شايد راه مستقيم را بيابی و سبب

و علّت هدايت خلق شوی * مِثْل شما امروز بايد بر خدمت امر

قيام نمايد ذلّت اين مظلوم و عزّت شما هر دو بفنا راجع جهد کن

شايد فائز شوی بعمليکه عرفش از عالم قطع نشود * در ذکر لقاء

نازل شده آنچه که از برای منکرين مجال رد و عدم قبول نمانده

و نيست قوله تبارک و تعالی ( أللّهُ الّذِی رَفَعَ السَّمَوَات بغَيرِ

عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَی عَلَی الْعَرْشِ و سَخَّرَ الشَّمْسَ و

القَمَرَ کلٌّ يَجْرِي لِأَجلٍ مُسَمّی يُدَبّرُ الأمْرَ يُفَصّلُ الآياتِ

لَعَلّکُمْ بِلِقَاء رَبّکمْ تُوقِنُون ) و ميفرمايد ( مَن کانَ يَرْجوا لِقَاءَ

اللّه فَإِنَّ أجَلَ اللّهِ لآتٍ وَ هُو السّميعُ العليمُ ) الی قوله تعالی

)و الّذينَ کفرُوا بآياتِ اللّهِ وَ لقائهِ أولئکَ يئسوا مِنْ رَحمتی

و أولئک لهم عذابٌ أليم ) و همچنين ميفرمايد ( قالوا أ ئذا ضللنا فی

الأرضِ أ ئنّا لفی خلقٍ جديدٍ بل هم بلقاء ربّهمْ کافرون ) و همچنين

ميفرمايد ( ألا إنّهم فی مِريةٍ مِنْ لِقاء ربّهمْ ألا إنّهُ بکلّ شیءٍ

محيط ) و همچنين ميفرمايد ( انّ الّذِينَ لا يرجونَ لِقاءَنا وَ رَضوا

بالحياة الدّنيا و اطمأنّوا بها و الّذِينهم عنْ آياتِنا غافلون أولئکَ

ص ٨٦

مأواهُم النّارُ بما کانوا يکسبون ) و همچنين ميفرمايد ( و إذا تُتْلی

عليهم آياتُنا بيّنات قالَ الّذين لا يرجون لقاءَنا ائت بقرآنٍ غير

هذا أو بدّله قل ما يکونُ لی أن أبدّلهُ من تلقاء نفسی إن أتّبعُ

الّا ما يُوحی إليّ إنّی أخافُ إن عصيتُ ربّی عذابَ يومٍ عظيم )

و همچنين ميفرمايد ( ثُمّ آتينا موسی الکتاب تماماً علی الّذی

أحسنَ و تفصيلاً لکلّ شیءٍ و هدیً و رحمةً لعلّهم بِلقاء ربّهم

يؤمنون ) و همچنين ميفرمايد ( أولئکَ الّذينَ کفروا بآيات

ربّهم و لِقائهِ فحبطَتْ أعمالهُم فلا نقيم لهم يومَ القيامةِ وزنا *

ذلک جزاؤهم جهنّمُ بما کفرُوا و اتّخذوا آياتی و رُسلی هزُواً )

و همچنين ميفرمايد ( هلْ أتاکَ حديثُ موسی إذ رأی ناراً فقالَ

لأهله امکثوا انّی آنستُ ناراً لعلّي آتيکم منها بقبسٍ أو أِجدُ علی

النّار هدی * فلمّا أتاها نُوديَ يا موسی انّی أنا رَبُّکَ فَاخلعْ نعليک

انّک بالواد المقدَّس طویً * و أنا اخترتکَ فاستمعْ لما يوحی انّني

أنا اللّهُ لا إله إلّا أنا فاعبدْنی ) و همچنين ميفرمايد ( أَ وَ لَم

يتفکّرُوا فی أنفسهمْ ما خلقَ اللّهُ السَّموات و الأرْضَ و ما بينهما

إلّا بالحقّ و أجلٍ مسمّی و انّ کثيراً مِن النّاس بلقاء ربّهم

لکافرون ) و همچنين ميفرمايد ( أ لا يظنُّ أولئکَ أنّهم مبعوثون

ليومٍ عظيمٍ يومَ يقومُ النّاسُ لرَبِّ العالمين ) و همچنين ميفرمايد

ص ٨٧

)و لقدْ آتينا موسی الکتاب فلا تکن فی مِرية مِنْ لقائهِ )

و ميفرمايد ( کَلّا إذا دُکَّتِ الأرْضُ دَکّاً دَکّا وَ جاءَ رَبّکَ

و الملکُ صفّاً صفّاً ) و همچنين ميفرمايد ( يُريدونَ ليُطْفئوا نورَ اللّه

بأفواهِهِمْ و اللّهُ متمُّ نورِه ولو کره الکافرُون ) و همچنين ميفرمايد

)فلمّا قضی موسی الأجلَ وَ سارَ بأهلهِ آنس من جانب الطّورِ

ناراً * قال لأهله امکُثُوا إنّی آنَسْتُ ناراً لعلّی آتيکم منها بخبرٍ

أو جذْوَةٍ من النّار لعلّکم تصْطلون * فلمّا أتاها نودی من شاطئ

الوادی الأيمن فی البقعة المبارکة منَ الشَّجَرة أن يا مُوسی انّی أنا

اللّهُ ربُّ العالمين ) انتهی
در جميع کتب الهی وعده لقاء صريح بوده و هست

و مقصود از اين لقاء لقاء مشرق آيات و مطلع بيّنات و مظهر اسماء

حسنی و مصدر صفات عليای حقّ جلّ جلالهُ است * حقّ بذاته

و بنفسه غيب منيع لا يُدْرک بوده پس مقصود از لقاء لقاء

نَفسی است که قائم مقام اوست ما بين عباد و از برای او هم شبه و مثلی

نبوده و نيست چه اگر از برای او شبه و مثلی مشاهده شود کيف

يثبتُ تقديسُ ذاته و تنزيه کينونته عن الأشباه و الأمثال *

باری در مقامات لقاء و تجلّی در کتاب ايقان نازل شده آنچه که

منصفين را کفايت نمايد * نسأله تعالی أن يؤيّد الکلّ علی

ص ٨٨

الصّدق الخالص و يقرّبهم اليه إنّه هو المقتدر القدير لا إله إلّا هو

السّامع النّاطق العزيز الحميد *

يا أيّها المعروفُ بالعلم مُرِ العبادَ بالمعروفِ و لا تکن من

المتوقّفين * ببصر حديد نظر نما آفتاب حقيقت بامر مالک

ملکوت بيان و سلطان جبروت عرفان از افق سماء سجن عکّاء

مشرق و لائح اعراض او را محجوب ننمود و صفوف و الوف

منعش نکرد از برای آن جناب هيچ عذری باقی نمانده يا بايد

اقرار نمائی و يا نعوذ باللّه بر انکار کلّ قيام کنی *

يا شيخ در حزب شيعه تفکّر نما چه مقدار عمارتها که بايادی

ظنون و اوهام تعمير نمودند و چه شهرها بنا نهادند بالاخره آن

اوهام برصاص تبديل شد و بر سيّد عالم وارد و يکنفس از رؤسای

آن حزب در يوم ظهور اقبال ننمود * نزد ذکر اسم مبارک کلّّ

بعجَّل اللّه فَرَجهُ ناطق و لکن در يوم ظهور آن شمس حقيقت

کلّ بعجّل اللّه فی نقمته متکلّم و ناطق چنانچه ديده شد ساذج

وجود و مالک غيب و شهود را آويختند و عمل نمودند آنچه را که

لوح گريست و قلم نوحه نمود و زفرات مخلصين مرتفع و عبرات مقرّبين نازل *

يا شيخ فکر نما و بانصاف تکلّم کن حزب شيخ احسائی
ص ٨٩

باعانت الهی عارف شدند بآنچه که دون آن حزب از آن محروم

و محجوب مشاهده گشتند * باری در هر عصری و هر قرنی ايّام

ظهور مشارق وحی و مطالع الهام و مهابط علم الهی اختلاف

ظاهر و سبب و علّت آن نفوس کاذبه ملحده بوده‌اند * شرح اين مقام

جائز نه آن جناب خود اعرف و اعلمند باوهام متوهّمين و ظنون

مريبين * اليوم اين مظلوم از آن جناب و سائر علماء که از کأس علم

الهی نوشيده‌اند و از کلمات انوار نيّر عدل منوّرند مسئلت مينمايد

نفسی را معيّن فرمايند من دون اطّلاع احدی و او را به اين جهات

بفرستند و چندی در جزيره قبرص توقّف نمايد و با ميرزا يحيی

معاشر شود شايد بر اصل امر و مصدر اوامر و احکام الهی آگاه

گردد * اگر قدری تفکّر نمائی شهادت ميدهی بر حکمت و قدرت

و سلطنت حقّ جلّ جلاله * معدودی که از امر آگاه نه و با ما نبوده‌اند

گفته‌اند آنچه را که اشياء کلّها و نفوس مطمئنّه راضيه مرضيّه

گواهی داده‌اند بر کذب آن نفوس غافله * حال اگر آن جناب

همّت فرمايند حقيقت امر بر عالميان کشف شود و ناس را از اين

ظلمات مظلم صيلم نجات بخشد * لو لا البهاءُ مَنْ يقْدِرُ أنْ ينطِقَ

أمامَ وُجُوهِ الأنام و لو لاه مَنْ يقدر أن يتکلّمَ بما اُمِرَ به من لدی

اللّهِ ربِّ الجنود * حال نفس غافل بحبل روضه خوانی تمسّک

ص ٩٠

جسته لعمرُ اللّه إنّه فی کذب مبين * چه که اين حزب را اعتقاد

آنکه در ظهور حضرت قائم ائمّه سلام اللّه عليهم از قبور بر خاسته‌اند

هذا حقّ لا ريب فيه * از حقّ ميطلبيم متوهّمين را از کوثر ايقان که

از معين قلم اعلی جاريست قسمت عطا فرمايد تا کلّ فائز شوند

بآنچه که سزاوار ايّام اوست *

يا شيخ در بحبوحه بلايا اين مظلوم بتحرير اين کلمات مشغول *

از جميع جهات نار ظلم و اعتساف مشهود * از يک جهت خبر رسيده

اوليا را در ارض طا اخذ نموده‌اند مع آنکه آفتاب و ماه و برّ و بحر

گواه که اين حزب بطراز وفا مزيّنند و جز بارتفاع دولت و نظم

مملکت و راحت ملّت بامری تمسّک نجسته و نخواهند جست *

يا شيخ مکرّر گفتيم حضرت پادشاه را در سنين معدودات

نصرت نموده‌ايم * سالهاست در ايران امر مغايری ظاهر نشده

زِمام مفسدين احزاب در قبضه اقتدار مقبوض احدی از حدّ تجاوز

ننمود * لعمر اللّه اين حزب اهل فساد نبوده و نيستند قلوبشان

بنور تقوی منوّر و بطراز محبّة اللّه مزيّن همّشان اصلاح عالم

بوده و هست * و اراده آنکه اختلاف از ميان برخيزد و نار ضغينه

و بغضا خاموشی پذيرد تا جميع ارض قطعه واحده مشاهده گردد *

و از جهت ديگر دائره سفارت ايران در مدينه کبيره بتمام قدرت

ص ٩١

و قوّت بتضييع اين مظلومان مشغول إنّهم أرادوا امراً و اللّه أراد

امراً آخر * حال تفکّر فرمائيد در آنچه بر امنای حقّ در هر ديار

وارد شده گاهی نسبت سرقت و دزدی داده‌اند و هنگامی بمفترياتی

تکلّم نموده‌اند که در عالم شبه و مثل نداشته * حال آن جناب

بانصاف تکلّم فرمايند آيا نسبت سرقتی که از جانب سفارت کبری

برعيّت خود داده ثمر و اثرش در ممالک خارجه چيست ؟ از اين

فقره اين مظلوم خجل شد نه از جهت آنکه سبب و علّت تضييع اين

عبد بوده بلکه علّت خجلت اطّلاع سفرای اجنبيّه بر مراتب

تدبير و ادراک جمعی از معتبرين ايران در سفارت کبری بوده *

)متّهم داری کسانی را که حقّ کرد امين مخزن هفتم طبق )

باری از مقاميکه بايد مقامات عاليه طلب نمايند و اخذ رأی کنند

در اطفاء نورش ساعی و جاهدند * و لکن در ظهور اين فقره از قرار

مذکور جناب سفير کبير معين الملک ميرزا محسن خان أيّده اللّه

در آستانه تشريف نداشته‌اند * و اين امور نظر بآن است که حضرت

پادشاه ايران ايّده الرّحمن را از مُحرمان حرم عرفان مکدّر ميدانند

حقّ شاهد و گواه که اين مظلوم لازال باسبابيکه سبب عزّت

دولت و ملّت است متمسّک بوده و کفی باللّه شهيداً * در وصف

اهل بها از قلم اعلی اين کلمات نازل * إنّهم رجال لو يمرّون علی مدائن

ص ٩٢

الذّهب لا يلتفتون اليها و لو يمرّون علی ملکوت الجمال لا يتوجّهون

اليه کذلک نزّل من القلم الأعلی لأهل البهاء من لدن ناصح عليم *

و در آخر لوح حضرت امپراطور پاريس اين کلمه عليا نازل * هل

تفرحُ بما عندک من الزَّخارف بعد اذ تعلم أنّها ستفنی أو تُسَرُّ

بما تحکم علی شبر من الأرض بعد اذ کلُّها لم تکن عند أهل البهاء

الّا کسواد عين نَمْلَةٍ ميّتةٍ ؟ دعْها لأهلها ثمَّ اقبل الی مقصود

العالمين * جز حقّ جلَّ جلاله احدی بر آنچه بر اين مظلوم وارد شده

آگاه نه * در هر يوم ذکری در دائره سفارت کبری در آستانه

اصغا ميشود * سبحان اللّه جميع تدابير منحصر شده به اسبابی که

سبب و علّت تضييع اين عبد است غافل از آنکه ذلّت در سبيل

الهی نفس عزّتست * در ورقه اخبار اين کلمات مذکور قوله

)در تقلّبکاری بعضی از منفيّان عکّا و تعدّياتی که از آنان بر بعضی

وارد شده ) الی آخر قوله نزد مظاهر عدل و مطالع انصاف

قصدش معلوم و مقصودش واضح * باری بانواع اذيّت و ظلم

و اعتساف قيام نمود * لعمر اللّه اين مظلوم اين منفا را بوطن اعلی

تبديل نمينمايد * نزد اهل بصر آنچه در سبيل الهی وارد شود عزّيست

مبين و مقاميست کبير * از قبل گفتيم سبحانک يا الهی لو لا البلايا

فی سبيلک مِنْ أيْنَ يظهرُ مقامُ عاشقيک * و لو لا الرّزايا فی حبِّک

ص ٩٣

بأيّ شیء يثبُتُ شأنُ مشتاقيک * ذلّت بمقامی رسيده که هر يوم

بانتشار مفتريات مشغولند و لکن اين مظلوم بصبر جميل تمسّک

جسته * ايکاش حضرت پادشاه ممالک ايران آنچه در آستانه

وارد شده صورت آن را طلب فرمايند تا بر حقيقت امر آگاه شوند *

يا سلطان أقسمکَ بربّک الرّحمن در اين فقره بنظر عدل ملاحظه

فرما * هَلْ مِنْ ذی عدلٍ يحکم اليومَ بما أنزله اللّه فی الکتاب

و هَلْ مِنْ ذی إنصاف ينصف فيما ورد علينا من دون بيّنة و برهان ؟

يا شيخ در اطوار نفوس تفکّر نما * ساکنين مدائن علم

و حکمت متحيّر که آيا چه واقع شده ؟ حزب شيعه که خود را اعلم

و ازهد و اتقی از جميع احزاب عالم ميشمردند در يوم ظهور اعراض

نمودند و ظلمی از آن حزب ظاهر شد که شبه نداشته و ندارد *

فی الجمله تفکّر لازم از اوّل ظهور آن حزب الی حين چه مقدار

از علماء که آمدند و يکنفس از ايشان بر کيفيّت ظهور آگاه نه *

آيا اين غفلت را سبب چه بوده ؟ لو نذکره لتنفطر أرکانُهم *

تفکّر لازم بل تفکّر هزار هزار سنه لازم شايد برشحی از بحر علم

فائز شوند و بيابند آنچه را که اليوم از آن غافلند * قد کنتُ

ماشياً فی أرض الطّاء مشرِق آيات ربّک سمعتُ حنينَ المنابر

و مناجاتَها مع اللّه تبارک و تعالی نادَتْ و قالَتْ يا إلهَ العالم و سيّدَ

ص ٩٤

الأمم تری حالَنا و ما ورد علينا من ظلم عبادک * قد خلقتنا و أظهرتنا

لذکرک و ثنائک اذاً تسمع ما يقول الغافلون علينا فی أيّامک * و عزّتک

ذابَتْ أکبادُنا و اضطربَتْ أرکاننا آه آه ياليت ما خلقتنا و ما

أظْهَرْتنا * قلوب مقرّبين از اين کلمات محترق و زفرات مخلصين

از آن متصاعد * مکرّر علمای اعلام را لوجه اللّه نصيحت نموديم

و بافق اعلی دعوت فرموديم که شايد در ايّام ظهور از امواج بحر

بيان مقصود عالميان قسمت برند و بالمرّه محروم نمانند * در اکثری

از الواح اين نصيحت کبری از سماء رحمت سابقه نازل قلنا

يا معشرَ الأمراء و العلماء اسمعوا النّداءَ من افق عکّاء إنّه يرشدکم

و يقرّبکم و يهديکم الی مقام جعله اللّه مطلعَ الوحی و مشرق الانوار *

يا أهلَ العالم قد أتی الاسمُ الأعظم من لدن مالک القِدَم و بَشَّرَ

العبادَ بهذا الظّهور الّذی کان مکنونا فی العلم و مخزونا فی کنز

العصمةِ و مرقوما من القلم الأعلی فی صحفِ اللّهِ رَبّ الأرباب *

يا أهلَ الشّين أ نسيتم عنايتی و رحمتی الّتی سبقتِ الأشياءَ من لدی

اللّه مالک الرّقاب ؟ و در کتاب اقدس نازل قل يا معشرَ العلماء

لا تزنوا کتابَ اللّه بما عندکم منَ القواعد و العلوم إنّه لقسطاس

الحقّ بين الخلق قد يوزَنُ ما عند الامم بهذا القسطاس

الاعظم و إنّه بنفسه لو أنتم تعلمون * تبکی عليکم عينُ عنايتی

ص ٩٥

لأنّکم ما عرفتم الّذی دعوتموه فی العشيّ و الاشراق و فی کلّ أصيل

و بکور * توجّهُوا يا قومُ بوجوهٍ بيضاء و قلوب نوراء الی البقعةِ

المبارکة الحمراء الّتی فيها تُنادِی سدْرَةُ المنتهی إنّه لا إله إلّا أنا

المهيمن القيّوم * يا معشرَ العلماء فی ايران هل يقدر أحدٌ منکم انْ

يستنّ معی فی ميدان المکاشفةِ و العرفان أو يجولَ فی مضمار

الحکمة و التّبيان ؟ لا و ربّی الرّحمن کلّ من عليها فان و هذا وجه

ربّکم العزيز المحبوب * يا قوم انّا قدّرنا العلومَ لعرفانِ المعلوم و أنتم

احتجبتم بها عن مشرقها الّذی به ظهر کلّ أمرٍ مکنون * قل

هذه سماء فيها کنز أمُّ الکتاب لو أنتم تعلمون * هذا لهو الّذی

به صاحت الصّخرةُ و نادت السّدرةُ علی الطّور المرتفع علی الارض

المبارکة اَلملک للّه الملک العزيز الودود * إنّا ما دخلنا المدارس و ما

طالعنا المباحث اسمعوا ما يدعوکم به هذا الاُمّيُّ الی اللّهِ الابديّ

إنّه خير لکم عمّا کنز فی الأرض لو أنتم تفقهون * انّ الّذی

يؤوّلُ ما نزّل من سماء الوحی و يخرجه عن الظّاهر إنّه ممّن حرّف

کلمةَ اللّهِ العليا و کان من الأخسرين فی کتاب مبين * عند ذلک

سمعنا ضجيجَ الفطرة قلنا مالی يا فطرة أسْمَعُ فی اللّيالی صريخکِ

و فی الأيام ضجيجَکِ و فی الاسحارِ حنينَکِ * قالت يا سيّدَ العالَم

الظّاهرَ بالاسم الأعظم قد عقرَ الغافلون ناقتَکَ البيضاء

ص ٩٦

و غرَّقوا سفينتَکَ الحمراء و أرادوا أنْ يُطْفئُوا نورَکَ و يستروا

وجْهَ أمرک * بذلک ارتفع حنينی و حنينُ الأشياء کلّها و النّاس

أکثرهم من الغافلين * امروز فطرت باذيال کرم تشبّث نموده و طائف حول گشته *

يا شيخ احضر لتری ما لا رأتْ عيونُ الابداع و تسمعَ ما لا سمعت

آذان الاختراع لعلّک تخلّص نفسَک من طين الأوهام و تتوجّه

الی المقام الأعلی الّذی فيه ينادی المظلومُ الملک للّه العزيز الحميد *

اميد آنکه بهمّت آن جناب اجنحه عباد از طين نفس و هواء مطهّر

شود و قابل طيران در هواء محبّت الهی گردد پرهای بطين آلوده

قادر بر طيران نبوده و نيست * يشهد بذلک مظاهر العدل و الانصاف

و لکنّ القومَ فی ريب مبين *

يا شيخ از هر جهتی از جهات عباد اعتراضاتی نموده‌اند که

قلم از تحرير آن استغفار مينمايد مع ذلک نظر برحمت کبری جواب

علی قدر مراتب ناس داده شد که شايد از نار نفی و انکار بنور

اثبات و اقرار منوّر گردند * انصاف کمياب و عدل مفقود * از جمله

اين آيات محکمات در جواب بعضی از ملکوت علم الهی ظاهر

و نازل * يا أيّها المتوجّه الی انوار الوجه * قد أحاطت الأوهامُ سکّانَ

الأرض و منعتْهم عن التّوجّه الی افق اليقين و اشراقه و ظهوراته

ص ٩٧

و أنواره * بالظّنون مُنعوا عن القيّوم يتکلّمون باهوائهم و لا

يشعرون * منهم من قال هل الآيات نزّلت ؟ قل إی و ربّ

السّموات * هل أتتِ السّاعةُ ؟ بل قضَت و مظهرِ البيّنات * قد

جاءَت الحاقّة و أتی الحقّ بالحجّة و البرهان * قد برزت السّاهرة

و البريّة فی وجل و اضطراب * قد أتت الزّلازل و ناحت القبائل

من خشية اللّه المقتدر الجبّار * قل الصّاخة صاحتْ و اليوم للّه

الواحد المختار * هل الطّامّة تمّت ؟ قل إی و ربّ الأرباب * هل

القيامة قامتْ ؟ بل القيّوم بملکوت الآيات * هل تری النّاس

صرعی ؟ بلی و ربّی العليّ الأعلی * هل انقعرت الأعجاز ؟ بل نسفت

الجبال و مالک الصّفات * قال أين الجنّة و النّار ؟ قل الأُولی لقائي

و الاخری نفسک يا أيّها المشرک المرتاب * قال انّا ما نری الميزان *

قل إی و ربّي الرّحمن لا يراه إلّا أولو الأبصار * هل سقطت

النّجوم ؟ قل إی اذ کان القيّوم فی أرض السّرّ فاعتبروا يا أولی

الأنظار * قد ظهرت العلامات کلُّها اذ أخرجنا يدَ القدرة من

جيب العظمة و الاقتدار * قد نادی المناد اذ أتی الميعاد و انصعق

الطّوريّون فی تيه الوقوف من سطوة ربّک مالک الايجاد * يقول

الناقور هل نفخ فی الصّور ؟ قل بلی و سلطان الظّهور اذ استقرّ

علی عرش اسمه الرّحمن * قد أضاء الدّيجور من فجر رحمة ربّک

ص ٩٨

مطلع الأنوار * قد سرَتْ نسمةُ الرَّحمن و اهتزَّت الأرواح فی

قبور الأبدان * کذلک قضی الأمر من لدی اللّه العزيز المنّان *

قال الّذين غفلوا متی انفطرت السّماء ؟ قل اذ کنتم فی أجداث

الغفلة و الضّلال * من الغافلين منْ يمسحُ عينيه و ينظر اليمين

و الشّمال * قل قد عميتَ ليس لک اليومَ من ملاذ * منهم من

قال هل حشرتِ النّفوس ؟ قل إی و ربّی اذ کنتَ فی مهاد

الأوهام * و منهم من قال هل نزّل الکتاب بالفطرة ؟ قل إنّها

فی الحيرة اتّقوا يا أولی الألباب * و منهم من قال أ حشرتُ

أعمی ؟ قل بلی و راکب السَّحاب * قد تزيّنت الجنّةُ بأوراد

المعاني و سعّر السّعير من نار الفجّار * قل قد أشرق النّور من

أفق الظّهور و أضاءَت الآفاق اذ أتی مالک يوم الميثاق * قد

خسر الّذين ارتابوا و ربح من أقبل بنور اليقين الی مطلع الايقان *

طوبی لک يا أيّها النّاظر بما نزّل لک هذا اللّوح الّذی منه تطير

الأرواح * احفظه ثمَّ اقرأه لعمری إنّه باب رحمة ربّک طوبی

لمن يقرؤه فی العشيِّ و الاشراق * إنّا نسمع ذکرَک فی هذا الأمر

الّذی منه اندکّ جبلُ العلم و زلّت الأقدام * البهاء عليک و علی کلِّ

مقبل أقبل الی العزيز الوهّاب * قد انتهی و ما تمَّ اصبر انَّ ربّک

هو الصّبّار * هذه آياتٌ أنزلناها من قبل فی أوّل ورودنا فی سجن

ص ٩٩

عکّاء و أرسلناها اليک لتعرف ما نطقتْ به ألسنتُهم الکذبة اذْ

أتی الأمر بقدرة و سلطان * قد تزعزع بنيان الظّنون و انفطرت

سماء الأوهام و القوم فی مرية و شقاق * قد أنکروا حجّةَ اللّه

و برهانَه بعد اذ أتی من أفق الاقتدار بملکوت الآيات * ترکوا

ما أُمروا به و ارتکبوا ما مُنعوا عنه فی الکتاب * وضعوا الههم

أخذوا أهواءَهم ألا إنّهم فی غفلة و ضلال * يقرءون الآيات

و ينکرونها يرون البيّنات و يعرضون عنها ألا إنّهم فی ريب

عجاب * انّا وصّينا أولياءَنا بتقوی اللّه الّذی کان مطلعَ الأعمال

و الأخلاق * إنّه قائد جنود العدل فی مدينة البهاء * طوبی لمن

دخل فی ظلّ رايته النّوراء و تمسّک به إنّه من أصحاب السَّفينة الحمراء

الّتی نزّل ذکرها فی قيّوم الأسماء * قل يا حزبَ اللّه زيّنوا

هياکلکم بطراز الأمانة و الدّيانة ثمَّ انصروا ربّکم بجنود الأعمال

و الأخلاق * انّا منعناکم عن الفساد و الجدال فی کتبی و صحفی

و زبري و ألواحی و ما أردنا بذلک الّا علوّکم و سموّکم * تشهد

بذلک السّماءُ و أنجمها و الشّمسُ و اشراقها و الأشجار و أوراقها و البحارُ

و أمواجها و الأرض و کنوزُها * نسأل اللّه أن يمدّ أولياءَه و يؤيّدهم

علی ما ينبغی لهم فی هذا المقام المبارک العزيز البديع * الی ان قلنا

فی لوح آخر يا أيّها النّاظر الی الوجه ، وصِّ العبادَ بتقوی اللّه

ص ١٠٠

تاللّهِ هو القائد الأوّل فی عساکر ربّک و جنودُه الأخلاقُ

المرضيّة و الأعمالُ الطّيّبة * و بها فُتِحَتْ فی الأعصارِ و القرون

مدائنُ الأفئدة و القلوب وَ نُصبَتْ راياتُ النّصر و الظّفر علی

أعلی الأعلام * انّا نذکر لک الأمانةَ و مقامَها عند اللّه ربّک ربِّ

العرش العظيم * انّا قصدنا يوماً من الأيّام جزيرتَنا الخضراء و لمّا

وردنا رأينا أنهارَها جارية و أشجارَها ملتفّة و کانت الشّمسُ تلعب

فی خلال الأشجار * اذاً توجّهنا الی اليمين رأينا ما لا يتحرّک القلمُ

علی ذکره و ذکرِ ما شهدت عينُ مولی الوری فی ذاک المقام

الألطف الأشرف المبارک الأعلی * ثمّ أقبلنا الی اليسار شاهدنا

طلعةً من طلعات الفردوس الأعلی قائمةً علی عمود من النّور و نادتْ

بأعلی النّداء : يا ملأ الأرض و السّماء انظروا جمالی و نوری و ظهوري

و اشراقی تاللّه الحقّ أنا الأمانةُ و ظهورُها و حسنُها و اجرٌ لِمَنْ

تمسّک بها و عرف شأنَها و مقامَها و تشبّث بذيلها * انا الزّينةُ

الکبری لأهل البهاء و طرازُ العزّ لمن فی ملکوت الانشاء و أنا

السّبب الأعظم لثروة العالم و أفق الاطمئنان لأهل الامکان *

کذلک أنزلنا لک ما يقرِّب العبادَ الی مالک الايجاد *

اين مظلوم لازال اهل عالم را بما يرفعهم و يقرّبهم دعوت نموده

و از افق اعلی اشراق نموده آنچه که از برای احدی مجال توقّف

ص ١٠١

و اعراض و اعتراض نمانده و لکن غافلين را نفعی نبخشيده

و لا يزيدهم الّا خسارا *

يا شيخ بايد علما با حضرت سلطان أيّده اللّه متّحد شوند

و در ليالی و ايّام بما يرتفع به شأن الدّولة و الملّة تمسّک نمايند *

اين حزب بتمام همّت بتهذيب نفوس و اصلاح امور متشبّث

و مشغولند * يشهد بذلک ما نزّل من القلم الأعلی فی هذا اللّوح

المبين * چه بسا از امور که سهل و آسان بنظر می‌آيد و لکن اکثری

از آن غافل و باموريکه سبب تضييع ايّامست مشغول * در آستانه

يومی از ايّام کمال پاشا نزد مظلوم حاضر و از امور نافعه ذکری

بميان آمد ذکر نمودند که السن متعدّده آموخته‌اند * در جواب

ذکر شد عمری را تلف نموده‌ايد بايد مثل آن جناب و سائر وکلای

دولت مجلسی بيارايند و در آن مجلس يک لسان از السن مختلفه

و همچنين يک خطّ از خطوط موجوده را اختيار نمايند و يا خط و لسانی

بديع ترتيب دهند و در مدارس عالم اطفال را بآن تعليم فرمايند

در اين صورت دارای دو لسان ميشوند يکی لسان وطن و ديگری

لسانی که عموم اهل عالم بآن تکلّم نمايند * اگر بآنچه ذکر شد

تمسّک جويند جميع ارض قطعه واحده مشاهده شود و از تعليم

و تعلّم السن مختلفه فارغ و آزاد شوند * در حضور قبول فرمودند

ص ١٠٢

و بسيار هم اظهار فرح و مسرّت کردند و بعد بايشان ذکر شد که

اين فقره را بوکلاء و وزرای دولت برسانند تا حکمش در ممالک

جاری گردد و بعد مکرّر تشريف آوردند و از اين فقره ذکری

ننمودند و حال آنکه آنچه ذکر شد سبب اتّحاد اهل عالم و اتّفاق

بوده * اميد آنکه دولت ايران بآن تمسّک فرمايد و اجرا دارد *

حال خطّ بديعی و لسان جديدی اختراع شده اگر طالب باشند

ارسال شود * مقصود آنکه کلّ تمسّک نمايند باموريکه از زحمت

و مشقّت بکاهد و ايّام در آنچه سزاوار است صرف شود و بانتها رسد

انّ اللّه هو المؤيّد العليم و المدبّر الخبير * ان شاء اللّه ايران مزيّن

گردد و فائز شود بآنچه که الی حين از آن محروم بوده * قل

يا سلطان همّت فرما تا جميع اهل عالم بتجلّيات انوار نيّر عدل

آن حضرت منوّر گردند * اين مظلوم جز بامانت و صدق و صفا

و امور نافعه بامری ناظر نبوده و نيست * او را از خائنين مشمريد *

سُبحانکَ يا الهی و سيّدی و سندی أيّد حَضْرَةَ السّلطان علی

اجراء أوامرک و أحکامِک و اظهار عدلک بين عبادِک * انّک

أنت الفَضّال الفيّاض المقتدر القدير * قَد أتی أمرُ اللّهِ بالفضل

طوبی للعاملين و طوبی للعارفين و طوبی لمن تمسّک بالحقّ منقطعاً

عمّن فی السّموات و الأرضين *
ص ١٠٣

يا شيخ قصد شاطی بحر اعظم فرما ثمّ ادخل فی السّفينة

الحمراء الّتي قدّرها اللّه لأهل البهاء فی قيّوم الأسماء و إنّها تمرّ علی

البرّ و البحر مَنْ دخل فيها نجی و مَنْ أعرض هلک * اذا دخلتَ

و فزتَ ولّ وجهَکَ شَطْرَ کعبةِ اللّه المهيمن القيّوم و قل : اللّهمّ

انّی أسألک من بهائک بابهاه و کلّ بهائک بهيّ * اذاً تفتَحُ علی

وجهک أبوابُ الملکوت و تری ما لا رأت العيون و تسمع ما لا

سمِعتِ الآذان * انّ المظلومَ يعظک کما وعظک و ما أراد لک الّا

الدّخولَ فی بحر أحديّة اللّه ربِّ العالمين * هذا يوم فيه تنادی

کلُّ الأشياء و تبشّر النّاسَ بهذا الظّهور الّذی به ظهر ما کان

مکنونا مخزونا فی علم اللّه العزيز الحميد *

يا شيخ تغرّدات حمامات بيان را بر افنان سدره عرفان اصغا نمودی *

حال تغنّيات طيور حکمت را که در جنّت عليا مرتفع است

بشنو إنّه يعرّفک ما کنتَ غافلا عنه * اسمع ما نطق به

لسانُ القوّة و القدرة فی کتب اللّه مقصود العارفين * فی هذا

الحين ارتفع النّداءُ من سدرة المنتهی فی قطب الفردوس الأعلی

و أمرنی بأن أذکرَ لجنابک ما نزل فی الزّبر و الألواح و ما نطق به

مبشّری الَّذی فدی بنفسه لهذا النّبأ العظيم و الصّراط المستقيم *

قال و قوله الحقّ ( و قد کتبتُ جوهرة فی ذکره و هو أنّه

ص ١٠٤

لا يشار باشارتی و لا بما ذکر فی البيان ) الی قوله عزّ و جلّ فی ذکر

هذا الظّهور الأعظم و النّبأ العظيم ( إنّه أجلّ و أعلی من أن يکون

معروفاً بدونه أو مستشيراً باشارة خلقه و إنّنی أنا أوّل عبد قد

آمنت به و بآياته و أخذت من ابکار حدائق جنّة عرفانه حدائق

کلماته * بلی و عزّته هو الحقّ لا إله إلّا هو کلّ بأمره قائمون )

انتهی * حمامه حقيقی بر اغصان سدره الهی به اين کلمات تغنّی فرموده

طوبی از برای نفسيکه باصغای آن فائز شد و از بحور بيان الهی که

در هر کلمه مستور اخذ نمود و آشاميد * و همچنين در مقام ديگر

ندای بيان از اعلی الاغصان مرتفع قوله تبارک و تعالی ( و فی

سنة التّسع انتم کلّ خير تدرکون ) و در مقام ديگر ميفرمايد

)و فی سنة التّسع أنتم بلقاء اللّه ترزقون ) انتهی * اين نغمات که

از طيور مدائن عرفان ظاهر گشته مطابق است بما أنزله الرَّحمن

فی الفرقان طوبی للمتبصّرين و طوبی للفائزين *

يا شيخ لعمر اللّه فرات رحمت جاری و بحر بيان موّاج و شمس

ظهور مشرق و منير بقلب فارغ و صدر منشرح و لسان صدق

مبين اين کلمات عاليات که از مبشّر يعنی نقطه اولی ظاهر شده

قرائت نما * قوله عزَّ بيانه مخاطبا لحضرة العظيم ( هذا ما قد

وعدناک قبل حين الّذی أجبناک اصبر حتَّی يقضی عن البيان تسعة

ص ١٠٥

فاذاً قل فتبارک اللّه أحسن المبدعين * قل هو نبأ لم يُحطْ بعلمه أحدٌ

إلّا اللّهُ و لکن أنتم يومئذ لا تعلمون ) انتهی * و در سنه تسع

اين ظهور اعظم از مشرق اراده الهی مُشرق و لائح لا ينکره

الّا کلّ غافل مريب * نسأل اللّهَ أن يؤيّدَ عبادَه علی الرّجوع

اليه و الاستغفار عمّا عملوا به فی الحياة الباطلة إنّه هو التّوّاب

الغفور الرَّحيم * و در مقام ديگر ميفرمايد ( أنّني أنا أوّل عبدٍ

قد آمنتُ به و بآياته ) انتهی * و همچنين در بيان فارسی ميفرمايد

)إنّه هو الّذی ينطق فی کلّ شأن انّنی أنا اللّه ) الی آخر بيانه

جلّ و عزّ * و مقصود از ذکر ربوبيّت و الوهيّت از قبل ذکر

شد قد خرقنا الأحجابَ و أظهرنا ما يقرّب النّاسَ الی اللّه

مالک الرّقاب * طوبی لمن فاز بالعدل و الانصاف فی هذا الفضل

الّذی أحاط من فی السّموات و الأرضين أمراً من لدی اللّه ربّ العالمين *

يا شيخ نغمات انجيل را باذن انصاف بشنو قوله عزَّ بيانه

که از بعد اخبار ميفرمايد ( و أمّا ذلک اليوم و تلک السّاعة فلا يعلم

بهما احدٌ و لا الملائکة الّذين فی السّماء و لا الابن الّا الأب )

و مقصود از اب در اين مقام حقّ جلّ جلاله است و اوست مربّی

حقيقی و معلّم معنوی * يوئيل ميفرمايد ( لأنَّ يومَ الرَّبِّ عظيم

ص ١٠٦

و مخوف جدّا فمن يطيقه ) اوّل در بيان جليل مرقوم در انجيل

ميفرمايد ( احدی بحين ظهور آگاه نه لم يحطْ به الّا اللّه العليم

الخبير ) و در ثانی عظمتِ ظهور را ذکر مينمايد * و همچنين در

فرقان ميفرمايد ( عَمَّ يَتَساءَلونَ عن النّبأ العظيم ) اينست

آن نبأيکه عظمتش در اکثری از کتب قبل و بعد مذکور *

اينست آن نبأيکه ارتعدتْ به فرائصُ العالم الّا من شاءَ اللّه

الحافظُ النّاصر المعين * چنانچه بابصار ظاهره مشاهده شد که

جميع عباد و من فی البلاد منقلب و متحيِّر گشتند الّا من شاء اللّه *

يا شيخ امر عظيم است و نبأ عظيم * بصبر و سکون در

آيات باهرات و کلمات عاليات و ما ظهرَ فی هذه الأيّام تفکّر نما

شايد اسرار مکنونه در کتب را بيابی و بر هدايت عباد همّت

نمائی * ندای ارميا را بسمع حقيقی بشنو ميفرمايد ( آه لأنّ ذلک

اليوم عظيم و ليس مثله ) اگر آن جناب بانصاف نظر نمايند بر

عظمت يوم آگاه شوند * إسمعْ نداءَ هذا النّاصح العليم و لا

تجعل نفسَکَ محرومة عن الرّحمة الّتی سبقت الوجودَ من الغيب

و الشّهود * نغمه حضرت داود را بشنو ميفرمايد ( مَنْ يقودنی

الی المدينةِ المحصَّنة ) مدينه محصّنه عکّا است که سجن اعظم ناميده

شده و دارای حصن و قلعه محکم است *
ص ١٠٧

يا شيخ اقرأ ما نطق به اشعيا فی کتابه قوله ( علی جبل عال

اصعدي يا مبشّرةَ صهيون ارفعی صَوْتَکِ بقوّة يا مبشّرة أورشليم

ارفعی لا تخافی قولی لمدن يهوذا هو ذا الهک هو ذا السيّد الرّبّ

بقوَّة يأتی و ذراعه تحکم له ) * امروز جميع علامات نمودار مدينه

بزرگی از آسمان نازل شده و صهيون از ظهور حقّ مهتَزّ و مسرور

چه که نداء اللّه را از کلّ جهات اصغا نموده * امروز اورشليم

ببشارت جديد فائز چه که مقام جميّز سرو آزاد ايستاده * اورشليم

محلّ زيارت جميع احزاب عالم است و بقدس ناميده شده و آن

و صهيون و فلسطين جميع در اين اراضی واقع اينست که ميفرمايد

)طوبی لمن هاجر الی عکَّاء ) * عاموص ميفرمايد ( انَّ الرَّبَّ

يُزَمْجِرُ من صهيونَ و يأتی صوته من أورشليم فتنوح مراعی الرّعاة

و ييبس رأس الکرمل ) و کرمل در کتاب الهی بکوم اللّه

و کَرْمُ اللّه ناميده شده * کوم تپه را ميگويند و اين مقاميست

که در اين ايام از فضل دارای ظهور خباء مجد بر آن مرتفع

گشته طوبی للواردين و طوبی للمقبلين * و همچنين ميفرمايد

)يأتی إلهُنا و لا يصمت )*
يا شيخ در اين بيان مقصود عالميان که بعاموص فرموده

تفکّر نما قوله ( فاستعِدّ للقاء الهک يا اسرائيل فانَّه هو ذا الَّذي صنَعَ

ص ١٠٨

الجبالَ و خلقَ الرِّيحَ و أخبر الانسانَ ما هو فکره الَّذی يجعل

الفجر ظلاماً و يمشی علی مشارف الأرض يَهْوَه إله الجنودِ اسْمُه )

ميفرمايد فجر را تاريک مينمايد مقصود آنکه اگر در حين ظهور

مکلّم طور نفسی خود را صبح صادق داند بقوَّت و قدرت الهی

تاريک ميشود صبح کاذبست و خود را صادق ميداند ويل له

و ويل لمن اتَّبعه من دون بيّنةٍ من اللّه ربّ العالمين * اشعيا ميفرمايد

)يسمو الرَّبُّ وحده فی ذلک اليوم ) و در عظمت ظهور ميفرمايد

)ادخلْ الی الصّخرة و اختبئ فی التّراب من أمامِ هيبة الرَّبّ

و من بهاء عظمته ) و در مقام ديگر ميفرمايد ( تفرح البرّيَّةُ

و الأرضُ اليابِسةُ و يبتهجُ القفرُ و يُزهِرُ کالنّرْجس يُزهِرُ أزهاراً

و يبتهج ابتهاجاً و يُرَنِّمُ يُدفع اليه مجدُ لبنان بهاءُ کرمل و شارون

هم يرون مجدَ الرَّبّ بهاءَ الهنا ) انتهی * اين فقرات احتياج بتفسير

ندارد بمثابه آفتاب مشرق و ظاهر و بمثابه نور ساطع و لامع * هر

منصفی از عرف اين بيان بحديقه عرفان راه يابد و فائز شود بآنچه

اکثر اهل عالم از آن محجوب و ممنوعند * قل اتَّقوا اللّهَ يا قوم

و لا تتَّبعوا شبهاتِ النَّاعقين الَّذين نقضوا عهدَ اللّهِ و ميثاقَه

و أنکروا رحمتَه الَّتي سَبَقَتْ منْ فی السَّموات و الأرضين *

و همچنين ميفرمايد ( قولوا لخائفی القلوبِ تَشَدَّدوا لا تخافوا هو

ص ١٠٩

ذا الهکم ) انتهی * اين آيه مبارکه دليل است بر عظمت ظهور

و عظمت امر چه که نفخه صور عالم را مضطرب مينمايد زلزله

و خوف کلّ را احاطه ميکند طوبی از برای نفسيکه بنور

توکّل و انقطاع منوّر گشت شدائد آن يوم او را منع نکند

و نترساند * کذلک نطق لسانُ البيان أمراً من لدی الرّحمن إنّه هو

المقتدر القويّ الغالب القدير * حال از برای صاحبان آذان و ابصار

واجب که در اين کلمات عاليات که در هر يک بحور معانی و بيان

مستور تفکّر نمايند لعلَّ بيان مالک اديان عباد خود را بکمال

روح و ريحان بمقصد اقصی و ذروه عليا که مطلع افق اين نداست فائز فرمايد *

يا شيخ اگر نفحات بيان را اقلّ از سمّ ابره بيابی عالم

و عالميان را بگذاری و بانوار وجه حضرت مقصود توجّه نمائی *

باری در کلمات حضرت روح معانی لا تُحصی مستور ذکر امور

کثيره فرموده و لکن نظر بعدم وجود سامعين و ناظرين

اکثری را ستر نموده چنانچه ميفرمايد ( و لکن لا تستطيعون

أن تحتملوا الآن ) * آن مطلع وحی ميفرمايد در آن يوم اخبار

بعد را حضرت موعود ذکر ميفرمايد چنانچه در کتاب اقدس

و الواح حضرات ملوک و لوح رئيس و لوح فؤاد از قلم اعلی اکثر

ص ١١٠

اموری که در ارض واقع از قبل جاری و نازل گشته * در کتاب

اقدس نازل : يا أرضَ الطّاء لا تحزنی من شیء قد جَعَلَکِ اللّهُ

مَطلعَ فرح العالمين * لو يشاء يبارک سريرَکِ بالّذی يحکم بالعدل

و يجمع أغنامَ اللّهِ الّتی تفرّقت من الذّئاب * إنّه يواجه أهلَ

البهاءِ بالفرح و الانبساط * ألا إنّه من جوهر الخلق لدی الحقّ

عليه بهاء اللّه و بهاء من فی ملکوت الأمر فی کلّ حين * اين

آيات از قبل نازل و لکن در اين حين اين آيه نازل *

الهی الهی يدعوک البهاءُ و يسألک بأنوار وجهک و أمواج

بحر أمرک و تجلّيات شمس بيانک أن تؤيّدَ السّلطانَ علی العدل

و الانصاف * و لو تريد بارک به سريرَ الأمر و الحکم انّک أنت

المقتدر علی ماتشاء لا إله إلّا أنت السّامع المجيب * افرحی يا

أرضَ الطّاء بما جَعَلَکِ اللّهُ أفقَ النّور بما وُلد فيکِ مَطْلَعُ

الظّهور و سميّتِ بهذا الاسم الَّذی به لاح نيّرُ الفضل و أَشرقت

السّموات و الأرضون * سوف تنقلبُ فيکِ الأمورُ و يحکم عليکِ

جمهورُ النّاس انّ ربّکِ هو العليم المحيط * اطمئنّی بفضل ربّکِ

إنّه لا تنقطع عنک لحظاتُ الألطاف * سوف يأخذکِ الاطمئنانُ

بعد الاضطراب کَذلک قُضی الأمرُ فی کتاب بديع * و همچنين

در لوح فؤاد و لوح پاريس و الواح اخری نازل شده آنچه که هر

ص ١١١
صاحب انصافی شهادت ميدهد بر قدرت و عظمت و علم حقّ

جلّ جلاله * اگر بعدل ملاحظه نمايند بر سرّ اين آيه مبارکه

)لا رطب و لا يابس الّا فی کتاب مبين ) آگاه ميشوند و ادراک

مينمايند * و لکنّ اليومَ مَنَعَ النّاسَ اعراضُهم عن ادراک ما نزّل

بالحقّ من لدن منزل قديم * سبحان اللّه آيات باهرات از جميع

جهات احاطه نموده مع ذلک اکثری از عباد از مشاهده و آگاهی

آن محرومند * از حقّ ميطلبم توفيق عطا فرمايد تا جميع بر

لآلی مستوره در اصداف بحر اعظم آگاه شوند و به لک الحمدُ

يا الهَ العالم ناطق گردند * يا معشرَ المنصفين در امواج بحر بيان

و علم الهی نظر نمائيد و تفکّر کنيد تا بلسان ظاهر و باطن شهادت

دهيد بانّ عندَه علمُ کلِّ شیء فی الکتاب لا يعزب عن علمه

من شیء إنّه أظهَرَ ما کان مکنوناً اذ استوی علی عرش البيان

فی المآب * آنچه نازل شده کلمه بکلمه در ارض ظاهر گشته

و ميشود از برای احدی مجال اعراض و اعتراض نه و لکن چون

انصاف مخذول و مستور اکثری باوهامات خود تکلّم مينمايند *

الهی الهی لا تمنع عبادَک عن التّوجّه الی نور الايقان الّذی

أشرق من افق سماء مشيّتک و لا تجعلهم يا الهی محرومين عن

بحور آياتک * أی ربّ هم عبادک فی بلادک و أرقّاؤک فی ديارک *

ص ١١٢

ان لم ترحمهم من يرحمهم * خذ يا الهی أيادی الّذين غرقوا فی بحر

الأوهام و خلِّصْهمْ بقدرتک و سلطانک ثمّ انقذهم بذراعی اقتدارک

انّک أنت المقتدر علی ماتشاء و فی يمينک زِمامُ من فی السّموات

و الأرضين * و همچنين نقطه اولی ميفرمايد ( بچشم او او را ببينيد

و اگر بچشم غير ملاحظه کنيد هرگز بشناسائی و آگاهی فائز

نشويد ) انتهی و اين فقره مخصوص است باين ظهور اعظم طوبی

للمنصفين * و همچنين ميفرمايد ( نطفه يک ساله ظهور او اقوی است

از کلّ بيان ) * اين بشارتهای بيان و کتب قبل مکرّر در کتب

عديده باسامی مختلفه ذکر شده لعلّ النّاسَ ينصفون فيما أشرق

و لاح من أفق ارادة اللّه ربّ العرش العظيم *

يا شيخ قل لملأ البيان در اين کلمه مبارکه تفکّر نمائيد

ميفرمايد ( جميع بيان ورقی است از اوراق جنّت او ) أنصفوا

يا قوم و لا تکونوا من الأخسرين فی کتاب اللّه ربّ العالمين *

امروز سدره مبارکه با اثمار جنيّه جديده بديعه امام وجهت

موجود انظر اليها منقطعاً عن دونها کذلک نطق لسانُ القوّة

و القدرة فی هذا المقام الّذي جعله اللّه مزيّناً بقدوم اسمه الأعظم

و نبأه العظيم * و همچنين ميفرمايد ( من أوّل ذلک الأمر الی

قبل أن يکمل تسعة کينونات الخلق لم تظهر و انّ کلّ ما قد رأيت

ص ١١٣

من النّطفة الی ما کسوناه لحماً ثمّ اصبر حتّی تشهدَ خلقَ الآخر

قل فتبارک اللّه أحسن الخالقين ) و همچنين از اقتدار ظهور ذکر

فرموده و قال ( حِلٌّ لمن يظهره اللّه أن يردّ من لم يکن فوق

الأرض أعلی منه اذ ذلک خلقٌ فی قبضته و کلّ له قانتون * فانَّ لکم

بعد حين أمر ستعلمون ) و ميفرمايد ( فاعرف باليقين الأقطع

و الأمر المثبت الأحتم بأنّه جلّ جلاله و عزّ اعزازه و قدَّس

أقداسه و کبَّر کبرياؤه و مجّد شئوناته يعرّف کلّ شیء نفسه بنفسه

فمن يقدر أن يعرفه بغيره ) الی قوله عزّ و جلّ ( ايّاک ايّاک أيّام

ظهوره أن تحتجبَ بالواحد البيانيّة فانّ ذلک الواحد خلق عنده

و ايّاک ايّاک أن تحتجبَ بکلمات ما نزّل فی البيان ) الی قوله تعالی

)و لا تنظر اليه الّا بعينه فانّ من ينظر اليه بعينه يدرکه و الّا

يحتجب * ان أردتَ اللّهَ و لقاءَه فارده و انظر اليه ) و همچنين ميفرمايد

)اگر يک آيه از آيات من يظهره اللّه را تلاوت کنی أعزّتر

خواهد بود از آنکه کلّ بيان را ثبت کنی زيرا که آن روز

آن يک آيه ترا نجات ميدهد ولی کلّ بيان نميدهد ) انتهی * قل

يا معشرَ البيان أنْصِفوا أنصفوا ثمّ أنصفوا أنصفوا و لا تکونوا

من الَّذين ذکروا مظهرَ أمْرِ اللّهِ فی اللَّيالی و الأيّام و لمّا أتی

بالفضل و أشرق أفق الظّهور أفتوا عليه بما ناح به سکَّانُ الملکوت

ص ١١٤

و الجبروت و الّذين طافوا حولَ ارادة اللّه العليم الحکيم * در اين

کلمه عليا تفکّر نمائيد ميفرمايد ( أنّی مؤمن به و بدينه و بکتابه

و بأدلّائه و بمناهجه و بما يظهر من عنده فی کلّ ذلک مفتخراً

بنسبتی اليه و متعزّزا بايمانی به ) و همچنين ميفرمايد ( ان يا کلّ

شیء فی البيان فلتعرفُنّ حدّ أنفسِکم فانَّ مثل نقطة البيان يؤمن

بِمَنْ يظهره اللّه قبل کلّ شیء و أنَّنی أنا بذلک أفتخرنَّ علی من فی

ملکوت السّموات و الأرض ) انتهی * لعمرُ اللّه جميع ذرّات کائنات

بنوحه و ندبه مشغولند از ظلم معرضين بيان * آيا صاحبان ابصار

و آذان کجا رفتند ؟ نسأل اللّه تبارک و تعالی أن يحضرَهم و ينصحَهم

بما ينفعهم و يمنعهم عمّا يضرّهم إنّه هو القويّ الغالب القدير *

و همچنين ميفرمايد ( لا تحتجبنّ عن اللّه بعد ظهوره فانَّ کلّ

ما رفع البيان کخاتم فی يدی و انّی اَنا خاتم فی يدَيْ مَنْ يظهره اللّه

جلّ ذکره يقلّب کيف يشاء لما يشاء بما يشاء انَّه لهو المهيمن

المتعال ) و همچنين ميفرمايد ( فإنّه لو يجعل ما علی الأرض نبيّا

ليکوننّ أنبياء عند اللّه ) و همچنين ميفرمايد ( و اذاً يوم ظهور

من يظهره اللّه کلّ من علی الأرض عنده سواء فمن يجعله نبيّا

کان نبيّا من أوّل الّذی لا أوّل له الی آخر الّذي لا آخر له لأنَّ

ذلک ممّا قد جعله اللّه و من يجعله وليّا فذلک ما کان وليّا فی کلّ

ص ١١٥

العوالم فانّ ذلک ممّا قد جعله اللّه لأنّ مشيّةَ اللّه لن يَظهرَ الَّا

بمشيّته و ارادةَ اللّه لم يظهر الّا بارادته و انَّه لهو القاهر المقتدر

المنيع ) انتهی * باری در هر مقامی ذکر فرموده‌اند آنچه را که

سبب اقبال و ارتفاع و ارتقاء و هدايت خلق است و لکن
معدودی غير منصفين حجاب شدند و سدّی حائل گشته‌اند

و عباد را از توجّه بانوار وجه منع کرده‌اند * نسأل اللّهَ أن يطردَهم

بسلطانه و يأخذَهم بأخذه إنّه هو المقتدر العزيز الحکيم *

و همچنين ميفرمايد ( فانّ مَثَلَهُ جلَّ ذِکرُهُ کمثل الشّمس لو

يقابلنّه الی ما لا نهاية مرايا کلهنَّ ليستعکسنّ من تجلّی الشّمس

فی حدّهم و ان لم يقابلها من أحد فيطلع الشّمس و يغرب و الحجاب

للمرايا و انّی ما قصّرتُ عن نصحی ذلک الخلق و تدبيری لاقبالهم

الی اللّهِ ربّهم و ايمانهم باللّه بارئهم و ان يؤمننّ به يوم ظهوره کلّ

ما علی الأرض فاذاً يسرّ کينونتی حيث کلّ قد بلغوا الی ذروة

وجودهم و وصلوا الی طلعة محبوبهم و أدرکوا ما يمکن فی الامکان

من تجلّی مقصودهم و الَّا يحزَنْ فؤادی و انّی قد ربّيتُ کلّ شیء

لذلک ، فکيف يحتجب أحدٌ ؟ علی هذا قد دعوتُ اللّه و لأدعونَّه

إنّه قريب مجيب ) و همچنين ميفرمايد ( بقدر اسم مؤمن هم در

حقّ آن شجره لا شرقيّه و لا غربيّه راضی نميشوند چه اگر

ص ١١٦

راضی شوند حزن بر او وارد نميآورند ) انتهی * يا اذن عالم آيا

شنيدی بچه عجز اين بيانات از مشرق اراده مطلع اسماء ظاهر

گشته ؟ ميفرمايد کلّ را تربيت نمودم از برای عرفان اين

ظهور و لکن اهل بيان بقدر اسم مؤمن هم در حقّ آن سدره

مبارکه لا شرقيّه و لا غربيّه راضی نميشوند * آه آه عمّا ورد علی نفسی لعمرُ اللّه

قد ورد عليّ من الّذی ربّيتُهُ فی اللّيالي و الأيّام ما ناح به روح

القدس و أهلُ خباء عظمة اللّه مالک هذا اليوم البديع * و همچنين

ردّا لبعضی از معرضين ميفرمايد ( چه کسی عالم بظهور نيست

غير اللّه هر وقت شود بايد کلّ تصديق بنقطه حقيقت نمايند

و شکر الهی بجای آورند ) انتهی * معرضين بمثابه امّت يحيی

تکلّم نمودند چه که آن نفوس هم بر حضرت روح اعتراض

کردند که شريعت يحيی تمام نشد تو از برای چه آمدی * حال

هم معرضين مع آنکه ابداً با ما نبودند و اطّلاع از اصل امر

نداشته و ندارند که از که بوده و چه بوده گفته‌اند آنچه را که

اشياء کلّها بنوحه و ندبه مشغول * لعمری انّ الأخرس لا يقدر

أن يقومَ أمامَ ملکوت البيان * اتّقوا اللّهَ يا قومُ ثمّ اقرأوا

ما نزّل بالحقّ فی الباب الثّامن من الواحد السّادس من البيان و لا

تکونوا من المعرضين * و همچنين امر فرموده ( که در هر نوزده

ص ١١٧

روز يکدفعه در اين باب نظر کنند لعلّ در ظهور منْ يظهره

اللّه محتجب نشوند بشئونی دون شأن آيات که اعظم حجج

و براهين بوده و هست ) انتهی * حضرت يحيی بن زکريّا فرموده

آنچه را که مبشّر فرموده ( قائلاً توبوا لأنّه قد اقترب ملکوتُ

السّموات انّی أعمّدکم بماء للتَّوبة و لکنّ الَّذی يأتی بعدی هو

أقوی منّی الَّذی لستُ أهلاً أن أحملَ حذاءَه ) اينست که مبشّر

ميفرمايد در مقام خضوع و خشوع ( که جميع بيان ورقی است

از اوراق جنّت او ) و همچنين ميفرمايد ( من اوّل عابدينم و افتخار

ميکنم بنسبتی اليه ) * يا قوم مع ذلک اهل بيان عمل نمودند آنچه را

که ذی الجوشن و ابن انس و اصبحی از آن پناه بخدا برده

و ميبرند * اين مظلوم در شب و روز بارتفاع امر الهی امام وجوه

اديان مشغول و آن نفوس باسبابيکه سبب ذلّت و علّت اذيّت

بوده متمسّک * و همچنين ميفرمايد ( او را شناخته بآيات او و احتياط

در عرفان او نکرده که بقدر همان در نار محتجب خواهيد بود )

انتهی * ای معرضين بيان در اين کلمه عليا که از مطلع بيان نقطه

عرفان جاری شده تفکّر نمائيد و در اين حين آن کلمه را بشنويد

ميفرمايد ( در آن روز آن آفتاب حقيقت اهل بيان را خطاب

مينمايد و اين سوره فرقان را تلاوت ميفرمايد ( قل يا أيّها

ص ١١٨

الکافرون * لا أعبُدُ ما تعبدُون * و لا أنتم عابدون ما أعبد * و لا

انا عابدٌ ما عبدتم * و لا أنتم عابدون ما أعبد * لکم دينکم ولی دين ) *

سبحان اللّه مع اين بيانات واضحه و آثار لامعه مشرقه کلّ باوهام

خود مشغولند و از حضرت مقصود غافل و محجوب * يا معرضين

از نوم غفلت بيدار شويد و اين کلمه مبشّر را بشنويد ميفرمايد

)شجره اثبات باعراضش از او از نفی محسوب و شجره نفی

باقبالش باو از اثبات محسوب ) و همچنين ميفرمايد ( اگر نفسی

ادّعا نمايد و اتيان بحجّت ننمايد تعرّض منمائيد و حزن وارد ميآوريد )

انتهی * باری اين مظلوم در ليالی و ايّام به قل يا أيّها الکافرون

ناطق که شايد سبب تنبّه شود و خلق را بطراز انصاف مزيّن

دارد * حال در اين کلمات که عرف يأس از آن متضوّع تفکّر

نمائيد فی مناجاته مع الأحزان الی اللّه ربّ العالمين قوله

) سبحانک اللّهمّ فاشهد بانّي بذلک الکتاب قد أخذتُ

عهدَ ولاية من تظهرنَّه عن کلّ شیء قبل عهد ولايتی و کفی بک

و بمن آمن بآياتک عليّ شهداء و انّک أنت حسبی عليک توکَّلتُ

و انّک کنتَ علی کلّ شیء حسيباً ) * و در مقام ديگر ميفرمايد ( أن

يا شموسَ المرايا أنتم الی شمس الحقيقة تنظرون فانَّ قيامَکم بها

لو أنتم تتبصّرون * کلّکم کحيتان بالماء فی البحر تتحرّکون

ص ١١٩

و تحتجبون عن الماء و تسألون عمَّا أنتم به قائمون ) و همچنين ميفرمايد

)لأشکونَّ اليکَ أنْ يا مرآة جودی عن کلّ المرايا کلٌّ بألوانهم

اليّ لينظرون ) انتهی * اين خطاب از مصدر امر حضرت وهّاب

بجناب آ سيّد جواد مشهور بکربلائی نازل حقّ شاهد و عالم

گواه که آن سيّد با اين مظلوم بوده و در ردّ معرضين هم شرحی

مبسوط نوشته و دو لوح هم که در آن از ظهور حقّ گواهی داده

و از دونش اشارات اعراض ظاهر و هويدا نزد جناب حيدر قبل علی

فرستاديم و خطّ او نزد کلّ معلوم و واضحست * و مقصود

از اين عمل آنکه شايد منکرين بفرات اقرار فائز شوند و معرضين

بنور اقبال منوّر گردند * حقّ شاهد که اين مظلوم مقصودی

جز القای کلمه الهی نداشته طوبی للمنصفين و ويل للمعرضين *

معرضين تدبيرها نموده‌اند و بحيلها تمسّک جسته‌اند * از جمله

صورت اين سيّد را گرفته‌اند و همچنين صور بعضی را بعد هر

کدام را در ورقی چسبانده‌اند و فوق اينها صورت ميرزا يحيی را *

باری بهر اسبابی از برای انکار حقّ تمسّک جسته‌اند * قل

) حق عيان چون مهر رخشان آمده
حيف کاندر شهر کوران آمده )

و سيّد مذکور منکرين را نصيحت نموده و بافق اعلی دعوت

ص ١٢٠

کرده و لکن در احجار ملساء تأثيری ننمود و در باره‌اش

گفته‌اند آنچه را که او از آن بحقّ جلّ جلاله پناه برده * و حال

عرائضی که بساحت اقدس ارسال داشته موجود است طوبی

للمنصفين * حال در شکايت نقطه اولی از مرايا تفکّر نمائيد

شايد سبب انتباه گردد و عباد از شمال اوهام و ظنون بيمين ايمان

و ايقان توجّه نمايند و آگاه گردند بآنچه که از او محجوبند مع

آنکه از عالم نيستی بهستی مخصوص عرفان اين امر اعظم آمده‌اند *

و همچنين ميفرمايد ( و اجعل اللّهمّ تلک الشَّجرة کلّها له

ليظهرَنّ منها ثمرات ما قد خلق اللّه فيها لمن قد أراد اللّه أن يظهر

به ما أراد فانَّني أنا و عزّتک ما أردتُ أن يکونَ علی تلک الشّجرة

من غصن و لا ورق و لا ثمر لن يسجدَ له يوم ظهوره و لا يسبّحک

به بما ينبغی لعلوّ علوّ ظهوره و سموّ سموّ بطونه و ان شهدتَ يا الهی

عليَّ من غصن أو ورق أو ثمر لم يسجد له يوم ظهوره فاقطعه اللَّهمّ

عن تلک الشَّجرة فإنّه لم يکن منّی و لا يرجع اليّ ) انتهی *

يا اهل بيان لعمرُ اللّه اين مظلوم خيالی نداشته الّا اظهار امريکه

بآن مأمور بوده * اگر بسمع فطرت توجّه نمائيد از جميع ارکان

و اعضاء و عروق حتّی از موهای مظلوم اصغا مينمائيد آنچه را که

سبب توجّه و انجذاب ملأ اعلی و ناسوت انشا است * يا هادی

ص ١٢١

حميّه جاهليّه قبل عباد بيچاره را از صراط مستقيم منع نمود *

در حزب شيعه تفکّر نما هزار و دويست سنه يا قائم گفتند و بالاخره

جميع بر شهادتش فتوی دادند و شهيدش نمودند مع آنکه بحقّ

جلّ جلاله و حضرت خاتم و اوصياء قائل و مقرّ و معترف بودند *

حال قدری فکر لازم که شايد معلوم شود سببی که ما بين حقّ

و خلق حائل شد چه بوده و علّت اعتراض و انکار چه عملی شده *

يا هادی ناله منابر را اصغا نموديم که علمای عصر ظهور بقول جميع

بر آن ارتقا جستند و حق را سبّ نموده و بر آن جوهر وجود

و اصحابش وارد آوردند آنچه که چشم عالم نديد و گوش عالم نشنيد *

حال تو باسم وصايت و مرآتيّت مردم را دعوت نموده و مينمائی مع

آنکه اطلّاع از امر نداشته و نداری چه که با ما نبودی جميع اين

حزب ميدانند که سيّد محمّد يکی از خدّام بوده * در ايّاميکه

حسب الخواهش دولت عليّه عثمانی بآن شطر توجّه نموديم همراه

بوده و بعد از او ظاهر شد آنچه که لعمرُ اللّه قلم اعلی گريست و لوح

نوحه نمود لذا طردش نموديم و بميرزا يحيی پيوست و عمل نمود آنچه را

که هيچ ظالمی ننمود ترکناه و قلنا اخرج يا غافل * بعد از ظهور

اين کلمه بمولوی خانه رفته با آنها بوده الی أن جاءَ امر الخروج *

يا هادی سبب اوهام جديده مشو مرّةً اخری بترتيب حزبی مثل

ص ١٢٢

حزب شيعه راضی مباش تفکّر نما چه مقدار خون ريخته شد

از جمله خود تو که مدّعی علم بودی و همچنين علمای شيعه طرّاً

در سنه اولی و اخری حق را لعن نموديد و فتوی بر سفک

دم اطهرش داديد * اتق اللّهَ يا هادی راضی مشو عباد مجدّد باوهام

قبل مبتلی شوند اتّق اللّه و لا تکن من الظّالمين * اين ايّام اصغا

شد در جمع بيان و محو آن همّت نموده ای * اين مظلوم از تو ميطلبد

اين اراده را لوجه اللّه ترک نمائی ادراک و عقل تو از سيّد عالم برتر

و بالاتر نبوده و نيست * حقّ شاهد و گواهست که اين مظلوم

بيانرا تلاوت ننموده و مطالبش را نديده اين قدر معلوم و واضح

و مبرهن است که کتاب بيان را اسّ کتب خود قرار فرموده

از خدا بترس در اموری که شأن تو نيست داخل مشو * هزار

و دويست سنه شيعه بيچاره را امثال تو به بئر اوهام و ظنون مبتلی

نمودند بالاخره در يوم جزا ظاهر شد آنچه که ظالمهای قبل بحقّ

پناه بردند * حال صريخ حضرت نقطه را از بيانش ادراک نما

عرض ميکند ( الهی اگر از اين سدره که آن وجود مبارک باشد

ثمری يا ورقی يا غصنی ظاهر شود که بتو ايمان نياورد او را اين حين

قطع نما ) و همچنين ميفرمايد ( اگر نفسی کلمه ای بگويد من غير

برهان ردّش ننمائيد ) و حال با صد جلد کتاب ردّش کرده ای

ص ١٢٣

و مسروری * مجدّد ميگويم و التماس ميکنم ببصر حديد در آنچه نازل

شده ملاحظه نما نفحات بيان اين ظهور غير بيانات قبل است *

اين مظلوم لازال مبتلی بوده و مقرّ امنيکه در کتب حضرت

اعلی و يا غير نظر نمايد نداشته * بعد از ورود در عراق

بامر حضرت پادشاه ايران ايّده اللّه دو ماه أو أزيد فاصله ميرزا

يحيی وارد شد * ذکر نموديم ما را حسب الأمر باينجا فرستاده‌اند

تو خوبست در ايران باشی و ميرزا موسای اخوی را ميفرستيم

بطرف ديگر چه که اسم شما در ديوان نيامده ميتوانيد بخدمتی

قيام نمائيد * بعد اين مظلوم دو سنه منقطعاً عن العالم هجرت

کرد از بغداد * بعد از رجوع مشاهده شد توقّف کرده و سفرش

در عهده تأخير مانده اين مظلوم بسيار محزون شد * حقّ شاهد

و گواه که در جميع احيان بنشر امر مشغول بوده‌ايم سلاسل

و اغلال منع ننمود کند و حبس از اظهار باز نداشت * و در آن

ارض بر منع از فساد و اعمال غير مرضيّه غير طيّبه قيام نموديم

و ليلاً و نهاراً بجميع اطراف الواح ارسال شد و مقصودی جز

تهذيب نفوس و اعلای کلمه مبارکه نبوده مخصوص چند نفر

معيّن نموديم بر جمع آثار نقطه * و بعد از جمع ميرزا يحيی و ميرزا

وهّاب خراسانی که بميرزا جواد معروف بود اين دو را در محلّی جمع

ص ١٢٤

نموديم و دو دوره کتب حضرت نقطه را حسب الأمر نوشته و تمام

نموده‌اند * لعمرُ اللّه اين مظلوم از کثرت مراوده با ناس کتب را

نديده و از آثار نقطه ببصر ظاهر مشاهده ننموده و اين آثار نزد

اين دو بوده که هجرت واقع شد * و قرار شد ميرزا يحيی اين

نوشتجاترا برداشته بشطر ايران توجّه نمايد و در آن اراضی

انتشار دهد * و اين مظلوم حسب الاستدعای وزرای دولت

عليّه بآن شطر توجّه نمود بعد از ورود در موصل مشاهده شد ميرزا

يحيی پيش از حرکت مظلوم رفته و منتظر است * باری کتب

و آثار در بغداد ماند و او خود بشطر عليّه توجّه نمود و جزء اين

عباد شد * حال حقّ شاهد است بر اين مظلوم چه گذشت چه که

بعد از زحمتهای زياد آثار را گذاشت و خود بمهاجرين پيوست *

مدّتها اين مظلوم باحزان نامتناهيه مبتلی تا آنکه به تدبيری که غير

حقّ کسی آگاه نيست آثار را بمقام ديگر و ارض ديگر فرستاديم

چه که در عراق عرب بايد اوراق را در هر شهر ملاحظه نمود و الّا

از هم ميريخت و ضايع ميشد * و لکنّ اللّهَ حفَظَها و أرسلها إلی

مقام قدّره اللّه من قبل إنّه هو الحافظ المعين * هر جا اين مظلوم

رفت ميرزا يحيی از عقب آمد خود تو گواهی و ميدانی که آنچه

ذکر شد صدقست و لکن در سِرّ سيّد اصفهانی او را اغوا نمود

ص ١٢٥

و عمل نمودند آنچه را که سبب فزع اکبر شد * ايکاش از مأمورين

دولت سؤال مينموديد عمل ميرزا يحيی را در آن ارض * از همه

گذشته اقسمک باللّه الفرد الواحد المقتدر القدير که در نوشتجاتی

که باسم او نزد نقطه اولی رفته ملاحظه نما تا آثار حقّ را بمثابه

آفتاب ممتاز مشاهده نمائی * و همچنين از کلمات نقطه بيان روح

ما سواه فداه ظاهر شده آنچه که هيچ ستری آن را منع ننمايد

و سبحات جلال و حجبات اهل ضلال آن را از ظهور باز ندارد *

قد خرقت الأحجاب من اصبع ارادة ربّک القويّ الغالب القدير *

بلی مفترين و مغلّين را چاره نبوده و نيست * چندی قبل مذکور

شد کتاب ايقان و بعضی از الواح را نسبت بغير داده ای لعمر اللّه

هذا ظلم عظيم * غير از ادراک آن عاجز است تا چه رسد بتنزيل آن *

حسن مازندرانی حامل هفتاد لوح بوده و چون فوت شد آن الواح را

بصاحبانش ندادند و بيکی از اختهای اين مظلوم که من غير

جهت اعراض نموده سپردند * اللّهُ يعلم ما ورد علی الواحه و آن

اخت ابدا با ما نبوده * قسم بآفتاب حقيقت بعد از ظهور اين امور

ميرزا يحيی را نديده و از امر مطّلع نبوده چه که آن ايّام موافق

نبوده‌اند ايشان در محلّه ای و اين مظلوم در محلّه ديگر ساکن

و لکن محض عنايت و محبّت و شفقت چند يوم قبل از حرکت

ص ١٢٦

نزد او و والده‌اش رفته که شايد از کوثر ايمان بياشامند و بآنچه

اليوم سبب تقرّب الی اللّه است فائز گردند * حقّ ميداند و شاهد

و خود او گواه که غير اين بهيچوجه خيالی نبوده تا آنکه الحمد للّه

از فضل الهی فائز شد و بطراز محبّت مزيّن گشت * و لکن بعد

از اسيری و هجرت ما از عراق بآستانه ديگر از او خبری نرسيد *

و بعد از تفريق در ارض طا با جناب اخوی ميرزا رضا قلی ملاقات

نشد و خبری از او مخصوصاً نرسيد * در اوّل ايّام کلّ در يک بيت

ساکن بوديم و بعد آن بيت در خريمه بقيمت نازلی رفت

و فرمانفرما و حسام السّلطنه اين دو برادر خريدند و قسمت نمودند

بعد از اين حادثه ما بين ما و اخوی تفريق حاصل ايشان بدر

مسجد شاه و ما در دروازه شميران ساکن * و لکن از اخت از بعد

من غير جهت آثار عناد ظاهر * اين مظلوم بهيچوجه سخنی نگفته

الّا آنکه بنت اخوی مرحوم ميرزا محمّد حسن عليه بهاءُ اللّه

و سلامُه و رحمتُه که مخطوبه غصن اعظم بوده او را اخت

اين مظلوم از نور بخانه خود برده و بمقرّ ديگر فرستاد * جمعی از اصحاب

و دوستان از اطراف شکايت نمودند چه که اين امر بسيار عظيم

بود موافق رأی هيچيک از اوليای حقّ واقع نشد * عجب در اينکه

اخت او را بمحلّ خود برده و ترتيبات داده بمقام ديگر فرستاده مع

ص ١٢٧

ذلک اين مظلوم ساکت و صامت بوده و هست مگر آنکه مخصوص

تسکين احباب يک کلمه اظهار رفت و حقّ شاهد و گواه است

که آنچه گفته شد حقيقت بوده و براستی گفته و احدی از اوليای

اين اطراف و آن اراضی گمان نميکردند که از اخت چنين امری که

خلاف حميّت و محبّت و دوستی است واقع شود * بعد از ظهور اين

امر سبيل را مقطوع ديدند و عمل نمودند آنچه را که کلّ ميدانيد

و ميدانند ديگر معلومست که چه مرتبه حزن از اين عمل

بر مظلوم وارد شد و بعد بميرزا يحيی پيوست و حال مختلف شنيده

ميشود معلوم نيست چه ميگويد و چه ميکند * نسأل اللّه تبارک

و تعالی أن يرجعها اليه و يؤيِّدها علی الانابة لدی باب فضله إنّه هو

العزيز التّوّاب و هو المقتدر الغفّار * و همچنين در مقام ديگر ميفرمايد

)اگر در اين حين ظاهر شود من اوّلِ عابدين و اوّلِ ساجدينم )

انتهی * يا قوم انصاف دهيد مقصود حضرت اعلی آنکه قرب ظهور

ناس را از شريعه باقيه الهيّه منع ننمايد چنانچه اصحاب يحيی را از

اقرار بروح منع نمود * مکرَّر فرموده و ميفرمايد ( بيان و آنچه

در او نازل شده شما را از آن ساذج وجود و مالک غيب و شهود

منع ننمايد ) مع اين حکم محکم اگر کسی ببيان تمسّک نمايد از ظلّ

سدره مبارکه عليا خارجست انصفوا يا قوم و لا تکونوا من الغافلين *

ص ١٢٨

و همچنين ميفرمايد ( باسماء از مالک آن محتجب ممانيد حتّی اسم

النّبيّ فانّ ذلک الاسم يخلق بقوله ) و همچنين در باب سابع از واحد

ثانی ميفرمايد ( ای اهل بيان نکرده آنچه اهل فرقان کردند

که ثمرات ليل خود را باطل کنيد ) الی ان قال عزّ ذکره ميفرمايد

)اگر بظهور او فائز شدی و اطاعت نمودی ثمره بيانرا ظاهر

کردی و الّا لائق ذکر نيستی نزد خداوند * ترحُّم بر خود

کرده اگر نصرت نميکنی مظهر ربوبيّت را محزون نکرده ) الی

قوله جلّ شأنه ( اگر بلقاء اللّه فائز نميگردی آية اللّه را هم محزون

نکرده باشی * از نفع مديّنين ببيان ميگذرد هرگاه شما از ضرر

باو بگذريد اگر چه ميدانم نخواهيد کرد ) انتهی *

يا هادی گويا بسبب اين بيانات حقّه است اراده نموده ای

بيان را محو کنی * بشنو ندای مظلوم را و از اين ظلم که ارکان بيان

از آن مضطرب است بگذر * من در چهريق نبوده‌ام و در

ماه‌کو نبوده‌ام حال مابين مريدهای شما حرفها ظاهر شده بعينه

آنچه حزب شيعه ميگفتند که اين قرآن تمام نيست حضرات

هم ميگويند اين بيان آن بيان نيست خطّ جناب آقا سيّد حسين

موجود خط ميرزا احمد موجود * نفسی که يک لطمه در دنيا نخورده

و هميشه پنج نفس از اماء اللّه نزدش بوده او را مظلوم ميگوئی

ص ١٢٩

و حقّ که از اوّل عمر تا بحال دست اعدا بوده و ببدترين عذابهای

عالم معذّب گشته باو نسبت داده ای آنچه را که يهود در حقّ مسيح

نگفته * إسْمَعْ نداءَ المظلوم و لا تکن من الاخسرين * و همچنين

ميفرمايد ( چه بسا ناری را که خدا نور ميکند بمن يظهره اللّه و چه

بسا نوری را که نار ميفرمايد باو و ميبينم ظهور او را مثل اين شمس

در وسط السّماء و غروب کلّ را بمثل نجوم ليل در نهار ) انتهی *

يا عالم هل لک اذن لتسمعَ نداء الحقّ و تُنصفَ فی هذا الظّهور

الّذی اذ ظهر نطق الطّورُ قد أتی مُکَلّمی بآيات واضحات

و براهين لائحات رغماً لکلّ غافل بعيد و کلّ مفتر کذّاب الَّذين

أرادوا أن يُطْفئُوا نورَ اللّه بمفترياتهم و يمحوا آثارَ اللّه بغلّهم ألا

إنّهم من الظّالمين فی کتاب اللّه ربّ العالمين * و همچنين ميفرمايد

)بيان از اوّل تا آخر مکمن جميع صفات اوست و خزانه نار

و نور او ) انتهی * سبحان اللّه عرف اين بيان انسان را اخذ مينمايد

چه که بکمال حزن ميفرمايد آنچه را که مشاهده مينمايد * و همچنين

بجناب حرف حيّ يعنی ملّا باقر عليه بهاء اللّه و عنايته ميفرمايد

)لعلّک فی ثمانية سنة يوم ظهوره تُدْرکُ لقاءَه ) انتهی * اعرف يا هادی

و کن من السّامعين * انصاف ده اکثر اصحاب الهی و ادلّای

حقّ شهيد شدند تو هنوز موجودی * آيا حفظ تو از چه بوده

ص ١٣٠

لعمر اللّه از انکار و شهادت نفوس مقدّسه از اقرار * هر صاحب

عدل و انصافی باين فقره گواهی ميدهد چه که سبب و علّت اين دو

بمثابه آفتاب ظاهر و مشهود * و همچنين خطاب بديّان مظلوم شهيد

ميفرمايد ( ستعرفَنّ قدرک بقول من يظهره اللّه ) و همچنين او را

حرف ثالث مؤمن بمن يظهره اللّه فرموده بقوله ( و انّک أنت

يا حرفَ الثّالث المؤمن بمن يظهره اللّه ) و همچنين ميفرمايد ( و لکنّ

اللّهَ اذا شاء ليعرّفنّک بقول من يظهره اللّه ) * حضرت ديّان که

بقول نقطه روح ما سواه فداه مخزن امانت حقّ جلّ جلاله

و مکمن لآلی علم اوست او را بظلمی شهيد نمودند که ملأ اعلی

گريست و نوحه نمود و اوست نفسيکه علم مکنون مخزون را

باو تعليم فرموده و در او وديعه گذاشته بقوله ( أن يا اسمَ الدَّيّان

هذا علم مکنون مخزون قد اودعناکَ و آتيناکَ عزّاً من عند اللّه اذ

عينُ فؤادِک لطيفٌ تَعرف قدرَه و تعزّ بهاءَهُ و قد مَنّ اللّهُ علی

نقطة البيان بعلم مکنون مخزون ما نزّل اللّه قبل ذلک الظّهور و هو

أعزّ من کلّ علم عند اللّه سبحانه و قد جعله حجَّةً من عنده بمثل

ما قد جعل الآيات حجَّةً من عنده ) انتهی * آن مظلوم که دارای

خزينه علم الهی بود مع جناب ميرزا علی اکبر از منتسبين نقطه

عليه بهاء اللّه و رحمته و جناب آقا ابوالقاسم کاشی و جمعی ديگر

ص ١٣١

بفتوای ميرزا يحيی کلّ را شهيد نمودند * يا هادی کتابش نزد تو

حاضر است آنکه اسمش را مستيقظ گذارده بخوان اگر چه ديده ای

و لکن مکرّر مشاهده نما لعلّک تتَّخذ لنفسک فی خباء الصّدق

مقاماً رفيعاً * و همچنين آقا سيّد ابراهيم که در باره‌اش از قلم نقطه

اولی اين کلمات جاری قوله تعالی ( ان يا خليلی فی الصّحف و ان

يا ذکری فی الکتب من بعد الصّحف و ان يا اسمی فی البيان )

انتهی ، او و ديّان را ابو الشّرور و ابو الدّواهی ناميده * حال انصاف

ده که بر اين مظلومها چه وارد شده مع آنکه يکی در خدمتش

مشغول و ديگری بر او وارد * باری لعمرُ اللّه باعمالی عامل بوده که

قلم حيا ميکند از ذکرش * قدری در عصمت نقطه اولی تفکّر کن

ملاحظه نما چه ظاهر گشته * وقتيکه اين مظلوم از هجرت دو ساله

که در صحاری و جبال سالک بود و بسبب بعضی از نفوس که مدّتها

در بيابانها دويدند رجوع بدار السّلام نمود ميرزا محمّد علی نامی

رشتی بحضور آمد و امام جمعی بکلمه ای نطق نمود درباره عصمت

آن حضرت که فی الحقيقه حزن جميع اقطار را اخذ نمود * سبحان

اللّه چگونه راضی شدند که باين خيانت اعظم تمسّک جستند *

باری از حقّ ميطلبيم که عامل را توفيق بخشد بر توبه و انابه * إنّه هو

المؤيّد الحکيم * و جناب ديّان عليه بهاءُ اللّهِ و رحمتُهُ بحضور فائز

ص ١٣٢

مطابق آنچه از قلم نقطه اولی ظاهر شد * نسأل اللّه أن يؤيّدَ

الغافلين علی التّوجّه اليه و المعرضين علی الاقبال الی شطره

و المنکرين علی التّصديق علی هذا الامر الّذي اذ ظهر نطقتِ

الاشياءُ کلُّها قد أتی من کان مکنوناً فی کنز العلم و مرقوماً من

القلم الأعلی فی الکتب و الصّحف و الزّبر و الالواح *

در اين مقام لازم شد احاديثی که در شأن اين مدينه
مبارکهء مشرّفه يعنی عکَّا وارد شده ذکر شود *
لعلَّک تتّخذ يا هادی الی الصّدق طريقاً
و الی اللّه سبيلاً *
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيم

"ما ورد فی فضل عکَّا و البحر و عين البقر الّتی بعکّا "

حدّثنا عبد العزيز بن عبد السّلام عن النّبيّ صلَّی اللّه عليه

و سلَّم انَّه قال إنّ عکّاءَ مدينة بالشّام قد اختصّها اللّهُ برحمته * و قال

ابن مسعود رضی اللّه عنه انّ النّبيّ صلّی اللّه عليه و سلّم قال ألا انّ

أفضلَ السّواحل عسقلان و انّ عکّاءَ أفضل من عسقلان و فضل

عکّاءَ علی عسقلان و علی جميع السّواحل کفضل محمّد علی جميع

الأنبياء ألا أخبرکم بمدينة بين جبلين فی الشّام فی وسط المرج يقال

ص ١٣٣

لها عکّاء ألا و انّ من دَخَلَها راغباً فيها و فی زيارتها غفر اللّه له

ما تقدّم من ذنبه و ما تأخّر و من خرج منها غير زائر ألا لم يبارک اللّه له

فی خروجه * ألا و انّ فيها عيناً يقال لها عين البقر من شرب منها

شربة ملأ اللّه قلبَهُ نوراً و أمّنه من العذاب الاکبر يوم القيامة *

و عن أنس بن مالک رضی اللّه عنه قال قال رسول اللّه صلّی

اللّه عليه و سلَّم انّ فی السّواحل مدينة معلّقة تحت ساق العرش يقال

لها عکّاءُ من بات فيها مرابطاً احتساباً للّه تعالی کتب اللّه له

ثوابَ الصَّابرين و القائمين و الرّاکعين و السّاجدين الی يوم القيامة *

و قال صلّی اللّه عليه و سلَّم ألا أخبرکم بمدينة علی شاطئ البحر

بيضاء حسن بياضها عند اللّه تعالی يقال لها عکَّاء و انّ مَنْ قرصه

برغوثٌ من براغيثها کان عند اللّه أفضلَ من طعنة نافذة فی سبيل

اللّه * ألا و انّ من اذّن فيها کان له مدّ صوته فی الجنّة * و من

قعد فيها سبعة أيّام مقابل العدوّ حشره اللّه مع الخضر عليه السّلام

و أمّنه اللّه من الفزع الأکبر يوم القيامة * و قال صلّی اللّه تعالی

عليه و سلّم ألا و انّ فی الجنّة ملوکاً و ساداتٍ و فقراء عکَّاء ملوک

الجنّة و ساداتها * و إنّ شهراً فی عکّاء أفضل من ألف سنة فی غيرها *

و عن رسول اللّه صلّی اللّه عليه و سلّم إنّه قال طوبی لمن زار

عکّاء و طوبی لمن زار زائر عکّاء * طوبی لمن شرب من عين البقر

ص ١٣٤

و اغتسل من مائها فانّ الحورَ العين يَشرَبْن الکافورَ الّذي فی

الجنّة من عين البقر و عين سلوان و بئر زمزم * طوبی لمن شرب

من هؤلاء العيون و اغتسل من مائهنَّ فقد حرّم اللّه عليه و علی

جسده نارَ جهنّم يوم القيامة * و عن النّبيّ صلّی اللّه عليه و سلّم إنّه قال

فی عکّاء نوافل و فواضل يخصّ اللّه بها من يشاء * من قال فی عکّاء

سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله إلّا اللّه و اللّه أکبر و لا حول و لا قوّة

إلّا باللّهِ العليِّ العظيم کتب اللّهُ له ألفَ حسنة و محا عنه الفَ سيّئة

و رفع له ألف درجة فی الجنّة و غفر له ذنوبه * و من قال فی عکّاء

أستغفر اللّه غفر اللّه له ذنوبَه کلَّها و من ذکر اللّهَ فی عکّاء

بالغدوّ و الآصال و العشيّ و الابکار کان عند اللّه أفضل من نقل السّيوف

و الرِّماح و السِّلاح فی سبيل اللّه تعالی * و قال رسول اللّه صلّی اللّه

عليه و سلّم من نظر بالبحر عند الزّوال و کبّر اللّه عند الغروب غفر اللّه

له ذنوبه و لو کانت مثل رمل عالج و من عدّ أربعين موجة و هو

يکبّر اللّهَ تعالی غفر اللّه له ما تقدّم من ذنبه و ما تأخّر *

و قال رسول اللّه صلّی اللّه عليه و سلّم من نظر إلی البحر ليلة

کاملة کان أفضل من شهرين کاملين بين الرّکن و المقام * و من

تَربّی فی السّوَاحل خير ممّن تَربّی فی غيرها * و النّائم فی السّواحل

کالقائم فی غيرها انتهی * صدق رسول اللّه صلّی اللّه تعالی عليه و سلّم *